• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • HMS Furious - 1917



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Hulk – stary statek, najczęściej okręt, wycofany już z normalnej eksploatacji i zdekompletowany (zwykle pozbawiony mechanizmów napędowych i uzbrojenia), przycumowany lub zakotwiczony na stałe w porcie, służący w charakterze stacjonarnych pomieszczeń pomocniczych. Hulki używane bywają jako koszary, mieszkanie dla załóg okrętów, pomieszczenia szkolne, hotel, szpital, magazyn, warsztat lub więzienie. Odmianą hulka jest barka koszarowa (niewielkich rozmiarów, służąca jako koszary).Funt szterling (ang. pound sterling, £), nieoficjalna nazwa funt brytyjski, symbol międzynarodowy GBP – oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.
    Pierwsze lądowania samolotów. I wojna światowa[]
    Samolot Dunninga spada do morza, 7 sierpnia 1917

    4 lipca 1917 roku „Furious” rozpoczął swoje działania w składzie Grand Fleet. Jego pierwsza grupa lotnicza składała się z pięciu samolotów Sopwith Pup i trzech wodnosamolotów Short 184. W ciągu kolejnych tygodni przeprowadzono na nim szereg udanych prób startów. 2 sierpnia 1917 roku dowódca grupy lotniczej, Squadron Commander (odpowiednik komandora) Edwin H. Dunning, przeprowadził udaną próbę lądowania samolotem Sopwith Pup (jak się powszechnie uważa o numerze ogonowym N6453), zostając w ten sposób pierwszą osobą, która wylądowała samolotem na poruszającej się jednostce pływającej. Aby znaleźć się nad pokładem dziobowym płynącego szybko pod wiatr krążownika, musiał wykonać ryzykowny manewr skrętu na wysokości nadbudówki, po czym przy niemal równych prędkościach samolotu i okrętu został ściągnięty na pokład siłami personelu pokładowego (samolot miał w tym celu zamontowane specjalne uchwyty). 7 sierpnia, podczas trzeciej próby takiego lądowania, silnik jego maszyny (tym razem o numerze ogonowym N6452) zgasł, gdy znalazł się nad pokładem i samolot zepchnięty podmuchem wiatru wpadł do morza, uderzając w locie o prawą burtę. Dunning poniósł śmierć w wodzie.

    Stępka – główny wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu statku wodnego. Stępka występuje w postaci belkowej i płaskiej. Na stępce opierają się wręgi, a na żaglowcach w nadstępkach także pionowe maszty.Operacja Source – atak sześciu brytyjskich miniaturowych okrętów podwodnych typu X na niemieckie pancerniki stacjonujące w norweskim fiordzie, przeprowadzony rankiem 22 września 1943 roku. W jego wyniku poważne uszkodzenia, skutkujące faktycznym wycofaniem z linii, odniósł „Tirpitz”, największy wówczas okręt III Rzeszy. Brytyjczycy stracili wszystkie sześć użytych w akcji miniaturowych okrętów podwodnych i dziewięciu zabitych oraz sześciu wziętych do niewoli członków ich załóg.

    Równolegle prowadzono próbne strzelania artyleryjskie, które wykazały kompletną nieprzydatność pojedynczej armaty 18-calowej do zwalczania celów morskich. Na przełomie sierpnia i września 1917 roku „Furious” odbył kilka patroli na Morzu Północnym. 16 października został po raz kolejny wysłany w morze w poszukiwaniu dwóch niemieckich krążowników lekkich „Brummer” i „Bremse”, które dzień wcześniej opuściły kotwicowisko floty, rozpoczynając rajd przeciwko brytyjskiemu konwojowi z rudą żelaza, płynącego z Bergen do Lerwick. Pomimo szeroko zakrojonej akcji (do „Furiousa” dołączyły następnego dnia także „Courageous” i „Glorious”, ponadto dowodzący Grand Fleet admirał David Beatty nakazał wyjście w morze większości lekkich jednostek, którymi dysponował), niemieckie krążowniki przemknęły się pomiędzy patrolującymi grupami brytyjskich okrętów i 17 października przechwyciły konwój, topiąc dziewięć z dwunastu jego statków oraz dwa broniące go niszczyciele: „Mary Rose” i „Strongbow”. Następnie niemieckie okręty uszły poszukującym ich Brytyjczykom i bezpiecznie powróciły do portu.

