• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gwiazdozbiór Byka



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Hera (gr. Ἥρα Hēra, łac. Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa. Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również Zeusową siostrą, królową Olimpu, boginią niebios, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa i rodziny.Hermes (gr. Ἑρμῆς Hermḗs, łac. Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od zwykłego cwaniactwa, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż serio. Jeden z 12 bogów olimpijskich.

    Byk (łac. Taurus, dop. Tauri, symbol Taurus.svg, skrót Tau) – duży i wyraźny, 17. co do wielkości, gwiazdozbiór zodiakalny nieba północnego, leżący w pobliżu równika niebieskiego. Linia ekliptyki przechodzi w tym gwiazdozbiorze między formacją Plejad, a „głową byka”. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 125. W Polsce widoczny od jesieni do wiosny. W naszych czasach przez gwiazdozbiór Byka przebiega 36,7′ ekliptyki: 1/5 znaku Barana i cały znak Bliźniąt. Słońce wędruje na tle gwiazdozbioru Byka pomiędzy 14 maja a 21 czerwca. Od 1989 roku w konstelacji znajduje się punkt przesilenia letniego, który przesunął się z Bliźniąt wskutek precesji osi obrotu Ziemi. Z Bykiem związane są podstawowe obiekty nieba zimowego: gromady otwarte Plejady i Hiady oraz pozostałość po supernowejMgławicy Kraba.

    Ekliptyka – (z gr. έκλειψις zaćmienie) wielkie koło na sferze niebieskiej, po którym w ciągu roku pozornie porusza się Słońce obserwowane z Ziemi.NGC 1647 (również OCL 457) – gromada otwarta znajdująca się w gwiazdozbiorze Byka. Odkrył ją William Herschel 15 lutego 1784 roku. Jest położona w odległości ok. 1,8 tys. lat świetlnych od Słońca.

    Spis treści

  • 1 Pochodzenie nazwy gwiazdozbioru
  • 2 Jak odnaleźć gwiazdozbiór
  • 3 Gwiazdy Byka
  • 4 Interesujące obiekty
  • 5 Roje meteorów
  • 6 Planety pozasłoneczne
  • 7 Zobacz też
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • Pochodzenie nazwy gwiazdozbioru[]

    Byk to kolejne przebranie Zeusa, boga uwodziciela, którego sposób na śmiertelne kobiety polegał na przeobrażeniu się w nieodparte obiekty pożądania.
    Sumeryjczycy nazywali tę konstelację Świetlnym Bykiem, natomiast Egipcjanie czcili ją jako Ozyrysa-Apisa. Grecy łączyli gwiazdozbiór z uwiedzeniem przez Zeusa Europę , córkę fenickiego króla Agenora. Mit mówi o przystojnym byku, który zbliżył się do Europy, gdy ta przebywała na plaży. Oczarowana przez piękne stworzenie, usiadła mu na grzbiecie. Byk popłynął na Kretę, gdzie Zeus ujawnił, kim jest, i uwiódł Europę. Z tego związku narodził się między innymi Minos, późniejszy król Krety.
    W obszarze Byka znajdują się jeszcze dwa obiekty, które powiązane są z mitami – Hiady i Plejady. Plejady były córkami Atlasa, skazanego na podtrzymywanie sklepienia niebieskiego za opowiedzenie się po stronie tytanów w wojnie z bogami olimpijskimi. Plejady popełniły samobójstwo ze smutku, którego przyczyną był srogi wyrok Zeusa. Ten z litości umieścił całą siódemkę na niebie. Inny z mitów opisuje, jak córki Atlasa i nimfy morskiej okeanidy Plejone zostały napadnięte wraz z matką przez Oriona. Udało się im uciec, lecz Orion się nie poddawał i ścigał je przez siedem lat. Zeus , chcąc upamiętnić ten pościg umieścił Plejady na niebie, tuż przed Orionem. Hiady, które też były córkami Atlasa, to druga widzialna nieuzbrojonym okiem gromada, tworząca głowę byka. Kiedy zginął ich brat Hias, rozszarpany przez lwa lub dzika, nieustannie płakały. Zostały również umieszczone przez bogów na niebie, a Grecy wierzyli, że ich łzy są znakiem nadciągającego deszczu.
    Jeszcze inny mit opowiada o miłości Zeusa do nimfy Io. Boski kochanek zmienił nimfę w jałówkę, chcąc ją ukryć przed swą zazdrosną małżonką Herą. Podejrzliwa bogini rozkazała schwytać Io i oddała pod straż stuokiego Argosa. Wysłany przez Zeusa Hermes zabił czujnego strażnika. Wówczas Hera zesłała na Io dokuczliwego gza,który dręczył ją i ścigał po całym świecie . W końcu Io dotarła do Egiptu. Tam odzyskała ludzką postać i została pierwszą królową tego kraju.
    Na mapach nieba gwiazdozbiór przedstawia tylko połowę postaci byka – głowę wraz z tułowiem.

