• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gorgona - wyspa

    Przeczytaj także...
    Fauna (od łac. Faunus – bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę.Roślinność – termin w specjalistycznej terminologii geobotanicznej oznacza ogół zbiorowisk roślinnych na określonym obszarze, stanowiący przedmiot badań fitosocjologii. Termin uzupełniony o przymiotnik oznacza grupy zbiorowisk roślinnych, które łączy podobieństwo siedliskowe (np. roślinność wodna lub leśna), zasięgowe (np. roślinność wysokogórska lub azonalna), stopień przekształcenia (roślinność pierwotna lub półnaturalna).
    Elba – trzecia co do wielkości włoska wyspa, położona na Morzu Tyrreńskim, między Półwyspem Apenińskim a Korsyką. Największa z Archipelagu Wysp Toskańskich.

    Gorgona jest najmniejszą wyspą Archipelagu Toskańskiego, znajdującą się na Morzu Liguryjskim w odległości 37 km od Livorno (Włochy). Zamieszkana jest przez zaledwie 30 mieszkańców, z których nieliczni spędzają tu cały rok.

    Gorgona obejmuje obszar 2,25 km² i jest stukrotnie mniejsza od największej wyspy archipelagu Elby. Wyspa wznosi się na wysokość 255 m n.p.m., pokryta jest typową roślinnością śródziemnomorską. Jej profil widziany z lotu ptaka, dzięki urozmaiconej skalistej powierzchni, przypomina wyłaniającą się z morza twarz. Wody wokół wyspy charakteryzują się bogactwem fauny morskiej. Wraz z wyspami Capraia, Pianosa, Elba, Giglio, Giannutri i Montecristo, Gorgona tworzy teren Narodowego Parku Archipelagu Wysp Toskańskich.

    Capraia Isola – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Livorno na wyspie Capraia, w odległości 30 km od Korsyki. Najwyższym wzniesieniem jest Monte Castello (447 m n.p.m.). Większość skalistej, bezleśnej wyspy (część zachodnia) stanowi rezerwat przyrody. Na wyspie żyją tylko sprowadzone muflony, dzikie króliki, żaby nadrzewne, jaszczurki i ptaki. Znajduje się tu jedyne jezioro na Wyspach Toskańskich. Często wiejące silne wiatry (w tym afrykańskie sirocco powodują wstrzymywanie kursów komunikacji promowej.Wyspy Toskańskie (wł. Arcipelago Toscano) – archipelag na Morzu Tyrreńskim, między Półwyspem Apenińskim a Korsyką. Administracyjnie wyspy należą do Włoch, do regionu Toskania, w prowincji Livorno. Cały archipelag objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Wysp Toskańskich.

    Cala dello Scalo jest jedynym miejscem na wyspie, gdzie można bezpiecznie przybić łodzią. Dawniej znajdowała się tutaj starożytna osada rybacka. Historia wyspy sięga czasów etruskich i rzymskich. Benedyktyni i cystersi w różnych okresach średniowiecza na zmianę zajmowali wyspę, wznosząc kolejne klasztory.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Isola del Giglio – miejscowość, wyspa (na Morzu Tyrreńskim) i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Grosseto.

    Kiedy w XIX wieku Gorgona stała się częścią Królestwa Włoch, w 1869 r. wyspa została przekształcona w kolonię karną i pełni tę funkcję do dziś. Dlatego przyjazd na wyspę wymaga zgody Ministerstwa Sprawiedliwości i władz więziennych; obowiązuje zakaz zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 2 mile morskie.

    Pianosa – wyspa, położona na Morzu Śródziemnym, między Półwyspem Apenińskim a Korsyką. Wchodzi w skład archipelagu Wysp Toskańskich.Livorno – miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, w prowincji Livorno. Położone na wybrzeżu Morza Liguryjskiego. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 148 143 osoby, a gęstość zaludnienia wynosi 1424,5 os./km². Jest to drugie co do wielkości (po Florencji) miasto regionu, port.




    Warto wiedzieć że... beta

    Giannutri – mała włoska wyspa na Morzu Śródziemnym, u wybrzeży Toskanii. Jest najbardziej wysuniętą na południe wyspą należącą do archipelagu Wysp Toskańskich. Rezerwat ścisły.
    Morze Liguryjskie (wł. Mar Ligure) – część Morza Śródziemnego. Rozciąga się od Wybrzeża Liguryjskiego na północy (Włoska Riwiera, Liguria) i Wybrzeża Toskańskiego na wschodzie po francuską wyspę Korsyka i włoską Elbę. Zatoka Genueńska stanowi jego północną część. Na południowym wschodzie Wyspy Toskańskie łączą Morze Liguryjskie z Morzem Tyrreńskim. Morze jest zlewiskiem dla wielu rzek północno-zachodnich Włoch m.in. rzeki Arno. Zasolenie wynosi ok 38 promili.
    Montecristo, zwana też Monte Christo – niewielka, niezamieszkana wysepka na Morzu Tyrreńskim, położona mniej więcej w połowie drogi między Korsyką i wybrzeżem Włoch, należąca do Archipelagu Toskańskiego. Najwyższe wzgórze osiąga wysokość 64,8 m n.p.m., a jego stoki opadają ku morzu. Wymiary wyspy: 2,3 km N-S i ok. 2 km W-E. Obecnie znajduje się tam rezerwat przyrody. Występuje w tytule słynnej powieści Aleksandra Dumasa Hrabia Monte Christo, w której jest jednym z miejsc akcji. Przedstawiana tam jako goła skała, pełna tajemniczych grot, jednakże w rzeczywistości nie odpowiada temu literackiemu opisowi (brak na niej np. jaskiń). Sam Dumas odwiedził wyspę w 1842 roku. Pod koniec XIX wieku właścicielem wyspy został brytyjski kolekcjoner sztuki, lord George Watson-Taylor.
    Królestwo Włoch – państwo o ustroju monarchicznym położone na Półwyspie Apenińskim, na południe od Alp i na wyspach Sardynia i Sycylia. Powstało w 1861 roku w wyniku procesu zjednoczenia Włoch, poprzez przyłączenie do Królestwa Sardynii państw Półwyspu Apenińskiego. Włochami rządziła dynastia sabaudzka do 1946 roku, kiedy to zniesiono tam monarchię konstytucyjną i wprowadzono republikę parlamentarną, a tym samym Królestwo Włoch przestało istnieć.
    Zakon Cystersów (łac. Ordo Cisterciensis, skrót OCist. lub OCSO (Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae) dla trapistów) – katolicki zakon monastyczny reformowany, posługujący się regułą benedyktyńską , założony w 1098 r. przez św. Roberta z Molesme, pierwszego opata z Cîteaux (z łac. Cistercium) (obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux) we Francji. Pierwsze klasztory powstały w La Ferté (1113), Pontigny (1114), Clairvaux (1115) i Morimond (1115). Do Polski cystersi przybyli w połowie XII w.
    Etruskowie (etr. Rasenna, gr. Τυρρηνοί Tyrrhenoi, łac. Etrusci lub Tusci) – lud zamieszkujący w starożytności północną Italię (Etrurię).
    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.7 sek.