• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Grafion

    Przeczytaj także...
    Rysunek – kompozycja linii wykonana na płaszczyźnie, polegające na nanoszeniu na powierzchnię walorów wizualnych przy użyciu odpowiednich narzędzi. Także dział sztuk plastycznych.Rapidograf (od nazwy Rapidograph firmy Rotring) – pisak kreślarski w postaci pióra, który pozwala na rysowanie tuszem linii o stałej grubości. Służy do wykreślania rysunków i ich opisywania na papierze (brystolu) lub kalce technicznej. W skład kompletu wchodzi kilka piór kreślących linie o różnej grubości. Standardowo końcówki piór oznacza się różnymi kolorami w zależności od grubości. Zazwyczaj stosowane są grubości: 0,13 (fioletowy); 0,18 (czerwony); 0,25 (biały); 0,35 (żółty); 0,50 (brązowy); 0,70 (niebieski); 1,00 (pomarańczowy) i 1,40 mm (zielony).
    Okrąg – brzeg koła; zbiór wszystkich punktów płaszczyzny euklidesowej odległych od ustalonego punktu, nazywanego środkiem, o zadaną odległość, nazywaną promieniem.
    Grafion
    Zerownik z końcówką grafionową

    Grafion – przyrząd kreślarski używany do kreślenia tuszem na papierze lub na kalce linii prostych i krzywych. Spotykane były grafiony o różnych szerokościach, czasem miały wyskalowane kółko ułatwiające ustawienie potrzebnej grubości linii. Używano także grafionowych końcówek montowanych do cyrkli, potrzebnych do wykreślenia łuków i okręgów.

    Tusz – środek barwiący (farba wodna pigmentowa), szybkoschnący, wodoodporny, najczęściej czarny. Wyrabiany z sadzy w postaci pałeczek, gałek lub w postaci cieczy. Służy do kreślenia lub rysowania piórkiem albo pędzelkiem. W starożytności tusz pojawił się w Egipcie i Chinach, w Europie znany od XVIII w.Stalówka – ukształtowana w formie cienkiego ostrza, rozdwojonego na końcu, stalowa (stąd nazwa) cienka blacha, służąca do pisania piórem przy użyciu ciekłego atramentu.

    Grubość linii była regulowana przez obrót kółka śruby dociskającej do siebie dwa skrzydełka grafionu. Zazwyczaj regulowano ją ręcznie, sprawdzając efekt poza marginesem rysunku. Grafion napełniano tuszem, aplikując go pomiędzy skrzydełka, najczęściej przy pomocy zwykłej stalówki. Grafiony wymagały częstego czyszczenia skrzydełek. Konieczność wykonywania powtarzalnych czynności: czyszczenie, napełnienie, dostosowanie grubości linii, była przyczyną powolnego tempa i żmudności wykonywania poszczególnych rysunków, a kreślenie linii o wymaganych grubościach wymagało znacznej wprawy.

    Kalka techniczna (kalka kreślarska, kalka szkicowa) – rodzaj przezroczystego papieru o gramaturze 40-100 g/m², który jest używany głównie do sporządzania na nim rysunków technicznych ołówkiem, a następnie tuszem.Grafos (gr. graphos) – przyrząd kreślarski w postaci pióra z wymienną stalówką. Jego użycie pozwalało na kreślenie linii określonej grubości podczas wykonywania rysunku technicznego tuszem na papierze (brystolu) lub kalce technicznej. Pióro miało zbiorniczek na tusz kreślarki napełniany aplikatorem. Wymienne stalówki umożliwiały kreślenie linii różnych grubości przy użyciu linijki lub krzywika. Możliwe było także kreślenie większych okręgów. W skład kompletu wchodziły zazwyczaj stalówki do kreślenia linii grubości: 0,12; 0,15; 0,2; 0,3; 0,4; 0,5 i 0,6 mm.

    Zobacz też[]

  • grafos
  • rapidograf
  • Cyrkiel – przyrząd kreślarski służący do kreślenia okręgów i odmierzania odcinków. Stosuje się go do rysowania na papierze, brystolu czy kalce technicznej, a także do trasowania na półwyrobach. Do wyposażenia tzw. cyrkli uniwersalnych, czyli używanych do kreślenia rysunków, należały:Papier (z gr. πάπυρος (pápyros), łac. carta papirea) – spilśniona na sicie masa włóknista pochodzenia organicznego o gramaturze od 28 do 200 g/m². Wytwarzany poprzez ułożenie na sicie włókien. Papier jest wytwarzany w formie arkuszy lub wstęgi nawijanej w zwoje. Po uformowaniu masy na sicie jest odwadniany, prasowany, suszony i gładzony w podzielonych etapach ciągłego procesu wytwarzania.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Margines – pole pomiędzy linią brzegową arkusza a linią zewnętrznego brzegu wydrukowanego na nim tekstu lub innego elementu - na przykład znaczka pocztowego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.