• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Guzki krwawnicze



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    National Institutes of Health, NIH (ang. Narodowe Instytuty Zdrowia) – część Ministerstwa Zdrowia i Pomocy Humanitarnej Stanów Zjednoczonych (United States Department of Health and Human Services), najważniejsza instytucja rządowa w Stanach Zjednoczonych zajmująca się badaniami biomedycznymi i związanymi ze zdrowiem.Akacja (Acacia Mill.) – rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny bobowatych i podrodziny mimozowych. Liczbę gatunków ocenia się na ok. 1300. Występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej całego świata, głównie w międzyzwrotnikowej Afryce, szczególnie Etiopii, Somalii, Kongo i RPA oraz Australii i Tasmanii (tu największe bogactwo – ok. 950 gatunków). W Azji najliczniejsze w Indiach i na Półwyspie Indochińskim. Na półkuli zachodniej północna granica zasięgu przebiega przez Teksas i Nowy Meksyk. Według innej klasyfikacji mimozowate stanowią osobną rodzinę, a rodzaj obejmuje około 600 (wówczas w Australii i na Tasmanii 300 gatunków). Akacje stanowią często składnik flory stepów i sawann.
    Patofizjologia[ | edytuj kod]

    Poduszeczki tworzone przez hemoroidy są normalną częścią ludzkiego organizmu, a o związanej z nimi chorobie mówi się jedynie, gdy ulegną one zmianom patologicznym. W zdrowym kanale odbytu znajdują się najczęściej trzy poduszeczki. Typowo położone są w pozycjach lewej bocznej, prawej przedniej i prawej tylnej. Nie ma w nich tętnic ani żył, są natomiast złożone z naczyń krwionośnych zwanych zatokami oraz z tkanki łącznej i mięśni gładkich. Zatoki, w odróżnieniu od żył, nie posiadają w swoich ścianach mięśniówki. Powyższy zestaw naczyń krwionośnych nazywany jest splotem żylnym odbytniczym.

    Nabłonek jednowarstwowy walcowaty – typ nabłonka jednowarstwowego. Składa się z komórek o kształcie cylindrycznym. Zwykle posiadający na zewnętrznej powierzchni rzęski (jajowód) czy mikrokosmki (jelita, żołądek). Jedno jądro owalne, podłużne, leżące prostopadle do powierzchni bliżej podstawy. Wyraźnie spolaryzowane substancje w cytoplazmie:Nadciśnienie wrotne – zwiększenie ciśnienia w żyle wrotnej powyżej 13 mm Hg (>1,7 kPa). Jest najczęstszym powikłaniem marskości wątroby.

    Poduszeczki tworzone przez hemoroidy pełnią ważną rolę w utrzymywaniu szczelności kanału odbytowego. Odpowiadają za 15–20% występującego w nim ciśnienia spoczynkowego i chronią mięśnie zwieracza przy wypróżnianiu. Podczas parcia, jak przy oddawaniu stolca lub porodzie, ciśnienie w jamie brzusznej wzrasta, a poduszeczki pęcznieją, dzięki czemu odbyt pozostaje zamknięty. Uważa się, że objawy choroby hemoroidalnej pojawiają się na skutek zsunięcia się poduszeczek lub nadmiernego wzrostu ciśnienia żylnego. Przyczyną może być również zwiększone ciśnienie zwieracza odbytu. Choroba hemoroidalna dotyczyć może dwóch typów hemoroidów: wewnętrznych, wywodzących się z górnego splotu żylnego odbytniczego, i zewnętrznych, odchodzących ze splotu dolnego. Granicę między regionem górnym i dolnym stanowi linia grzebieniasta.

    Odbyt (łac. anus) – w anatomii końcowy otwór przewodu pokarmowego. Odbyt zamykany jest przez wieniec silnych mięśni tworzących zwieracz odbytu. Podstawową funkcją odbytu jest opróżnianie przewodu pokarmowego z kału w procesie defekacji.Nieswoiste zapalenia jelit (ang. Inflammatory Bowel Diseases, IBD) – grupa przewlekłych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, głównie jelita grubego lub cienkiego.

