• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Guangzhouwan

    Przeczytaj także...
    Weihai (chin.: 威海; pinyin: Wēihǎi) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Szantung, nad Morzem Żółtym. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 174 648. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 462 245 mieszkańców. Ośrodek przemysłu maszynowego, włókienniczego, spożywczego i odzieżowego; liczne ośrodki sanatoryjno-wypoczynkowe. Miasto posiada kilka portów handlowych i rybackich oraz międzynarodowy port lotniczy.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Zhanjiang (chin.: 湛江; pinyin: Zhànjiāng) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w prowincji Guangdong, port przeładunkowy nad Morzem Południowochińskim. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 729 140. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 571 367 mieszkańców. W mieście znajduje się baza marynarki wojennej i stacja łączności satelitarnej. Ośrodek przemysłu chemicznego, spożywczego, stoczniowego, maszynowego, samochodowego, włókienniczego i elektronicznego; w Zhanjiang hoduje się perłopławy.
    Położenie Guangzhouwan

    Guangzhouwan (chin. trad. 廣州灣, chin. upr. 广州湾, pinyin Guǎngzhōuwān; inne transkrypcje: Kwang-Chou-Wan, Kwangchowan, Kouang-Tchéou-Wan) – dawna koncesja francuska na południowym wybrzeżu Chin, w prowincji Guangdong. Wydzierżawiona Francji w 1898 roku, została zwrócona Chinom w 1946 roku.

    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.Indochiny Francuskie – dawna kolonia francuska na Półwyspie Indochińskim (Azja Południowo-Wschodnia), w jego wschodniej części nazywanej przez Europejczyków właśnie Indochinami. Obecnie niepodległe państwa: Laos, Kambodża i Wietnam.

    Terytorium to zostało zajęte przez wojska francuskie 27 maja 1898, niedługo po wydzierżawieniu Brytyjczykom Weihaiwei. Położone niedaleko Hongkongu i Makau terytorium nie posiadało żadnego znaczenia ekonomicznego, było jednak wymownym symbolem francuskiej chęci bycia jednym z rozgrywających mocarstw na Dalekim Wschodzie. W 1899 roku Chiny oficjalnie wydzierżawiły Francuzom na okres 99 lat zajęty przez nich fragment swojego terytorium o powierzchni 842 km², obejmujący port Zhanjiang, dwie przyległe wyspy i niewielki pas lądu. Nowe terytorium było zarządzane przez władze kolonialne w Indochinach, zaś ogłoszony wolnym portem Zhanjiang przemianowano na Fort Bayard.

    Konferencja waszyngtońska (ang. Washington Naval Conference) – konferencja międzynarodowa, trwająca od 12 listopada 1921 do 6 lutego 1922, w Waszyngtonie. Zwołana w sprawie uregulowania sytuacji na Dalekim Wschodzie i Oceanie Spokojnym powstałej po zakończeniu I wojny światowej, awansu Japonii do rangi wielkiej potęgi oraz w celu ograniczenia zbrojeń morskich.Hongkong (oficj. Specjalny Region Administracyjny Hongkong; ang. Hong Kong, Hong Kong Special Administrative Region of the People’s Republic of China, chiń. 香港, kantoński jyutping: hoeng1 gong2, mandaryński pinyin: Xiānggǎng) – specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej (drugim regionem jest Makau), znajdujący się na wschodnim wybrzeżu Chin, nad Morzem Południowochińskim.

    Pozbawiona gospodarczego znaczenia koncesja nie rozwijała się. Utrzymywała się głównie z produkcji fajerwerków i handlu z Hongkongiem, nie miała jednak żadnego znaczenia strategicznego dla Francji. Na początku lat 30. XX wieku populacja wynosiła 210 tys., w większości Chińczyków. Nieliczna mniejszość francuska posiadała własną szkołę i szpital.

    Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

    Już podczas konferencji waszyngtońskiej (1921–1922) Francuzi zobowiązali się do zwrotu Chinom Guangzhouwan, obietnicy tej jednak nie spełniono przez całe dwudziestolecie międzywojenne. W latach 19431945 terytorium to okupowane było przez Japończyków. Po zakończeniu wojny, 28 lutego 1946 roku, w zamian za wycofanie wojsk chińskich z północnego Wietnamu, Francuzi opuścili Guangzhouwan.

    Przypisy

    1. Guangzhouwan Leased Terrority. history.cultural-china.com. [dostęp 2011-01-06].
    2. Zhanjiang. britannica.com. [dostęp 2011-01-06].
    3. Robert Aldrich: Greater France: a history of French overseas expansion. New York: Palgrave Macmillan, 1996, s. 83. ISBN 978-0-312-16000-3.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.