• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gniazdo elektryczne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wtyczka elektryczna - element, umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego.Polska Norma (oznaczana symbolem PN) – norma o zasięgu krajowym, przyjęta w drodze konsensu i zatwierdzona przez krajową jednostkę normalizacyjną – Polski Komitet Normalizacyjny (PKN). Normy PN są powszechnie dostępne, ale nie bezpłatne, zaś ich dystrybucję kontroluje PKN.
    Napięcia i częstotliwości zasilania na świecie
    Mapa świata z zaznaczonymi różnymi standardami wtyczek elektrycznych

    Gniazdo elektryczne (zwane też gniazdkiem lub gniazdem wtykowym, kontaktem) – złącze stanowiące część instalacji elektrycznej, służące do przyłączania do niej odbiorników energii elektrycznej. Gniazdo elektryczne stanowi część łącznika wtykowego. Gniazda wtykowe wykonywane są jako jednofazowe i trójfazowe. Gniazda jednofazowe rozróżnia się na podtynkowe i nadtynkowe.

    Łącznik wtykowy - łącznik elektryczny ręczny tworzony przez gniazdo wtykowe oraz odpowiadającą mu wtyczkę. Służy do zasilania odbiorników elektrycznych ręcznych, przenośnych i ruchomych w pomieszczeniach mieszkalnych, gospodarstwach rolnych, warsztatach, na placach budów czy też kempingach. Gniazda wtykowe i wtyczki budowane są na napięcia znamionowe 50-750 V, prądy znamionowe 6-125 A. Konstrukcje gniazd i wtyczek są takie że nie jest możliwe zetknięcie styków ochronnych wtyczek ze stykami prądowymi gniazd ani włożenie wtyczki do gniazda o innym napięciu i prądzie znamionowym lub o różnej liczbie biegunów. Jedynie wtyczki urządzeń II klasy ochronności są tak wykonane, że jest możliwe włożenie ich do gniazd o odpowiednim napięciu i prądzie znamionowym, niezależnie od tego, czy gniazdo jest ze stykiem, czy bez styku ochronnego.Klasa ochronności – umowne oznaczenie cech urządzeń elektrycznych i elektrotechnicznych z punktu widzenia ochrony przeciwporażeniowej. Wyróżniamy cztery klasy ochronności: 0, I, II i III.

    Typy jednofazowych gniazd wtykowych w Polsce[ | edytuj kod]

    Typ C (CEE 7/1)[ | edytuj kod]

    Socket EF.JPG

    Złącze IEC - potoczna nazwa zestawu trzynastu żeńskich (montowanych głównie na kablach elektrycznych) złączy (zwanych w specyfikacji złączami – ang. connector) i trzynastu męskich (montowanych głównie w panelach) złączy (zwanych w specyfikacji wejściami – ang. inlet), zdefiniowanego przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) w specyfikacji IEC 60320 (dawniej IEC 320). Nazwa "złącze IEC" używana bez dodatkowych kwalifikatorów zazwyczaj odnosi się do do złącz C13 i C14. Niektóre typy stosowane są także w wersjach męskich do montażu na kablach i żeńskich do montażu w panelach – gdy są stosowane jako wyjścia (np. do wyprowadzenia prądu w zasilaczach UPS).Instalacja elektryczna – część sieci niskiego napięcia stanowiąca układ przewodów w budynku wraz ze sprzętem elektroinstalacyjnym, mający początek na zaciskach wyjściowych wewnętrznej linii zasilającej w złączu i koniec w gniazdkach wtyczkowych, wypustach oświetleniowych i zainstalowanych na stałe odbiornikach energii elektrycznej. Służy do dostarczania energii elektrycznej lub sygnałów elektrycznych do odbiorników.

    Jest to gniazdo z dwoma otworami i okrągłym zagłębieniem pod wtyczkę, bez funkcji uziemienia ochronnego. Dopuszczalne obciążenie 6 A, 10 A, 16 A w wyniku drobnych różnic w standardach różnych krajów na przestrzeni lat. Obecnie gniazdo można spotkać w starym budownictwie (sprzed 1990 roku).

    Należy pamiętać, że gniazdo typu C nie posiada zabezpieczenia przed włożeniem wtyczek typu E i typu F, co uniemożliwia wykorzystania ochrony w urządzeniach klasy I w postaci uziemienia ochronnego, co stanowi zagrożenie dla użytkownika. Dawniej warunkiem pozwalającym na montaż takiego gniazda w pomieszczeniu i używanie urządzeń wymagających uziemienia była izolacja podłogi oraz brak innych gniazd z uziemieniem. Obecnie warunek jest często niemożliwy do spełnienia np. przez uziemioną metalową instalację centralnego ogrzewania, uziemioną instalację teletechniczną. Gniazdo typu C ma zastosowanie jako wyjście transformatora separacyjnego (transformatora ochronnego - SELV, do którego można podłączyć tylko jedno urządzenie z przerwanym uziemieniem ochronnym).

    Transformator separacyjny to specjalny transformator, którego przekładnia jest równa 1 (napięcie wyjściowe jest równe napięciu wejściowemu) oraz posiada separację galwaniczną między uzwojeniem pierwotnym i uzwojeniem wtórnym.SELV (ang. Separated or Safety Extra-Low Voltage) - obwód napięcia bardzo niskiego (ELV) bez uziemienia funkcjonalnego. Obwód ten zasilany ze źródła napięcia bardzo niskiego (np. transformator bezpieczeństwa lub źródło elektrochemiczne). W obwodzie SELV części czynne nie powinny być połączone z uziomem ani częściami czynnymi (i/lub przewodami ochronnymi) innych obwodów. Natomiast części przewodzące dostępne nie powinny być połączone ani z uziomem, ani z przewodami ochronnymi (i/lub częściami przewodzącymi dostępnymi) innych instalacji.

