• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Hair - musical



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Funk – jest stylem muzycznym, powstałym w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy to muzycy pochodzenia afroamerykańskiego połączyli muzykę soul, jazz, rhythm and blues, tworząc nowy, rytmiczny i energetyczny styl muzyczny wzbogacony o psychodeliczne brzmienie.Dietyloamid kwasu D-lizergowego (LSD, LSD-25) – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, pochodna ergoliny.

    Hair (pełny tytuł Hair: The American Tribal Love-Rock Musical) – amerykański musical rockowy powstały w 1967 roku. Autorami libretta są James Rado i Gerome Ragni, muzyki Galt MacDermot. Musical osadzony jest w realiach lat sześćdziesiątych XX wieku i opisuje losy nowojorskiej komuny hippisów kontestujących wojnę wietnamską. Dzieło jest uznawane za pierwszy w historii musical rockowy, wzbudzało kontrowersje tematyką i formą (wolna miłość, rewolucja seksualna, narkotyki, nagość na scenie). Kilka utworów stało się hymnem pokoleniowym.

    John Wilkes Booth (ur. 10 maja 1838 w Bel Air (Maryland); zm. 26 kwietnia 1865 w Port Royal (Wirginia)) – aktor szekspirowski, zabójca prezydenta Abrahama Lincolna.Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny (ang. International Society for Krishna Consciousness, w skrócie ISKCON), powszechnie znane jako Hare Kryszna – to hinduistyczna tradycja religijna określana jako gaudija wisznuizm wywodząca się z Bengalu Zachodniego i nauk Ćajtanji Mahaprabhu. Na Zachodzie nurt został spopularyzowany przez Bhaktivedantę Swamiego Prabhupadę, pierwszy ośrodek misyjny poza Indiami założony został przez Bhaktivedantę Swamiego w Nowym Jorku w roku 1966 . W Polsce MTŚK zostało oficjalnie zarejestrowane i wpisane pod numerem 30 do "Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych" Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dnia 31 stycznia 1990.

    Prapremiera miała miejsce w październiku 1967 r. w off-off-broadwayowskim teatrze Public Theater, w kwietniu 1968 spektakl został przeniesiony na Broadway, gdzie odbyło się 1750 spektakli. Dzieło było kilkakrotnie wznawiane na samym Broadwayu, wystawiane w wielu miastach Stanów Zjednoczonych, adaptacja londyńska (na West Endzie) miała 1997 wystawień. Wielokrotnie wystawiany na całym świecie, sprzedaż soundtracku pierwszego broadwayowskiego wykonania przekroczyła 3 miliony sprzedanych egzemplarzy.

    Graffiti – nazwa zbiorcza dla różniących się tematem i przeznaczeniem elementów wizualnych, np. obrazów, podpisów lub rysunków, które są umieszczane w przestrzeni publicznej lub prywatnej za pomocą różnych technik. Zazwyczaj tworzone jest anonimowo i bez odpowiednich zezwoleń lub – rzadziej – za zgodą albo na zamówienie właściciela pomalowanego obiektu, jak np. graffiti „Łobez – plan miasta” wykonany przez miejscowych twórców.Barbra Joan Streisand (ur. 24 kwietnia 1942 w Nowym Jorku) – amerykańska piosenkarka i aktorka pochodzenia żydowskiego, reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa.

    W 1979 roku Miloš Forman nakręcił adaptację filmową.

    Historia[ | edytuj kod]

    Koncepcja[ | edytuj kod]

    Hair został wymyślony przez dwóch aktorów: Jamesa Rado i Gerome’a Ragni, którzy spotkali się w 1964 roku występując w spektaklu Hang Down Your Head oraz Die. Zaczęli wspólnie tworzyć tekst pod koniec 1964 roku. Główne postaci nosiły rysy autobiograficzne – flegmatyczny Claude był alter ego Rado, odpowiednikiem Ragni był ekstrawertyczny Berger. Inspirację do libretta były postaci spotykane na ulicach, znajomi – twórcy obracali się w środowisku ludzi unikających poboru do wojska, znali wielu wydalonych ze szkoły średniej za długość włosów.

    Leonard „Lenny” Bernstein (ur. 25 sierpnia 1918 w Lawrence, Massachusetts, zm. 14 października 1990 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor, pianista i dyrygent.Kamasutra, Kama Sutra, Kama (w sanskrycie: कामसूत्र) – traktat indyjski w sanskrycie na temat seksualności i zachowań seksualnych. Pełny tytuł to vātsyāyana kāma sūtra ("Aforyzmy o miłości napisane przez Vatsyayana"). Autorstwo tekstu przypisuje się Watsjajanie (Vātsyāyana Mallanaga) żyjącemu prawdopodobnie pomiędzy I a VI wiekiem naszej ery. Brak dokładnych danych źródłowych uniemożliwia dokładną identyfikację wieku, w którym powstał traktat – jednak jak sam autor podawał – nie była to jedyna ówcześnie znana rozprawa o miłości.

    Rado i Ragni pochodzili z różnych środowisk artystycznych. Rado w college’u pisał muzyczne rewie inspirowany klasycznymi broadwayowskim dziełami, potem poszedł na studia aktorskie u Lee Strasberga. Ragni był natomiast aktywnym członkiem off-off-broadwayowskiego eksperymentalnego The Open Theatre. Wprowadził Rado w nowoczesne style i metody teatru otwartego. W 1966 roku podczas pisania Hair Ragni grał w sztuce (autorstwa Megan Terry) Viet Rock, opowieści o młodych mężczyznach wmieszanych w wojnę w Wietnamie, koncepcja improwizowanych dialogów tego eksperymentalnego przedstawienia została później wykorzystana w Hair.

    Marsha Hunt (ur. 17 października 1917 w Chicago) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna; gwiazda kina z przełomu lat 30. i 40. W okresie maccartyzmu umieszczona na tzw. czarnej liście Hollywood, co doprowadziło w efekcie do załamania jej aktorskiej kariery.Abraham Lincoln (ur. 12 lutego 1809 w hrabstwie Hardin, Kentucky, zm. 15 kwietnia 1865 w Waszyngtonie) – szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych.

    Rado i Ragni przedstawili swój projekt producentowi Ericowi Blau, który przez wspólnego znajomego skontaktował ich z kanadyjskim kompozytorem Galtem MacDermotem – twórcą już utytułowanym (m.in.Grammy Award w 1961), wyraźnie kontrastującym osobowością z przyszłymi współpracownikami (krótkowłosy, żonaty i mający już czworo dzieci oraz nie wiedzący nic o subkulturze hippisowskiej). Mimo to zdecydował się skomponować muzykę do rock and rollowego przedstawienia. Komponował mając dostarczane gotowe teksty libretta. Pierwsza, wstępna wersja musicalu powstała w 3 tygodnie, zawierała m.in. utwory I Got Life, Ain't Got No, Where Do I Go.

