Gradient

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gradient (łac. gradient-, gradiens, im. od gradi, „kroczyć”; gradus, „krok, stopień”; spokr. z lit. gridyti, „iść”) – wyraz oznaczający jedno z następujących pojęć:

Gradient generalizacji - to wzmocnienie pewnej reakcji na dany układ sygnałów wzmacniający tendencję do takiego samego reagowania na inne układy sygnałów tym bardziej im bardziej są one podobne. Na przykład pies nauczony ślinienia się na białe światło, będzie się ślinił, ale w mniejszym stopniu na światło żółte, a w najmniejszym na czerwone lub zielone.Gradient ─ rozwiązanie stosowane w grafice komputerowej polegające na wypełnieniu określonego obszaru płynnym przejściem tonalnym pomiędzy co najmniej dwoma kolorami. Kształt tego wypełnienia może być rozmaity ─ począwszy od prostego równomiernego przejścia pomiędzy przeciwnymi bokami prostokąta, a skończywszy na przejściu wzdłuż linii krzywej, rozchodzeniu się promienistym itp. Rozwiązanie to stosowane jest zarówno w grafice rastrowej, jak i wektorowej, a dostępne nie tylko w programach graficznych, ale także w programach do składu i łamania publikacji, prostych programach do obróbki i katalogowania zdjęć, a nawet w procesorach tekstu. Gradienty można tworzyć doraźnie podczas pracy nad danym obszarem, jak również korzystać z predefiniowanych w danym programie bibliotek gradientów, a nawet tworzyć własne. Jedną ze szczególnych postaci gradientu jest nadawanie cienia obiektom.
  • gradient – w grafice
  • gradient – w matematyce
  • gradient stężeń roztworów – w chemii
  • gradient geotermiczny – w geofizyce
  • gradient ciśnienia – w mechanice płynów
  • gradient adiabatyczny – w termodynamice
  • gradient temperatury, pionowy – w meteorologii
  • gradient generalizacji – w psychologii
  • Gradient adiabatyczny - wielkość używana w dziedzinach nauk stosujących mechanikę płynów, m.in. w meteorologii, oceanografii czy astrofizyce (konwekcja). Jest uwzględniana w wybranych modelach zjawisk zachodzących przy założeniu, że cząstka próbna (próbny element płynu) jest termicznie odizolowana, a zmiany temperatury cząstki zależą tylko od wewnętrznych procesów, takich jak zmiana objętości elementu próbnego czy przemiana fazowa. W modelu tym przemieszczający się element próbny nie wymienia energii wewnętrznej z otoczeniem (przemiana adiabatyczna), co niekoniecznie musi być prawdą w realnych procesach.Gradient geotermiczny - opisuje zmiany temperatury Ziemi wraz z głębokością, czyli gradient temperatury. Wartość współczynnika określa przyrost temperatury na jednostkę przyrostu głębokości wewnątrz Ziemi, poniżej strefy termicznie neutralnej. Jego odwrotnością jest stopień geotermiczny.




    Warto wiedzieć że... beta

    Gradient stężeń roztworów – wielkość określająca zmiany stężenia roztworu w przestrzeni. Procesy zachodzące zgodnie z gradientem stężeń nie wymagają dostarczenia energii (procesy bierne). Jeśli proces przebiega wbrew gradientowi stężeń nazywany jest aktywnym i wymaga dostarczenia energii.
    Pionowy gradient temperatury – zjawisko zmiany temperatury wraz z wysokością w atmosferze a także wielkość określająca zmianę temperatury w atmosferze ziemskiej, przypadającą na jednostkę wysokości. Zazwyczaj jest wyrażany w stopniach Celsjusza na 100 metrów wysokości (°C/100 m).
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama