• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Grigorij Siemionow

    Przeczytaj także...
    Kolej Wschodniochińska (ros. Китайско-Восточная железная дорога, КВЖД) – linia kolejowa przebiegająca przez północno-wschodnie Chiny (Mandżurię). Została zbudowana by połączyć rosyjskie miasta Czyta i Władywostok. Jej południowa gałąź, znana na Zachodzie jako Kolej Południowomandżurska, stanowiła casus belli wojny rosyjsko-japońskiej i drugiej wojny chińsko-japońskiej (1937–1945).Zabajkale (ros.: Забайкалье, Zabajkalje) – górska kraina w azjatyckiej części Rosji na wschód od jeziora Bajkał. Rozciąga się prawie 1000 km między Górami Patomskimi i Północnobajkalskimi na północy a granicą Rosji z Mongolią i Chinami na południu oraz ponad 1000 km między Bajkałem na zachodzie a połączeniem Szyłki i Argunu na wschodzie.
    Wojna domowa w Rosji – wojna domowa rozpoczęta w wyniku rewolucji październikowej w 1917 roku i ustanowienia przez bolszewików nowej władzy państwowej w Rosji. Zwolenników nowej władzy określano jako "czerwonych", a przeciwników jako "białych". Niekiedy za datę rozpoczęcia wojny uważa się datę podpisania traktatu brzeskiego (3 marca 1918) – podpisanie tego aktu rzeczywiście spowodowało narastanie oporu oraz zagwarantowało zewnętrzną interwencję i wsparcie sił Ententy po stronie "białych". Za zakończenie wojny domowej jest uważane zajęcie przez Armię Czerwoną Krymu w 1920 roku. Na Dalekim Wschodzie walki trwały jednak do 25 października 1922 roku (zdobycie Władywostoku). W Jakucji starcia zbrojne miały miejsce jeszcze w 1923 roku, a na Półwyspie Czukockim – do połowy 1924 roku.
    .mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

    Grigorij Michajłowicz Siemionow, ros. Григоpий Михайлович Семёнов (ur. 13 września/ 25 września 1890 w obwodzie zabajkalskim, zm. 14 czerwca 1946 w Moskwie) – rosyjski wojskowy, Kozak zabajkalski, uczestnik I wojny światowej oraz wojny domowej w Rosji. Walcząc przeciwko bolszewikom, wspierany przez Japonię, w latach 1918-1920 kontrolował Zabajkale.

    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Omsk (ros. Омск) – miasto w Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, przy ujściu rzeki Om do Irtyszu. Stolica obwodu omskiego.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Młodość i I wojna światowa[ | edytuj kod]

    Urodził się na Zabajkalu. Był synem Kozaka i Buriatki. W 1911 r. ukończył Orenburską Szkołę Kawalerii. Brał udział w kilku ekspedycjach badawczych po krajach Azji przed I wojną światową.

    Bajkał (ros. Озеро Байкал) – jezioro tektoniczne w Azji, zwane „Syberyjskim morzem” i "Błękitnym okiem Syberii", położone na terytorium Rosji (Syberia) w Republice Buriacji i obwodzie irkuckim. Jest ono najstarszym i najgłębszym jeziorem na świecie, a ponadto – pod względem powierzchni – drugim jeziorem w Azji i siódmym na świecie.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    W latach 1914-1916 służył w Nerczyńskim pułku gwardii. Następnie w stopniu esauła służył w pułku Wierchnieudińskim, w Armii Kaukaskiej. W maju 1917 r. został ponownie przeniesiony do pułku Nerczyńskiego i walczył do czerwca tego samego roku na froncie rumuńskim. Jako komisarz Rządu Tymczasowego wyjechał w 1917 r. na Zabajkale, by mobilizować Kozaków do wojska rosyjskiego i tworzyć ochotniczy oddział złożony z Buriatów i Mongołów, jako że władał ich językami. Natychmiast po rewolucji październikowej zaangażował się w działalność antybolszewicką.

    Amur (ros. Амур; chiń. 黑龙江; pinyin: Hēilóng Jiāng; dosł. „Rzeka Czarnego Smoka”) – rzeka we wschodniej Azji. Anton Iwanowicz Denikin, ros. Антон Иванович Деникин (ur. 16 grudnia 1872, Szpetal Dolny, dziś dzielnica Włocławka, zm. 8 sierpnia 1947 w Ann Arbor) – rosyjski oficer, generał Armii Imperium Rosyjskiego, dowódca Armii Ochotniczej, jeden z kilku dowódców antykomunistycznej "białej" armii Rosji. Admirał Aleksandr Kołczak przed śmiercią przekazał pełnomocnictwa najwyższej władzy w Rosji Antonowi Denikinowi. Po dymisji na ręce Piotra Wrangla na emigracji.

    Wojna domowa w Rosji. Faktyczne rządy na Zabajkalu[ | edytuj kod]

    19 listopada 1917 r. Grigorij Siemionow na czele konnego oddziału buriacko-mongolskiego, nazwanego Specjalnym Oddziałem Mandżurskim, podjął walkę z oddziałami Czerwonej Gwardii, w Wierchnieudinsku. Na tworzenie antybolszewickich oddziałów otrzymał wsparcie finansowe od Brytyjczyków i Francuzów. W pierwszych dniach grudnia ogłosił bunt przeciwko rządowi radzieckiemu, poniósł jednak klęskę i musiał wycofać się do Mandżurii. Dzięki pomocy gen. Dmitrija Chorwata, byłego komisarza Rządu Tymczasowego na Kolei Wschodniochińskiej, sformował nowy oddział (ok. 900 żołnierzy) i 29 stycznia 1918 r. wkroczył na wschodnie Zabajkale, opanował obszar Daurii, jednak po miesiącu (1 marca 1918 r.) musiał wycofać się z Daurii pod naciskiem oddziałów Czerwonej Gwardii pod dowództwem Siergieja Łazo. Jego atak odciągnął oddziały bolszewickiego Centrosybiru od walki ze zbuntowanymi żołnierzami Korpusu Czechosłowackiego. Jako że jego oddziały dopuszczały się bandytyzmu i rabunku, stracił wsparcie brytyjskie i francuskie. Dalszą walkę umożliwiła mu pomoc Japończyków, którzy 8 kwietnia 1918 r. wylądowali we Władywostoku. Jego sformowany na nowo oddział ponownie wkroczył na Zabajkale i ruszył w kierunku Czyty. Latem 1918 r. Siemionow opanował tereny na wschód od Bajkału, w Mandżurii, nad Amurem i Ussuri, we wrześniu zajął Czytę. Na kontrolowanych przez siebie ziemiach, wspólnie ze swoimi podkomendnymi Iwanem Kałmykowem i Romanem von Ungern-Sternbergiem, ustanowił rządy terroru. Odwołał podjęte wcześniej decyzje o nacjonalizacji przedsiębiorstw i przeprowadził przymusową mobilizację. W czerwcu 1918 r. ogłosił się atamanem pochodowym Kozaków zabajkalskich, snuł wizje budowy Wielkiej Mongolii. Na czele mongolskiej armii on sam miałby uderzyć najpierw na bolszewicką Rosję, a następnie na dekadencką Europę.

    Buriacja (bur. Буряад Улас, ros. Республика Бурятия) – republika autonomiczna wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.Korpus Czechosłowacki, Legion Czechosłowacki – formacja wojskowa utworzona w Rosji carskiej w trakcie I wojny światowej, złożona z jeńców oraz dezerterów narodowości czeskiej i słowackiej z armii austro-węgierskiej, walcząca w wojnie domowej w Rosji.
    Siemionow z przedstawicielami misji amerykańskiej we Władywostoku, 1918 r.

