Gwiazdy typu widmowego B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gwiazda typu widmowego B – olbrzymia, jasna, niebiesko-biała gwiazda, o temperaturze fotosfery w granicach 10 000 – 30 000 K.

Hel (He, łac. helium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 2, z grupy helowców (gazów szlachetnych) w układzie okresowym. Jest po wodorze drugim najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem chemicznym we wszechświecie, jednak na Ziemi występuje wyłącznie w śladowych ilościach (4×10% w górnych warstwach atmosfery).Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody, oznaczana K. Definicja ta odnosi się do wody o następującym składzie izotopowym: 0,00015576 mola H na jeden mol H, 0,0003799 mola O na jeden mol O i 0,0020052 mola O na jeden mol O.

Widma tych gwiazd charakteryzują się liniami absorpcyjnymi neutralnego i zjonizowanego helu i wodoru, szczególnie w chłodniejszym zakresie. Ciąg główny gwiazd typu B, takie jak Spica i Regulus, to gwiazdy o masie 3-30 mas Słońca i od 100 do 50 000 jaśniejsze od Słońca.

Gwiazdy klasy B są często znajdowane razem z typem O, w asocjacjach OB, ponieważ są masywne i nie żyją na tyle długo, by oddalić się od miejsca powstania. Nadolbrzymy typu B, takie jak Rigel, są 25 razy masywniejsze od Słońca i 250 000 razy jaśniejsze.

Masa Słońca M ⊙ {displaystyle M_{odot }} – pozaukładowa jednostka używana w astronomii do określania mas obiektów astronomicznych (gwiazd, gromad, galaktyk itp.).Fotosfera – widzialna, powierzchniowa warstwa gwiazdy (np. Słońca), emitująca na zewnątrz gwiazdy fale elektromagnetyczne w postaci światła widzialnego. Typ widmowy gwiazdy określony jest przez rozkład energii w widmie ciągłym fotosfery.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Krzysztof Rochowicz: Typ widmowy B. W: „Urania – PA” nr 2/2003 [on-line]. 2003. [dostęp 2014-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-13)].




  • Warto wiedzieć że... beta

    Rigel (beta Orionis, β Orionis) – gwiazda w gwiazdozbiorze Oriona, siódma pod względem jasności gwiazda na niebie (0,18 wielkości gwiazdowej). Mimo że nazwana beta Orionis, jest najjaśniejszą gwiazdą tej konstelacji, jaśniejszą niż Betelgeza.
    Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy bądź zdegenerowanej. Przynajmniej przez część swojego istnienia gwiazda w sposób stabilny emituje powstającą w jej jądrze w wyniku procesów syntezy jądrowej atomów wodoru energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, w szczególności światło widzialne. Gwiazdy zbudowane są głównie z wodoru i helu, prawie wszystkie atomy innych cięższych pierwiastków znajdujące się we Wszechświecie powstały w efekcie zachodzących w nich przemian jądrowych lub podczas wieńczących ich istnienie wybuchów.
    Regulus (alfa Leonis, α Leo) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lwa (wielkość gwiazdowa: +1,36). Odległa od Słońca o 78 lat świetlnych i świeci 160 razy jaśniej niż Słońce. Jej wielkość absolutna to -0,52). Nazwana tak przez Mikołaja Kopernika znaczy tyle co Mały Król.
    Asocjacja gwiazdowa – typ ugrupowania gwiazd odkryty w 1947 roku przez Wiktora Ambarcumiana, składających się głównie z gorących olbrzymów typów widmowych O-B. Wyróżnia się 3 rodzaje asocjacji: asocjacje OB, zawierające gwiazdy typów widmowych O-B2, asocjacje T, zawierające w największej części gwiazdy zmienne typu T Tauri oraz asocjacje R, składające się z młodych małomasywnych gwiazd ciągu głównego oświetlających mgławice refleksyjne (np. Monoceros R2).
    Gwiazdy typu OB – gorące, masywne gwiazdy typu widmowego O lub B, które powstają w luźnie powiązanych grupach noszących nazwę asocjacji OB. Żyją krótko i stąd nie przemieszczają się zbyt daleko od miejsca, gdzie powstały. W czasie swojego życia wyemitują pokaźną ilość promieniowania ultrafioletowego. To promieniowanie gwałtownie jonizuje otaczający gaz wielkiego obłoku molekularnego, co daje początek obszarom H II lub strefom Strömgrena
    Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
    Nadolbrzym – gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca i promieniu dochodzącym nawet do ponad 1500 promieni Słońca. Ich czas istnienia jest krótki, od 10 do 50 milionów lat, mogą więc być obserwowane w młodych strukturach, takich jak gromady otwarte, ramiona galaktyk spiralnych czy galaktyki nieregularne. Nie obserwujemy ich w jądrach spiralnych galaktyk ani w galaktykach eliptycznych.

    Reklama