    Blackburn Roc – brytyjski samolot myśliwski. Produkowany w wytwórni Blackburn w latach 1939-1940 w liczbie 136 sztuk.Operacja Torch (z ang. „Pochodnia”) – amerykańsko-brytyjska operacja desantowa we francuskiej części Afryki Północnej, rozpoczęta nocą 7/8 listopada 1942.

    Już 18 września komisja ekspertów pod przewodnictwem kontradmirała Richarda F. Phillimore'a, obradująca na pokładzie „Furiousa”, zarekomendowała Admiralicji konieczność wycofania go z linii i zainstalowania pokładu do lądowań na rufie. Okręt trafił do stoczni Armstronga 14 listopada 1917 roku, a powrócił do służby 15 marca 1918 roku, już bez armaty 18-calowej i z dwoma pokładami lotniczymi. Został okrętem flagowym kontradmirała Phillimore'a, dowodzącego siłami lotniczymi Grand Fleet, zaś dowódcą jego grupy lotniczej był wówczas Frederick J. Rutland. Prowadzone od marca do czerwca próby lądowań wykazały, że są one bardzo utrudnione przez turbulencje powietrza wytworzone bryłami nadbudówek i komina oraz gorącymi gazami spalinowymi. Mimo to okręt był wykorzystywany w patrolach przeciwko niemieckim sterowcom i samolotom operującym nad Morzem Północnym. Ogółem do zakończenia działań wojennych spędził 72 dni w morzu, a zebrane doświadczenia zostały wykorzystane przy budowie lotniskowca „Argus”.

    Wysokość metacentryczna - w teorii okrętu jest to odległość pozornego środka obrotu jednostki pływającej w czasie przechyłu od środka ciężkości (na rysunku odcinek GM). Wysokość metacentryczna jest podstawową wielkością określającą stateczność początkową statku.Filadelfia (ang. Philadelphia wymowa: /ˌfɪləˈdɛlfiə/) – miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania, u ujścia rzeki Delaware do Atlantyku. Największe pod względem liczby ludności miasto w Pensylwanii i szóste w kraju.

    17 czerwca „Furious” był dwukrotnie nieskutecznie atakowany bombami przez niemieckie wodnosamoloty. Startujące z jego pokładu myśliwce Sopwith Camel zestrzeliły co prawda jedną z maszyn, lecz za cenę czterech własnych, które mając kłopot z lądowaniem, wodowały w pobliżu własnego okrętu i utonęły oraz piątej, pochodzącej z krążownika „Galatea”, która przymusowo lądowała w Danii. 17 lipca okręt wypłynął w eskorcie lekkich jednostek w kierunku wybrzeży Jutlandii. Dwa dni później z jego pokładu wystartowało w dwóch rzutach siedem samolotów Camel, każdy uzbrojony w dwie 50-funtowe bomby. Ich celem była baza niemieckich sterowców w Tondern. Wykorzystując atut zaskoczenia samoloty zbombardowały hangary, niszcząc jeden z nich z dwoma Zeppelinami (L54 i L60) wewnątrz oraz uszkadzając dwa kolejne. Z siedmiu samolotów jeden zaginął bez wieści, trzy wodowały w morzu w pobliżu własnych okrętów, a trzy ostatnie wylądowały w neutralnej Danii i zostały internowane. Operacja F7 była pierwszym w historii atakiem lotnictwa pokładowego na cel lądowy.

    Oran (arab. وهران, Wahran) – drugie pod względem wielkości miasto w Algierii, ośrodek administracyjny wilajetu Oran, nad Zatoką Orańską (Morze Śródziemne). Około 700 tys. mieszkańców. Siedziba rzymskokatolickiej diecezji orańskiej. W Oranie rozgrywa się akcja powieści Alberta Camusa Dżuma.Wał – część maszyny, najczęściej w kształcie walca, obracająca się wokół własnej osi wraz z zamocowanymi na niej elementami, służąca do przenoszenia momentu obrotowego. Na wale mogą być osadzone: koła zębate, piasty, tarcze hamulcowe itp.

    1 sierpnia płynący z eskortą „Furious” był nieskutecznie atakowany przez U-Booty. Od października, gdy do Grand Fleet dołączył lotniskowiec „Argus” z ciągłym pokładem lotniczym, jego rola zmalała i definitywnie zaprzestano niebezpiecznych lądowań. 21 listopada, dziesięć dni po zawieszeniu broni, przyjmował poddającą się flotę niemiecką i uczestniczył w jej eskortowaniu do Rosyth.

