• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • HD 40307

    Przeczytaj także...
    Gwiazdy typu widmowego G – gwiazdy, których fotosfery mają temperaturę w zakresie 5000–6000K. Słońce należy do tzw. żółtych karłów, mających typ widmowy G i klasę jasności V.Układ planetarny – planety i inne ciała niebieskie, krążące wokół centralnej gwiazdy lub układu gwiazd. System planetarny, w którym znajduje się Ziemia nosi nazwę Układu Słonecznego.
    Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    HD 40307gwiazda ciągu głównego należąca do typu widmowego K, oddalona od Ziemi o około 42 lata świetlne. Znajduje się w gwiazdozbiorze Malarza. Według szacunków gwiazda jest nieznacznie mniejsza od Słońca. HD 40307 była obserwowana przed lub w 1900 roku w ramach katalogu Durchmusterung.

    Uran − gazowy olbrzym, siódma w kolejności od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest także trzecią pod względem wielkości i czwartą pod względem masy planetą naszego systemu. Nazwa planety pochodzi od Uranosa, który był bogiem i uosobieniem nieba w mitologii greckiej (klasyczna greka: Οὐρανός), ojcem Kronosa (Saturna) i dziadkiem Zeusa (Jowisza). Choć jest widoczny gołym okiem, podobnie jak pięć innych planet, umknął uwadze starożytnych obserwatorów ze względu na niską jasność i powolny ruch po sferze niebieskiej. Sir William Herschel ogłosił odkrycie planety w dniu 13 marca 1781, po raz pierwszy w historii nowożytnej rozszerzając znane granice Układu Słonecznego. Uran to również pierwsza planeta odkryta przy pomocy teleskopu.Masa Ziemi (M⊕) – pozaukładowa jednostka masy stosowana w astronomii, głównie Układu Słonecznego oraz planet pozasłonecznych typu superziemia. Jej wartość równa jest rzeczywistej masie Ziemi

    Gwiazda ma układ planetarny zawierający pięć planet. W 2008 odkryto trzy planety orbitujące wokół tej gwiazdy, a w 2012 następne dwie.

    Historia obserwacji i nazewnictwo[]

    Pomimo niezbyt dużej odległości od Słońca, HD 40307 nie jest widoczna gołym okiem. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa to 7,17. Z tego powodu HD 40307 nie ma własnej nazwy, jak jaśniejsze gwiazdy ziemskiego nieba. Oznaczenie HD 40307 pochodzi z Katalogu Henry’ego Drapera.

    Ekosfera (gr. oikos dom + sphaira kula), ekostrefa, także: "strefa warunków sprzyjających powstaniu życia", "strefa zamieszkiwalna" (ang. habitable zone) – strefa wokół gwiazdy, o kształcie zbliżonym do warstwy sferycznej, w której obrębie na wszystkich znajdujących się planetach mogą panować warunki fizyczne i chemiczne umożliwiające powstanie, utrzymanie i rozwój organizmów żywych, z których za najistotniejszy uważane jest istnienie ciekłej wody.Europejskie Obserwatorium Południowe (ang. European Southern Observatory - ESO) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca europejskie kraje, powołana w 1962 roku w celu budowy i utrzymywania obserwatoriów astronomicznych na półkuli południowej.

    Charakterystyka[]

    HD 40307, należąca do gwiazd typu widmowego K, świeci słabiej niż Słońce i ma pomarańczową barwę. Jej promień i masa są w przybliżeniu mniejsze o 1/3 od masy i promienia Słońca. Temperatura gwiazdy wynosi nieco poniżej 5000 K. Jest to dosyć wysoka temperatura jak na gwiazdę typu K, typowa raczej dla gwiazd typu G, takich jak Słońce.

    Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy bądź zdegenerowanej. Przynajmniej przez część swojego istnienia gwiazda w sposób stabilny emituje powstającą w jej jądrze w wyniku procesów syntezy jądrowej atomów wodoru energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, w szczególności światło widzialne. Gwiazdy zbudowane są głównie z wodoru i helu, prawie wszystkie atomy innych cięższych pierwiastków znajdujące się we Wszechświecie powstały w efekcie zachodzących w nich przemian jądrowych lub podczas wieńczących ich istnienie wybuchów.HD 40307 g – planeta pozasłoneczna najprawdopodobniej typu superziemia, orbitująca wokół gwiazdy HD 40307. Odkryta została w 2012 metodą pomiaru zmian prędkości radialnej przy pomocy urządzenia HARPS należącego do Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO). Masa planety wynosi przynajmniej 7,1 masy Ziemi, krąży ona w ekosferze gwiazdy.

    Układ planetarny[]

    Schemat układu planetarnego HD 40307 według wiedzy z 2008

    Po pięciu latach obserwacji gwiazdy, w czerwcu 2008 Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) ogłosiło odkrycie trzech superziemi. Te trzy planety zostały odkryte metodą Dopplera przy użyciu spektrometru HARPS. Krążą one bardzo blisko swojej gwiazdy – najdalsza z nich obiega swoją gwiazdę po orbicie trzykrotnie mniejszej niż orbita Merkurego. Planety są dużo masywniejsze od Ziemi, lecz ich masa nie jest tak duża jak Urana bądź Neptuna. Pomimo masy mniejszej niż 10 M⊕ niektóre analizy sugerują, że planety mogą być małymi planetami-olbrzymami takimi jak Neptun.