    W sierpniu 1918 r. Siemionow odmówił uznania Tymczasowego Rządu Syberyjskiego i uczynił to dopiero po naciskiem Korpusu Czechosłowackiego. Mimo to otrzymał od tegoż rządu 2,5 mln rubli na rozwój białych oddziałów kozackich. W listopadzie 1918 r. Rząd Syberyjski uznał zwierzchność Ogólnorosyjskiego Rządu Tymczasowego, jednak rząd ten już 17 listopada 1918 r. został obalony przez adm. Aleksandra Kołczaka, który ogłosił się wielkorządcą państwa rosyjskiego. Siemionow odmówił uznania jego zwierzchności. 23 listopada wysłał do siedziby Kołczaka w Omsku telegram, w którym sugerował, iż to on sam, jako dowódca najaktywniejszego białego zgrupowania na Syberii powinien decydować o wyborze wielkorządcy. Stwierdził, że tytularnym dowódcą całego ruchu białych mógłby być gen. Anton Denikin, ataman Aleksandr Dutow lub gen. Dmitrij Chorwat, zaś Kołczak nie powinien być nawet brany pod uwagę. Siemionow nie ukrywał, że kieruje się osobistą niechęcią do Kołczaka. Demonstracyjnie uniemożliwiał mu łączność telegraficzną z Władywostokiem, zatrzymywał pociągi z zaopatrzeniem, jakie Kołczak miał otrzymywać od zachodnich sojuszników, a w Czycie publikował broszury i ulotki, w których Kołczaka nazywano "miernotą". Kołczak bez powodzenia pisał do rządów Wielkiej Brytanii, Francji i USA, interweniujących w Rosji, by drogą dyplomatycznych nacisków skłoniły Japonię do wycofania wsparcia dla Siemionowa. Japończycy nie przestali jednak wspierać atamana. Na przełomie lutego i marca 1919 r. z ich przyzwoleniem, czy wręcz na japońskie zlecenie, Siemionow przeprowadził w Czycie konferencję panmongolską, podczas której zapowiedział utworzenie Wielkiej Mongolii, państwa Mongołów i Buriatów. Był to jawny afront pod adresem Kołczaka i innych zwolenników białej Rosji jednej i niepodzielnej. Ostatecznie Siemionow zgodził się uznać dowództwo Kołczaka z tym zastrzeżeniem, iż faktyczne kierownictwo nad całym ruchem białych admirał miałby przy pierwszej okazji przekazać w ręce gen. Denikina. W praktyce Siemionow nigdy nie skierował żadnych oddziałów do armii tworzonej przez Kołczaka, a rząd Kołczaka nigdy nie kontrolował jego działań na Zabajkalu. We wrześniu 1919 r. Siemionow zagarnął 42 251 000 rubli w złocie wysłane przez Kołczaka do Banku Państwowego we Władywostoku. Zbrodnie popełniane przez podkomendnych Siemionowa sprawiały, że jego rządy wywoływały coraz większy sprzeciw wśród miejscowej ludności, która zaczęła oczekiwać na powrót bolszewików i popierać czerwoną partyzantkę.

    Proces pokazowy – stosowana w państwach totalitarnych metoda publicznego inkryminowania całych grup społecznych lub politycznych poprzez wytaczanie publicznego procesu z oskarżenia sfingowanego (komunistyczne procesy pokazowe w ZSRR i państwach demokracji ludowej) lub oskarżenia rzeczywistego, lecz z pominięciem tradycyjnych form państwa prawa i procedury karnej (procesy pokazowe w Niemczech nazistowskich). Rozprawa sądowa z udziałem oskarżonych w procesie pokazowym stawała się osią propagandowego ataku na reprezentowaną przez nich grupę społeczną, uznaną za wrogą przez państwo (por. wróg ludu), za którym często następowała fala represji sądowych, policyjnych lub administracyjnych skierowanych wobec członków tej grupy.Aleksandr Iljicz Dutow (ros. Александр Ильич Дутов, ur. 18 sierpnia 1879 w Kazalinsku, zm. 7 marca 1921 w Suiding w Chinach) - generał, ataman kozacki.

