• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Guan dao

    Przeczytaj także...
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Chen shi taijiquan - (chiń. upr.: 陈氏太极拳; chiń. trad.: 陳氏太極拳; Chen taiji, Chen tai chi) – styl taijiquan (taichi) rodziny Chen z Chenjiagou w prowincji Henan w Chinach.
    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

    Guan dao (chiń. upr.: 关刀; chiń. trad.: 關刀; pinyin: guān dāo) – średniowieczna chińska glewia o długości ok. 2 m zakończona ostrzem zaczepno-siecznym, służyła przede wszystkim do walki pieszej, ale też z konia. Drzewce były często dodatkowo zaopatrzone w proporce lub pompony, zaś przeciwny koniec zakończony drugim, małym ostrzem kłującym.

    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

    Walka za pomocą guan dao wymaga wielkiej siły i koordynacji, przede wszystkim z racji wagi (2-10 kg do walki pieszej, do walki z konia nawet więcej). Żyjącą legendą i mistrzem w posługiwaniu się nią jest Chen Xiaowang.

    Zobacz też[]

  • Chen Taijiquan
  • Linki zewnętrzne[]

  • Internetowy magazyn "Świat Nei Jia" – artykuł o guan dao


  • Glewia (łac. glavea, glavia) – broń drzewcowa, zaopatrzona w żeleźce w postaci grotu o kształcie szerokiego, jednosiecznego noża, niekiedy odgiętego lekko do tyłu, osadzonego na drzewcu o długości 2-2,5 m. Późniejsze glewie miały jeden lub dwa kolce na grzbiecie noża, czasem wygięte lekko ku dołowi, co upodabniało je do gizarmy. Glewia pojawiła się w XII wieku, powszechnie używana była w XIV - XVI wieku (głównie w Zachodniej Europie) jako broń piechoty. Od XVI wieku służyła jako broń paradna, na wyposażeniu straży pałacowych.Chen Xiaowang (chiń.: 陳小旺; ur. 1946) – wielki mistrz stylu Chen Taijiquan. Wnuk słynnego mistrza Chen Fake, przedstawiciel XIX generacji mistrzów rodziny Chen. Trzykrotny mistrz Chin w taijiquan w latach 1980-1982.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.