• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Grupa metylidenowa

    Przeczytaj także...
    Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.Chemical Abstracts Service (CAS) – największa na świecie chemiczna naukowa baza danych, będąca własnością American Chemical Society (ACS). CAS to także nazwa instytucji zajmującej się tworzeniem tej bazy danych.
    Wiązanie wielokrotne – wiązanie chemiczne między dwoma atomami, w którym bierze udział więcej niż jedna para elektronowa.

    Grupa metylidenowa – dwuwalencyjna organiczna grupa alkilidenowa powstała formalnie przez usunięcie dwóch atomów wodoru z cząsteczki metanu, która przyłączona jest do reszty związku chemicznego poprzez wiązanie podwójne.

    Grupa metylenowa (metanodiyl, metylen), -CH2- – najprostsza grupa alkenylowa zbudowana z jednego atomu węgla i dwóch atomów wodoru, mająca dwa wiązania chemiczne. Występuje w wielu związkach organicznych. Jej nazwa wynika z faktu, że można ją utworzyć myślowo z metanu poprzez oderwanie od niego dwóch atomów wodoru. Myślowe oderwanie jednego atomu wodoru od metanu definiuje grupę metylową (-CH3), której nie należy mylić z grupą metylenową.Związki organiczne – wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego, a także ich soli.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • grupa metylenowa (CH
    2
    )
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Nazwa „metylen” stosowana jest w nomenklaturze CAS zarówno dla grupy metylenowej (CH
      2
      ), jak i metylidenowej, natomiast nomenklaturze IUPAC jest to nazwa zachowana tylko dla grupy metylenowej i jest stosowana częściej w preferowanych nazwach IUPAC niż „metanodiyl” (Nomenklatura związków organicznych 2013 ↓, s. 566).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. P-29.2 Ogólna metodologia nazywania przedrostków podstawników, [w:] Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenklatura związków organicznych. Rekomendacje IUPAC i nazwy preferowane 2013, Komisja Terminologii Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (tłum.), Narodowy Komitet Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, 2016, s. 329–330.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.