• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gleby laterytowe

    Przeczytaj także...
    Odczyn glebowy, właściwość gleby wyrażona przez stosunek stężenia jonów wodorowych H+ do jonów wodorotlenkowych OH- (odczyn roztworu określony w jednostkach pH) w fazie stałej gleby i w jej roztworze.Konkrecja – agregat mineralny powstały wskutek stopniowego narastania minerałów wokół jakiegoś obiektu w skale. Obiektem tym może być otoczak jakiejś skały, skamieniałość lub nawet ziarenko piasku. Przyrastanie odbywa się zawsze od środka (jądra konkrecji) na zewnątrz, co różni konkrecję od sekrecji.
    Czerwonoziemy (żółtoziemy, lateryty) – gleby powstałe na laterycie występujące przede wszystkim w okołorównikowych strefach klimatycznych, w klimacie gorącym i wilgotnym. Czerwony kolor zawdzięczają dużej domieszce związków żelaza. Są to gleby o minimalnej zawartości próchnicy (ok. 1%), gdyż mimo, że rozkład organizmów żywych jest szybki z powodu wysokiej temperatury, to spora ilość opadów wymywa tworzącą się warstwę próchniczą. W związku z tym, gleby tego typu są mało przydatne do upraw rolnych. Duże opady atmosferyczne powodują, że w glebach tych obserwujemy intensywne przemywanie, w wyniku którego dochodzi do dekoncentracji wodorotlenków glinu i żelaza w górnych poziomach. Z nich powstają minerały wtórne, które nadają glebie barwę zależną od stopnia ich uwodnienia.

    Gleby laterytowe (inaczej gleby czerwone) powstają w gorącym i wilgotnym klimacie na obszarach lasów równikowych i lasów podrównikowych oraz na sawannach.

    Charakteryzują się silnym kwaśnym odczynem, niewielką zawartością krzemionki oraz występowaniem konkrecji związków glinu, manganu i żelaza. Cechuje je niewysoka urodzajność.

    Występują na obszarach części Ameryki Południowej, Afryki i Australii, a także południowej i południowo-wschodniej Azji. Laterytowe gleby, czerwone gleby, gleby powstające w warunkach gorącego, wilgotnego klimatu, na obszarach pokrytych lasami równikowymi i podrównikowymi oraz wysokotrawiastymi sawannami. Panująca w tych warunkach wzmożona aktywność biologiczna i ogromna szybkość obiegu substancji mineralnych powoduje, że dostarczana do powierzchni gleby laterytowej materia organiczna ulega szybkiemu rozkładowi.

    Żółtoziemy – gleby wykształcone w strefie klimatu równikowego, bogate w składniki mineralne jednak przy uprawie szybko ulegają wyjałowieniu.Sawanna (z dialektów karaibskich zawan) – jedna z formacji trawiastych strefy międzyzwrotnikowej o klimacie gorącym z wyraźnie zaznaczoną porą suchą, trwającą od 3 do 9 miesięcy oraz porą deszczową.

    Gleby laterytowe charakteryzują się silnie kwaśnym odczynem (pH 2,5-3) w poziomie powierzchniowym, występowaniem przeważnie ceglastoczerwonej barwy oraz istnieniem w profilu gleby konkrecji związków glinu, manganu i żelaza.

    Do gleb laterytowych należą czerwonożółte gleby laterytowe o zawartości próchnicy (w poziomie próchnicznym) do 1%, tworzące się przy opadach dochodzących do 2500 mm pod roślinnością lasów równikowych oraz czerwonożółte gleby laterytowe o zawartości próchnicy 2-4%, tworzące się przy opadach nie przekraczających 1500 mm w strefie lasów podrównikowych i sawann.

    Ditlenek krzemu (nazwa Stocka: tlenek krzemu(IV); krzemionka), SiO2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym krzem występuje na IV stopniu utlenienia.Klimat (z gr. klíma - strefa) – ogół zjawisk pogodowych na danym obszarze w okresie wieloletnim. Ustalany jest na podstawie wieloletnich obserwacji różnorodnych składników, najczęściej pomiarów temperatury, opadów atmosferycznych i wiatru. Standardowy okres to około trzydzieści lat.

    Gleby laterytowe odznaczają się niewysoką urodzajnością i zasobnością w składniki pokarmowe, ale przy odpowiednim ich nawożeniu mogą dawać wysokie plony. Gleby laterytowe zajmują duże połacie na obszarach środkowej części Ameryki Południowej, Afryki i Australii, a także południowej i południowo-wschodniej części Azji.

    Wilgotny las równikowy, las strefy równikowej, puszcza tropikalna, las deszczowy, las tropikalny, las higromegatermiczny (zwany także dżunglą choć termin ten ma w niektórych ujęciach też węższe znaczenie) – wiecznie zielona formacja leśna strefy międzyzwrotnikowej. Występuje na ubogich glebach laterytowych, w klimacie przez cały rok jednostajnie gorącym i wilgotnym. Na skutek szybkiego rozkładu materii organicznej roślinność jest gęsta i bujna. Lasy te cechuje brak sezonowej rytmiki w życiu roślin, ogromne bogactwo gatunkowe drzew (na 1 hektarze lasu tropikalnego występuje ok. 200 gatunków drzew, podczas gdy w lesie strefy umiarkowanej dziesięciokrotnie mniej), wielowarstwowy układ drzewostanu oraz obfitość lian i epifitów. Drzewa mają proste, wysokie (do 80 m) pnie, dość pospolite jest zjawisko kauliflorii (kwiaty wyrastają bezpośrednio z pnia). Wnętrze lasu jest bardzo cieniste, wskutek czego słabo wykształca się warstwa krzewów i runa.


    Rodzaje gleb laterytowych:

  • czerwonoziemy
  • żółtoziemy




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.