• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • HMS Swift - 1887

    Przeczytaj także...
    Żeglowność okrętu - zdolność okrętu do pływania, manewrowania oraz efektywnego wykorzystania uzbrojenia i sprzętu bojowego w warunkach dużego falowania morza. Żeglowność okrętu stanowi jeden z podstawowych walorów operacyjno-technicznych okrętu określających jego zdolność bojową.J. Samuel White − brytyjska stocznia mająca swoją siedzibę we wschodnim Cowes (East Cowes) na wyspie Wight, obecnie nieistniejąca. Jedna z najstarszych stoczni brytyjskich (podczas II wojny światowej wymieniana jako najstarsza ze stoczni na liście Admiralicji).
    Bomba głębinowa – broń morska, przeznaczona do rażenia okrętów podwodnych znajdujących się w zanurzeniu. Do czasów II wojny światowej był to główny środek zwalczania okrętów podwodnych (ZOP), później jego rola malała i obecnie ma już raczej znaczenie historyczne.

    HMS Swift – eksperymentalny torpedowiec wodowany w 1885, powszechnie uważany za jednego z prekursorów późniejszych kontrtorpedowców.

    „Swift” został zaprojektowany i zbudowany w stoczni J. Samuel White jako prywatna inicjatywa tej firmy. W porównaniu z ówczesnymi torpedowcami o typowej wyporności rzędu kilkudziesięciu ton i uzbrojonych jedynie w wyrzutnie torpedowe, „Swift” był znacznie większy (137 ton wyporności) i posiadał uzbrojenie artyleryjskie w postaci sześciu (według innych źródeł – czterech) armat 3-funtowych (47mm). Większa wyporność dawała „Swiftowi” lepszą żeglowność w porównaniu z mniejszymi torpedowcami, co przy porównywalnej maksymalnej prędkości pozwalało mu na przechwycenie łodzi tego typu i zniszczenie ich ogniem artyleryjskim.

    Torpedowiec – klasa niewielkich lub średniej wielkości okrętów, przeznaczonych głównie do wykonywania ataków torpedowych na okręty nieprzyjaciela. Powstała pod koniec XIX wieku, kiedy to przypadł też szczyt popularności torpedowców. Zastąpione następnie przez inne klasy okrętów, były budowane i używane w mniejszych ilościach do okresu II wojny światowej.Royal Navy, Królewska Marynarka Wojenna – marynarka wojenna Wielkiej Brytanii, najstarsza zorganizowana siła zbrojna Zjednoczonego Królestwa.

    Admiralicja Royal Navy zakupiła „Swifta” w 1885, jeszcze przed próbami prędkości, w których z minimalnym obciążeniem okręt osiągnął ok. 23 węzły. Prace nad jego wykończeniem, a także debata na temat jego uzbrojenia oraz roli trwały aż do 1887, kiedy to wszedł do służby jako TB81, zapoczątkowując przy tym krótkotrwały typ okrętów torpedo boat catcher (dosłownie – "przechwytywacz torpedowców").

    Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – szybki, wielozadaniowy okręt średniej wielkości, przeznaczony do takich zadań, jak ochrona własnych jednostek, zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i innych jednostek wroga.I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.

    W 1901 torpedowiec został poważnie uszkodzony, wchodząc na mieliznę, w 1905 otrzymał nowe kotły i maszyny, a jego uzbrojenie zmniejszono o jedno działo.

    „Swift” brał udział w I wojnie światowej, w trakcie której został dodatkowo wyposażony w hydrofony i wyrzutnię bomb głębinowych.

    Został sprzedany na złom 22 października 1921.

    Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowychHydrofon - to mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach, podstawowy element konstrukcyjny sonarów pasywnych.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Eric Osborne: Destroyers: An Illustrated History Of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-Clio. ISBN 1-85109-479-2. (ang.)
    2. Robert Gardiner, Przemysław Budzbon, Randal Gray: Conway's All the world's fighting ships, 1906-1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • JJ Colledge, Ben Warlow: The Complete Record of All Fighting Ships of the Royal Navy. 2009. ISBN 978-1-935149-07-1. (ang.)
  • Bernard Ireland: The Illustrated Guide To Destroyers And Frigates. 2009. ISBN 978-1-84681-336-8. (ang.)
  • Wyporność – podstawowy parametr określający wielkość okrętów, rzadziej innych jednostek pływających. Wyporność jest miarą siły wyporu, określa masę wody wypartej przez zanurzoną część okrętu zgodnie z prawem Archimedesa (objętość zanurzonej części okrętu pomnożoną przez ciężar właściwy wody). Miarą wyporności jest tona (1000 kg) lub długa tona (1016 kg).




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.937 sek.