    Operacja Goodwood – brytyjska operacja wojskowa, przeprowadzona w północnej Francji na froncie zachodnim, w dniach 18-20 lipca 1944.Admiralicja (ang. Admiralty) – nazwa kierownictwa brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej (Royal Navy). Kiedyś była samodzielnym ciałem, obecnie Admiralicja (Admiralty Board – Rada Admiralicji) jest oddziałem Ministerstwa Obrony Wielkiej Brytanii nadzorującym sprawy Marynarki Królewskiej.

    Przebudowa na lotniskowiec[]

    Po zakończeniu działań wojennych „Furious” wszedł w skład Floty Atlantyckiej i pozostawał w niej przez kolejnych 12 miesięcy. W tym czasie operował również na Bałtyku, w ramach sił interwencyjnych ententy. W okresie niepokojów wśród marynarzy jego załoga zachowała dyscyplinę. 21 listopada 1919 roku został przesunięty do rezerwy. Już od połowy 1918 roku prowadzono prace studialne nad projektem przebudowy krążownika na pełnowartościowy lotniskowiec z gładkim pokładem startowym, na wzór „Argusa”, jednak na fali powojennego pacyfizmu i ograniczenia wydatków zbrojeniowych odsuwano termin rozpoczęcia prac stoczniowych. Dopiero 20 lipca 1920 roku Admiralicja zleciła przygotowanie projektu przebudowy. Był on gotowy po trzech tygodniach i preliminowany w budżecie na rok 1921. Projekt bazował na doświadczeniach zebranych z użytkowania dwóch pierwszych brytyjskich lotniskowców: „Argusa” i „Eagle”, chociaż doświadczenia te nie były zbyt bogate: „Argus” był mniej niż trzy lata w służbie, a „Eagle” przeprowadził jedynie 143 lądowania na pokładzie w czasie swoich wstępnych prób morskich w 1920 roku.

    Samolot rozpoznawczy - statek powietrzny przeznaczony do zwiadu na terytorium wroga, wyposażony w odpowiednią aparaturę, zazwyczaj były to aparaty fotograficzne do zdjęć obiektów naziemnych wroga, bądź radary do obserwacji powietrznych.Lerwick (gael. Liùrabhaig) - największe miasto archipelagu Szetlandów, położone na wyspie Mainland na północ od Szkocji. Zamieszkuje je 7500 mieszkańców, co stanowi ok. 1/3 populacji wysp. Nazwa wywodzi się z języka norn, którym posługiwano się na Szetlandach jeszcze w XIX wieku i oznacza Zatokę Gliny. Lerwick jest najbardziej na północ wysuniętym miastem Wysp Brytyjskich, choć najdalszym zamieszkałym miejscem archipelagu jest niewielka wioska Skaw na szetlandzkiej wyspie Unst, położona ok. 100 km na północ od Lerwick.

    W pierwszej połowie 1921 roku w stoczni marynarki w Rosyth usunięto z okrętu nadbudówki, kominy oraz burty do wysokości pokładu głównego. Główne prace miała jednak wykonać stocznia w Devonport. Na czas holowania kadłuba, którego strukturalna wytrzymałość uległa osłabieniu wskutek wykonanych robót, przywrócono sprawność jednej z kotłowni, ustawiono prowizoryczny komin i sterówkę. Ostatecznie holowanie odbyło się, bez przeszkód, w czerwcu 1922 roku. Prace stoczniowe o olbrzymim zakresie, który nie objął jedynie siłowni okrętowej, trwały aż do połowy 1925 roku. Ostatecznie „Furious” powrócił w skład Royal Navy 1 września tegoż roku.

    Armata przeciwlotnicza 3-calowa (Ordnance, QF, 3-in, 20 cwt) – brytyjska armata przeciwlotnicza kalibru 76,2 mm. Weszła do służby w roku 1914, pierwsza armata przeciwlotnicza na świecie specjalnie zaprojektowana do tej roli, wcześniejsze konstrukcje były działami polowymi przystosowanymi do strzelania przeciwlotniczego.Rajder − określenie okrętów używanych w trakcie wojny jako korsarskie, do zwalczania i dezorganizowania żeglugi nieprzyjaciela na jego liniach komunikacyjnych (działania rajderskie lub krążownicze). Nie można w tym wypadku mówić o jakiejś klasie okrętów. Słowo „rajder” określa przeznaczenie okrętu w danej chwili i nie determinuje żadnego z parametrów bojowych okrętu.

