• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gianni Morandi



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Giancarlo Bigazzi (ur. 5 września 1940 we Florencji, zm. 19 stycznia 2012 w Viareggio) – włoski kompozytor, tekściarz, producent muzyczny, znany z licznych przebojów, napisanych zwłaszcza we współpracy z Giannim Bellą (w latach 70.), Umbertem Tozzim (w latach 70. i 80.) oraz Markiem Masinim (w latach 90.). Carlo Azeglio Ciampi (ur. 9 grudnia 1920 w Livorno) – włoski bankowiec i polityk, premier w latach 1993–1994, prezydent Włoch od 18 maja 1999 do 15 maja 2006.

    Gianni Morandi (ur. jako Gian Luigi Morandi 11 grudnia 1944 w Monghidoro, Prowincja Bolonia, region Emilia-Romania) – włoski wokalista, aktor i prezenter telewizyjny, reprezentant Włoch podczas 15. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1970 roku z utworem „Occhi di ragazza”.

    Gianni Morandi przeszedł wszystkie szczeble kariery – od dołów branży rozrywkowej do jej szczytu. Należy do największych włoskich artystów estradowych wszech czasów. Jako dziecko sprzedawał napoje gazowane i słodycze w lokalnym kinie w swoim rodzinnym mieście pomagając w ten sposób rodzinie. Zadebiutował w wieku 12 lat śpiewając na placu na Nowy Rok 1956. Gdy rodziców dostrzegli jego talent muzyczny, przenieśli się do Bolonii, gdzie ich syn uczył się śpiewu i sztuki estradowej pod kierunkiem Aldy Scaglioni. W 1958 roku miał swój oficjalny debiut; trzy lata później założył zespół i wkrótce zaczął być określany jako włoski Paul Anka. W 1962 roku wygrał lokalny konkurs talentów, po którym zorganizowano mu przesłuchanie w wytwórni fonograficznej RCA. W tym samym roku wydał swój debiutancki singiel „Andavo cento all'ora”. Popularność osiągnął w 1969 roku zwyciężając na festiwalu Canzonissima. W latach 70. przeżył niewielki spadek popularności, ale w kolejnej dekadzie odrodził się wygrywając w 1987 roku Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo. Szacuje się, że w ciągu swojej kariery sprzedał ponad 50 milionów płyt. Do 2007 roku wydał 34 albumy z premierowymi utworami; nagrał 413 piosenek, z których 80 w 4 językach. 59 piosenek zaaranżował i poprowadził Ennio Morricone. Dał 3 350 koncertów we Włoszech i 320 za granicą, w blisko 30 państwach. Uczestniczył 6 razy w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo wygrywając raz (1987); wystąpił w 18 filmach kinowych i 7 telewizyjnych. rozegrał 412 meczów w Nazionale Italiana Cantanti w ciągu 26 lat jej działalności. Uczestniczył w 10 maratonach (42 km), między innymi Nowym Jorku, Berlinie, Londynie, Paryżu, Mediolanie i w 41 półmaratonach (21 km).

    Elvis Aaron Presley (ur. 8 stycznia 1935 r. w Tupelo, zm. 16 sierpnia 1977 r. w Memphis) – amerykański piosenkarz i aktor.EP (skrót od ang. Extended Play; pot. epka) – minialbum; symbolem tym oznacza się album muzyczny, który jest zbyt długi by nazwać go zwykłym singlem czy też – ze względu na zawarty na nim materiał – nie kwalifikujący się jako maxi singel i który jest jednocześnie zbyt krótki by uznać go za pełnoprawny album długogrający.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Lata 50. Początki kariery[ | edytuj kod]

    Gianni Morandi przyszedł na świat w niewielkiej miejscowości w Apeninach toskańskich w niezamożnej rodzinie. Ojciec, Renato Morandi był z zawodu piekarzem, a matka Clara z domu Lorenzi praczką i prasowaczką. Żeby podreperować budżet rodzinny imał się jako nastolatek różnych zajęć w rodzinnej miejscowości, między innymi sprzedawał napoje chłodzące i cukierki w miejscowym kinie. W Nowy Rok 1956 stał się gwiazdką w Monghidoro – podczas festynu na placu miejskim zaśpiewał piosenkę „Buon anno, buona fortuna”; jego chłopięcy głosik wzmocniły megafony ustawione na dachu samochodu Fiat 1400. W tym samym roku porzucił szkołę przysposobienia handlowego i przeniósł się do Bolonii, gdzie uczył się pod kierunkiem Aldy Scaglioni, miejscowej łowczyni talentów. Oficjalny debiut młodego wykonawcy miał miejsce w kwietniu 1958 roku w Casa del Popolo di Alfonsine w prowincji Ravenna. Rozpoczął się twardy okres zmagań edukacyjnych, podczas którego miała miejsce nie tylko nauka gry na gitarze i perkusji ale także, pod kuratelą ojca, edukacja historyczno-polityczna (między innymi Dwa kroki do przodu, jeden to tyłu Lenina, Kapitał Karola Marksa czy Zapiski więzienne Antonio Gramsciego).

    Laura Efrikian (orm.  Լաուրա Էֆրիկյան; ur. 14 czerwca w 1940 w Treviso) – włoska aktorka pochodzenia ormiańskiego. W latach 1966–1979 była żoną piosenkarza Gianniego Morandiego. W latach 60. wystąpiła wspólnie z nim w kilku filmach muzycznych: In ginocchio da te (1964), Non son degno di te (1965), Se non avessi più te (1965) i Chimera (1968), wszystkie w reżyserii Ettore Marii Fizzarottiego. Ornella Vanoni (ur. 22 września 1934 w Mediolanie) – włoska piosenkarka, jedna z najbardziej znaczących postaci we włoskiej muzyce rozrywkowej. W jej stylu wykonawczym zawarte są rozmaite gatunki muzyczne, począwszy od specyficznego dla północnych Włoch folkloru miejskiego (tzw. Canzoni della mala) po bossa novę i jazz.

    Lata 60. Sukces artystyczny[ | edytuj kod]

    1961–1963[ | edytuj kod]

    W 1961 roku Gianni Morandi założył swój pierwszy zespół muzyczny, Gianni Morandi e il suo complesso. Został obwołany włoskim Paulem Anką. W 1962 wygrał Festival di Bellaria dla piosenkarzy-amatorów a jeden z jurorów, niejaki Paolo Lionetti, mający kontakty w świecie fonograficznym, zorganizował dla młodego piosenkarza przesłuchania w wytwórni RCA Italiana. Tam artysta poznał kilku ludzi, którzy mieli w najbliższych latach ogromne znaczenie dla jego dalszej kariery. Byli to m.in. Franco Migliacci, wzięty tekściarz, Luis Bacalov, pochodzący z Argentyny kompozytor i aranżer wielu jego piosenek i Ennio Morricone, również kompozytor i aranżer wszystkich piosenek Gianniego Morandiego w początkowym okresie kariery. 16 kwietnia 1962 artysta nagrał swój pierwszy singiel, „Andavo a cento all'ora”, do którego tekst napisał Franco Migliacci (pod pseudonimem. Camuccia), a muzykę – emigrant Tony Dori. 16 września tego samego roku Gianni Morandi zadebiutował w telewizji, w programie Alta pressione, po którym przyszły następne występy. Nagrał kolejne single: „Go kart twist” (z muzyką Ennio Morricone; początkowo grany tylko w jukeboxach, zanim został udostępniony szerszemu audytorium w telewizji, pojawił się też na ścieżce dźwiękowej filmu Diciottenni al sole), „Fatti mandare dalla mamma a prendere il latte” i „Sono contento” (pierwsza piosenka, którą artysta napisał osobiście). Sukces komercyjny nadszedł z trzecim singlem „Fatti mandare dalla mamma a prendere il latte”; Gianni Morandi zaczął być wówczas postrzegany także jako fenomen obyczajowy a nie tylko muzyczny, a razem z Ritą Pavone stał się personifikacją całego pokolenia włoskiej młodzieży lat 60..

    Certyfikaty sprzedaży w przemyśle muzycznym stanowią powszechnie stosowany na świecie system nagród za sprzedaż nagrań muzycznych.Lourdes (oks. Lorda) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Francji, u podnóża Pirenejów, nad rzeką Gave de Pau, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Pireneje Wysokie.

    W 1963 roku wydał swój pierwszy album. Znalazło się na nim 12 utworów, w tym wszystkie jego dotychczasowe przeboje: „Andavo a cento all'ora”, „Go kart twist” i „Fatti mandare dalla mamma a prendere il latte”. Soliście towarzyszyła orkiestra pod dyrekcją Ennio Morricone.

    1964[ | edytuj kod]

    Wiosną 1964 roku Gianni Morandi zaproponował nową piosenkę, „In ginocchio da te” – prostą, melodyjną, w aranżacji Ennio Morricone, napisaną przez spółkę autorsko-kompozytorską Franco MigliacciBruno Zambrini. 1 lipca tego samego roku piosenka osiągnęła 1. miejsce na włoskiej liście przebojów Hit Parade Italia, na której przebywała 18 tygodni, zaś artysta wygrał nią wędrowny festiwal piosenkarski Cantagiro i Festival delle rose. Singiel z piosenką sprzedano w ilości ponad 1 000 000 egzemplarzy, a Gianni Morandi otrzymał za nią po raz pierwszy Złotą płytę. Singiel z „In ginocchio da te” stał się najlepiej sprzedawanym singlem roku we Włoszech, i to pomimo pojawienia się na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo takich indywidualności jak Gigliola Cinquetti czy Bobby Solo. Zapoczątkował on bardzo udaną trylogię przebojów artysty z zaimkiem „te” w tytule (pozostałe to „Non son degno di te” i „Se pedro anche te”). Został wydany w niemal wszystkich krajach europejskich, a także w Ameryce Południowej i Japonii. Sukces był tak duży, że otworzył młodemu artyście drzwi do kina; nakręcony został film muzyczny pod tym samym tytułem, a na jego planie piosenkarz poznał młodą aktorkę, Laurę Efrikian. Film In ginocchio da te okazał się również sukcesem, o czym świadczyły długie kolejki przed kasami kin i dochód, jaki w efekcie przyniósł – ponad osiemset milionów lirów.

    Nek – wzniesienie o stromych i urwistych stokach, zbudowane z odpornych na procesy erozji magm zakrzepłych w kominie wulkanicznym. Typowym przykładem neku jest Hvannadalshnúkur.Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.

    W tym samym roku Gianni Morandi wydał swój drugi album, Ritratto di Gianni, zawierający 12 utworów różnych autorów i kompozytorów, w tym trzy Gianniego Mecci: „Il ragazzo del muro della morte”, „Ti offro da bere” i „La mia ragazza”, ten ostatni z tekstem Franco Migliacciego, który napisał w sumie teksty do 7 piosenek na tym albumie. Na pierwszym miejscu strony A znalazł się utwór „In ginocchio da te”. Soliście towarzyszyła orkiestra pod dyrekcją Ennio Morricone oraz muzycy Cantori Moderni di Alessandroni.

    Here, There and Everywhere - piosenka zespołu The Beatles napisana głównie przez Paul McCartneya ale autorstwo utworu przypisywane jest duetowi Lennon/McCartney, piosenkę umieszczono w 1966 roku na albumie Revolver.Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.

    Jesienią 1964 roku artysta nagrał nowy singiel „Non son degno di te” (kolejne dzieło spółki Migliacci-Zambrini), następny melodyjny przebój, który zyskał mu miliony wielbicieli i którym wygrał po raz kolejny Festival delle Rose. 1 listopada tego samego roku singiel z tym nagraniem wszedł na 1. miejsce włoskiej listy przebojów, w 1965 roku zajął 2. pozycję na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech. I ten singiel stał się kanwą filmu pod tym samym tytułem, z udziałem tych samych co poprzednio bohaterów: Gianniego Morandiego i Laury Efrikian. Dochód, jaki przyniósł film, wyniósł 870 milionów lirów. Oboje głównych bohaterów połączył wkrótce romans; Laura Efrikian, ciesząca się już sławą, była córką znanego dyrygenta i była cztery lata starsza od Gianniego Morandiego.

    Bing Crosby, właśc. Harry Lillis Crosby (ur. 3 maja 1903 w Tacoma, Waszyngton, zm. 14 października 1977 w Madrycie) – jeden z najpopularniejszych wokalistów i aktorów amerykańskich XX wieku. Brat piosenkarza Boba Crosby’ego.Kapitał: krytyka ekonomii politycznej (niem. Das Kapital. Kritik der politischen Ökonomie) – główne dzieło Karla Marksa, w którym dał on wykład podstaw swych poglądów ekonomicznych i zaznaczył główne rysy krytyki współczesnego mu społeczeństwa oraz kapitalistycznego sposobu produkcji i jego następstw.

