• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gruczoły przedsionkowe większe

    Przeczytaj także...
    Zapalenie gruczołu Bartholina (łac. bartholinitis) – choroba występująca najczęściej między 20. a 40. rokiem życia, z reguły jednostronnie. Spowodowana jest przeważnie przez gronkowce, paciorkowce lub ziarenkowce (gonokoki), które, po wniknięciu przez przewody wyprowadzające, wywołują stan zapalny gruczołu Bartholina. W przebiegu choroby dochodzi zazwyczaj do niedrożności ujścia gruczołu i nagromadzenia treści ropnej, następnie może dojść do perforacji i wycieku ropy do przedsionka pochwy lub na powierzchnię skóry. Leczenie polega na wycięciu okienka na wewnętrznej powierzchni wargi sromowej mniejszej w celu zapewnienia drogi odpływu ropy (marsupializacja). Stosowanie antybiotyków jest konieczne tylko w przypadku potwierdzonej obecności gonokoków.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Gruczoły przedsionkowe mniejsze, gruczoły przycewkowe, gruczoły Skenego – leżące wewnątrz warg sromowych mniejszych gruczoły wytwarzające rodzaj ejakulatu.

    Gruczoły przedsionkowe większe, gruczoły Bartholina (łac. glandulae vestibulares maiores, glandulae Bartholini) – leżące wewnątrz warg sromowych mniejszych gruczoły wytwarzające śluzową wydzielinę.

    Znajdują się w środkowo-dolnej części warg sromowych mniejszych, objęte przez sploty naczyniowe. Ich przewody wyprowadzające uchodzą na ściankach bocznych przedsionka pochwy. W czasie podniecenia seksualnego gruczoły te wytwarzają śluz sprawiający że wejście do pochwy staje się wilgotne i śliskie.

    Wargi sromowe (łac. labia pudendi) – parzyste fałdy skórne otaczające szparę sromową (wargi sromowe większe) oraz przedsionek pochwy (wargi sromowe mniejsze).PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

    U mężczyzn odpowiednikiem są gruczoły Cowpera.

    ]

    Gruczoły przedsionkowe większe po raz pierwszy zostały opisane w XVII wieku, przez duńskiego anatoma Caspara Bartholina Młodszego (1655-1738). Niektóre źródła błędnie przypisują ich odkrycie jego dziadkowi, teologowi i anatomowi Casparowi Bartholinowi Starszemu (1585-1629).

    Zobacz też[]

  • Zapalenie gruczołu Bartholina
  • Gruczoły przedsionkowe mniejsze
  • Przypisy

    1. Narządy trójkąta urogenitalnego, University of Arkansas Medical School
    2. Chrétien FC., Berthou J. Crystallographic investigation of the dried exudate of the major vestibular (Bartholin's) glands in women.. „Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol”. 135. 1, s. 116-22, 2007. DOI: 10.1016/j.ejogrb.2006.06.031. PMID: 16987591. 
    3. C. C. Gillispie (red.): Dictionary of Scientific Biography, New York 1970.
    4. Zobacz też Bartholin's gland w bazie Who Named It (ang.)

    Bibliografia[]

  • Gerhard Martius, Meinert Breckwoldt, Albrecht Pfeiderer; Urban&Partner 1997. Ginekologia i położnictwo ISBN 83-85842-77-2
  • Jörg Baltzer, Klaus Friese, Michael Graf, Friedrich Wolff; Thieme 2004. Praxis der Gynäkologie und Geburtshilfe ISBN 3-13-144261-1, ISBN 978-3-13-144261-1
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Pochwa (łac. vagina) – odcinek żeńskich dróg rodnych. Jest przewodem mięśniowo-błoniastym, silnie rozciągliwym i elastycznym, długości 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm), stanowiącym połączenie między macicą a przedsionkiem pochwy, będącym częścią sromu (pudendum feminum). Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, którą wydostaje się płód podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. W czasie rozwoju płodowego powstaje z połączenia części dystalnych przewodów przyśródnerczowych (przewodów Müllera).Gruczoł – struktura występująca u zwierząt wyspecjalizowana w wydzielaniu. Mogą być to pojedyncze komórki gruczołowe i wyodrębniony narząd.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Caspar Bartholin młodszy (ur. 10 października 1655 w Kopenhadze, zm. 11 czerwca 1738) – duński anatom, jako pierwszy opisał tzw. gruczoły Bartholina. Był wnukiem swojego imiennika Caspara Bartholina, z którym jest czasem mylony. Jego ojciec Tomasz, był innym znanym naukowcem z rodziny Bartholinów.
    Caspar Bartholin starszy (ur. 12 lutego 1585, zm. 13 lipca 1629) — polihistor pochodzenia duńskiego, najbardziej znany ze swych osiągnięć w medycynie i teologii.
    Gruczoły opuszkowo-cewkowe (gruczoły Cowpera, łac. glandulae bulbourethrales) – parzysty narząd wielkości ziarna grochu, otwierający się do cewki moczowej w obrębie tylnej ściany jej opuszki, znajduje się poniżej prostaty. Odpowiadają za wydzielanie przezroczystej wydzieliny (preejakulatu) z cewki moczowej. Wydzielina ta zabezpiecza plemniki przed kwaśnym środowiskiem cewki moczowej i pochwy, gdyż jest to płyn o charakterze zasadowym.
    Podniecenie – stan emocjonalny, połączony z fizjologiczną reakcją wzrostu ciśnienia krwi na skutek produkcji adrenaliny w organizmie.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama