• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Giovanni Bellini

    Przeczytaj także...
    Toaleta młodej kobiety (Czesząca się dama, Toaleta Wenus, Kobieta z lustrem) – obraz włoskiego malarza Giovanniego Belliniego.Muzeum Narodowe w Poznaniu (gmach główny) – główny gmach Muzeum Narodowego w Poznaniu, jedna z największych kolekcji malarstwa w Polsce. Mieści się w Poznaniu przy Al. Marcinkowskiego 9 na Starym Mieście przy granicy z centrum Poznania. Do 2014 występował pod nazwą Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Poznaniu.
    Kościół San Giovanni Crisostomo (kościół św. Jana Złotoustego) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji w dzielnicy (sestiere) Cannaregio, dedykowany św. Janowi Złotoustemu. Administracyjnie należy do Patriarchatu Wenecji. Jest kościołem filialnym w parafii San Canciano Martire.

    Giovanni Bellini, ps. Giambellino, łac. Ioannes Bellinus (ur. ok. 1427/1430, zm. 29 listopada 1516) – malarz włoski epoki renesansu, syn Jacopa Belliniego, brat Gentile.

    Muzeum Narodowe w Poznaniu (MNP) – muzeum sztuki w Poznaniu, narodowa instytucja kultury, założone w 1919 jako Muzeum Wielkopolskie w Poznaniu, od 1950 nosi obecną nazwę; wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów (nr 80) w 2005.Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.

    Twórca weneckiej szkoły kolorystycznej, najwybitniejszy z malarskiej rodziny Bellinich. Kształcił się u ojca i u swego szwagra A. Mantegni. Malował głównie obrazy religijne i portrety. Znane są jego Madonny, przeznaczone do domów prywatnych. Tworzył głównie wielkie obrazy ołtarzowe (Opłakiwanie, 1470) i mniejsze kompozycje religijne (Chrystus na Górze Oliwnej) i alegoryczne, portrety dożów weneckich (Portret doży Leonardo Loredan i Giovanniego Mocenigo) odznaczające się lirycznym nastrojem (motywy muzyczne) i walorami kolorystycznymi. Głównie znany jako autor licznych przedstawień Madonny z Dzieciątkiem (Madonna Frizioni, Madonna degli Albarelli) naśladowane przez innych malarzy. Utrwalił typ Madonny tronującej oraz, oparty na zasadzie renesansowej symetrii, typ Sacra Conversatione (obrazy ołtarzowe w kościołach Santa Maria Gloriosa dei Frari 1488 i San Zaccaria 1505 – w Wenecji), także obrazy o tematyce świeckiej (Kobieta z lustrem), sceny mitologiczne i alegoryczne (Uczta bogów, Alegoria). Jego dzieła odznaczają się niezwykłym kolorytem, mistrzowskim operowaniem barwą i światłem. Wielkie kompozycje Belliniego są malowane na tle krajobrazu, z efektami światła słonecznego i ze znawstwem perspektywy. Uczniami Belliniego byli Giorgione, Tycjan i inni wybitni malarze weneccy tego okresu np. Palma il Vecchio.

    Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem lub D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych. Tycjan, właśc. Tiziano Vecelli lub Vecellio (ur. ok. 1488-1490 w Pieve di Cadore, zm. 27 sierpnia 1576 w Wenecji) – włoski malarz, czołowy przedstawiciel szkoły weneckiej włoskiego malarstwa renesansowego. Uczeń Giovanniego Belliniego oraz Giorgiona.

    Dzieła Giovanniego Belliniego[ | edytuj kod]

  • Ciało Chrystusa z dwoma aniołami – prawdopodobnie lata 1465–1470, tempera i olej na desce, 94,6 × 71,8 cm, National Gallery w Londynie
  • Chrystus na Górze Oliwnej – ok. 1465, tempera na desce, 81,3 × 127 cm, National Gallery w Londynie
  • Chrzest Chrystusa – Viacenza
  • Madonna z Dzieciątkiem i fundatorem – 1502, olej na drewnie, 71 × 57, Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego, Poznań
  • Madonna z Dzieciątkiem i świętymi (Sacra Conversazione) – 1505, Kościół San Zaccaria, Wenecja
  • Madonna z Dzieciątkiem na tronie w otoczeniu świętych – ok. 1485, olej na desce, 471 × 258 cm, Gallerie dell’Accademia, Wenecja
  • Madonna z Frari – 1488, olej na drewnie, Santa Maria Gloriosa dei Frari, Wenecja
  • Madonna greca – 1460 – 1465, Pinakoteka Brera
  • Madonna na łące – - ok. 1500, tempera i olej na desce, 67,3 × 86,4 cm, National Gallery w Londynie
  • Martwy Chrystus podtrzymywany przez Anioły – 1480, olej na płótnie Gemäldegalerie, Berlin
  • Ofiarowanie w świątyni – 1460 deska 82 × 106 cm, Palazzo Querini Stampalia, Wenecja
  • Ołtarz św. Hioba (Ołtarz z San Giobbe) – 1485, olej na desce 471 × 258 cm, Gallerie dell’Accademia, Wenecja
  • Opłakiwanie (La Pietà) – 1472, olej na płótnie, 115 × 317 cm, Pałac Dożów, Wenecja
  • Pala Barbarigo – 1488, olej na płótnie 200 × 320 cm, kościół San Pietro Martire, Wenecja
  • Pietà – 1505, olej na desce 65 × 87 cm, Gallerie dell’Accademia
  • Pietà – 1460, Pinakoteka Brera
  • Pijaństwo Noego – 1513-1514, 103 × 157, Musee des Beaux-Art, Besancon
  • Portret doży Leonardo Loredan – 1501 – 1504, olej na płótnie, 61,6 × 45,1 cm, National Gallery w Londynie
  • Przemienienie Pańskie – tempera na desce, 134 × 68 cm, Museo Civico Correr, Wenecja
  • Przemienienie Pańskie – 1478-1479, olej na desce, 115 × 154 cm, Museo di Capodimonte, Neapol
  • Święta alegoria – 1485, olej na drewnie 73 × 119 m, Galeria Uffizi, Florencja
  • Święci Krzysztof, Hieronim i Ludwik – 1513, deska 300 × 185 cm, Kościół San Giovanni Crisostomo, Wenecja
  • Toaleta młodej kobiety (Kobieta z lustrem) – 1515, 62 × 79 cm, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
  • Uczta bogów – wraz z Tycjanem, ok. 1514 – 1529, olej na płótnie, 170,2 × 188 cm, National Gallery of Art Waszyngton, Widener Collection
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

    National Gallery – galeria sztuki w Londynie, w północnej części Trafalgar Square. Jest to galeria państwowa, prezentująca kolekcję 2300 dzieł malarstwa, głównie zachodnioeuropejskiego, z lat 1250–1900, w tym zbiór obrazów sławnych francuskich impresjonistów i Vincenta van Gogha. Udostępniona jest bezpłatnie, jednak w przypadku okazjonalnych wystaw pobiera się opłatę za wstęp. International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Giorgione, właśc. Giorgio Barbarelli da Castelfranco lub Zorzi di Castelfranco (ur. w 1478 lub 1479 w Castelfranco Veneto, zm. przed 25 października 1510 w Wenecji) – włoski malarz okresu renesansu.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Alegoria (stgr. ἀλληγορία allēgoría, od ἀλληγορέω allēgoréo - "mówię w przenośni, obrazowo") – w literaturze i sztukach plastycznych przedstawienie pojęć, idei, wydarzeń, przy pomocy obrazu artystycznego o charakterze przenośnym lub symbolicznym, np. poprzez personifikację. Odczytanie alegorii umożliwiają m.in. atrybuty lub emblematy o konkretnym znaczeniu, dlatego, w przeciwieństwie do symbolu, przesłanie alegorii jest zazwyczaj jednoznaczne.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Poznaniu – oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu, jedna z największych kolekcji malarstwa w Polsce. Mieści się w Poznaniu przy ul. Marcinkowskiego 9.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Galeria Uffizi (wł. Galleria degli Uffizi) znajduje się we Florencji, w pobliżu Piazza della Signoria. Na bryłę budowli składają się dwa prostokątne budynki połączone trzecim, wychodzącym galerią nad rzekę Arno. Dziedziniec pomiędzy dwoma skrzydłami Uffizi nosi nazwę Piazza degli Uffizi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.057 sek.