    HARPS – skrót od angielskiego High Accuracy Radial velocity Planet Searcher, czyli bardzo dokładny poszukiwacz planet pozasłonecznych metodą prędkości radialnej, z dokładnością pomiarów do 1 m/s. Jest to spektrometr zainstalowany na 3,6-metrowym teleskopie w obserwatorium La Silla należącym do ESO. Prędkość radialną mierzy poprzez analizę widma gwiazd.Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.

    W 2012 ogłoszono odkrycie następnych trzech planet. Najbardziej odległa z nich, HD 40307 g, jest najprawdopodobniej superziemią o masie wynoszącej przynajmniej 7,1 mas Ziemi. Planeta znajduje się w ekosferze jej gwiazdy. Ponowna analiza danych potwierdza istnienie planety f, nie rozstrzyga istnienia planety g i zaprzecza istnieniu planety e.

    Malarz (łac. Pictor, dop. Pictoris, skrót Pic) – słabo widoczny gwiazdozbiór nieba południowego nazwany w 1752 roku przez francuskiego astronoma, kartografa i opata, Nicolasa Louisa de Lacaille. De Lacaille nazwał go Sztaluga Malarska (łac. Equuleus Pictoris), tak też przedstawiany na dawnych mapach nieba. Jednak gwiazdozbiór został przechrzczony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną na Malarza. Przypuszczalnie, nazwę zmieniono, by uniknąć możliwości mylenia go z gwiazdozbiorem Źrebięcia (łac. Equuleus). Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 30. W Polsce niewidoczny.Cordoba Durchmusterung – atlas nieba i katalog gwiazd opracowany na podstawie obserwacji prowadzonych w argentyńskim obserwatorium astronomicznym w Cordobie. Katalog Cordoba Durchmusterung posiada symbol CoD i jest kontynuacją katalogu Bonner Durchmusterung. Zawiera przybliżone współrzędne 613 953 gwiazd jaśniejszych od 10 w obszarze nieba południowego od δ= -23° do δ= -90°.

    Zobacz też[]

  • Lista gwiazd posiadających zidentyfikowane planety
  • Przypisy[]

    1. HD 40307 w bazie SIMBAD (ang.)
    2. Super-Earth Discovered In Star's Habitable Zone (ang.). discovery.com. [dostęp 2012-11-08].
    3. R.F. Díaz et al.. The HARPS search for southern extra-solar planets. XXXVIII. Bayesian re-analysis of three systems. New super-Earths, unconfirmed signals, and magnetic cycles.. „Astronomy & Astrophysics”. 585, s. A134, 2016. DOI: 10.1051/0004-6361/201526729. arXiv:1510.06446 (ang.). Bibcode2016A&A...585A.134D. 
    4. HD 40307 (ang.). VizieR Service. [dostęp 2010-07-27].
    5. CD-60 1303 / HD 40307 (ang.). SolStation.com. [dostęp 2010-07-27].
    6. Trio of 'super-Earths' discovered (ang.). BBC. [dostęp 2010-07-27].
    7. The HD 40307 Planetary System: Super-Earths or Mini-Neptunes? (ang.). fr.arxiv.org. [dostęp 2010-07-27].
    Ciąg główny na diagramie Hertzsprunga-Russella przedstawia krzywą, wzdłuż której zgrupowana jest większość gwiazd z okolic Słońca. Gwiazdy na niej położone nazywa się gwiazdami ciągu głównego lub karłami. Najzimniejsze z nich to czerwone karły.Superziemia – planeta pozasłoneczna o masie większej od masy Ziemi i należąca do typu planet skalistych. W zależności od definicji, masa tego typu planety może wahać się od 1 do 10, lub 5 do 10 mas Ziemi. Oznaczenie „superziemia” nie oznacza, że z pewnością na powierzchni planety panują warunki zbliżone do ziemskich. Definicja dotyczy tylko typu planety (skalista) i masy (większej od masy Ziemi). Ocenia się, że promień superziemi może być do 3 razy większy niż promień Ziemi, jednak największe z nich są najprawdopodobniej planetami oceanicznymi o niskiej gęstości.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Typ widmowy – w astronomii klasyfikacja gwiazd oparta na widmie światła wysyłanego przez gwiazdę. Widmo światła emitowanego przez gwiazdę jest określone przez trzy podstawowe parametry atmosfery gwiazdy, a mianowicie:
    Aktualnie (9 maja 2013) znane są 693 układy planetarne, w tym 689 układów gwiazd ciągu głównego, trzy układy pulsarów i jeden układ brązowego karła. 132 układy to układy multiplanetarne, czyli posiadające więcej niż jedną planetę. Dotychczas potwierdzono istnienie 885 planet pozasłonecznych.
    SIMBAD (the Set of Identifications, Measurements, and Bibliography for Astronomical Data) – baza danych obiektów astronomicznych spoza Układu Słonecznego sporządzana i zarządzana przez Centre de Données astronomiques de Strasbourg (CDS) we Francji.
    Rok świetlny – jednostka odległości stosowana w astronomii. Jest równy odległości, jaką pokonuje światło w próżni w ciągu jednego roku juliańskiego (365,25 dnia, 31 557 600 sekund).
    Bibcode – identyfikator używany w wielu astronomicznych systemach danych do oznaczania publikacji wymienianych w bibliografii.

    Reklama