    Realnie Siemionow miał pod swoją komendą w szczytowym momencie nie więcej niż 8 tys. ludzi i utrzymywał władzę dzięki stosowaniu terroru oraz dzięki wsparciu Japończyków. Wiosną 1919 r. jego kozaccy żołnierze zaczęli opuszczać Zabajkale, by zaciągnąć się do armii Kołczaka. Równocześnie Japończycy, z uwagi na trudności wewnętrzne (m.in. bunty chłopskie) musieli zredukować swoją obecność w Rosji. Siemionow zaczął poszukiwać wsparcia amerykańskiego, co tym bardziej zniechęciło Tokio do wspierania go. W ocenie Grigorija Popowa Siemionow był "politycznym awanturnikiem", którego większość Kozaków zabajkalskich bynajmniej nie popierała.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Mandżukuo (chin. upr. 满洲国, chin. trad. 滿洲國, pinyin Mănzhōu Guó, W.-G. Man-chou-kuo; jap. 満州国 Manshū-koku) – marionetkowe państwo utworzone w 1932 r. przez Japonię na okupowanych przez nią obszarach Mandżurii, w północno-wschodnich Chinach.

    Upadek[ | edytuj kod]

    Latem i jesienią 1919 r. wojska adm. Kołczaka poniosły szereg klęsk, w listopadzie 1919 r. Kołczak został zmuszony do ewakuacji ze swojej dotychczasowej stolicy - Omska. Odjeżdżając pociągiem na wschód, admirał skierował swoich przedstawicieli do Czyty, by prosić Siemionowa o wsparcie. 20 grudnia 1919 r. Siemionow wydał wezwanie do przyjmowania na Zabajkalu rannych i chorych żołnierzy białej armii, jednak nie skierował żadnych sił, by wesprzeć kołczakowski garnizon w Irkucku. Dalsze wsparcie uzależnił od nadania mu tytułu głównodowodzącego. Ostatecznie Kołczak, nie widząc innej szansy na przetrwanie swojej armii, 23 grudnia nadał Siemionowowi stopień generalski i ogłosił go dowódcą wszystkich antybolszewickich sił na Zabajkalu, w kraju nadamurskim i w irkuckim okręgu wojskowym. Siemionow skierował jednak do Irkucka tylko symboliczne siły, nie miał zamiaru walczyć z Korpusem Czechosłowackim ani innymi siłami, które wystąpiły przeciwko Kołczakowi. 4 stycznia Kołczak zrzekł się statusu wielkorządcy, podpisując wcześniej rozkaz, w którym nadał Siemionowowi pełnię władzy wojskowej i cywilnej na Dalekim Wschodzie.

    Operacja omska – działania bojowe 3 i 5 Armii Czerwonej przeciwko białej Armii Rosyjskiej adm. Aleksandra Kołczaka między 4 a 14 listopada 1919 r., kontynuacja operacji tobolsko-pietropawłowskiej. Jej celem było zdobycie Omska, miasta, w którym rezydował rząd Kołczaka. Biali zamierzali początkowo bronić miasta, jednak w nocy z 10 na 11 listopada zrezygnowali z tego planu i przystąpili do ewakuacji. Kołczak odjechał z Omska w nocy z 13 na 14 listopada, kilka godzin przed tym, gdy wkroczyła do niego Armia Czerwona. Ogólnorosyjski Rząd Tymczasowy (Dyrektoriat) (ros. Временное Всероссийское правительство) – rząd tymczasowy powołany w czasie wojny domowej w Rosji 23 września 1918 w Ufie, przez przeciwników bolszewików.