    Europlug[ | edytuj kod]

    Triple-Euro-socket.JPG

    Jest to odmiana gniazda typu C o zredukowanych gabarytach i zagłębieniem w kształcie spłaszczonego sześciokąta, przeznaczone do podłączenia wtyczki CEE 7/16, zwanej jako Europlug. Gniazdo jest dostosowane do podłączania urządzeń małej mocy wykonanych w II klasie ochrony, takich jak np. odbiorniki radiowe lub zasilacze wtyczkowe. Dopuszczalne obciążenie to 2,5 A. Gniazdo Europlug w instalacjach mieszkaniowych jest rzadko stosowane, występuje częściej jako gniazdo przedłużacza.

    GOST (ros. Государственный стандарт – Standard Państwowy) – podstawowa kategoria norm w ZSRR, obecnie stosowana jako międzypaństwowa we WNP.

    Wtyczka typu Europlug jest dostosowana do gniazd stosowanych w Europie, z wyjątkiem Wielkiej Brytanii (wymagany adapter).

    Typ E (CEE 7/5)[ | edytuj kod]

    E plug and socket.jpg

    Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) oraz jednym bolcem umieszczonym pomiędzy nimi (powyżej osi otworów) na przewód uziemienia ochronnego (PE). Typ ten często określany jest mianem belgijskiego lub francuskiego. Stosuje się go we Francji, w Belgii, w Polsce, w Czechach, na Słowacji. Dostosowane jest do obciążenia prądem do 16 A (dawne gniazda - sprzed kilkudziesięciu lat - są dostosowane do obciążenia prądem 10 A).

    Montaż tego typu gniazda nasuwa niejasności w kwestii podłączenia (spolaryzowania), w szczególności gniazd podwójnych. W standardowym wykonaniu gniazda są obrócone o 180°, a więc polaryzacja jest odwrócona w drugim gnieździe. Polaryzacja jest zachowana wyłącznie w specjalnym wykonaniu, w którym gniazda nie są obrócone względem siebie. Na ogół gniazdo jest zaprojektowane jako niespolaryzowane, lecz niektóre normy sugerują spolaryzowanie.

    Gniazdo takie pozwala na podłączenie standardowych wtyczek europejskich bez PE zarówno w wersji Europlug (CEE 7/16 - prąd max. 2,5 A), jak i dużej (CEE 7/17 - prąd max. 16 A) oraz wtyków dualnych typu E/F (CEE 7/7 - prąd max. 16 A, nazywanych też "unischuko").

    Do gniazda nie można podłączyć wtyczek typu F (CEE 7/4, Schuko) oraz okrągłych wtyczek typu C (dawne urządzenia zaprojektowane w klasie 0 lub urządzenia produkcji ZSRR z wtyczką normy GOST).

    Wadą użytkową jest konieczność trafienia wtyczki odpowiednim kierunkiem w gniazdo (bolec ochronny).

    W Polsce w latach '70 próbowano wprowadzić własny standard, różniący się umieszczeniem bolca ochronnego poniżej osi otworów gniazda. Standard ten się nie przyjął, jednak gniazda tego typu można spotkać w mieszkaniach z wielkiej płyty oraz w dawnych obiektach przemysłowych.

    Typ F (CEE 7/3)[ | edytuj kod]

    Schuko plug and socket.png

    Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) zgodnymi z typem C, zagłębieniem o kształtowym konturze oraz umieszczonymi po bokach sprężynującymi blaszkami dla uziemienia ochronnego. Typ ten często określany jest mianem niemieckie lub schuko. Gniazda te spotykane są nie tylko w Niemczech, ale także w Albanii, Austrii, Bośni i Hercegowinie, Bułgarii (są tam jedynymi typami gniazd), Chile, Chorwacji, Estonii, Finlandii, Grecji, Holandii, Hiszpanii, Islandii, w Iranie, na Litwie, Łotwie, w Macedonii, Mołdawii, Norwegii, Portugalii, Rumunii, Rosji (współczesne), Serbii, Słowenii, Szwecji, Turcji, na Ukrainie, na Węgrzech, a także w niektórych krajach pozaeuropejskich.

    Gniazdo to umożliwia podłączenie wtyczek Europlug (CEE7/16) i wtyków dualnych E/F (CEE7/7 Unischuko). Gniazdo jest symetryczne (wtyk może być obrócony przy podłączaniu o 180°). Prąd max. 16 A.

    Do gniazda nie można podłączyć wtyczek typu E oraz okrągłych wtyczek typ C, czyli urządzeń wyprodukowanych dawniej w Polsce. Montaż tego typu gniazd w mieszkaniach jest niedopuszczalny przez PN.

    Gniazdo przedłużaczy ogrodowych[ | edytuj kod]

    Rodzaj gniazda nie ujęty w normie CEE, bez uziemienia ochronnego. Specjalnie zaprojektowany kształt zagłębienia pozwala wyłącznie na podłączenie urządzeń wykonanych w II klasie ochrony: wtyczki CEE 7/17 lub CEE 7/16. Przedłużacz z tym gniazdem posiada wtyczkę CEE 7/17.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.