• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gwiazdozbiór Andromedy



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Galaktyka Andromedy (zwana również Messier 31, M31 lub NGC 224, a wcześniej także Wielką Mgławicą w Andromedzie) – galaktyka spiralna, leżąca około 2,52 miliona lat świetlnych od Ziemi w gwiazdozbiorze Andromedy.Gwiazdozbiór Woźnicy (w astronomii, astrologii zwykle: Woźnica, łac. Auriga, dop. Aurigae, skrót Aur) – wyraźny gwiazdozbiór nieba północnego, znany już w starożytności. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 90. W Polsce widoczny od jesieni do wiosny. Jego najjaśniejsza gwiazda, Kapella nazywana także Kozą, wiązana z mityczną kozą Amalteją.
    Gwiazdy w Gwiazdozbiorze Andromedy[]

    Konstelację Andromedy bardzo łatwo można znaleźć na jesiennym niebie, gdyż jej gwiazdy leżą praktycznie w jednej linii. Główne gwiazdy Andromedy tworzą wydłużoną literę V, przy czym najjaśniejsze z nich mieszczą się w południowym ramieniu. Wierzchołkiem litery V jest alfa, która chociaż należy do Andromedy, to służy też jako narożnik Wielkiego Kwadratu Pegaza.

    Galaktyka (z gr. γαλα – mleko) – duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera od 10do 10 gwiazd orbitujących wokół wspólnego środka masy.omikron Andromedae (ο And) – gwiazda poczwórna, jedna z jaśniejszych w gwiazd w gwiazdozbiorze Andromedy (wielkość gwiazdowa dla całego układu: 3,62). Gwiazda ta jest odległa od Słońca o około 690 lat świetlnych. Absolutna wielkość gwiazdowa całego systemu wynosi -3,0.
  • Najjaśniejszą gwiazdą jest Alpheratz (Sirrah) o jasności 2,07. Jest to układ podwójny gwiazd o zmiennej jasności i okresie zmian 0,97 dnia. Nazwa Sirrah (lub Alferak) pochodzą z czasów, kiedy gwiazda ta wchodziła w skład gwiazdozbioru Pegaza, gdzie zaznaczała jego pępek. Obie nazwy pochodzą z arabskiego i oznaczają właśnie „pępek konia”. Gwiazda ta obecnie odpowiada głowie Andromedy, mitycznej postaci. Gwiazda położona jest w odległości 97 lat świetlnych od Ziemi.
  • Beta Andromedae (β And) – Mirach – posiada również identyczną jasność i odpowiada biodru Andromedy. To czerwony olbrzym oddalony o 199 lat świetlnych od Ziemi.
  • γ And, potocznie nazywana Almach (inaczej: Almaach, Almaack, Almak, Almaak lub Alamak) 2,10 - od arabskiej nazwy pustynnego rysia. Gwiazda ta odpowiada lewej stopie Andromedy. Historia badań tej gwiazdy stanowi przykład postępu, jaki dokonał się w astronomii obserwacyjnej. Gwiazda była badana przez Johanna Tobiasa Mayera, który w 1778 roku odkrył jej podwójną naturę. W małym teleskopie gwiazda okazuje się układem składającym się z jaśniejszego, złoto-żółtego obiektu o jasności 2,26 oraz słabszej, niebieskiej gwiazdy o jasności 4,84. W 1842 roku Wilhelm Struve odkrył podwójną strukturę drugiego składnika. Pierwszy miał jasność 5,5 (γ And B), a drugi - 6,3 (γAnd C). Okres obiegu obu składników został wyznaczony na 64 lata. Późniejsze badania spektroskopowe prowadzone w latach 1957-1959 pozwoliły na wyznaczenie parametrów orbity składnika γ And B. Stwierdzono, że jest to układ spektroskopowy o okresie 2,67 dnia. Badania przeprowadzone przez satelitę Hipparcos potwierdziły te wyniki i pozwoliły oszacować jasność składników. Składnik γ And A ma jasność 2,3, γ And B - 5,1, γ And C - 6,3 (razem z gwiazdą B stanowią dawny składnik B), a γ And D - 15.
  • δ And to pomarańczowy olbrzym położony w odległości 101 lat świetlnych od Ziemi.
  • 51 And 3,59
  • 56 And – żółty olbrzym szóstej wielkości gwiazdowej, położony w odległości 320 lat świetlnych, któremu towarzyszy pomarańczowy olbrzym odległy o 990 lat świetlnych. Za pomocą lornetki można łatwo je rozróżnić. Znajdują się w pobliżu gromady NGC 752, ale bliżej Ziemi.
  • ο And 3,62
  • λ And - gwiazda zmienna typu RS Canum Venaticorum, odznaczająca się aktywnością chromosferyczną podobnego typu jak Słońce. Zmienność jasności oscyluje od 3,65 do 4,05.
  • μ And – biała gwiazda znajdująca się w odległości 136 lat świetlnych od Słońca.
  • ζ And 4,08
  • υ And to żółtobiała gwiazda ciągu głównego położona w odległości około 44 lat świetlnych. Wokół krążą trzy planety. Był to pierwszy układ złożony z kilku planet odkryty poza Układem Słonecznym.
  • fi Andromedae (φ And) - gwiazda zmienna pulsująca typu Be. Jej zmiana jasności waha się od 4,25 do 4,5
  • zeta Andromedaegwiazda zmienna zaćmieniowa typu β Lyrae
  • R Andromedaemiryda
  • W Andromedae – miryda
  • Z Andromedaegwiazda symbiotyczna
  • zeta Andromedae (ζ And) – gwiazda poczwórna
  • pi Andromedae (π And) – gwiazda podwójna. Położona w odległości 660 lat świetlnych niebiesko-biała gwiazda. Przez mały teleskop można dostrzec jej towarzysza dziewiątej wielkości gwiazdowej.
  • psi Andromedae (ψ And) - układ wielokrotny. Parametry poszczególnych składników udało się wyznaczyć dzięki obserwacjom przeprowadzonym przez teleskop kosmiczny Hipparcos; ψ And A ma jasność 5,2, składnik B - 14,6, składnik C - 13,1, składnik D - 9,1, a składnik E - 8,1. Składniki A i E tworzą układ spektroskopowy.
  • omega Andromedae (ώ And)– dwa układy gwiazd podwójnych (jeden z nich to gwiazda optycznie podwójna)
  • Interesujące obiekty[]

