• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Grusze zachodnie

    Przeczytaj także...
    Kultywar (łac. cultus = uprawny, varietas = odmiana) – wyraźnie odrębna, jednorodna i trwała odmiana uprawna (hodowlana) rośliny wyróżniająca się walorami użytkowymi lub estetycznymi (określoną cechą lub kombinacją cech), uzyskana w wyniku zabiegów hodowlanych (selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, działania mutagenów), ewentualnie odnaleziona w naturze lub uprawie.Owoc (łac. fructus) − w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka, zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.
    Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji, gutacji i wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.
    Owoce odmiany Konferencja

    Grusze zachodnie, grusze europejskie, grusze zachodnioazjatyckie – grupa odmian uprawnych grusz wyselekcjonowanych głównie z gatunków występujących w Europie. Podstawowym gatunkiem wyjściowym była grusza pospolita (Pyrus communis L.), lecz w hodowli brały udział jeszcze takie gatunki jak: grusza pospolita drzewiasta (Pyrus pyraster L.), grusza śnieżna (Pyrus nivalis Burgusd.), grusza szałwiolistna (Pyrus salvifolia DC.), grusza kaukaska (Pyrus communis subsp. caucasica (Fed.) Browicz), grusza austriacka (Pyrus austriaca A.Kern) i najprawdopodobniej także grusza ussuryjska (Pyrus ussuriensis Max.).

    Grusza śnieżna (Pyrus nivalis Jacq.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych. Zasięg terytorialny tego gatunku jest szerszy niż gruszy pospolitej, lecz rośnie zasadniczo tylko na zboczach gór i nie jest spotykana na nizinach. Nosi nazwę śnieżnej ponieważ owoce nadają się do jedzenia dopiero po pierwszym śniegu i przymrozkach.Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

    Morfologia[]

    Liście Liść jest całobrzegi, karbowany lub piłkowany, najczęściej eliptyczny lub jajowatosercowaty. Prawie zawsze całkowicie nagi i lśniący. Owoce Odmiany należące do tej grupy mają kształt prawie zawsze gruszkowaty, wydłużony. Kielich jest trwały i pozostaje w zagłębieniu kielichowym. Barwa owoców na ogół jest zielona, żółta a czasem powstaje rumieniec. Szypułki są niezdrewniałe. Zalążnia składa się z 4–6 zalążków (na ogół 5).

    Odmiany uprawiane w Polsce[]

    ¹Pora dojrzewania zależy od wielu czynników, m.in. od stanowiska, długości okresu wegetacji, daty rozpoczęcia wegetacji, zastosowanej podkładki, itp. Umownie przyjmuje się jednak, iż odmiany letnie to odmiany, których pora dojrzewania przypada pomiędzy połową lipca a końcem sierpnia, odmiany jesienne dojrzewają w pierwszych dwóch dekadach września, a odmiany zimowe w trzeciej dekadzie września i w październiku.

    Grusza ussuryjska (Pyrus ussuriensis Maxim.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych. Pochodzi z północnej Japonii północno-wschodnich (Chin i północnej Korei). W Polsce jest spotykana bardzo rzadko, w ogrodach botanicznych.Dojrzałość zbiorcza owoców – stan fizjologicznego rozwoju owoców charakteryzujący się najmniejszą intensywnością oddychania, w którym są one już całkowicie wykształcone i wyrośnięte a szypułki łatwo odrywają się od pędu owoconośnego. Na ogół dojrzałość zbiorcza ma miejsce wcześniej (sporadycznie w tym samym czasie) niż dojrzałość konsumpcyjna lub przetwórcza. Jest wiele metod określania dojrzałości zbiorczej owoców a najczęściej bazują one na zmianie barwy zasadniczej skórki.

    Bibliografia[]

    1. Dorota Kruczyńska, Alojzy Czynczyk: Zeszyty Pomologiczne Grusza. Skierniewice: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, 2002. ISBN 83-88707-38-8.
    2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006, s. 156. ISBN 83-89211-18-1.
    3. Aleksander Rejman (red.): Pomologia odmianoznawstwo roślin sadowniczych. Warszawa: PWRiL, 1994, s. 679. ISBN 83-09-01612-3.
    Grusza pospolita (Pyrus communis L.) – gatunek drzewa z rodziny różowatych. Znany pod licznymi nazwami ludowymi jako: grusza dzika, grusza polna, płonka, ulęgałka, (dawniej również: ulężałka). Występuje w Europie, Azji i Afryce. W Polsce dziko występuje pospolicie na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Jest archeofitem. Jej odmiany uprawne (ok. 5000), otrzymane w wyniku krzyżowań międzygatunkowych i długotrwałej selekcji są powszechnie uprawiane, jako rośliny sadownicze. Odmiany owocowe pochodzące głównie od Pyrus communis nazywa się gruszami zachodnimi lub europejskimi.Poniższa lista zawiera kraje uporządkowane według wielkości produkcji grusz w 2009 roku w oparciu o dane FAO opublikowane w styczniu 2011 roku. Należy pamiętać że produkowane na świecie grusze należą do dwóch grup - grusz europejskich pochodzących głównie od Gruszy pospolitej oraz grusz azjatyckich pochodzących głownie od Gruszy chińskiej i nie uprawianych w Polsce a i w Europie w niewielkim zakresie. Dane statystyczne podawane są jednak dla obu grup łącznie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grusza kaukaska (Pyrus caucasica Federov.) – gatunek drzewa z rodziny różowatych. W zależności od ujęcia systematycznego traktowany jako odrębny gatunek zbliżony do gruszy pospolitej lub za jej podgatunek. Rośnie na zboczach górskich Kaukazu, na wysokości do 1600 m n.p.m. tworząc masywy leśne.
    Grusza (Pyrus L. ) – rodzaj w większości niewielkich drzew z rodziny różowatych (Rosaceae). Pierwotnie cały rodzaj występował w strefie umiarkowanej Eurazji nie sięgając jednak tak daleko na północ jak jabłoń, gdyż wymagania cieplne grusz są wyższe. Systematyka grusz jest bardzo zawiła. Gatunki łatwo się ze sobą krzyżują, tworząc liczne podgatunki i formy przejściowe. Dlatego wśród systematyków brak zgody co do podziału grusz, rozgraniczenia i liczby ich gatunków oraz odmian botanicznych. Obecnie szacuje się (w zależności od autora), że rodzaj Pyrus zawiera od 30 do 60 gatunków. W ciągu liczącej co najmniej 30 wieków uprawy gruszy wyselekcjonowano kilka tysięcy odmian uprawnych, które dzieli się na dwie grupy w zależności od dominującego udziału genów z poszczególnych gatunków na grusze zachodnie (europejskie) i grusze wschodnie (azjatyckie). Gatunkiem typowym jest Pyrus communis L..

    Reklama