    Gliwicki Teatr Muzyczny (dawniej Operetka Śląska) – teatr w Gliwicach działający od 2001 roku. Jego repertuar zawiera zarówno klasyczne operetki jak i nowoczesne musicale. Spektakle są prezentowane na trzech scenach: w budynku teatru na ulicy Nowy Świat, w ruinach Teatru Miejskiego i na Scenie Bajka w kinie studyjnym Amok.Mantra Hare Kryszna – Maha Mantra (Wielkie Skierowanie Uwagi, Wielka Mantra) dla krysznaizmu. Jest to składająca się z 16 słów mantra, pochodząca z gaudija wisznuizmu, od połowy lat 60. XX wieku spopularyzowana w innych oprócz Indii krajach świata przez ruch Hare Kryszna.

    Nowy Jork[ | edytuj kod]

    Off-off-Broadway 1967[ | edytuj kod]

    Twórcy przedstawili musical kilku producentom z Broadwayu spotykając się z odmowami. W końcu producent Joe Papp zdecydował o wystawieniu Hair w nieukończonym jeszcze off-off-broadwayowskim Public Theater.. Produkcja nie przebiegała gładko, dobór aktorów i nowoczesny materiał był niezrozumiały dla wielu pracowników. Dyrektor artystyczny, Gerald Freedman wycofał się we frustracji w ostatnim tygodniu i wrócił na prośbę producenta po katastrofalnej próbie kostiumowej.

    Sir Mick Jagger, właśc. Michael Philip Jagger (ur. 26 lipca 1943, Dartford, Anglia) – brytyjski wokalista i współzałożyciel zespołu rockowego The Rolling Stones. Jagger jest współtwórcą większości repertuaru grupy (wraz z gitarzystą Keithem Richardsem).II wojna czeczeńska – konflikt zbrojny prowadzony w latach 1999-2009 między Federacją Rosyjską, a separatystami czeczeńskimi. Do dziś trwają walki partyzanckie.

    Musical rockowy Hair miał swoją publiczną prapremierę w dniu 17 października 1967 roku i był zakontraktowany na sześć tygodni. W główne role wcielili się:

  • Walker Daniels jako Claude,
  • Gerome Ragni (współautor libretta) jako Berger,
  • Jill O’Hara jako Sheila,
  • Steve Dean jako Woof,
  • Arnold Wilkerson jako Hud,
  • Sally Eaton jako Jeanie,
  • Shelley Plimpton jako Crissy
  • Autorką scenografii była Ming Cho Lee, kostiumów Aldredge Theoni, choreografem Gerald Freedman. Produkcja uzyskała dość chłodne recenzje, niemniej cieszyła się powodzeniem u publiczności.

    The Fifth Dimension (ang. Piąty wymiar) – to amerykańska grupa wokalna, najczęściej kojarzona z gatunkami R&B, soul i jazz. Największa aktywność grupy przypada na lata 60. i 70., XX wieku. Utwory dla tego zespołu pisali tacy artyści jak: Jimmy Webb, Laura Nyro, Burt Bacharach, Ashford & Simpson. Swoimi utworami przyczynili się do popularyzacji kultury "Flower Power" wśród białej i czarnej społeczności amerykańskiej.Nagroda w kategorii Record of the Year jest jedną z najbardziej prestiżowych nagród Grammy, przyznawanych co roku. Jest przyznawana od 1959. Nagroda była przyznawana:

    Producent i biznesmen Michael Butler (planujący kandydować do Senatu Stanów Zjednoczonych na bazie nastrojów antywojennych) po kilkukrotnym obejrzeniu spektaklu wspomógł Joe Pappa, aby można było kontynuować przedstawienie w nowym miejscu. Od 22 grudnia 1967 r. show wystawiono w dyskotece Cheetah, gdzie odbyło się 45 występów.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Margaret Hilda Thatcher LG (z domu Roberts, ur. 13 października 1925 w Grantham, zm. 8 kwietnia 2013 w Londynie) – brytyjska polityk, premier Wielkiej Brytanii w latach 1979–1990, chemiczka, prawniczka. Stanowczość w stosunku do strajkujących górników oraz do państw komunistycznych spowodowała nadanie jej przydomku Żelaznej Damy (Iron Lady). Liberalną politykę gospodarczą jej gabinetu ochrzczono mianem thatcheryzmu. Jedna z czołowych „eurosceptyczek”, zwolenniczka ograniczonej integracji europejskiej.

    Broadway 1968[ | edytuj kod]

    Autor James Rado i producent Michael Butler wraz z jedną z obsad Hair z 2006

    Pomiędzy zamknięciem spektaklu w Cheetah w styczniu 1968 roku a jego otwarciem na Broadwayu trzy miesiące później musical przeszedł gruntowną przebudowę. Scenariusz i postaci stały się bardziej realistyczne. Claude – będący w pierwszej wersji kosmitą, chcącym zostać filmowym reżyserem – stał się człowiekiem. Dodano 13 nowych utworów, w tym finałowy hymn Let the Sun Shine In.

    Pobór obejmuje całokształt przedsięwzięć związanych z oceną zdolności fizycznej i psychicznej (realizowane przez powiatowe komisje lekarskie "cywilne" powoływane przez wojewodów na czas trwania poboru) młodych ludzi do służby wojskowej oraz ujęciem ich w ewidencji wojskowej. Nie należy mylić poboru z powołaniem, kiedy to otrzymuje się kartę powołania (tzw. bilet) nakładającą obowiązek stawienia się w określonym miejscu i czasie do odbycia czynnej służby wojskowej.Central Intelligence Agency, CIA (pol. Centralna Agencja Wywiadowcza) – rządowa agencja służby wywiadowczej USA, zajmująca się pozyskiwaniem i analizą informacji o zagranicznych rządach, korporacjach i osobach indywidualnych oraz opracowywaniem, na podstawie tych informacji, raportów dla instytucji rządowych USA. Agencja organizowała także operacje, których celem była interwencja w wewnętrzne sprawy wybranych państw, od propagandy po wspieranie oddziałów paramilitarnych. Jednym z wielu przykładów takich interwencji jest udział w organizacji zamachu stanu w Iranie w 1951 (Operacja AJAX).

    Do premiery na Broadwayu zatrudniono reżysera Toma O'Horgana, mającego reputację reżysera eksperymentalnego. Podczas prób wykorzystywał techniki zabawy i improwizacji, wiele z nich zostało włączone do scenariusza. Reżyser i nowa choreograf Julie Arenal skłonili aktorów do spontaniczności wprowadzając ekspansywny styl inscenizacji, nigdy wcześniej nie widziany na Broadwayu.

    South Bend – miasto w USA, w stanie Indiana, port nad rzeką St. Joseph (uchodzącą do jeziora Michigan). Około 107,8 tys. mieszkańców.Jennifer Kate Hudson (ur. 12 września 1981 w Chicago) – amerykańska aktorka i piosenkarka. Laureatka Złotego Globu i Oscara za drugoplanową rolę Effie White w filmie Dreamgirls.

    Z produkcji na Broadwayu wycofał się natomiast producent Papp. Początkowo wydawało się, że Butler nie będzie w stanie znaleźć właściciela teatru chcącego wystawić kontrowersyjny tekst. Butler wykorzystując powiązania polityczne i rodzinne namówił jednak właściciela Biltmore Theatre, Davida Cogana do udostępnienia desek.

    Keith Ian Carradine (ur. 8 sierpnia 1949 w San Mateo, w stanie Kalifornia) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, kompozytor, scenarzysta i artysta malarz.Lord Szambelan (ang. Lord Chamberlain of the Household) jest jednym z urzędników Dworu Królewskiego w Wielkiej Brytanii, i nie należy mylić go z Lordem Wielkim Szambelanem, który jest jednym z Wielkich Urzędników Państwowych. Lord Szambelan zajmuje się organizacją dworu królewskiego i jego funkcjonowaniem. Do 1968 r. zajmował się ponadto cenzurą przedstawień teatralnych. Lordem Szambelanem zawsze jest par i członek Tajnej Rady.

    Spektakl miał premierę na Broadwayu w dniu 29 kwietnia 1968 roku. Premierową obsadę stanowili:

  • James Rado (autor libretta) jako Claude,
  • Gerome Ragni (autor libretta) jako Berger,
  • Lynn Kellogg jako Sheila,
  • Steve Curry jako Woof,
  • Lamont Washington jako Hud,
  • Sally Eaton (powtarzająca rolę z prapremiery) jako Jeanie,
  • Shelley Plimpton (powtarzająca rolę z prapremiery) jako Crissy,
  • W obsadzie pojawili się również m.in. Diane Keaton, Ben Vereen, w późniejszych miesiącach m.in. Keith Carradine, Barry McGuire, Meat Loaf.Produkcja była grana w sumie cztery lata, odbyło się 1750 przedstawień, ostatnie w dniu 1 lipca 1972 roku.

    Cezary Studniak (ur. 13 lutego 1972 w Szczytnie) – polski aktor teatralny, wokalista, reżyser i scenarzysta. Współpracuje z Teatrem Muzycznym Capitol we Wrocławiu.Konrad Imiela (ur. 23 kwietnia 1972 roku w Starachowicach) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, także kompozytor, autor tekstów piosenek i reżyser teatralny.

    Wznowienia[ | edytuj kod]

    Spektakl był później wielokrotnie wystawiany w Nowym Jorku.

    XX wiek[ | edytuj kod]

    Po raz pierwszy Hair został wznowiony w 1977 roku w ponownie w Biltmore Theatre, producentem był ponownie Butler, a reżyserem O'Horgan. Recenzje były na ogół negatywne, odbyły się tylko 43 przedstawienia. W maju 1988 z okazji 20 rocznicy premiery w sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ odbył się uroczysty koncert charytatywny na rzecz dzieci z AIDS pod patronatem Pierwszej Damy Nancy Reagan. W obsadzie 163 aktorów z całego świata wystąpili m.in. Treat Williams i Donna Summer. W marcu 1998 na 30 rocznicę premiery spektakl wyreżyserowany przez Shawna Rozsę został wystawiony wThird Eye Repertory.

    Apartheid (z języka afrikaans od apart = osobno i sufiksu -heid) – teoria głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras, a także bazujący na tej teorii system polityczny panujący w Republice Południowej Afryki do połowy lat 90. XX wieku, oparty na segregacji rasowej.Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
    XXI wiek[ | edytuj kod]

    W 2004 roku odbył się jednorazowy benefis An Actors' Fund w New Amsterdam Theater. Wystąpili m.in. Jim J. Bullock, Jennifer Hudson, Jai Rodriguez, RuPaul, Adam Pascal.

    We wrześniu 2007 z okazji czterdziestolecia prapremiery wystawiono trzykrotnie wersję koncertową spektaklu (w Delacorte Theater w Central Parku). Reżyserowała Diane Paulus, choreografia Karole Armitage, w spektaklu brał udział również kompozytor Galt MacDermot grając na instrumentach klawiszowych. Przedstawienie cieszyło się ogromnym powodzeniem. Dziewięć miesięcy później, Public Theater przedstawił ponownie przedstawienie w Delacorte Theater – w ograniczonym okresie od 22 lipca 2008 r. do 14 września 2008 roku. Spektakl miał bardzo pozytywne recenzje.

    Prokuratura okręgowa – powszechna jednostka organizacyjna prokuratury (jednostka organizacyjna prokuratury w pionie cywilnym).Jobriath, właściwie Bruce Wayne Campbell (ur. 14 grudnia 1946 w Filadelfii - zm. 3 sierpnia 1983 w Nowym Jorku) - piosenkarz glamrockowy, tworzący w latach 1973-1974, wokalista grupy Creatures, którego życie stanowi jeden z najtragiczniejszych epizodów w historii rocka.

    Sukces przedstawienia z Central Parku skutkował powrotem musicalu na Broadway w Al Hirschfeld Theatre. Premiera miała miejsce 31 marca 2009 roku, ponownie w reżyserii i choreografii Paulus i Armitage z większością wykonawców sprzed kilku miesięcy. Opinie krytyków były pozytywne, produkcja zdobyła nagrodę Tony dla najlepszego wznowienia musicalu, już w sierpniu 2009 spektakl zwrócił zainwestowane środki. Po przeniesieniu oryginalnej obsady do Londynu sprzedaż biletów spadła i 27 czerwca 2010 miało miejsce ostatnie, 519 przedstawienie.

    Wolna miłość – ruch społeczny, który odrzuca małżeństwo, które jest postrzegane jako społeczna i finansowa niewola. Jego pierwotnym celem było odsunięcie rządu od spraw związanych z seksem, takich jak małżeństwo, kontrola urodzin czy cudzołóstwo. Według zwolenników wolnej miłości te sprawy dotyczą wyłącznie osób zamieszanych.Jennifer Warnes (ur. 3 marca 1947 w Seattle) – amerykańska piosenkarka i producentka, znana głównie z piosenki „(I’ve Had) The Time of My Life”, nagranej z Billem Medleyem i umieszczonej na ścieżce dźwiękowej do filmu Dirty Dancing z 1987.

    Przedstawienie w tej samej reżyserii, choreografii i zbliżonej obsadzie pojawiło się ponownie na deskach, tym razem w St. James Theatre. Pomiędzy 13 lipca a 10 września 2011 odbyło się 67 przedstawień.

    Produkcje w USA[ | edytuj kod]

    Wczesne[ | edytuj kod]

    Musical dotarł na zachodnie wybrzeże USA w pół roku po premierze na Broadwayu. W Aquarius Theatre w Los Angeles przedstawienie wystawiano 2 lata, wystąpili m.in.: Rado, Ragni, Ted Neeley, Meat Loaf, Jennifer Warnes. Wkrótce w amerykańskich miastach grano dziewięć jednoczesnych produkcj.i Zespół twórców z Broadwayu współpracował przy przedstawieniach w Los Angeles, Chicago i San Francisco, inscenizacja broadwayowska służyła jako wzorzec dla tych i innych wczesnych produkcjach regionalnych. Występowali przeważnie lokalni aktorzy, chociaż kilku członków obsady z Broadwayu odtwarzało swoje role w innych miastach. Niektóre nowe pomysły z lokalnych przedstawień zaimplementowano z powodzeniem w Nowym Jorku (np. żywe kurczaki na scenie z przedstawienia w Los Angeles). Tak wiele równoległych produkcji przedstawienia, które nie zeszło jeszcze z afisza na Broadwayu było zjawiskiem niespotykanym. Producent Michael Butler, stwierdził, że pacyfistyczna ofensywa Hair przeciwko wojnie w Wietnamie miała wpłynąć na opinię publiczną by zakończyć wojnę jak najszybciej.

    Steven Weber (ur. 4 marca 1961 roku w Nowym Jorku, w stanie Nowego Jorku) – amerykański aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy i telewizyjny, sprawdza się w każdym rodzaju ról: od komedii, przez dramaty po horrory, filmy science-fiction i kryminały.Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców, ASCAP (American Society of Composers, Authors and Publishers), jest organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi na rynku utworów muzycznych, działającą na terenie Stanów Zjednoczonych.

    Późniejsze[ | edytuj kod]

    W listopadzie 1988 Michael Butler wyprodukował spektakl w chicagowskim Vic Theater w 20. rocznicę premiery. Produkcja została dobrze przyjęta i wystawiana do lutego 1989 roku. W latach 1990-1991 miało miejsce tournée po kraju z przystankami w Karolinie Południowej, Georgii, Tennessee i Kentucky . Rado reżyserował tournée po USA w 1994. W 1996 Butler wystawił miesięczną produkcję w Pacific Musical Theater w Chicago wspierając narodowy konwent Partii Demokratycznej. W roku 2001 w Wadsworth Theatre (w Los Angeles) wystawiono spektakl (m.in. z udziałem Stevena Webera), w tym samym roku w ramach cyklu Encores!, Great American Musicals in Concert przedstawienie w centrum Los Angeles zamknęło sezon 2001 z udziałem m.in. Luthera Creeka, Idiny Menzel, Jessiki-Snow Wilson z kompozytorem Galtem MacDermotem grającym na instrumentach klawiszowych. Butler był producentem również w MET Theatre w Los Angeles, spektakl (w reżyserii i choreografii Bo Crowell) grano pomiędzy 14 września a 30 grudnia 2007 roku – zdobył on m.in. nagrodę LA Weekly Award.

    Segregacja rasowa (oddzielenie) – rodzaj sformalizowanej, zinstytucjonalizowanej dyskryminacji opartej na kryterium rasy, której cechą charakterystyczną jest oddzielenie jednej rasy od drugiej. Separacja może mieć charakter geograficzny, ale zazwyczaj była stosowana poprzez świadczenie usług za pomocą oddzielnych instytucji, jak szkoły czy transport publiczny.Nina Simone, właśc. Eunice Kathleen Waymon (ur. 21 lutego 1933 w Tryon, zm. 21 kwietnia 2003 w Carry-le-Rouet) – amerykańska piosenkarka, autorka tekstów i pianistka. Klasyfikowana generalnie jako przedstawicielka jazzu, choć sama nie lubiła takiego szufladkowania. Jej twórczość to również muzyka z pogranicza bluesa, rhythm and bluesa i soulu.

    W dniu 21 października 2010 roku rozpoczęło się kolejne krajowe tournée' które dostało pozytywne recenzje, w 2011 zakotwiczyło na 2 miesiące na Broadwayu (St. James Theatre – patrz wyżej), następnie było kontynuowane do 29 stycznia 2012. Na rok 2014 zaplanowano kolejne tournée składające się z 38 przedstawień.

    Shirley Bassey, właściwie Dama Shirley Veronica Bassey DBE (ur. 8 stycznia 1937 w Cardiff) – walijska piosenkarka, znana głównie z wykonania piosenek tytułowych do filmów o Jamesie Bondzie: Goldfinger (1964), Diamenty są wieczne (1971) oraz Moonraker (1979).Chattanooga – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Tennessee. Leży nad rzeką Tennessee, niedaleko granicy ze stanem Georgia.

    West End[ | edytuj kod]

    Premiera 1968[ | edytuj kod]

    Spektakl miał premierę na West Endzie w dniu 27 września 1968 w Shaftesbury Theatre z udziałem tych samych twórców, którzy tworzyli broadwayowską produkcję. W obsadzie znaleźli się m.in. Sonja Kristina, Melba Moore, Elaine Paige, Marsha Hunt, Alex Harvey, Oliver Tobias, Richard O’Brien i Tim Curry (był to jego debiut teatralny). Ilość przedstawień w Londynie przekroczyła broadwayowską, w sumie miało miejsce 1997 występów, a do zamknięcia przyczyniło się zawalenie dachu teatru w lipcu 1973.

    Cenzura (łac. censere – osądzać) – świadome wprowadzenie w błąd poprzez selektywny dobór zazwyczaj masowo rozpowszechnianych informacji.Donna Summer, właściwie LaDonna Andre Gaines (ur. 31 grudnia 1948 w Bostonie, zm. 17 maja 2012 w Naples) – amerykańska wokalistka muzyki disco i soul, a także pop i R&B. W późniejszym okresie swojej działalności eksperymentowała z takimi nurtami jak rock, reggae, gospel i hi-NRG. Szczyt jej popularności przypada na drugą połowę lat 70., kiedy to nurt disco dominował na rynku muzycznym. Swoimi osiągnięciami zapracowała sobie na tytuł "królowej muzyki disco". Jest laureatką pięciu nagród Grammy.

    Hair faktycznie wyznaczył koniec cenzury teatralnej w Wielkiej Brytanii, premierę opóźniono do dnia, w którym przestała obowiązywać. Cenzor, Lord Szambelan (Charles Maclean) pierwotnie odmówił musicalowi licencji, parlament pozbawił go tego prawa w roku 1968.