    NGC 1807 (również OCL 462) – grupa gwiazd znajdująca się w gwiazdozbiorze Byka, klasyfikowana jako gromada otwarta lub asteryzm. Odkrył ją John Herschel 25 stycznia 1832 roku. Grupa ta znajduje się w odległości ok. 3,1 tys. lat świetlnych od Słońca oraz 30,9 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki.Poniższa lista zawiera 100 najjaśniejszych gwiazd nocnego nieba (według jasności widomej); dla porównania zamieszczono też dane dotyczące Słońca. W układach podwójnych i wielokrotnych wyróżnione zostały pojedyncze gwiazdy. Jasność układu jako całości można znaleźć w osobnej tabeli poniżej.

    Gwiazdozbiór ten na niebie sąsiaduje m.in. z konstelacją Oriona, tworząc wielką scenę polowania.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Maja (20 Tau) – czwarta (po Alkione, Atlas i Elektrze) pod względem jasności gwiazda gromady otwartej Plejad (NGC 1432) w konstelacji Byka. Nosi nazwę po jednej z siedmiu mitycznych sióstr, córek Atlasa i Plejone. Należy do jasnych gwiazd widocznych gołym okiem (+3,87) i świeci z odległości 385 lat świetlnych. Gromadę gwiazd z Mają (M45 – Plejady) najlepiej widać na jesiennym i zimowym niebie.
    Precesja planetarna – precesyjny ruch osi obracającej się planety, powodujący bardzo powolne zakreślanie przez tę oś powierzchni stożkowej.
    Gwiazdy typu Algola (gwiazdy typu beta Persei) – grupa gwiazd zmiennych zaćmieniowych, która swoją nazwę wzięła od Algola w gwiazdozbiorze Perseusza (β Per).
    Perseusz (łac. Perseus, dop. Persei, skrót Per) – gwiazdozbiór nieba północnego, najlepiej widoczny w szerokości geograficznej Polski podczas okresu jesiennego. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiek: około 90. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza i jednocześnie jedną z 88 oficjalnych, współczesnych konstelacji.
    Południowe Taurydy (STA) – rój meteorów wywołany pozostałością materii po przelocie komety Enckego, która wpadając w ziemską atmosferę z prędkościami ok. 27 km/s wywołuje zjawiska meteorów. Rój ten jest aktywny od 25 września do 25 listopada a jego maksimum przypada na 5 listopada. Radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Byka, na południe od Plejad. Stosunkowo niewielką aktywność roju określaną jako średnia oraz obfitość rzędu 5 meteorów/h, rekompensuje duża jasność meteorów z tego roju. Niewielka obfitość roju może być skutkiem wpływu grawitacji Jowisza, powodującego perturbacje ruchu cząstek wyrzucanych z komety i mocno rozpraszającego ich trajektorie.
    Argos (także Argus; gr. Ἄργος Árgos, łac. Argus) – w mitologii greckiej olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach.
    Atlas – gwiazda potrójna w gromadzie otwartej Plejad (M45) w gwiazdozbiorze Byka. Oznaczenie Flamsteeda tej gwiazdy to 27 Tauri.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.06 sek.