• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Granatnik wz. 36



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Obrona Narodowa (ON) – terytorialna formacja wojskowa istniejąca w latach 1937-1939. Była zorganizowana w systemie brygad i półbrygad, przyporządkowanych dowództwom okręgów korpusów (DOK), a po mobilizacji - konkretnym armiom Wojska Polskiego.Zakłady Budowy Maszyn i Aparatury im. L. Zieleniewskiego SA w Krakowie – przedsiębiorstwo będące jedną z najstarszych firm branży budowy maszyn w Polsce, nieprzerwanie produkujące szeroki asortyment części, urządzeń i maszyn. Specjalizują się w wykonywaniu usług w produkcji jednostkowej i małoseryjnej tj. maszyny, części maszyn, sprężarki śrubowe. Klientami zakładów są między innymi firmy z Niemiec, Francji, Hiszpanii, Belgii, Ukrainy, Estonii, Norwegii, Szwecji i USA. W 2008 roku ZBMiAp całkowicie przeniosły się do Niepołomic.

    Granatnik wz. 36polski granatnik z okresu międzywojennego.

    Historia konstrukcji[ | edytuj kod]

    Realia działań bojowych na frontach I wojny światowej wykazały potrzebę opracowania broni, która zapewniłaby bezpośrednie wsparcie piechoty na odległościach większych niż rzut granatem, a jednocześnie mniejszych niż minimalny zasięg artylerii i moździerzy. Problem ten rozwiązała rodzina broni wsparcia na krótką odległość. Do tej rodziny należały garłacze (granatniki nasadkowe), miotacze min oraz granatniki.

    Przyrządy celownicze - urządzenia umożliwiające naprowadzanie lufy broni w płaszczyźnie pionowej i poziomej do takiego położenia, przy którym tor pocisku przechodzi przez cel.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości kilka wzorów broni tego typu trafiło do tworzącego się Wojska Polskiego. Najbardziej popularne były niemieckie granatniki wz. 16 oraz francuskie garłacze V.B. (stosowane wraz z karabinami systemu Lebel oraz Berthier).

    Z czasem broń ta stała się przestarzała i należało opracować nową konstrukcję tego typu. Prace nad nowym granatnikiem rozpoczęto w roku 1927 w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu. Ustalono, że nowa broń powinna charakteryzować się niewielką masą oraz wymiarami, prostą budową oraz maksymalnym zasięgiem do 400 m. W oparciu o te założenia mjr Roman Jarząbkiewicz opracował prototyp o stałym kącie ustawienia lufy (45°) oraz zasięgu od 140 do 400 m. Testy broni przeprowadzono w listopadzie 1929 w Toruniu. Wykazały one wiele wad konstrukcyjnych, jednakże polski prototyp osiągami przewyższał inne, zagraniczne konstrukcje tego typu, na przykład włoski granatnik 38 i 50 mm Breda. Następne prace przeprowadzono w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia (IBMU) w Warszawie, gdzie do kwietnia 1931 wykonano trzy kolejne prototypy, które przekazano do Centrum Wyszkolenia Piechoty do testów. Pozytywne wyniki spowodowały, że podjęto decyzję o produkcji 412 egzemplarze i przekazaniu ich oddziałom wojska w lutym 1933. Broń ta otrzymała oznaczenie granatnik wz. 30.

    Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).Celownik ramkowy - mechaniczny celownik strzelecki, w którym szczerbinka (lub przeziernik) umieszczone są na suwaku przesuwającym się wzdłuż prowadnic ustawionej pionowo ramki. Podczas transportu istnieje możliwość przechylenia ramki w położenie poziome. Zaletą celownika ramkowego jest duży zakres nastaw, wadami podatność na uszkodzenia (pionowa ramka może być stosunkowo łatwo zgięta przy przypadkowym zahaczeniu) i przysłanianie pola widzenia strzelca. Celowniki ramkowe są stosowane najczęściej w broni przeznaczonej do strzelania na duże odległości (np. karabinach maszynowych) oraz strzelających ogniem stromotorowym (granatnikach).

    Doświadczenia jednostek wojskowych wykazały wady granatnika, do najpoważniejszych należało: słabe mocowanie celownika (często odpadał po wystrzale), wadliwe mocowanie poziomnicy, zacinający się regulator gazowy, niepraktyczne rozkładanie i składanie broni oraz wadliwy system spustowy. Żołnierze wskazali, że zastosowana stopa lemiesza jest zbyt mała i nie daje dostatecznego oparcia podczas strzału.

    Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.

    Wobec tego w IBMU postanowiono kontynuować prace nad ulepszeniem granatnika. Poprawione prototypy wykonano w Zbrojowni nr 2 w Warszawie i poddano je kolejnym testom. Po ich zakończeniu uwzględniono uwagi testujących i w Fabryce Karabinów w Warszawie zbudowano osiem nowych prototypów w czterech wersjach różniących się drobnymi szczegółami (A, B, C i D). Po kolejnych próbach techniczno-taktycznych uchwałą KSUS z 14 stycznia 1936 przyjęto nową broń pod oznaczeniem granatnik wz. 36.

    Granatnik – indywidualna lub zespołowa broń strzelecka o kalibrze nieprzekraczającym zwykle 40 mm, przeznaczona do zwalczania celów powierzchniowych pociskami wybuchowymi (granatami) na dystansach do 400 metrów.Granatnik nasadkowy – indywidualna broń strzelecka wyposażona w nasadkę przeznaczoną do wystrzeliwania granatów przy pomocy naboi ślepych lub ostrych (nasadkowy układ miotający broni palnej).

    Jednocześnie w Instytucie Technicznym Uzbrojenia prowadzono też prace nad granatnikiem kalibru 40 mm z gwintowaną lufą, a w przedsiębiorstwie „Perkun” nad granatnikiem oznaczonym jako G.P. Oba projekty przerwano wobec pozytywnych wyników granatnika wz. 36.

    Produkcja granatników wz. 36 odbywała się w latach 1936-1939 w firmie Zieleniewski, Fitzner, Gamper – Zjednoczone Fabryki Kotłów, Maszyn i Wagonów SA w Krakowie. Łącznie do sierpnia 1939 wyprodukowano i dostarczono Wojsku Polskiemu 3454 granatników wz. 36.

    Granatenwerfer 16 – niemiecki granatnik opracowany i używany przez Armię Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej. Fosfor (P, gr. phosphoros ‘niosący światło’, łac. phosphorus) – pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest P.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Strzelanie stromotorowe - metoda prowadzenia ognia artyleryjskiego w którym pocisk jest wystrzeliwany pod stromym kątem, ogień tego typu najczęściej prowadzi się z armatohaubic, haubic i moździerzy. Ogniem tym niszczy się głównie takie elementy jak: schrony, oraz skoncentrowane jednostki wroga, często ukryte za zasłonami terenowymi - prowadzenie ognia pośredniego.
    Wehrmacht – całość sił zbrojnych III Rzeszy Niemieckiej z wyłączeniem Waffen-SS, utworzona 16 marca 1935 ustawą o powszechnym obowiązku służby wojskowej, która stanowiła jednostronne zerwanie klauzul militarnych traktatu wersalskiego (1919).
    Dwudziestolecie międzywojenne – okres między zakończeniem I wojny światowej (11 listopada 1918) a wybuchem II wojny światowej (1 września 1939).
    Bumar Amunicja Spółka Akcyjna – przedsiębiorstwo powołane w 1922 r., a działające od 25 sierpnia 1924 r. początkowo jako Państwowa Fabryka Amunicji następnie Zakłady Metalowe MESKO SA. Obecnie przedsiębiorstwo produkuje broń i amunicję z siedzibą w Skarżysku-Kamiennej. Oznaczenie producenta to 21.
    VB - francuski granatnik nasadkowy z okresu I wojny światowej. Stosowane były do karabinów systemu Lebela i Berthiera wraz z granatami karabinowymi VB (Vivien-Bessieres).
    Dwójnóg – rodzaj podstawy broni strzeleckiej mającej postać dwóch nóżek. Dwójnóg jest mocowany do lufy, jej osłony lub łoża lub może być wkomponowany w dodatkowy uchwyt broni. Długość nóżek może być regulowana, lub jest stała, a na ich końcu mogą znajdować się ostrogi i lemiesze ułatwiające stabilne zakotwiczenie w gruncie. Dwójnogi początkowo stanowiły wyposażenie ręcznych i lekkich karabinów maszynowych, a ich podstawowym zadaniem była stabilizacja broni przy strzelaniu seriami. Obecnie dwójnogi stanowią wyposażenie karabinów wyborowych i automatycznych.
    Spust – element mechanizmu spustowego broni palnej, służąca do zwalniania tego mechanizmu przez strzelca w celu oddania strzału. Najczęściej ma formę języka, rzadziej szyny spustowej lub przycisku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.