    Wznowienia[ | edytuj kod]

    W roku 1993 nastąpiło wznowienie w teatrze Old Vic w reżyserii Michaela Bogdanowa. Produkcja była wierna z oryginałem, lecz nie przyjęła się. Krytycy komentowali, że „dzieci Thatcher” nie czują ducha hippisowskiego.

    Aretha Louise Franklin (ur. 25 marca 1942 w Memphis) – afroamerykańska piosenkarka, obdarzona mianem „Królowej Soulu” (ang. The Queen of Soul).Prezydent Stanów Zjednoczonych – głowa państwa Stanów Zjednoczonych, na mocy artykułu II Konstytucji sprawuje władzę wykonawczą kraju, jest naczelnym dowódcą sil zbrojnych, może też żądać pisemnych opinii od kierujących wszystkimi departamentami rządowymi w zakresie podległych im spraw. Prezydentowi przysługuje tez prawo darowania bądź zawieszania kar, za wszystkie przestępstwa przeciw Stanom Zjednoczonym, z wyjątkiem kar wynikłych z nadużyć popełnionych w trakcie sprawowania urzędów. W porozumieniu z Senatem i za zgodą 2/3 obecnych na posiedzeniu Senatorów, ma prawo zawierania umów międzynarodowych, powoływania za zgoda Senatu ambasadorów, konsulów, sędziów Sadu Najwyższego i ministrów pełnomocnych oraz wszystkich urzędników federalnych, których sposób powoływania nie został inaczej ustanowiony konstytucją bądź ustawami.

    W 2005 roku w Gate Theatre powstała adaptacja w reżyserii Daniela Kramera. Za zgodą Jamesa Rado uwspółcześniono kontekst – wojna w Iraku zamiast w Wietnamie, sceny nagości nawiązywały do upokarzania więźniów w Abu Ghraib.

    Broadwayowska produkcja z 2009 została w 2010 roku przeniesiona do Gielgud Theatre na West Endzie. Premiera odbyła się 14 kwietnia, producentami byli: Public Theatre i Brytyjczyk Cameron Mackintosh. Wystąpiła prawie cała obsada z Nowego Jorku, spektakl został zamknięty w dniu 4 września 2010 roku. Produkcja otrzymała w większości entuzjastyczne recenzje.

    Diana Ross, właśc. Diane Ernestine Earle Ross (ur. 26 marca 1944 w Detroit) – amerykańska piosenkarka, śpiewająca w stylu soul, R&B i pop, oraz aktorka. Obecnie występuje solo. W latach 60. była liderką zespołu żeńskiego The Supremes.Ruch hippisowski, hippisi, dzieci kwiaty (ang. hippie,-s; to be hip – żyć na bieżąco, dniem dzisiejszym) – kontrkultura kontestacyjna II połowy lat 60. i początku lat 70. XX wieku.

    Produkcje międzynarodowe[ | edytuj kod]

    Wczesne[ | edytuj kod]

    Wprowadzeniem musicalu na sceny zagraniczne zajął się Bertrand Castelli, producent wykonawczy premiery na Broadwayu, mający kontakty w kręgach paryskiej sztuki. Castelli zadecydował, aby spektakl był wystawiany w lokalnym języku każdego kraju. Oryginalny scenariusz był dokładnie przetłumaczony, lecz zawierał różne lokalne odniesienia (nazwy ulic, lokalni politycy i celebryci).

    off-off-Broadway (ang. dosł. poza off-Broadwayem) – nazwa używana na określenie grupy niewielkich, niezależnych teatrów nowojorskich, mniejszych niż broadwayowskie i off-broadwayowskie oraz na określenie wystawianych w nich produkcji obejmujących przede wszystkim sztuki, musicale oraz performance art. Sceny i produkcje off-off-Broadwayu mają głównie charakter eksperymentalny i awangardowy.Teatr Laboratorium - zespół teatralny o światowej sławie, założony przez Jerzego Grotowskiego i Ludwika Flaszena, kierowany przez Grotowskiego. W latach 1959-1964 działał w Opolu (jako Teatr 13 Rzędów), od 1965 r. we Wrocławiu. Zespół został rozwiązany w 1984 r. Było to wynikiem decyzji jego członków, którzy uznali, że teatr przestał istnieć jako zwarta grupa twórcza, prace artystyczne były prowadzone prawie zawsze samodzielnie.

    Pierwsza niemiecka produkcja (w reżyserii Castelliego) odbyła się już 1968 roku w Monachium, w obsadzie byli m.in. Donna Summer, Liz Mitchell i Donna Wyant. Paryska premiera Hair miała miejsce 1 czerwca 1969 roku, w Sydney kilka dni później (6 czerwca 1969) – w reżyserii Jima Sharmana, z Keithem Glassem, Regiem Livermore, Johnem Watersem i Sharon Redd w obsadzie. Produkcja pobiła lokalne rekordy kasowe i była grana przez dwa lata, ze względu na słownictwo została zakazana w Queensland i Nowej Zelandii. Spektakl został przeniesiony do Melbourne w 1971 roku i następnie odbyła się trasa krajowa. Również w 1969 miała miejsce premiera brazylijska, w której debiutowała m.in. Sonia Braga.

    Bantu – grupa plemion zaliczonych do rasy czarnej. Zamieszkująca tereny przede wszystkim stepowe w środkowej i południowej Afryce. Liczą łącznie ok. 100 mln. ludzi, trudnią się głównie rolnictwem i hodowlą. Ich organizacje plemienne zostały rozbite w XIX w. przez europejskich kolonizatorów.Evansville – miasto w USA, w stanie Indiana, nad rzeką Ohio. Okręg miejski ma około 121,500 mieszkańców, a okręg metropolitalny 342,815, a Evansville jest trzecim co do wielkości miastem w Południowej Indiana. Jest siedzibą hrabstwa Vanderburgh leżącego na styku trzech stanów: Indiana, Kentucky i Illinois.

    Godną uwagi produkcją była pierwsza produkcja Hair w kraju komunistycznym. Jugosłowiańska inscenizacja (w Belgradzie) z 1969 w reżyserii Miry Trailović zawierająca odniesienia do Mao Zedonga i Albanii, była jedną z ulubionych przez twórców i cieszyła się poparciem władz.

    W 1970 roku Hair był już ogromnym sukcesem finansowym, dziewiętnaście produkcji wystawiono poza USA – oprócz wymienionych powyżej miały miejsce w: Skandynawii, Ameryce Południowej, Włoszech, Izraela, Japonii, Kanadzie, Holandii, Szwajcarii i Austrii. Wszystkie przynosiły dochód w wysokości 1 miliona dolarów co dziesięć dni, plus tantiemy z nagrań ścieżki dźwiękowej – co spowodowało, że Hair był najbardziej dochodowym przedsięwzięciem muzycznym, jakie kiedykolwiek napisano do tej pory na Broadwayu.