    Charakterystyka ogólna[]

    „Furious” wkrótce po przebudowie. Na pokładzie widoczny sterowiec typu SSZ

    Długość okrętu nie zmieniła się, ale jego szerokość maksymalna zwiększyła się do 32,61 m (po pokładzie lotniczym, szerokość kadłuba w związku z przekonstruowaniem bąbli przeciwtorpedowych wzrosła do 27,35 m) a średnie zanurzenie wynosiło 8,31 m. Według pomiarów z 1928 roku wyporność standardowa wyniosła 22 450 ts, głęboka 26 500 ts. Wysokość metacentryczna przy wyporności głębokiej wyniosła 1,1 m. Nadbudówka, maszty, kominy i pokład służący dotychczas do lądowania zostały usunięte. Okręt otrzymał pokład lotniczy o rozmiarach 175,6 na 28,04 m. Jego kształt był zaprojektowany w oparciu o testy w tunelu aerodynamicznym przeprowadzone w National Physical Laboratory. Ich wyniki pokazały, że najkorzystniejszym kształtem części dziobowej będzie półokrąg o zaoblonych dla zminimalizowania turbulencji brzegach. W tylnej części pokład opadał w dół w kierunku rufy, co miało ułatwić przyziemienie samolotów w warunkach dużego falowania. Lotniskowiec został wyposażony w system lin, których głównym zadaniem było utrzymanie samolotów na pasie i zapobieżenie spadnięciu ich do morza. Liny te zdjęto po okresie prób w 1927 roku. „Furious” był lotniskowcem gładkopokładowym, pozbawionym nadbudówek dla zminimalizowania turbulencji. Zamiast tego był wyposażony w wysuwaną kabinę nawigacyjną na przedniej krawędzi górnego pokładu lotniczego, wpuszczaną w dół na czas prowadzenia operacji lotniczych oraz dwie stałe, niewielkie nadbudówki w przednich rogach górnego pokładu lotniczego, z których jedna służyła jako sterówka, a druga jako stanowisko kontroli operacji lotniczych.

    HMS Avenger (D14) – brytyjski lotniskowiec eskortowy typu Avenger. Został przebudowany ze statku handlowego "Rio Hudson".Pancerniki typu Yamato (大和) – seria japońskich okrętów klasy pancerników z okresu II wojny światowej, składająca się z dwóch ukończonych jednostek: „Yamato” i „Musashi”. Były to największe pancerniki, jakie kiedykolwiek powstały i największe okręty II wojny światowej. Trzeci okręt tego typu „Shinano” ukończono ostatecznie jako lotniskowiec.

    Pod pokładem lotniczym zabudowano dwupoziomowy hangar; każdy poziom miał wysokość 4,57 m. Górny hangar miał wymiary 162 na 15,2 m, dolny 168 na 10,7 – 15,2 m. Każdy hangar mógł być podzielony na sekcje przy pomocy elektrycznie opuszczanych stalowych żaluzji. Górny hangar był połączony dwuskrzydłowymi drzwiami z pierwotnym pokładem startowym, który pozostawiono na miejscu. Pozwalało to okrętowi jednocześnie przyjmować samoloty na głównym pokładzie lotniczym, podczas gdy inne mogły startować z dolnego pokładu. Można było także wysyłać jednocześnie samoloty z obu pokładów, co zwiększało szybkość startu formacji samolotów. Z kolei dolny hangar miał w tylnej ścianie podnoszone stalowe drzwi prowadzące na pokład rufowy, służący do obsługi wodnosamolotów. Hangary były połączone z pokładem lotniczym dwoma podnośnikami o kształtach przypominających krzyż, pozwalających na transport samolotów o rozmiarach maksymalnie do 14,3 na 14 m. Na pokładzie znajdowały się dwa podręczne zbiorniki paliwa lotniczego i dla łodzi okrętowych o pojemności po 2700 l. Główne zbiorniki benzyny lotniczej w kadłubie miały pojemność 91 000 l. Nadbudowa pokładu lotniczego spowodowała powiększenie bryły kadłuba. Wymusiło to na budowniczych zainstalowanie nowych, bardziej wytrzymałych kotwic, łańcuchów i wind kotwicznych.

    John Arbuthnot Fisher, 1. baron Fisher z Kilverstone GCB, OM, GCVO (ur. 25 stycznia 1841 w Rambodde na Cejlonie, zm. 10 lipca 1920 w Londynie) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, pełniący podczas długoletniej kariery rozmaite funkcje dowódcze na morzu i w pracy sztabowej, w latach 1904−1910 i 1914−1915 pierwszy lord morski Admiralicji, najwyższy stanowiskiem oficer brytyjskiej marynarki wojennej. Znany jako kontrowersyjny reformator floty, wprowadził ją z czasów drewnianych żaglowców w erę napędzanych parą pancerników i nowych broni, takich jak torpedy i okręty podwodne. Był promotorem budowy przełomowego okrętu liniowego „Dreadnought” i jednostek nowych klas: niszczycieli i krążowników liniowych. Pomimo że część z propagowanych przez niego idei nie sprawdziła się w praktyce, spowodował przekształcenie się Royal Navy w nowoczesną i najsilniejszą w świecie marynarkę wojenną, która z powodzeniem sprostała zadaniom, stawianym przed nią w czasie działań zbrojnych I wojny światowej.Wyrzutnia torpedowa — odporna na ciśnienie wody struktura wyposażona we wrota wylotowe z przodu oraz zamkowe zamknięcie wsadowe, służąca do wystrzeliwania torped lub innych aparatów pływających z okrętu, a dawniej także z lądu. Z uwagi na sposób wystrzeliwania torpedy, wyrzutnie mogą przybrać postać wyrzutni impulsowych, bądź występujących niezależnie od nich wyrzutni swobodnego wypływania (swim-out).

    Siłownia okrętowa, podobnie jak opancerzenie kadłuba, pozostała bez zmian. Przebudowie uległy jednak przewody kominowe, ciągnące się od pomieszczenia kotłowni na śródokręciu do wylotów na burtach na rufie i pomocniczych wylotów w tylnych rogach głównego pokładu startowego. Ciągnące się wzdłuż hangarów przewody powodowały wiele kłopotów eksploatacyjnych, z których najpoważniejszymi były: nagrzewanie się ścian hangarów oraz zasysanie dymu do wnętrza. Wyloty usytuowane na rufie także okazały się niefortunnym rozwiązaniem, powodującym okresowe zadymianie pokładu lotniczego. Aby ograniczyć nagrzewanie się pokładów hangarowych, jeszcze podczas prób usunięto zewnętrzne blach poszycia na burtach na wysokości przewodów kominowych, co poprawiło ich wentylację. Podczas prób morskich 3 kwietnia 1925 roku uzyskano prędkość maksymalną 30,03 węzła przy mocy na wałach 90 895 shp. Dzięki zwiększonemu o 700 ton zapasowi paliwa zasięg okrętu wzrósł do 5300 mil morskich przy prędkości 16 węzłów.

    Fairey Barracuda – brytyjski samolot torpedowy i bombowy, zaprojektowany i zbudowany w 1940 roku w wytwórni Fairey Aviation Company LimitedZłote Wybrzeże – nazwa byłej brytyjskiej kolonii nad Zatoką Gwinejską na zachodzie Afryki. W roku 1957 stało się niezależnym państwem Ghaną.

    Według etatu na 1932 roku załoga lotniskowca liczyła 738 marynarzy oraz 486 członków obsługi grupy lotniczej i personelu latającego.

    Uzbrojenie[]

    Lotniskowiec zatrzymał dziesięć z początkowych jedenastu dział kal. 140 mm, usytuowanych po pięć na burcie na sponsonach na wysokości pokładu dziobowego. Nowym uzbrojeniem przeciwlotniczym było sześć dział QF 4 inch Mk V kal. 102 mm, z których cztery zainstalowano na dolnym pokładzie startowym a dwa pozostałe na pokładzie rufówki. Działa z pokładu startowego zostały usunięte na okres prób w latach 1926–1927, po których zamontowano ponownie jedynie dwa z nich. Także w 1927 roku okręt dozbrojono w cztery pojedyncze armaty automatyczne QF 2 pdr Mk VIII, tzw. pom-pomy, cztery karabiny maszynowe Maxim i dziesięć Lewis (liczba tych ostatnich wzrosła wkrótce do 42). W okresie 1930–1932 na dolnym pokładzie startowym ustawiono, w miejsce dział 102 mm, dwie ośmiolufowe podstawy pom-pomów. Do kierowania ogniem dział 140 i 102 mm służyły dwie centrale artyleryjskie z dalocelownikami, usytuowane na burtach poniżej pokładu lotniczego w dziobowej części okrętu. Dane do strzelań przeliczane były przez kalkulator artyleryjski Dreyera, zabudowany w głębi kadłuba.

