• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gwendoline

    Przeczytaj także...
    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Film erotyczny − gatunek filmowy ukazujący piękno ludzkiego ciała i aktu seksualnego, skupiający uwagę na uczuciu łączącym partnerów. Ściśle związany ze sztuką erotyczną, akcentuje miłość zmysłową, charakteryzującą się głębią uczuć i pasją.

    Gwendoline (ang. The Perils of Gwendoline in the Land of the Yik Yak) – francuski film fabularny z 1984 roku powstały w reżyserii Justa Jaeckina, twórcy erotyku Emmanuelle (1974). Przypisuje mu się przynależność do nurtu sexploitation.

    Projekt luźno oparto na serii komiksów o tematyce bondage'owej autorstwa artysty-fetyszysty Johna Willie'go, przede wszystkim na wykreowanej przez niego postaci Sweet Gwendoline.

    Bondage (z ang.: krępowanie) – zabawa seksualna polegająca na tym, że jeden z partnerów krępuje drugiego za pomocą sznura lub kajdanek, ewentualnie innymi przedmiotami nadającymi się do krępowania, jak chusty czy apaszki (Scarf bondage); skrępowany partner godzi się poddać fantazji erotycznej drugiego lub jeden z partnerów zgadza się grać rolę dominującą, aby zaspokoić potrzebę odczuwania poniżenia przez drugiego partnera lub by partner dominujący zaspokoił swoją potrzebę zdobycia władzy i pragnienie zniewolenia drugiej osoby. Często występuje także w praktykach sadomasochistycznych.Wersja reżyserska (ang. director’s cut) – odpowiednio przerobiona wersja filmu, rzadziej serialu, teledysku, reklamy czy gry komputerowej, mająca odpowiadać oryginalnemu zamysłowi reżysera. Wersje reżyserskie zazwyczaj różnią się od wersji kinowej dodanymi, usuniętymi bądź przerobionymi scenami, które w różnym stopniu zmieniają czas trwania filmu. Popularne stały się w latach 80., wraz z rozwojem rynku kina domowego. Jednymi z pierwszych filmów, które doczekały się wersji reżyserskiej, są Wrota niebios Michaela Cimina i Łowca androidów Ridleya Scotta. Zmienione wersje określane bywają również mianem wersji rozszerzonej (extended edition) bądź wersji specjalnej (special edition).

    Film uchodzi za jeden z najdroższych w historii kina francuskiego.

    Opis fabuły[ | edytuj kod]

    Lata 80. XX wieku, tereny chińskie. Porwana przez trójkę złodziejaszków, tytułowa bohaterka Gwendoline zostaje sprzedana właścicielowi lokalnego kasyna. Uratowana przez przystojnego miłośnika przygód Willarda, wyjaśnia mu, jaki jest cel jej wizyty w Chinach. Dziewczyna liczy na schwytanie rzadkiego gatunku motyla, który wymknął się jej ojcu, cenionemu naukowcowi; od powodzenia tej misji zależy reputacja mężczyzny. Gwendoline oferuje Willardowi dwa tysiące dolarów w zamian za jego przewodnictwo po mocno orientalnych terenach. Oboje ruszają w przeprawę przez dziką dżunglę, towarzyszy im służąca Gwendoline, Beth. Celem podróży jest kraina plemienia Yik-Yak, gdzie napotkać można unikatowego owada.

    Boulogne-Billancourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine. Przez miejscowość przepływa Sekwana.Jean Rougerie (ur. 9 marca 1929 w Neuilly-sur-Seine, zm. 25 stycznia 1998 w Ivry-sur-Seine) – francuski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny pochodzenia belgijskiego. Jako syn finansisty, zdecydował się na karierę artystyczną. Jednak oblał egzamin wstępny w Narodowym Konserwatorium Sztuki Dramatycznej (Conservatoire National Supérieur d’Art Dramatique) w Paryżu. Występował w Théâtre du Château de Fontainebleau i Théâtre Firmin Gémier, w repertuarze Eugène Ionesco, Prosper Mérimée, Moliera, Marivaux, Louis-Ferdinand Céline, Eugène Labiche, Émile Zoli czy Dostojewskiego.

    Obsada[ | edytuj kod]

  • Brent Huff jako Willard
  • Tawny Kitaen jako Gwendoline
  • Zabou Breitman jako Beth
  • Bernadette Lafont jako Królowa
  • Jean Rougerie jako D`Arcy
  • Struktura filmu[ | edytuj kod]

    Film posiada charakterystyczną strukturę, w której kilkukrotnie przewijają się wątki schwytania konkretnego lub wszystkich głównych bohaterów, a następnie sceny akcji ewakuacyjnych (ucieczki). Struktura ta, opierając się na kilkukrotnym powtórzeniu danych wątków, podsyca nastrój zagrożenia panujący wśród bohaterów.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Zabou Breitman (lub Zabou), właściwie Isabelle Breitman (ur. 30 października 1959 r. w Paryżu) – francuska aktorka, rzadziej reżyser i scenarzystka filmowa.