    Hair – musical filmowy Miloša Formana z 1979, ekranizacja musicalu scenicznego Geromea Ragniego i Jamesa Rado, którego premiera odbyła się w październiku 1967 w off-off-broadwayowskim Public Theatre.William Szekspir (ang. William Shakespeare; ur. prawdopodobnie 23 kwietnia 1564, data chrztu: 26 kwietnia 1564, w Stratford-upon-Avon, zm. 23 kwietnia/3 maja 1616, tamże) – angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru.

    Późniejsze[ | edytuj kod]

    Kanadyjska produkcja z Montrealu w 1985 była siedemdziesiątą profesjonalną od chwili prapremiery. W latach 1990 – 1993 objazdowa produkcja podróżowała po całej Europie, po upadku muru berlińskiego spektakl dotarł po raz pierwszy m.in. do Libanu, Republiki Czeskiej. Spektakl wystawiono również po raz pierwszy w RPA po upadku apartheidu. W 1996 roku musical wystawiono w ogarniętym wojną Sarajewie, w 1999 Michael Butler wystawił musical w Rosji (w moskiewskim parku Gorkiego). Premiera wywołała podobną reakcję społeczną, jaką oryginał zrobił 30 lat wcześniej – w kontekście ówczesnych walk w Czeczenii. W 2003 roku jedynymi miejscami, gdzie nie wystawiono Hair były: Chiny, Indie, Wietnam, Arktyka i Antarktyda oraz większość krajów afrykańskich. W marcu 2006 Rado współpracował przy wystawieniu spektaklu w Toronto, w 2007 ponownie wystawiono go w RPA (w Montecasino Theatre w Johannesburgu oraz w Theatre on the Bay w Kapsztadzie). W marcu 2010 dzieło wystawiono w Old San Juan wPuerto Rico (w reżyserii Yinoelle Colón).

    Portoryko (hiszp. Puerto Rico – "bogaty port") – terytorium zorganizowane nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych o statusie wspólnoty (US Commonwealth), leżące na wyspie o tej samej nazwie (i kilku innych mniejszych wyspach) w Ameryce Środkowej, nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Karaibskim.John Winston Ono Lennon (ur. 9 października 1940 w Liverpoolu, zm. 8 grudnia 1980 w Nowym Jorku) – brytyjski muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów, jeden z Beatlesów.

    Ze względu na temat pacyfistyczny musical nadal jest popularnym wyborem dla liceum i w produkcjach uniwersyteckich, głównie w USA.

    Produkcje polskie[ | edytuj kod]

    Po roku 1989 spektakl był wystawiany kilkukrotnie również w Polsce.

    Gdynia[ | edytuj kod]

    Prapremiera polska miała miejsce 16 października 1999 w teatrze muzycznym w Gdyni. Reżyserował Wojciech Kościelniak, w obsadzie występowali m.in:

  • Cezary Studniak jako Berger,
  • Jakub Szydłowski jako Claude,
  • Katarzyna Jamróz jako Sheila,
  • Marta Smuk jako Dionne,
  • Michał Norkowski jako Woof,
  • Ugwu Lary Okay jako Hud
  • Data ostatniego spektaklu nie jest znana.

    Richard Charles Rodgers (ur. 28 czerwca 1902 w Nowym Jorku, zm. 30 grudnia 1979) – amerykański kompozytor, najbardziej znany ze współpracy z Lorenzem Hartem i Oscarem Hammersteinem II. Autor ponad 900 piosenek i 40 broadwayowskich musicali.Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.

    Wrocław[ | edytuj kod]

    Premiera we wrocławskim teatrze muzycznym Capitol miała miejsce w dniu 24 stycznia 2010. Reżyserował Konrad Imiela, który również tłumaczył (z Agnieszką Imielą) libretto. W rolach głównych:

  • Bartosz Picher jako Berger,
  • Adrian Kąca jako Claude,
  • Justyna Antoniak jako Sheila,
  • Emose Uhunmwangho jako Dionne,
  • Łukasz Wójcik jako Woof,
  • Mikołaj Woubishet jako Hud,
  • Spektakl pozostaje nadal w repertuarze.

    Gliwice[ | edytuj kod]

    Premiera w gliwickim teatrze muzycznym miała miejsce w dniu 22 maja 2010 roku w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, libretto tłumaczył Jacek Mikołajczyk. W obsadzie byli m.in. Andrzej Skorupa (Claude), Łukasz Szczepanik (Berger), Oksana Pryjmak (Sheila), Aleksandra Adamska (Jeanie). Ostatni spektakl miał miejsce 20 października 2012.

    Nagrody Grammy (ang. Grammy Award) − przyznawane corocznie przez amerykańską Narodową Akademię Sztuki i Techniki Rejestracji, honorują wyróżniające się osiągnięcia w muzyce. Ceremonie rozdania nagród uświetniają występy cenionych artystów, zaś sama Grammy uważana jest poniekąd za muzycznego Oscara.Wojna wietnamska (zwana też drugą wojną indochińską) – działania militarne na Półwyspie Indochińskim w latach 1957–1975. W konflikt zaangażowane były z jednej strony komunistyczna Demokratyczna Republika Wietnamu (Wietnam Północny, wspierany przez inne kraje komunistyczne, gł. Związek Radziecki oraz Chiny) i kontrolowane przez to państwo organizacje komunistyczne w Wietnamie Południowym, Laosie i Kambodży, a z drugiej strony Republika Wietnamu wraz z międzynarodową koalicją obejmującą Stany Zjednoczone i ich sojuszników – Koreę Południową, Tajlandię, Australię, Nową Zelandię i Filipiny. Wbrew ich woli stronami konfliktu były również Kambodża i Laos.

    Streszczenie fabuły[ | edytuj kod]

    Poniższe podsumowanie fabuły opiera się na scenariuszu premierowego spektaklu z Broadwayu (1968). Skrypt ulegał bowiem znaczącym modyfikacjom w kolejnych produkcjach.

    Akt I[ | edytuj kod]

    Claude, nieformalny lider „komuny” siedzi na scenie, pozostali jej członkowie mieszają się z publicznością. Sheila(studentka) i Berger, lekkoduch ukradkiem odcinają Claude'owi kosmyk włosów i palą go. „Plemię” zaczyna powoli docierać w ekstatycznym tańcu (Aquarius), Berger zdejmuje spodnie, aby odsłonić przepaskę na biodrach. Przedstawia się jako „psychodeliczny miś” i oznajmia że szuka swej kobiety (Donna).

