• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gore

    Przeczytaj także...
    Zgwałcenie – zmuszenie drugiej osoby do obcowania płciowego, poddania się innej czynności seksualnej lub wykonania takiej czynności przez jedną lub wiele osób, posługujących się siłą fizyczną, przymusem, nadużyciem władzy, podstępem lub wykorzystujących niemożność wyrażenia świadomej zgody przez daną osobę. Sprawca zgwałcenia nazywany jest gwałcicielem.Egzorcysta (ang. The Exorcist) – filmowy horror wyprodukowany w USA w roku 1973, uznawany jest za jeden z najlepszych filmów grozy w historii kina.
    William Friedkin (ur. 29 sierpnia 1935 w Chicago) – amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Laureat Oscara.

    Gore (ang. rozlana krew, zakrzepła krew) – odmiana horroru filmowego, w której główny nacisk położony jest na drastyczną przemoc oraz sceny wywołujące obrzydzenie u widza (mutacje ciał, wyrywanie członków, okaleczanie, gwałt itd.), w odróżnieniu od bardziej subtelnego horroru psychologicznego.

    Coś (tytuł oryg. ang. The Thing, inny tytuł: Rzecz) – amerykański horror science-fiction z 1982 r., w reżyserii Johna Carpentera.Koszmar z ulicy Wiązów (tytuł oryg. A Nightmare on Elm Street) – amerykański film fabularny, horror z 1984 roku w reżyserii Wesa Cravena. Pierwszy film ze słynnej serii slasherów, których negatywnym bohaterem jest mroczny Freddy Krueger. W kinach film mógł pochwalić się na tyle zadowalającą frekwencją, że zachęceni sukcesem medialnym Koszmaru z ulicy Wiązów twórcy już niebawem po premierze rozpoczęli prace nad sequelem.

    Za pierwsze filmy gore zwykle uznawane są produkcje Gordona Lewisa takie jak Blood Feast (1963), Two Thousand Maniacs! (1964) oraz Color Me Blood Red (1965), jednak w głównym nurcie kinowym horrory gore znalazły się dopiero w latach 70. XX wieku. Drastyczne widowiska takie jak Egzorcysta (1973) Williama Friedkina, Świt żywych trupów (1978) George'a A. Romera, Martwe zło (1981) Sama Raimiego oraz Koszmar z ulicy Wiązów (1984) Wesa Cravena obfitowały w sceny okrutnych mordów, których dosłowne ukazanie (zwłaszcza od końca lat 70.) było możliwe dzięki raptownemu rozwojowi efektów specjalnych. Nierzadko horrory gore łączyły się z innymi gatunkami, na przykład fantastyką naukową (Obcy - ósmy pasażer Nostromo, 1979, Ridleya Scotta; Coś, 1982, Johna Carpentera; Mucha, 1986, Davida Cronenberga) lub komedią (Martwe zło, ale też Martwica mózgu, 1992, Petera Jacksona). Horrory gore kręcono także we Włoszech, w czym specjalizowali się Lucio Fulci, Dario Argento, Lamberto Bava oraz Bigas Luna. Osobnym podgatunkiem horrorów gore są slashery, koncentrujące się na wymyślnych morderstwach dokonywanych przez zazwyczaj jednego oprawcę; wśród przykładów slasherów można wymienić Halloween (1978) Carpentera, Piątek trzynastego (1980) Seana S. Cunninghama, Krzyk (1996) Cravena.

    Kino kanibalistyczne – podgatunek filmów exploitation. Większość produkcji tego typu zostało stworzonych we Włoszech, w latach 70. i 80. XX wieku. Filmy z kina kanibalistycznego zawierają w sobie elementy gore i skupiają się na ukazywaniu prymitywnych plemion kanibali, mieszkających w lasach deszczowych Azji i południowej Ameryki. W produkcjach z tego podgatunku występuje wiele realistycznych scen przemocy, tortur, gwałtów, kastracji lub przemocy zwierzęcej. W latach 1977-1981 panował boom na kino kanibalistyczne.Horror – fantastyka grozy – odmiana fantastyki polegająca na budowaniu świata przedstawionego na wzór rzeczywistości i praw nią rządzących po to, aby wprowadzić w jego obręb zjawiska kwestionujące te prawa i nie dające się wytłumaczyć bez odwoływania się do zjawisk nadprzyrodzonych. Źródła takiego postrzegania horroru związane są bezpośrednio z samym powstaniem literackiego gatunku horroru i zasadniczo do niego się odnoszą. W horrorze filmowym definicja ta ewoluowała na przestrzeni ostatniego stulecia, głównie przez rozkwit kina eksploatacji, które miało miejsce w latach 70. ubiegłego wieku.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kino kanibalistyczne
  • rape and revenge
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kendrick 2014 ↓, s. 327.
    2. Kendrick 2014 ↓, s. 312–315.
    3. Kendrick 2014 ↓, s. 311.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • James Kendrick, Slasher Films and Gore in the 1980s, [w:] Harry M. Benshoff (red.), A Companion to the Horror Film, Chichester: Wiley Blackwell, 2014, s. 310-328.
  • Świt żywych trupów (ang. Dawn of the Dead) – amerykańsko-włoski horror filmowy George’a A. Romero z 1978 roku. Sequel filmu Noc żywych trupów.Sean Sexton Cunningham (ur. 31 grudnia 1941 r. w Nowym Jorku) – amerykański reżyser, scenarzysta oraz producent filmowy, twórca głośnego horroru Piątek, trzynastego (1980).




    Warto wiedzieć że... beta

    Rape and revenge (Gwałt i zemsta) − podgatunek kina eksploatacji. Większość filmów rape/revenge posiada trójaktową strukturę:
    David Paul Cronenberg (ur. 15 marca 1943 w Toronto) − kanadyjski reżyser filmowy i telewizyjny, scenarzysta, okazjonalnie aktor.
    Martwica mózgu (ang. Braindead) – horror komediowy z roku 1992, produkcji nowozelandzkiej, w reżyserii Petera Jacksona.
    Slasher (ang. slash – ciąć) – rodzaj horroru filmowego o charakterystycznej fabule, w której liczba bohaterów zmniejsza się w „dziwnych” okolicznościach. Slashery spotykały się z ogromną aprobatą szczególnie w latach 70. i 80. XX wieku. Obecnie, pomimo dalszej popularności, powstaje ich coraz mniej. Slasher to także gatunek gry komputerowej.
    Piątek, trzynastego (ang. Friday the 13th, 1980) – amerykański filmowy horror z podgatunku slasher, jeden z najpopularniejszych slasherów powstałych w latach osiemdziesiątych. Zapoczątkował serię filmową, na którą do 2009 roku roku złożyło się dwanaście tytułów.
    Sir Peter Jackson (ur. 31 października 1961 w Pukerua Bay) – nowozelandzki reżyser, scenarzysta i producent filmowy.
    Mucha (ang.The Fly) – amerykański horror science fiction z 1986 roku, oparty na powieści George’a Langelaana. Remake filmu z 1958 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.