    Plan zdjęciowy[ | edytuj kod]

    Zdjęcia do filmu realizowano w dwóch miejscach: w jednym ze studiów filmowych gminy Boulogne-Billancourt (Francja) oraz na Filipinach.

    Wydanie filmu[ | edytuj kod]

    Amerykańskim dystrybutorem filmu została firma Severin Films. Pod tytułem The Perils of Gwendoline in the Land of the Yik-Yak w USA wydano ocenzurowaną wersję filmu, trwającą osiemdziesiąt siedem minut. Wersja reżyserska, krążąca jako Gwendoline: Unrated Director's Cut, udostępniona została za pośrednictwem tego samego dystrybutora i trwa tyle samo, co oryginalna edycja francuska − sto pięć minut.

    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).Cenzura (łac. censere – osądzać) – świadome wprowadzenie w błąd poprzez selektywny dobór zazwyczaj masowo rozpowszechnianych informacji.

    W Polsce film nie spotkał się dotychczas z komercyjną dystrybucją.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Plakat filmu
  • Gwendoline w bazie IMDb (ang.)
  • Gwendoline w bazie Filmweb
  • Gwendoline w bazie Allmovie (ang.)
  • Galeria zdjęć z filmu (ang.)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. "Gwendoline (1984)". Online Video Guide. (ang.) [dostęp 2010-04-20]
    2. Gwendoline (1984) − locations. Internet Movie Database (IMDb). (ang.) [dostęp 2010-04-20]
    Exploitation movie – przeważnie niskobudżetowe, amatorskie filmy kręcone przez pasjonatów lub początkujących artystów na tematy uznawane za prymitywne, wulgarne i niemoralne czyli seks, zboczenia, przemoc, krew, okrucieństwo, wynaturzenia. Jednak także w tym gatunku pojawiały się pozycje uznane przez krytykę, czy takie które uzyskały status filmów kultowych.Emmanuelle – główna bohaterka serii francuskich filmów erotycznych opartych na postaci wykreowanej przez Emmanuelle Arsan w powieści The Joys of a Woman. W pierwszej wersji filmu z 1974 roku w rolę Emmanuelle wcieliła się Sylvia Kristel.




    Warto wiedzieć że... beta

    Brent Huff (ur. w 1961 r. w Springfield w stanie Missouri) – amerykański aktor, reżyser i scenarzysta filmowy, były model.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Filipiny, oficjalnie Republika Filipin (fil.: Pilipinas, Republika ng Pilipinas, ang.: Philippines, Republic of the Philippines ) – państwo wyspiarskie w południowo-wschodniej Azji, położone na Archipelagu Filipińskim na Oceanie Spokojnym. Od północy Filipiny oblewane są wodami cieśniny Luzon, od zachodu wodami Morza Południowochińskiego. Archipelag oddzielony od wyspy Borneo Morzem Sulu oraz Morzem Celebes od pozostałych wysp Indonezji. Od wschodu Filipiny otoczone są wodami Morza Filipińskiego. Położenie w strefie klimatu równikowego powoduje, że Filipiny narażone są na częste tajfuny. Bliskość pacyficznego pierścienia ognia naraża je na częste trzęsienia ziemi. Jest to jednak jeden z najbogatszych obszarów na świecie pod względem bioróżnorodności. Cały archipelag składa się z 7107 wysp, lecz najczęściej dzieli się go na trzy główne jednostki: Luzon, Visayas i Mindanao. Stolicą Filipin jest Manila.
    Film fabularny – film fikcji, film aktorski przeznaczony głównie do wyświetlania w kinach. Jeden z głównych rodzajów filmowych obok filmu animowanego, filmu dokumentalnego i filmu oświatowego. Posiada fabułę, czyli dramaturgiczną, najczęściej wielowątkową opowieść.
    Julie "Tawny" Kitaen (ur. 5 sierpnia 1961 r. w San Diego w stanie Kalifornia, USA) – amerykańska aktorka, modelka oraz osobowość medialna.
    Francja (fr. France, IPA: /fʁɑ̃s/), Republika Francuska (fr. République française /ʁe.py.blik fʁɑ̃.sɛz/) – państwo, którego część metropolitalna znajduje się w Europie Zachodniej, posiadające także zamorskie terytoria na innych kontynentach. Francja metropolitalna rozciąga się od Morza Śródziemnego na południu do kanału La Manche i Morza Północnego na północy, oraz od Renu na wschodzie do Zatoki Biskajskiej na zachodzie. Francuzi często nazywają swój kraj l’Hexagone (sześciokąt) – pochodzi to od kształtu Francji metropolitalnej.
    Komiks – opowiadanie, tworzące narrację za pomocą co najmniej dwóch kadrów z rysunkami (najczęstszą formą komiksu jest zbiór kadrów, zwany planszą). Kadry zazwyczaj zaopatrzone są w teksty narratora (po boku) i / lub wypowiedzi postaci (w dymkach). O zakwalifikowaniu danej narracji jako komiksu, decyduje m.in. : wkomponowanie tekstu w obraz, graficzne elementy upływu czasu (tzw. "rynna"), powiązanie semantyczne kadrów, ikoniczność znaków.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.841 sek.