    Zgromadzenie Ogólne (ZO) – jeden z sześciu organów głównych ONZ, powołany na mocy Karty Narodów Zjednoczonych. Ma swoją siedzibę w Nowym Jorku w USA.Barry McGuire (ur. 15 października 1935 w Oklahoma City, USA) - wykonawca muzyki folk i rock chrześcijański (w odmianie zwanej popularnie Jesus rock), bard, popularny wśród hippisów w latach 60.

    Plemię recytuje następnie listę legalnych i nielegalnych narkotyków (Hashish). Łagodny Woof zachwala wolne praktyki seksualne (Sodomy), czarnoskóry wojowniczy Hud ogłasza się „Prezydentem Stanów Zjednoczonych miłości” (Colored Spade). Claude z fałszywym angielskim akcentem stwierdza, że jest „najpiękniejszym zwierzakiem w lesie” (Manchester, England). Hud, Woof i Berger stwierdzają jakiego są koloru (I'm Black), Grupa recytuje listę rzeczy, których nie posiada (Ain't Got No). Czterej ciemnoskórzy recytują nazwy znaków drogowych w symbolicznej sekwencji (Dead End).

    Idina Kim Mentzel (ur. 30 maja 1971 w Nowym Jorku, USA), amerykańska aktorka, aktorka musicalowa i piosenkarka. Najbardziej znana ze swoich ról w pierwszych obsadach musicali Rent (gdzie grała Maureen od 1995 do 1997 roku) i Wicked (w roli Elfaby w latach 2003-2005 w Nowym Jorku i w 2006 r. w Londynie). Nancy w filmie Zaczarowana oraz Shelby w serialu GleeRewolucja seksualna lub rewolucja obyczajowa – radykalne zmiany społeczno-obyczajowe w cywilizacji zachodniej przełomu lat 60. i 70. XX wieku.

    Sheila ponownie wchodzi na scenę (I Believe in Love) śpiewając protest song. Grupa powtarza motyw muzyczny (Ain't Got No „Grass”). Jeanie, ekscentryczna młoda kobieta będąca w ciąży, pojawia się w masce gazowej, śpiewając o zanieczyszczeniu środowiska (Air). Chciałaby, aby było to dziecko Claude’a (ponieważ go kocha), lecz nie wie tego – bo było poczęte podczas narkotycznej orgii.

    Central Park – nowojorski park będący oazą zieleni. Położony w centrum Manhattanu, między Aleją Central Park South (nazwa 59 ulicy na styku z Central Parkiem) od strony południowej a 110 ulicą od strony północnej oraz pomiędzy Piątą Aleją na wschodzie i Aleją Central Park West (przedłużenie Ósmej Alei) na zachodzie. Zajmuje 843 akry powierzchni (341 ha).Indianapolis – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica i największe miasto stanu Indiana, leżące w hrabstwie Marion.

    "Plemię” następnie recytuje absurdalną wyliczankę trzyliterowych angielskich skrótowców (LBJ – Lyndon B. Johnson, FBI, CIA, LSD(Initials). Claude intonuje pieśń podkreślającą żywotność grupy (I Got Life). Berger rozdaje wyimaginowane tabletki członkom plemienia, wmawiając im, że po ich zażyciu staną się tak genialni jak prezydent, czy papież jednocześnie relacjonuje, jak został wydalony ze szkoły średniej (Goin' Down). Claude wraca z komisji poborowej, gdzie dostał kartę poboru. Pali ją, lecz Berger odkrywa, że była to tylko karta biblioteczna. Dwóch członków grupy przebranych za turystów pyta pozostałych, dlaczego mają takie długie włosy. W odpowiedzi, Claude i Berger wyjaśnia ich znaczenie (Hair) i filozofię z nimi związaną – robić, co chcesz, tak długo, jak to nie zaszkodzi nikomu (My Conviction).

    Lee Strasberg właśc. Israel Strassberg (ur. 17 listopada 1901 w Budzanowie, zm. 17 lutego 1982 w Nowym Jorku) – amerykański aktor, reżyser i producent oraz wykładowca sztuki aktorskiej żydowskiego pochodzenia. Syn Idy i Barucha Meyera Strassbergów.Metadon – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy, pochodna difenylopropylaminy. Działanie przeciwbólowe metadonu jest zbliżone, ale kilkukrotnie silniejsze od morfiny. Mimo że budowa metadonu znacznie się różni od innych opioidowych leków przeciwbólowych również oddziałuje na receptory opioidowe. Metadon jest najprostszym chemicznie znanym lekiem opioidowym.

    Sheila daje Bergerowi żółtą koszulkę, którą on natychmiast rozrywa na dwie części. Rozżalona Sheila wyraża swój żal, że Berger zdaje się dbać bardziej o uczucia grupy niż jej (Easy to be Hard). Berger, Woof i inni składają satyryczny hołd amerykańskiej fladze (Don't Put It Down). Młoda i niewinna Crissy opisuje swojego wymarzonego chłopca (Frank Mills), natomiast plemię rozpoczyna hippisowski happening w rytmie Hare Kryszna (Be-In). Mężczyźni, członkowie plemienia palą swoje karty powołania. Claude wkłada też swoją kartę do ognia, lecz zmienia zdanie i wyjmuje ją. Pyta filozoficznie: „gdzie jest to coś, co mówi mi dlaczego żyć i umrzeć?” (Where Do I Go). Plemię wyłania się z ciemności, nago śpiewa „kwiaty, korale, wolność, szczęście”.

    Partia Demokratyczna (ang. Democratic Party) – jedna z dwóch głównych sił politycznych w Stanach Zjednoczonych, obok Partii Republikańskiej. Powstała w wyniku podziału Partii Demokratyczno-Republikańskiej około 1828 roku. Jest najstarszą funkcjonującą partią polityczną na świecie.John Calvin Coolidge Jr. (ur. 4 lipca 1872 w Plymouth, Vermont, zm. 5 stycznia 1933 w Northampton, Massachusetts) – polityk amerykański, 30. prezydent Stanów Zjednoczonych.

    Akt II[ | edytuj kod]

    Scena zbiorowa

    Czterech członków plemienia odczuwa w transie Electric Blues. Claude wraca z komisji poborowej, a pozostali członkowie odtwarzają wyimaginowaną rozmowę rekrutacyjną komentując: biali wysyłają czarnych do walki z żółtymi, by bronić ziemi skradzionej czerwonym. Trzy białe członkinie plemienia opowiadają, dlaczego lubią ciemnoskórych (Black Boys), w odpowiedzi trzy ciemnoskóre zachwalają białych chłopców (White Boys).