    Po ostatecznej klęsce i rozstrzelaniu Kołczaka, a następnie utworzeniu marionetkowej Republiki Dalekiego Wschodu Armia Czerwona uderzyła na tereny zajęte przez Siemionowa. Po jego stronie czynnie wystąpili Japończycy, w efekcie dwie pierwsze operacje czytyjskie Armii Czerwonej wiosną 1920 r. zakończyły się niepowodzeniem czerwonych. W marcu-kwietniu 1920 r. do wojsk Siemionowa w Czycie dołączyły ostatnie oddziały pozostałe z armii Kołczaka, które przetrwały Wielki Syberyjski Marsz Lodowy. Dopiero po odejściu Japończyków Armia Czerwona ostatecznie rozbiła siły atamana (Armię Dalekowschodnią), wkraczając do Czyty 22 października 1920 r.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Specjalny Oddział Mandżurski (ros. Особый Маньчжурский отряд) – jednostka wojskowa białych podczas wojny domowej w Rosji
    Ostatnie zdjęcie Grigorija Siemionowa z archiwów NKWD, 1945 roku

    Resztki wojsk Siemionowa przez Mandżurię przedostały się na Przymorze (obwód nadmorski). Brały udział w marszu chabarowskim, ostatniej próbie kontrofensywy białych na Dalekim Wschodzie, zostały rozbite w bitwie pod Wołoczajewką w październiku 1921 r.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Order św. Jerzego, pełna nazwa: Wojskowy Order św. Męczennika i Zwycięzcy Jerzego (ros. Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия) – carski rosyjski order wojskowy, jedno z najwyższych rosyjskich odznaczeń, od 1992 odnowiony jako najwyższe odznaczenie wojskowe Rosji, pod nazwą Order św. Jerzego (Орден Святого Георгия).

    Emigracja[ | edytuj kod]

    Grigorij Siemionow od września 1921 r. przebywał na emigracji (Chiny, Japonia). Bez powodzenia starał się o prawo zamieszkania w USA lub Kanadzie. W 1932 osiadł w Mandżukuo – podporządkowanej Japonii Mandżurii. Po ataku ZSRR na Japonię 9 sierpnia 1945 r. schwytany przez komando Smiersz w Mandżurii razem z innymi białymi emigrantami i wywieziony w głąb ZSRR. Po szeroko relacjonowanym procesie pokazowym stracony z art.58 KK RFSRR za działalność kontrrewolucyjną.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Władywostok ros. Владивосток – miasto w Rosji, stolica Kraju Nadmorskiego. 578,213 tys. mieszkańców (2010). Końcowy punkt Kolei Transsyberyjskiej. Ważny port morski. Położony w południowej części półwyspu Murawiowa-Amurskiego, przy Zatoce Piotra Wielkiego, pośród wzgórz.

    Odznaczony: Orderem Świętego Jerzego IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza III klasy, złotą szablą "Za dzielność".