  • Najciekawszym obiektem w tym gwiazdozbiorze jest Galaktyka Andromedy, (M31), (NGC 224), która jest najbliższą Drodze Mlecznej większą galaktyką spiralną znajdującą się w odległości 2,5 mln lat świetlnych. Ostatnie pomiary wskazują, że zawiera około biliona gwiazd i zbliża się do naszej Galaktyki z prędkością 100 km/s, co za około 3 mld lat doprowadzi do ich zderzenia. Jest to najdalszy obiekt dostrzegalny nieuzbrojonym okiem (w sprzyjających warunkach), a już znacznie lepiej widać jej zarys przy pomocy lornetki 7×50.
  • W sąsiedztwie tej galaktyki znajdują się jej towarzysze: M32 (NGC 221) i M110 (NGC 205) (obie są karłowatymi galaktykami eliptycznymi). M110 znajduje się w niewielkiej odległości od M31. Od Ziemi jest oddalona o około 2,7 mln lat świetlnych. Została odkryta w roku 1773 przez Chrles'a Messiera. Należy do Lokalnej Grupy Galaktyk. M32 jest oddalona od Ziemi o około 2,9 mln lat świetlnych. Zawiera głównie stare gwiazdy. Większość z nich to białe karły lub gwiazdy neutronowe. Masę całej galaktyki szacuje się na około trzy miliardy mas Słońca.
  • Kolejną galaktyką, która znajduje się w konstelacji jest NGC 891, galaktyka spiralna widziana z boku. Do obserwacji potrzebny jest 15-centymetrowy teleskop.
  • W pobliżu gwiazdy Alamak bardzo łatwo można dostrzec gromadę otwartą NGC 752, tu musimy posłużyć się lornetką.
  • Mgławica planetarna NGC 7662, widoczna przez mały teleskop jako świecąca błękitna plamka. Nazywana jest czasem Mgławicą Niebieskiej Kuli Śnieżnej lub Błękitną Śnieżką, na obrazach z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a wygląda jak oko, patrzące na nas z odległości 5600 lat świetlnych. Jest jedną z najłatwiejszych do identyfikacji mgławic planetarnych. Jej struktura uwidacznia się tylko na zdjęciach CCD. Jest jedną z najjaśniejszych i najłatwiejszych do zobaczenia przy pomocy małego teleskopu. W niewielkim powiększeniu wygląda jak niewyraźna niebieskozielona gwiazda dziewiątej wielkości gwiazdowej. Natomiast przy stukrotnym powiększeniu można dostrzec jej nieco eliptyczny kształt.
  • NGC 752 jest jasną gromadą otwartą. Przypuszcza się, że po raz pierwszy została zaobserwowana przez Giovanniego Hodiernę przed rokirm 1654, wraz z M33. Kolejne obserwacje gromady zostały wykonane przez Caroline Herschel 29 września 1783 roku. Zawiera ponad 60 gwiazd o jasności 8,96 i słabszych. Szacunkowy wiek gwiazd w tej gromadzie wynosi 1,1 miliarda lat, a odległość od Słońca około 1300 lat świetlnych. Można ją dostrzec za pomocą lornetki,ale znacznie lepiej prezentuje się w teleskopie.
  • NGC 7686 – gromada otwarta gwiazd
  • Andromedydy[]

    Słynny, prawie wygasły rój, który w 1872 roku dał niezwykle obfity deszcz spadających gwiazd. Jego ciałem macierzystym była kometa Bieli, która rozpadła się, dając źródło meteorom. Do dziś obserwuje się z rzadka nieliczne zjawiska na przełomie listopada i grudnia.

    Zestawienie to zawiera gwiazdy o wielkości gwiazdowej do 6,5 w gwiazdozbiorze Andromedy. Dodatkowo uwzględniono w nim inne ciekawe obiekty gwiazdowe.Nereidy (gr. Νηρηίδες Nērēídes, łac. Nereides, l.poj. gr. Νηρηίς Nērēís, łac. Nereid) – w mitologii greckiej kilkadziesiąt nimf morskich, córek Nereusa i Doris, powszechnie znanych z wielkiej urody.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Friedrich Georg Wilhelm Struve (ros. Василий Яковлевич Струве, Wasilij Jakowlewicz Struwe) (ur. 15 kwietnia 1793 w Altonie, zm. 11 listopada/23 listopada 1864) – rosyjski astronom pochodzący z rodziny Niemców bałtyckich.
    Kasjopeja (łac. Cassiopeia, dop. Cassiopeiae, skrót Cas), inaczej zwana też Kasjopea – gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce okołobiegunowy, znany już w starożytności, położony w obszarze Drogi Mlecznej. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 90. W Polsce jest widoczny przez cały rok.
    Peres lub Fares − postać biblijna z Księgi Rodzaju, syn Judy i jego synowej Tamar. Jego bratem bliźniakiem był Zerach, a braćmi przyrodnimi Er, Onan i Szela. Od Peresa pochodzi ród Parsytów.
    Sparta (gr. Σπάρτη Spártē, Λακεδαίμων Lakedaímōn, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii.
    Perseusz (łac. Perseus, dop. Persei, skrót Per) – gwiazdozbiór nieba północnego, najlepiej widoczny w szerokości geograficznej Polski podczas okresu jesiennego. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiek: około 90. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów opisanych przez Ptolemeusza i jednocześnie jedną z 88 oficjalnych, współczesnych konstelacji.
    Meteor – świecący ślad, jaki zostawia po sobie meteoroid lecący w atmosferze ziemskiej. Jasny ślad powstaje w wyniku świecenia par ulatniających się z powierzchni meteoroidu oraz z nagrzanych i zjonizowanych gazów atmosfery wzdłuż trasy jego przelotu. Niektóre meteoroidy pozostawiają za sobą ślad złożony z „dymu”, który powstaje z jego cząstek oderwanych od jego powierzchni w procesie ablacji. Meteory są potocznie nazywane „spadającymi gwiazdami”.
    51 Andromedae (51 And) – piąta pod względem jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Andromedy, leży w odległości 174 lat świetlnych od Układu Słonecznego. Jest olbrzymem o typie widmowym K. Temperatura powierzchni to ok. 5000 K.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.082 sek.