    Chlorpromazyna (łac. Chlorpromazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwautystycznym i uspokajającym. W lecznictwie stosowana w postaci chlorowodorku. Budową chemiczną zbliżony do chlorprotiksenu.Galt MacDermot (urodzony 18 grudnia 1928 roku w Montrealu) – jest kanadyjskim kompozytorem i pianistą. W roku 1960 zdobył nagrodę Grammy za utwór African Waltz. Jego najbardziej znane dzieła to: musical Hair oraz Two Gentlemen of Verona (1971). MacDermot komponował również muzykę filmową, nagrywał albumy muzyki klasycznej, jazzowe i funkowe. Jego muzyka jest wykorzystywana w wielu samplach hip-hopowych.

    Berger daje Claude'owi jointa halucynogennego, Claude dostaje wizje – najpierw podróży w kosmosie (Walking in Space), później ląduje w wietnamskiej dżungli, gdzie Berger jako George Washington walczy z Indianami, w potyczkę są zaangażowani również Ulysses S. Grant, Abraham Lincoln, John Wilkes Booth, Calvin Coolidge, Clark Gable, Scarlett O’Hara, Aretha Franklin, George Custer (Yes, I's Finished/Abie Baby). Oniryczna wizja jest kontynuowana, mnisi buddyjscy są duszeni przez zakonnice katolickie, zakonnice zastrzelone przez astronautów, astronauci zakłuci przez Chińczyków nożami, Chińczycy zabici przez Indian tomahawkami, Indianie zastrzeleni przez komandosów, którzy zabijają się nawzajem. Po chwili wszyscy „zmartwychwstają” i bawią się jak dzieci (Three-Five-Zero-Zero). Zabawa przeradza się w przemoc, wszyscy padają martwi ponownie. Na koniec sekwencji duet ocalałych śpiewa ponad trupami (cytując Szekspira) o szlachetności człowieka (What A Piece of Work Is Man).

    Beverly D’Angelo (ur. 15 listopada 1951 w Columbus, w stanie Ohio, USA) – amerykańska piosenkarka i aktorka filmowa i telewizyjna.Sir Cameron Anthony Mackintosh, ur. 17 października 1946 jest brytyjskim producentem teatralnym, współtwórcą najbardziej kasowych w historii musicali: Kotów, Upiora w Operze, Les Misérables.

    Po „odlocie” Claude stwierdza, że chce być niewidzialny. Grupa patrzy na księżyc, Sheila odczuwa ulotność chwili (Good Morning Starshine). Plemię składa hołd starym materacom (The Bed). Rozpoczyna się burza śnieżna, Claude zostawiony sam ze swoimi wątpliwościami znika w mroku. Plemię, zakutane w pledy zaczyna śpiewać protest song (Aquarius – reprise), potem zauważa zniknięcie Claude’a. Claude (jako niewidzialny duch) wchodzi ubrany w wojskowy mundur z krótkimi włosami oznajmiając „dostali mnie” (Manchester England – Reprise)

    Ulysses Simpson Grant (ur. 27 kwietnia 1822 w Point Pleasant (hrabstwo Clermont), zm. 23 lipca 1885 w Mount McGregor (hrabstwo Saratoga)) – amerykański generał, osiemnasty prezydent USA (1869-1877).Jim Sharman, właśc. James David Sharman (ur. 12 marca 1945 w Sydney) – australijski reżyser i scenarzysta, producent teatralny.

    Duch Claude’a i pozostali zaczynają śpiewać gorzki w wymowie protest song The Fresh Failures (The Flesh Failures (Let the Sunshine In)), Sheila i Dionne zmieniają wymowę pieśni na optymistyczną „Wpuśćcie światło słoneczne” – Let the Sunshine In. Powoli odchodząc zostawiają ciało Claude’a leżące na czarnej tkaninie.

    Protest song (pieśń protestu) – rodzaj piosenki z nurtu muzyki zaangażowanej, której wymowa jest manifestem skierowanym przeciw jakiemuś zjawisku społecznemu lub politycznemu, np. przeciw wojnie lub biedzie.Broadway, teatr broadwayowski jest popularnym określeniem przemysłu rozrywkowego (sztuk teatralnych lub musicali) zlokalizowanych na Manhattanie w Nowym Jorku wzdłuż ulicy Broadway (w tzw. Theatre District) oraz w Lincoln Center. Wraz z londyńskim West Endem, Broadway jest traktowany jako wiodący ośrodek sztuki teatralnej świata anglojęzycznego.

    Podczas bisu plemię zwykle powraca z utworem Let the Sunshine In wchodząc na widownię i wciągając publiczność na scenę do tańca.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




    Warto wiedzieć że... beta

    Miloš Forman, właściwie Jan Tomáš Forman (ur. 18 lutego 1932 w Čáslaviu) – czeski reżyser filmowy, obecnie zamieszkały i tworzący w Stanach Zjednoczonych.
    Jim J. Bullock aka JM J. Bullock (ur. 9 lutego 1955 w Casper w stanie Wyoming, USA, jako James Jackson Bullock) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny.
    Joint (skręt) – slangowy termin używany do określania wyrobu przypominającego wyglądem papierosa, wypełnionego suszem z konopi, pomieszanym z tytoniem. Ustnik zazwyczaj wykonywany jest z kawałka zwiniętej tekturki bądź zastępuje się go fragmentem papierosa.
    John Savage, właśc. John Youngs (ur. 25 sierpnia 1949 w Nowym Jorku) - amerykański aktor, producent i kompozytor filmowy.
    Skrótowiec lub akronim (z gr. ákros = skrajny) – słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów. Istnieje także niewielka grupa skrótowców powstałych ze skrócenia jednego słowa. W ujęciu słowotwórczym, skrótowce to specyficzna klasa derywatów. Derywaty te funkcjonują w polszczyźnie pisanej i mówionej. Skrótowiec często bywa mylony ze skrótem.
    Więzienie Abu Ghraib (arab. سجن أبو غريب) – więzienie w Abu Ghraib w środkowym Iraku, położone blisko Bagdadu. Ma powierzchnię 1,15 km². Podczas rządów Saddama Husajna pełnił funkcję zakładu karnego, w którym torturowano jego przeciwników. Po rozpoczęciu II wojny w Zatoce Perskiej został przekształcony w miejsce przetrzymywania ludzi podejrzanych o terroryzm. Jak się później okazało, zdecydowana większość przetrzymywanych tam osób nie miała żadnego związku ani z terroryzmem ani z partyzantką.
    Acid rock - odmiana psychodelicznego rocka. Charakteryzuje się ostrym brzmieniem, zdominowanym przez elektryczne gitary, a strukturalnie opartym na bluesie. Charakterystycznym elementem dla stylu są długie improwizacje solowe, a także często przesterowane partie instrumentów klawiszowych i riffy zapowiadające nadejście hard rocka. Do najwybitniejszych przedstawicieli należą Jimi Hendrix, Cream, Iron Butterfly, The Doors, Jefferson Airplane, Janis Joplin oraz zespół Deep Purple w początkowej fazie rozwoju.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.082 sek.