• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gniazdo elektryczne

    Przeczytaj także...
    Wtyczka elektryczna - element, umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego.Łącznik wtykowy - łącznik elektryczny ręczny tworzony przez gniazdo wtykowe oraz odpowiadającą mu wtyczkę. Służy do zasilania odbiorników elektrycznych ręcznych, przenośnych i ruchomych w pomieszczeniach mieszkalnych, gospodarstwach rolnych, warsztatach, na placach budów czy też kempingach. Gniazda wtykowe i wtyczki budowane są na napięcia znamionowe 50-750 V, prądy znamionowe 6-125 A. Konstrukcje gniazd i wtyczek są takie że nie jest możliwe zetknięcie styków ochronnych wtyczek ze stykami prądowymi gniazd ani włożenie wtyczki do gniazda o innym napięciu i prądzie znamionowym lub o różnej liczbie biegunów. Jedynie wtyczki urządzeń II klasy ochronności są tak wykonane, że jest możliwe włożenie ich do gniazd o odpowiednim napięciu i prądzie znamionowym, niezależnie od tego, czy gniazdo jest ze stykiem, czy bez styku ochronnego.
    Złącze IEC - potoczna nazwa zestawu trzynastu żeńskich (montowanych głównie na kablach elektrycznych) złączy (zwanych w specyfikacji złączami – ang. connector) i trzynastu męskich (montowanych głównie w panelach) złączy (zwanych w specyfikacji wejściami – ang. inlet), zdefiniowanego przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) w specyfikacji IEC 60320 (dawniej IEC 320). Nazwa "złącze IEC" używana bez dodatkowych kwalifikatorów zazwyczaj odnosi się do do złącz C13 i C14. Niektóre typy stosowane są także w wersjach męskich do montażu na kablach i żeńskich do montażu w panelach – gdy są stosowane jako wyjścia (np. do wyprowadzenia prądu w zasilaczach UPS).
    Gniazdko elektryczne typu E, stosowane m.in. we Francji i w Polsce
    Napięcia i częstotliwości zasilania na świecie
    Mapa świata z zaznaczonymi różnymi standardami wtyczek elektrycznych

    Gniazdo elektryczne (zwane też gniazdkiem lub gniazdem wtykowym, kontaktem) – złącze stanowiące na ogół część instalacji elektrycznej, służące do przyłączania do niej odbiorników energii elektrycznej. Występuje wiele rodzajów gniazdek, zarówno o przeznaczeniu specjalnym (przemysłowym) jak również przeznaczonych do instalacji domowych. Gniazdo elektryczne stanowi część łącznika wtykowego.

    Instalacja elektryczna – część sieci niskiego napięcia stanowiąca układ przewodów w budynku wraz ze sprzętem elektroinstalacyjnym, mający początek na zaciskach wyjściowych wewnętrznej linii zasilającej w złączu i koniec w gniazdkach wtyczkowych, wypustach oświetleniowych i zainstalowanych na stałe odbiornikach energii elektrycznej. Służy do dostarczania energii elektrycznej lub sygnałów elektrycznych do odbiorników.

    W Polsce obowiązujący jest tzw. typ E (zob. obok). Praktyką stosowaną w Polsce, w przypadku gniazdek pojedynczych, jest łączenie przewodu fazowego z lewej strony, a neutralnego z prawej – patrząc na gniazdko, gdy bolec (zwany też kołkiem ochronnym) jest na górze. Należy jednak podkreślić, że praktyka ta nie ma żadnego wsparcia w obowiązujących przepisach i nie wolno na niej polegać. W szczególności nie wolno zakładać, że przewód neutralny w prawym otworze posłuży za uziemienie ochronne! Zasada ta nie może być spełniona w przypadku większości gniazd podwójnych, ze względu na ich wewnętrzną konstrukcję.

    Typ E[]

    Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) zgodnymi z typem C oraz jednym bolcem umieszczonym pomiędzy nimi (jednak nie na wspólnej osi) na przewód uziemienia ochronnego (PE). Typ ten często określany jest mianem francuskiego. Stosuje się go we Francji, w Belgii, w Polsce, w Czechach, na Słowacji. Dostosowane jest do obciążenia prądem do 16 A (dawne gniazda - sprzed kilkudziesięciu lat - są dostosowane do obciążenia prądem 10 A).

    Gniazdo takie pozwala na podłączenie standardowych wtyczek europejskich bez PE (typ C) zarówno w wersji wąskiej (CEE 7/16 - prąd max. 2,5 A) jak i szerokiej (CEE 7/17 - prąd max. 16 A) oraz wtyków dualnych typu E/F, nazywanych też "unischuko" (posiadających otwór na bolec oraz boczne blaszki dla wtyków typu F - także prąd do 16 A). Jednak nie jest możliwe podłączenie do takiego gniazda dawnych wtyczek nie posiadających otworu lub wycięcia na bolec (wtyczki radzieckie - prąd max. 6 A, a także dawne wtyczki polskie - 6 A lub 10 A).

    Typ F[]

    Gniazdko elektryczne typu F (tzw. niemieckie lub schuko), stosowane m.in. w Niemczech

    Jest to gniazdo z dwoma otworami (na przewód fazowy i neutralny) zgodnymi z typem C oraz umieszczonymi po bokach sprężynującymi blaszkami dla uziemienia ochronnego. Typ ten często określany jest mianem niemieckie lub schuko. Gniazda te spotykane są nie tylko w Niemczech, ale także w Albanii, Austrii, Bośni i Hercegowinie, Bułgarii (są tam jedynymi typami gniazd), Chile, Chorwacji, Estonii, Finlandii, Grecji, Holandii, Hiszpanii, Islandii, w Iranie, na Litwie, Łotwie, w Macedonii, Mołdawii, Norwegii, Portugalii, Rumunii, Rosji (współczesne), Serbii, Słowenii, Szwecji, Turcji, na Ukrainie, na Węgrzech a także w niektórych krajach pozaeuropejskich.

    Podobnie jak typ E gniazdo to umożliwia podłączenie obu wersji wtyków C i wtyków dualnych E/F. Gniazdo jest symetryczne (wtyk może być obrócony przy podłączaniu o 180°). Prąd max. 16 A.

    Zobacz też[]

  • wtyczka elektryczna
  • Złącze IEC
  • Bibliografia[]

  • Dubrawski A.: Zasady doboru gniazd wtykowych, Elektroinfo, Nr 4/2002, s. 44-48.
  • Linki zewnętrzne[]

  • http://tripolo.pl/turystyka/porady/standardy-napiec-i-wtyczek-elektrycznych-na-swiecie/



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.