l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Grający w karty - obraz Caravaggia

    Przeczytaj także...
    Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 29 września 1571, zm. 18 lipca 1610) – włoski malarz działający w latach 1593–1610 w Rzymie, Neapolu, na Malcie i Sycylii. Był reformatorem malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku. Caravaggio był zapomniany w wiekach XVIII i XIX, został na nowo odkryty dopiero w XX stuleciu. Obecnie jest uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego.Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.
    Skud (wł. scudo, fr. écu, hiszp. i port. escudo od łac. scutum – tarcza) – dawna złota lub srebrna moneta z Włoch. Jej wartość wynosiła 1/20 lira.

    Grający w karty – obraz stworzony w 1597 r. przez włoskiego artystę barokowego, Caravaggia. Obecnie znajduje się w Kimbell Art Museum w Forth Worth (USA). Dzięki temu obrazowi Caravaggio rozpoczął pracę jako samodzielny artysta.

    Scena rodzajowa przedstawiona w Szulerach ma charakter reportażowy. Stały bywalec podejrzanych knajp musiał niejednokrotnie być świadkiem rozgrywek, w których naiwni młodzieńcy padali ofiarą karcianych oszustów. Caravaggio stara się realistycznie oddać rysy postaci oraz szczegóły rzeczywistości. Sam zaś układ postaci przybiera raczej wymowę symboliczną, gdyż nazbyt widoczne wydają się gesty tytułowych szulerów. Piękno i naiwność młodego gracza to cechy właściwe dobru, zaś przebiegłość i skłonność do oszustwa są jednoznacznie złe.

    Jacek Marcin Kaczmarski (ur. 22 marca 1957 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2004 w Gdańsku) – polski poeta, prozaik, kompozytor, piosenkarz, twórca tekstów piosenek. Znany głównie dzięki piosenkom o tematyce historycznej (Rejtan, czyli raport ambasadora; Sen Katarzyny II, Lekcja historii klasycznej) i społeczno-politycznej (Mury, Nasza klasa, Obława).

    Obraz został odkryty przez włoskiego kardynała Francesca Del Monte w sklepie mieszczącym się naprzeciw pałacu kardynała. Jego właścicielem był handlarz obrazów Constantin Spata. Del Monte nabył obraz za kilka skudów. Dzieło wywarło duże wrażenie dzięki czemu Caravaggio zyskał bogatego mecenasa, zamieszkał u niego i dzięki protektorowi otrzymał pierwsze większe zamówienia.

    Obraz stał się inspiracją piosenki Jacka Kaczmarskiego pod tytułem Szulerzy. Przewrotnie największym oszustem jest tam pozornie uczciwy gracz. Demaskuje on najpierw pozostałych szulerów, aby potem tym łatwiej oszukać kolejnych, uczciwych, graczy.

    Przypisy

    1. Jonathan Harr Zaginiony obraz, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2007, ISBN 978-83-7384-620-3
    2. Tekst utworu na kaczmarski.art.pl



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)


    Reklama

    tt