    HMS Malaya – pancernik typu Queen Elizabeth – drednotów brytyjskich. Okręt został nazwany od Federacji Stanów Malajskich, której rząd opłacił okręt. Uczestniczył w obu wojnach światowych.Armata morska 4-calowa (102 mm) Mark XVI (oznaczenie brytyjskie: 4 inch L/45 QF HA Mark XVI, w skrócie Mk. XVI) - brytyjska morska armata uniwersalna kalibru 102 mm z lat 30. XX wieku, występująca przede wszystkim w wersji podwójnie sprzężonej na podstawie Mark XIX. Było to najliczniejsze działo średniego kalibru na okrętach brytyjskich podczas II wojny światowej, używane także na niektórych okrętach sojuszniczych.

    Od 1936 roku sukcesywnie przezbrajano lotniskowiec w zunifikowaną i centralnie kierowaną artylerię przeciwlotniczą. Działa kal. 140 i 102 mm zostały zastąpione przez sześć zdwojonych stanowisk Mk XIX dla dział QF HA 4 inch Mk XVI kal. 102 mm. Jedno ustawiono na dolnym pokładzie startowym (który od 1938 roku był już wyłączony z użytkowania a drzwi nań prowadzące zabudowane), drugie na pokładzie rufowym, cztery pozostałe na sponsonach na burtach w rufowej części okrętu. Ponadto okręt dysponował czterema ośmiolufowymi podstawami dział 2-funtowych (pom-pomów), dwoma na pokładzie dziobowym i dwoma na pokładzie lotniczym oraz dwoma poczwórnymi zestawami wielkokalibrowych karabinów maszynowych Vickers kal. 12,7 mm. Do kierowania ogniem przeciwlotniczym dział 102 mm służyły dwa systemy HACS (High Angle Control System), z których jeden znajdował się na nowo nadbudowanej niewielkiej wyspie na pokładzie lotniczym (poza tym mieściła ona centralę kierowania ogniem przeciwlotniczym oraz magazyny amunicji), zaś drugi na dolnym pokładzie startowym. Dwa dalocelowniki dla pom-pomów zamontowano w dziobowej i rufowej części wyspy. Na przełomie lat 1941–1942, podczas remontu w Stanach Zjednoczonych, „Furious” otrzymał w miejsce karabinów Vickersa automatyczne działa przeciwlotnicze Oerlikon kal. 20 mm, których liczba stopniowo wzrastała do maksymalnie 22 w 1944 roku.

    Kotwica – element wyposażenia jednostki pływającej służący do unieruchomienia jej na wodzie przez zaczepienie o dno, niekiedy do hamowania oraz wykonywania manewrów.Armstrong Whitworth – dawny brytyjski koncern zajmujący się produkcją broni, statków, lokomotyw, samochodów i samolotów. Zajmowano się także hydrotechiką. W 1927 koncern stał się częścią zakładów Vickers-Armstrongs, a dział motoryzacyjny kupił John Davenport Siddeley tworząc zakłady Armstrong Siddeley.

    Wyposażenie radarowe okrętu obejmowało od 1942 roku radar artyleryjski typu 285 i radar przeszukiwania przestrzeni powietrznej typu 290, od końca 1943 roku uzupełnione radarem artyleryjskim typu 281. Do naprowadzania samolotów służyło ustawione na szczycie nadbudówki urządzenie (homing beacon) typu 72 AX.2.

    Grupa lotnicza[]

    Nominalna liczba zabieranych przez „Furiousa” samolotów wynosiła 36, rzeczywista zmieniała się w czasie oscylując około 30, wraz ze zmianami masy i rozmiarów nowych typów maszyn. W latach 20. na grupę lotniczą składały się zwykle jedna eskadra myśliwców Fairey Flycatcher, dwie eskadry samolotów rozpoznawczych Blackburn Blackburn lub Avro Bison, jedna samolotów Fairey IIID oraz dwie bombowców torpedowych Blackburn Dart. Od 1933 do końca 1938 roku na lotniskowcu bazował 801 dywizjon, który początkowo składał się z sześciu samolotów Hawker Nimrod i trzech Flycatcher. Myśliwce Hawker Osprey zastąpiły Flycatchery na początku 1934 roku, a Nimrody zostały wycofane w październiku 1936 roku. Dywizjony 822 i 811 zostały zaokrętowane odpowiednio w 1927 i 1929 roku do pełnienia misji zwiadowczych i przeciwokrętowych. Latały one na bombowcach torpedowych Blackburn Ripon, Blackburn Baffin i Fairey Swordfish oraz na samolotach rozpoznawczych Fairey IIIF, Fairey Seal i Blackburn Shark. Jako okręt treningowy do szkolenia w lądowaniu na lotniskowcu w 1939 roku „Furious” zaokrętował 767 dywizjon, latający na samolotach Shark, Swordfish i Fairey Albacore oraz 769 dywizjon, latający na myśliwcach Blackburn Skua, Blackburn Roc i Gloster Sea Gladiator. Podczas kryzysu monachijskiego we wrześniu 1938 roku powrócił do pierwszej linii, z 801, 821 i 822 dywizjonami FAA na pokładzie.