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. J. D. Smele, Civil war..., s. 72.
    2. Валерий Клавинг, Семенов Григорий Михайлович, www.hrono.ru [dostęp 2020-11-18].
    3. Семенов Григорий Михайлович, www.hrono.ru [dostęp 2020-11-18].
    4. J. D. Smele, The "Russian"..., s. 34.
    5. G. Popow, Interwencja..., s. 427.
    6. E. Mawdsley, Wojna..., s. 138.
    7. J. D. Smele, Civil war..., s. 188-189.
    8. J. D. Smele, Civil war..., s. 190.
    9. J. D. Smele, Civil war..., s. 191-193.
    10. J. D. Smele, Civil war..., s. 194.
    11. G. Popow, Interwencja..., s. 421.
    12. J. D. Smele, Civil war..., s. 385-386.
    13. J. D. Smele, Civil war..., s. 419.
    14. J. D. Smele, Civil war..., s. 605.
    15. G. Popow, Interwencja..., s. 422.
    16. G. Popow, Interwencja..., s. 429.
    17. J. D. Smele, Civil war..., s. 604.
    18. J. D. Smele, Civil war..., s. 605.
    19. J. D. Smele, Civil war..., s. 632.
    20. J. D. Smele, The "Russian"..., s. 222.
    21. Czitinskije opieracii 1920 g. [w:] Grażdanskaja wojna i wojennaja intierwiencija w SSSR. Encikłopiedija, Sowietskaja Encikłopiedija, Moskwa 1983, t. III, s. 657-658.
    22. J. D. Smele, Civil war..., s. 625.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • E. Mawdsley, Wojna domowa w Rosji 1917–1920, M. Popławska (tłum.), Warszawa: Bellona, 2010, ​ISBN 978-83-11-11638-2​, OCLC 750846354, s. 292-293.
  • G. Popow, Interwencja. Wojna z bolszewikami w świetle dokumentów, REA-SJ, Kraków 2020, ​ISBN 978-83-7993-474-4
  • J. D. Smele, Civil war in Siberia. The anti-Bolshevik government of Admiral Kolchak 1918-1920, Cambridge University Press, Cambridge 1996, ​ISBN 9780521029074​.
  • J. D. Smele, The "Russian" Civil Wars 1916-1926. Ten Years That Shook the World, Hurst&Company, London 2015, ​ISBN 9781849047210​.
  • Obwód nadmorski – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego w Syberii wschodniej, utworzona ukazem Aleksandra II w 1856. Stolicą obwodu był do 1880 Nikołajewsk, w latach 1880-1888 Chabarowsk, od 1888 Władywostok. Zlikwidowany w 1920.Wojna radziecko-japońska (także wojna sowiecko-japońska) − wojna Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich z Cesarstwem Wielkiej Japonii wypowiedziana przez ZSRR 9 sierpnia 1945 (tj. 3 miesiące po pokonaniu Niemiec, a 3 dni po amerykańskim ataku atomowym na Hiroszimę). Była prowadzona na terytorium okupowanego przez Japonię Mandżukuo i Korei. Ofensywa Armii Czerwonej przeciw Armii Kwantuńskiej trwała od 9 sierpnia do 19 sierpnia 1945, gdy Japończycy skapitulowali. Działania w południowej części Sachalinu i desant na Kuryle zostały przeprowadzone pomiędzy 11 a 31 sierpnia 1945. 2 września 1945 na pokładzie pancernika USS „Missouri” Japonia podpisała akt bezwarunkowej kapitulacji, kończący działania wojenne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ułan Ude (ros. Улан-Удэ, bur. Улаан Үдэ, Ulaan Ùdè) – miasto w Rosji, stolica Buriacji, położone przy ujściu rzeki Udy do Selengi, trzecie co do wielkości miasto wschodniej Syberii – 411 646 mieszkańców (2012). Znajduje się ono ok. 130 km na wschód od jeziora Bajkał między górami Chamar-Daban i Ułan-Burgasy.
    Republika Dalekiego Wschodu (ros. Дальневосточная Республика (ДВР), Dalniewostocznaja Riespublika) – państwo marionetkowe istniejące w północno-wschodniej Azji w latach 1920-1922.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Artykuł 58 kodeksu karnego Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej wszedł w życie 25 lutego 1927 roku. Na jego podstawie aresztowano wszystkich podejrzanych o działalność kontrrewolucyjną. Artykuł składał się z 14 paragrafów.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Order Świętego Równego Apostołom Księcia Włodzimierza (ros. Орден Святого Равноапостольного великого князя Владимира) – do roku 1917 odznaczenie za zasługi cywilne i wojskowe Imperium Rosyjskiego, obecnie jednen z Orderów Domowych b. rosyjskiego domu panującego Romanowów.
    Złota szabla „Za dzielność” (ros. Золотое оружие «За храбрость») – rosyjskie odznaczenie wojskowe przyznawane za męstwo.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.907 sek.