    Rozpoznanie[ | edytuj kod]

    Podstawą rozpoznania choroby hemoroidalnej jest przeważnie badanie przedmiotowe. Ocena wzrokowa uwidocznia hemoroidy zewnętrzne lub takie, które zaczęły wypadać poza odbyt. W celu wykluczenia guzów obytu, polipów, powiększenia prostaty lub ropni przeprowadzane jest badanie per rectum. Zdarza się, że z powodu występującego bólu wymaga ono odpowiedniej farmakoterapii, chociaż w większości przypadków hemoroidy wewnętrzne nie są bolesne. W celu uwidocznienia hemoroidów wewnętrznych niezbędna może być anoskopia wykonywana za pomocą aparatu o kształcie rury, na zakończeniu której znajduje się źródło światła. Choroba hemoroidalna obejmować może dwa typy hemoroidów: zewnętrzne i wewnętrzne. Odróżnia się je na podstawie położenia w stosunku do linii grzebieniastej. U niektórych osób objawy dotyczące obu typów występują jednocześnie. Występowanie bólu nie jest przeważnie spowodowane hemoroidami wewnętrznymi i wskazuje na szczelinę odbytu lub chorobę hemoroidalną hemoroidów zewnętrznych.

    Hematochezja – jest to obecność świeżej, czerwonej krwi w stolcu. Krew może przybierać kolor od jasnoczerwonego do ciemnoczerwonego, może występować od uformowanych, wymieszanych ze stolcem pasm krwi do płynnej postaci.Wodobrzusze, puchlina brzuszna (łac. ascites) to stan, w którym dochodzi do nagromadzenia płynu w jamie otrzewnej niezależnie od przyczyny czy cech płynu, nazywanym również płynem puchlinowym. Nie jest więc chorobą, a jedynie objawem innych chorób.

    Hemoroidy wewnętrzne[ | edytuj kod]

    Hemoroidy wewnętrzne to te znajdujące się powyżej linii grzebieniastej. Pokrywa je nabłonek walcowaty pozbawiony receptorów bólowych. W 1985 roku zaproponowano czterostopniową klasyfikację związanej z nimi choroby hemoroidalnej opartą na stopniu, w jakim wypadają z odbytu:

  • stopień I: niewypadające. Są po prostu uwydatnionymi naczyniami krwionośnymi;
  • stopień II: wypadające przy parciu, ale samoistnie cofające się;
  • stopień III: wypadające przy parciu, ale odprowadzalne;
  • stopień IV: utrzymujące się na zewnątrz, nieodprowadzalne.
  • Hemoroidy zewnętrzne[ | edytuj kod]

    Hemoroid zewnętrzny z zakrzepem

    Hemoroidy zewnętrzne znajdują się poniżej linii grzebieniastej. Pokrywa je anoderma, a jeśli położone są dalej od odbytu – skóra; zarówno anoderma jak i skóra są wrażliwe na ból i temperaturę.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Krążenie wrotne (łac. circulatio portalis) – w ujęciu ogólnym obieg krwi przez układ naczyń włosowatych wtórnie powstających z żyły.

    Różnicowanie[ | edytuj kod]

    Ze względu na podobieństwo występujących objawów choroba hemoroidalna mylona jest z innymi schorzeniami odbytowo-odbytniczymi, takimi jak szczeliny odbytu, przetoki, ropnie, rak jelita grubego, żylaki odbytu lub świąd odbytu. Krwawienie z odbytu może również wystąpić na skutek raka jelita grubego, zapalenia jelita grubego, w tym nieswoistego zapalenia jelit, zapalenia uchyłków lub angiodysplazji jelitowej. Jeśli wystąpi anemia, należy wziąć pod uwagę przyczyny inne niż choroba hemoroidalna.

    Rak jelita grubego (łac. carcinoma coli et recti) – nowotwór złośliwy rozwijający się w okrężnicy, wyrostku robaczkowym lub odbytnicy. Jest przyczyną 655 000 zgonów w ciągu roku na świecie.Lidokaina (łac. Lidocainum) – organiczny związek chemiczny, środek miejscowo znieczulający. Przeważnie podawany jest przezskórnie w formie aerozolu lub żelu. W stomatologii najczęściej używany w postaci dwuprocentowego roztworu chlorowodorku lidokainy w ampułkach (w czystej postaci lub z dodatkiem noradrenaliny). W lecznictwie stosowana jest zarówno lidokaina w postaci wolnej zasady jak i w postaci chlorowodorku.

    Wykwity w okolicy odbytu towarzyszą także innym schorzeniom: brodawkom miękkim, brodawkom odbytu, wypadaniu odbytu, polipom oraz powiększeniu brodawki odbytu. Objawy żylaków odbytu spowodowanych wzrostem ciśnienia wrotnego (ciśnienie w żyłach krążenia wrotnego) i choroby hemoroidalnej mogą być podobne, chociaż są to odmienne schorzenia.

    Niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, NSLPZ (ang. Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs, NSAIDs) – to szeroka, niejednorodna grupa leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwgorączkowych. Ich działanie polega na hamowaniu cyklooksygenazy prostaglandynowej (COX). Nazywane są niesteroidowymi ze względu na strukturę, odmienną od innych leków mających właściwości przeciwzapalne – kortykosteroidów.Zatrzymanie moczu, retencja moczu – niemożność opróżniania pęcherza moczowego. Nerki pacjenta produkują mocz, który spływa moczowodami do pęcherza, skąd nie może się wydostać na zewnątrz. Zatrzymanie moczu częściej występuje u mężczyzn.

    Zapobieganie[ | edytuj kod]

    Do zalecanych metod zapobiegawczych należy unikanie nadmiernego, wymuszonego parcia przy oddawaniu stolca, zapobieganie zaparciom i biegunkom poprzez spożywanie diety wysokobłonnikowej z wystarczającą ilością płynów lub przyjmowanie suplementów z błonnikiem, a także dostateczna ilość aktywności fizycznej. Ponadto zaleca się skrócenie czasu spędzanego na usiłowaniu oddawania stolca, unikanie czytania na toalecie, utratę masy ciała w przypadku osób otyłych oraz unikanie podnoszenia ciężkich przedmiotów.

    Przyżeganie, inaczej kauteryzacja (z gr. kautērion: "żelazo do piętnowania") - medyczny zabieg leczniczy, polegający na termicznym lub chemicznym koagulowaniu żywej, patologicznie zmienionej tkanki. Najczęściej zabieg wykonuje się na powierzchni błony śluzowej czy skóry, a także dla przyspieszenia gojenia ziarninujących ran, w celu zamknięcia krwawiących naczyń krwionośnych (np. w linii cięcia operacyjnego) czy zniszczenia zbędnej tkanki (np. nadżerki szyjki macicy, brodawek, narośli).Splot żylny odbytniczy (łac. plexus venosus rectalis lub plexus haemorrhoidalis) – splot żylny rozpoczynający się siecią powierzchową dookoła odbytu zbierający krew z dolnej części odbytnicy i z którego krew uchodzi z części dolnej do żył odbytniczych dolnych, w części środkowej do żył odbytniczych środkowych natomiast w części górnej do żyły odbytniczej górnej. Splot odbytniczy stanowi zespolenie pomiędzy układem żyły wrotnej, a układem żyły głównej dolnej.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Otyłość (łac. obesitas) – patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające jego fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne, mogące prowadzić do niekorzystnych skutków dla zdrowia. Za otyłość uważa się stan, w którym tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn oraz 25% u kobiet. Otyłości towarzyszy nadwaga, czyli nadmierna masa ciała powyżej masy optymalnej.
    Kriochirurgia – z gr. cryo (κρύο) oraz cheirourgiki (χειρουργική), metoda krioterapii wykorzystująca mroźne powietrze do usuwania chorych lub przerosniętych tkanek.
    Zwieracz (łac. sphincter) - mięsień okrężny, tworzący pierścienie mięśniowe dookoła tkanki ciała. Może być mięśniem gładkim (np. zwieracz odźwiernika u ujścia żołądka do jelita) albo mięśniem poprzecznie prążkowanym (np. zwieracz odbytu).
    Błonnik (błonnik pokarmowy, włókno pokarmowe) – kompleks heterogennych substancji pochodzenia roślinnego nie ulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka oraz zwierząt monogastrycznych. Jest to mieszanina substancji o charakterze polisacharydowym (celuloza, hemicelulozy, pektyny, gumy, śluzy) i niepolisacharydowym (ligniny, kutyny). Odgrywa on ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Żylaki odbytu (łac. varices haemorrhoidales; ang. hemorrhoids), hemoroidy, guzki krwawnicze – poszerzone, często nabrzmiałe żyły splotu odbytniczego.
    Henri de Mondeville (ur. ok. 1260; zm. 1320) - francuski lekarz i nadworny chirurg królów Francji – Ludwika X i Filipa IV Pięknego. Od 1304 roku wykładał medycynę i chirurgię w Montpelier i Paryżu (1306). Henri de Mondeville jest autorem dzieła Chirurgie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.077 sek.