    USS Augusta (CA-31) – amerykański krążownik ciężki typu Northampton, czwarty okręt należący do United States Navy noszący nazwę pochodzącą od miasta Augusta w stanie Georgia.Home Fleet - istniejąca od 1902 z przerwami do 1967 roku flota brytyjskiej Royal Navy, której zadaniem była obrona wód terytorialnych Zjednoczonego Królestwa.

    801 dywizjon został ponownie zaokrętowany na lotniskowiec w październiku 1939 roku, po przezbrojeniu w samoloty Blackburn Skua. Ponadto przydzielony wówczas do Home Fleet w zastępstwie zatopionego „Courageousa”, „Furious” dysponował dziewięcioma Swordfishami z 816 dywizjonu oraz kolejnymi trzema z 818 dywizjonu. W grudniu 1939 roku wyokrętowano samoloty 801 dywizjonu. Po agresji niemieckiej na Norwegię, „Furious” dołączył 10 kwietnia 1940 roku do Home Fleet, mając na pokładzie jedynie 18 samolotów Swordfish z dywizjonów 816 i 818. W maju dysponował sześcioma myśliwcami Sea Gladiator z 804 dywizjonu i dziewięcioma Swordfishami z 816 dywizjonu. Skuy 801 dywizjonu powróciły jeszcze na lotniskowiec, służąc okresowo do 1941 roku.

    Mina morska to środek walki morskiej, przeznaczony do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu lub statku. Składa się z ładunku materiału wybuchowego umieszczonego w kulistym lub cylindrycznym kadłubie wodoszczelnym, wyposażonego w urządzenia zapalające i zabezpieczające.HMS Punjabi – brytyjski niszczyciel z okresu II wojny światowej, typu Tribal, w służbie Royal Navy od 1939. Nosił znaki taktyczne F21, G21. Podczas wojny służył w kampanii norweskiej, na Atlantyku i w Arktyce, gdzie zatonął w kolizji 1 maja 1942.

    W czasie rejsu z transportem złota do Kanady w czerwcu 1940 roku jedyną osłonę lotniskowca stanowiła połowa stanu Swordfishy 816 dywizjonu. W pierwszych miesiącach 1941 roku, w czasie rejsów transportowych do Afryki Zachodniej, na jego pokładzie stacjonowało 12 myśliwców Fairey Fulmar z 807 dywizjonu i sześć Swordfishy z 825 dywizjonu. W lipcu 1941 roku, podczas ataku na porty w północnej Skandynawii, grupa lotnicza „Furiousa” składała się z dziewięciu Fulmarów 800 dywizjonu, czterech Sea Hurricane'ów klucza A z 880 dywizjonu, dziewięciu Swordfishy z 812 dywizjonu i dziewięiu Albacore z 817 dywizjonu.

    U-47 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1938, zaginął w 1941.Sekondi-Takoradi - miasto w Ghanie, stolica Regionu Zachodniego i zarazem stolica dystryktu; powstałe z połączenia dwóch miast: Sekondi i Takoradi. Czwarte największe miasto kraju, ważny ośrodek przemysłowy i handlowy. Dominuje w nim przemysł drzewny (belki i sklejka), tytoniowy, budownictwo okrętowe i remont taboru kolejowego, w związku z położeniem miasta przy głównych liniach kolejowych do Akry i Kumasi. Ludność według danych z 2005 wynosiła 335 tys. mieszkańców.

    W trakcie operacji Torch na lotniskowcu stacjonowało dwanaście Supermarine Seafire Mk IB z 801 dywizjonu, kolejne dwanaście Seafire Mk IIC z 807 dywizjonu i dziewięć Albacore z 822 dywizjonu. W atakach na niemiecką żeglugę w pobliżu norweskiego wybrzeża w lutym 1944 roku uczestniczyły samoloty Seafire Mk IB z 801 dywizjonu oraz bombowce torpedowe Fairey Barracuda z dywizjonów 827 i 830. W okresie przygotowań do operacji Tungsten – ataku na pancernik „Tirpitz” – na „Furious” przydzielono 831 dywizjon samolotów Barracuda w miejsce 827, tak by eskadry, które były szkolone razem, wzięły wspólny udział w akcji. Dla ułatwienia startu obciążonych bombowców w dziobowej części pokładu lotniczego zainstalowano drewnianą rampę. Osłonę myśliwską stanowiły wówczas dywizjony 880 z ośmioma Seafire Mk IIC i 801 z sześcioma Seafire Mk IB. Podczas operacji Goodwood „Furious” przewoził dwanaście samolotów Seafire Mk III z 801 dywizjonu, kolejne dwanaście Seafire Mk IIC z 880 dywizjonu i dziewięć Barracuda z 827 dywizjonu.

