• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Goguryeo



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Cesarz Gaozong z dynastii Tang – trzeci władca tej dynastii, panujący w latach 649-683 (pod koniec jego życia faktyczną władzę sprawowała jego żona, cesarzowa Wu Zetian).

    Goguryeo, także Koguryŏ (37 p.n.e.668) – dawne państwo koreańskie, obejmujące terytoria dzisiejszej Mandżurii i północnej części Półwyspu Koreańskiego. Razem z Baekje i Silla tworzyło Trzy Królestwa Korei.

    Dzisiejsza nazwa „Korea” wywodzi się od nazwy średniowiecznego królestwa Goryeo/Koryŏ, które z kolei jest skróconą formą „Goguryeo”.

    Historia[ | edytuj kod]

    Powstanie Goguryeo (37 p.n.e.)[ | edytuj kod]

    Według kronik koreańskich Samguk Sagi i Samguk Yusa, Jumong (pośmiertnie nazwany Dongmyeong) założył królestwo w 37 roku p.n.e. wokół dzisiejszej granicy pomiędzy Chinami a Koreą Północną. Jumong wywodził się z północnego Buyeo, lecz musiał stamtąd uciekać w obawie przed prześladowaniami przez rodzinę królewską. Po dotarciu w rejony rzeki Yalu Jiang założył własne państwo, które nazwał Goguryeo.

    Języki tungusko-mandżurskie (języki tunguskie, języki mandżursko-tunguskie) – podrodzina języków ałtajskich, którymi posługuje się kilkadziesiąt tysięcy mówiących, zamieszkujących rozległe obszary wschodniej Syberii oraz rosyjskiego i chińskiego Dalekiego Wschodu. Dzieli się na dwie grupy: tunguską i mandżurską. Językom tym, ze względu na postępującą asymilację, grozi wymarcie.Król Goguryeo Dongmyeong kor. 東明聖王 (58 p.n.e. - 19 p.n.e.), znany także jako Jumong był założycielem Królestwa Goguryeo, największego spośród Trzech Królestw Korei. W steli króla Gwanggaeto jest wymieniony jako Chumo-wang (król Chumo). Samguk Sagi i Samguk Yusa określają go jako Go Jumonga. Samguk Sagi dodaje, że był on znany także jako Chumo lub Sangae.

    Do największego rozkwitu królestwa doszło za panowania Gwanggaeto Wielkiego i jego syna Jangsu. Podczas tego okresu Goguryeo zajmowało trzy czwarte powierzchni Półwyspu Koreańskiego i większą częścią Mandżurii. Swój protektorat roztoczyli także nad pozostałymi państwami koreańskimi, Baekje i Sillą.

    Około roku 600, chińska dynastia Sui rozpoczęła kosztowną kampanię wojskową i czterokrotnie zaatakowała Goguryeo. Wszystkie te ataki zostały odparte. Koszty kampanii okazały się na tyle wysokie, że spowodowały upadek dynastii Sui.

    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Języki ałtajskie – grupa języków, tradycyjnie uznawanych za rodzinę językową, pochodząca od wspólnego prajęzyka. Obecnie często uważa się języki ałtajskie raczej za ligę językową – zespół języków, których podobieństwa wynikają ze wzajemnych interakcji. Grupa języków ałtajskich dzieli się trzy rodziny:

    W 668 roku w wyniku paktu pomiędzy królestwem Silla a chińskim cesarzem Gaozongiem (649-683), Goguryeo upadło. Południowa część przypadła w udziale królestwu Silla, reszta królestwu Balhae.

    Balhae, założone w 698 roku, w trakcie negocjacji z Japonią uważało się za spadkobiercę Goguryeo. Podobnie zresztą jak T'aebong, początkowo zwane Hu-Goguryeo, oraz Goryeo, którego nazwa pochodziła od Goguryeo.

    Północna dynastia Wei, chiń. 北魏朝 Běi Wèi Cháo – dynastia panująca w północnych Chinach w latach 386 - 535.Ondol to tradycyjny koreański system ogrzewania podpodłogowego, podobny w założeniach do rzymskiego hypocaustum. Głównymi komponentami są kominek lub piec (używany także do gotowania) znajdujący się pod podłogą, kamienne filary tworzące system kanałów cieplnych ogrzewających podłogę oraz pionowy komin. Na filarach znajdują się kamienne płyty, warstwa gliny oraz nieprzepuszczalna warstwa, jak na przykład nasączony olejem papier.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Dynastia Sui (chiń.: 隋朝; pinyin: Suí Cháo; 581-618) opanowała Chiny po okresie Dynastii Południowych i Północnych, kończąc trwający od upadku dynastii Han okres rozbicia. Dynastię Sui założył cesarz Wen. Jej stolicą był Chang’an.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Trzema Królestwami Korei zwano królestwa Goguryeo, Baekje i Silla, które zajmowały tereny Półwyspu Koreańskiego i Mandżurii między I wiekiem p.n.e. a VII wiekiem n.e. Przed okresem Trzech Królestw i podczas jego trwania istniały też mniejsze królestwa i państwa plemienne, takie jak Gaya, Tongye, Okjeo, Buyeo, Usan, Tamna i inne. Nazwa "Samguk" lub "Trzy Królestwa" pojawia się w tytułach klasycznych dzieł koreańskiej literatury Samguk Sagi i Samguk Yusa.
    Hangul, hangŭl, hangeul, hangyl (koreańskie 한글) to alfabet koreański; składa się z 24 znaków: 14 spółgłosek i 10 samogłosek. Jest jednym z niewielu alfabetów, który został stworzony sztucznie a nie wyewoluował z hieroglifów czy ideogramów, jak to się działo w przypadku większości nowoczesnych języków. Każda sylaba zapisywana jest jako blok, na polu kwadratu, składający się ze znaków alfabetu (tzw. jamo). Słowa w tym alfabecie zapisywać można poziomo lub pionowo.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Pismo chińskie (jap. kanji, kor.: hancha, wietn.: hán tự) – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne) stworzone najwcześniej 8 tys. lat temu, a najpóźniej 4,5 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych języków Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japońskiego, a w mniejszym stopniu także koreańskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.