    HMS Formidable – brytyjski lotniskowiec z okresu II wojny światowej. Zwodowany 17 sierpnia 1939 roku jako drugi okręt typu Illustrious. Matką chrzestną okrętu została Lady Kingsley-Wood, żona ówczesnego sekretarza ds. lotnictwa. Oficjalnie HMS "Formidable" wszedł do służby w Royal Navy 24 listopada 1940 roku.Murmańsk (ros. Мурманск) – miasto w Rosji, założone 4 października 1916 roku. Niezamarzający port nad Zatoką Kolską (Morze Barentsa), w pobliżu granicy z Norwegią i Finlandią. Centrum administracyjne obwodu murmańskiego. Położony 1967 km od Moskwy. 6 maja 1985 otrzymało tytuł Miasto Bohater (Город-герой).

    Przejściowo na „Furiousie” bazowały także samoloty myśliwskie Grumman Martlet z 881 dywizjonu (w 1943 roku) oraz Grumman Hellcat z 1840 dywizjonu (w 1944 roku).

    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Cal (ang. inch) – pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca początkowo potrojonej długości średniego ziarna jęczmienia. Jedna z tzw. jednostek imperialnych. W USA ta jednostka miary jest podstawową jednostką miary używaną m.in. w budownictwie, medycynie, policji (np. do pomiaru wzrostu człowieka), mechanice i wielu innych dziedzinach.
    Spithead − cieśnina pomiędzy północno-zachodnim wybrzeżem wyspy Wight a Wielką Brytanią, wschodnia część cieśniny Solent. Stanowi tradycyjne miejsce pokazów i rewii floty Royal Navy.
    Bermudy – terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Oceanie Atlantyckim położone na wyspach Bermudach. Składa się z około 100 nizinnych wysp koralowych. Na całkowitej powierzchni wynoszącej 53,3 km² mieszkają 65 773 osoby z czego 2000 żyje w stolicy terytorium Hamilton. Temperatura waha się od 17 °C w styczniu do 26 °C w lipcu, a roczna ilość opadów wynosi 1500 mm. Na Bermudach na niewielką skalę rozwinął się przemysł i rolnictwo. Głównym źródłem dochodów jest turystyka.
    Kampania norweska – działania wojenne wojsk norweskich, francuskich, brytyjskich i polskich, przeciw inwazji niemieckiej pod kryptonimem Operacja Weserübung. Kryptonim ten obejmował atak Kriegsmarine oraz innych wojsk Wehrmachtu na Danię i Norwegię w czasie II wojny światowej. Atak rozpoczął się 9 kwietnia 1940 i oznaczał faktyczny koniec dziwnej wojny na Zachodzie.
    HMS Victorious – brytyjski lotniskowiec z okresu II wojny światowej, typu Illustrious. Służył w latach 1941-1969. Był intensywnie wykorzystywany podczas wojny, a także, po daleko idącej modernizacji, po wojnie. Nosił znak taktyczny 38, później R38.
    Okręt flagowy – okręt, na którym znajduje się dowódca zespołu okrętów lub całej floty. Obecność dowódcy symbolizuje flaga lub proporzec na maszcie. Okrętów flagowych może być tyle, ile jest samodzielnie działających zespołów okrętów w czasie wojny. W czasie pokoju jest jeden symboliczny okręt wyznaczony do pełnienia funkcji okrętu flagowego dla całej floty.
    Barbeta – nieruchoma, opancerzona, niska, cylindryczna osłona na okrętach wojennych, stanowiąca podstawę wieży artyleryjskiej, która obracała się na łożysku na barbecie. Barbeta chroniła mechanizmy i elementy mocowania dział, zwłaszcza przy większych kątach podniesienia lufy, gdy tylna część działa przemieszczała się w dół wewnątrz barbety. Chroniła również mechanizmy zasilania w amunicję oraz obsługę dział. Barbety stosowano przy działach większych kalibrów (z reguły od 150 mm), przede wszystkim na dużych pancernych okrętach artyleryjskich – pancernikach i krążownikach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.112 sek.