    1965[ | edytuj kod]

    Wiosną 1965 roku artysta nagrał następną piosenkę utrzymaną w tym samym, melodyjnym stylu, „Se non avessi più te” (Migliacci-Zambrini-Enriquez). Wystartował z nią w Cantagiro, zajmując 2. miejsce. I ona stała się motywem filmu pod tym samym tytułem, z udziałem tej samej pary głównych bohaterów, których już połączyło uczucie, ku rozczarowaniu licznych wielbicielek Gianniego Morandiego. W tym samym roku wygrał on piosenką „Non son degno di te” festiwal Canzonissima (noszący wówczas nazwę La prova del nove).

    The Platters - afroamerykańska wokalna grupa popowa związana z gatunkami soul i rhythm and blues. Grupa powstała w 1953 roku w Los Angeles i koncertowała w miejscowych klubach. Wyjątkowością grupy był fakt, że była ona mieszana. Obok czterech mężczyzn występowała w niej wokalistka. Umożliwiło to budowanie specyficznego, scenicznego napięcia opartego na delikatnych (dopuszczalnych w kategoriach epoki) aluzjach erotycznych. Grupa charakteryzowała się znakomitym zgraniem głosów. Mimo swej atrakcyjności, zespół zapewne podzieliłby los tysięcy innych grup działających w tym czasie, gdyby nie wpadł w oko legendarnemu producentowi Buckowi Ram, który wyprowadził go na czoło swego gatunku.Alessandra Amoroso (urodzona 12 sierpnia 1986 roku) – włoska wokalistka. W 2009 roku wygrała edycję włoskiego talent show Amici di Maria De Filippi. W 2014 roku stała się pierwszą Włoszką, która wygrała Europejską Nagrodę Muzyczną MTV dla najlepszego europejskiego wykonawcy.

    1966[ | edytuj kod]

    Gianni Morandi nagrał kolejny singiel, zawierający piosenki „Mi vedrai tornare” i „La fisarmonica”. Ta druga zajęła w 1966 roku 2. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech. Oba utwory znalazły się na ścieżce dźwiękowej filmu Mi vedrai tornare, zrealizowanym już bez udziału Laury Efrikian, którą zastąpiła egzotyczna Elizabeth Wu, partnerująca Gianniemu Morandiemu. Prasa pisała już o silnym uczuciu łączącym oboje bohaterów poprzednich filmów, ale rodzice Gianniego Morandiego byli przeciwni ewentualnemu ich małżeństwu, zwłaszcza ojciec, który uważał, że jego syn powinien ożenić się z dziewczyną prostą, a nie wyrafinowaną, jak Laura Efrikian.

    Włodzimierz Lenin (ros. Владимир Ленин), właśc. Władimir Iljicz Uljanow (ros. Владимир Ильич Ульянов), (ur. 10 kwietnia/22 kwietnia 1870 w Symbirsku, zm. 21 stycznia 1924 w Gorkach pod Moskwą) – rosyjski polityk, organizator i przywódca rewolucji październikowej, a następnie pierwszy przywódca Rosji Radzieckiej. Współzałożyciel i lider partii bolszewickiej. Teoretyk ideologii komunizmu.Franco Battiato (ur. 23 marca 1945 w Catanii) – włoski piosenkarz, autor, malarz, reżyser. W swojej muzyce prezentuje rozmaite style: lekki rock, pop, muzykę etniczną, lirykę. Współpracował m.in. z następującymi artystami: Milva, Giuni Russo, Ombretta Colli, Giusto Pio. W 1984 roku w duecie z Alice zajął piąte miejsce reprezentując Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji. W 1992 roku dał koncert w Bagdadzie. Nagranie VHS, wydane w 2006 roku na DVD nosi tytuł „Concerto Di Baghdad”.
    Gianni Morandi i Laura Efrikian (1966)

    13 lipca 1966 w Rzymie, w kościele Siedmiu Świętych Założycieli Sług Maryi przy Via Lazzaro Spallanzani 17 Gianni Morandi i Laura Efrikian wzięli potajemnie ślub. Artysta wygrał po raz drugi festiwal Cantagiro piosenką „Notte di Ferragosto”.

    Rok 1966 stał się dla niego także momentem pewnego przełomu muzycznego; młody, śpiewający poeta Mauro Lusini umożliwił mu wysłuchanie własnego protest-songu, skierowanego przeciwko wojnie w Wietnamie, zatytułowanego „C'era un ragazzo che come me amava i Beatles e i Rolling Stones”. Gianni Morandi postanowił utwór nagrać, wbrew niechęci swego producenta, i zaprezentować go, w parze z Lusinim, na Festiwalu delle Rose. Przyjęcie publiczności było chłodne, a utwór ponadto nie był promowany w telewizji z powodu ostrej cenzury, która zabraniała jakiejkolwiek choćby polemicznej wzmianki na temat polityki zagranicznej „zaprzyjaźnionego” kraju.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Luis Enríquez Bacalov (ur. 30 sierpnia 1933 w Buenos Aires) – argentyński kompozytor muzyki filmowej do wielu filmów włoskich (z czego jest najbardziej znany), pianista i aranżer.

    W tym samym roku ukazał się trzeci album artysty, Gianni tre, na którym znalazły się jego dotychczasowe największe przeboje: „Mi vedrai tornare”, „Non son degno di te”, „Se non avessi più te” i „La fisarmonica”, wszystkie (oprócz drugiej) autorstwa tria Luis Enriquez Bacalov, Franco Migliacci i Bruno Zambrini. Album uzupełniło także kilka kompozycji obcych autorów, w tym „(There's) Always Something There to Remind Me” Burta Bacharacha i Hala Davida (z włoskim tytułem „Il mondo nel tuoi occhi”) oraz „Dein ist mein ganzes Herz” Franza Lehára (z włoskim tytułem „Tu che m'hai preso il cuor”). Franco Migliacci był producentem albumu, a soliście towarzyszyła orkiestra pod dyrekcją Ennio Morricone oraz muzycy Cantori Moderni di Alessandroni. Album zajął 2 miejsce na liście najlepiej sprzedawanych albumów 1966 roku.

    Romans (ang. romance novel) – jeden ze współczesnych, bardzo popularnych gatunków literackich. Także w Polsce. W 2011 roku romanse zajęły 4., w 2012 – 2. miejsce na liście najczęściej czytanych powieści. Romans skupia się zwykle na romantycznej miłości dwojga ludzi i na ich związku, a ich zakończenie jest „optymistyczne” i „emocjonalnie satysfakcjonujące”.Pietro Germi (ur. 14 września 1914 w Genui; zm. 5 grudnia 1974 w Rzymie) - włoski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy.

    1967[ | edytuj kod]

    Na początku 1967 roku przyszła na świat pierwsza córka artysty, Serena; zmarła jednak po kilku godzinach. On sam w tym czasie uczestniczył z piosenką „La fisarmonica” w finale konkursu Canzonissima, w którym przegrał z Claudio Villą. Miesiąc później, 7 lutego rozpoczął służbę wojskową, którą odbywał w różnych miejscach (Taggia, Pawia) i jednostkach. Wszędzie towarzyszyła mu Laura. Przebiegowi jego służby wojskowej towarzyszyło zainteresowanie prasy, publikującej na swych łamach szczegóły utrzymane w konwencji romansu. Podczas przepustek Gianni Morandi nagrał kolejny album, Gianni quattro: un modo d'amore. Znalazły się na nim między innymi takie przeboje jak: tytułowy utwór „Un modo d'amore” (Franco Migliacci, Sante Maria Romitelli, Bruno Zambrini), „Israel” (Ruggero Cini, Franco Migliacci, Bruno Zambrini), „C'era un ragazzo che come me amava i Beatles e i Rolling Stones” oraz „Se perdo anche te” (w oryginale „Solitary Man” Neila Diamonda. Towarzyszącą soliście orkiestrę prowadzili w poszczególnych utworach Franco Pisano, Ennio Morricone, Ruggero Cini i Luis Enriquez Bacalov, w większości utworów wystąpił też chór Cantori Moderni di Alessandroni. Tytułowy utwór zyskał popularność dzięki programowi telewizyjnemu Giovani. 1 kwietnia doszedł do 1. miejsca na włoskiej liście przebojów, na którym przebywał 4 tygodnie, a na liście w sumie 17 tygodni.

    Ferdinando (Fred) Buscaglione (ur. 23 listopada 1921 w Turynie, zm. 3 lutego 1960 w Rzymie), włoski muzyk, piosenkarz i aktor.Mario Monicelli (ur. 15 maja 1915 w Rzymie, zm. 29 listopada 2010 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta, mistrz komedii włoskiej.

    Podczas przerwy w karierze, trwającej od 15 miesięcy, artysta poświęcił się również realizacji projektu równie ambitnemu, co rozczarowującemu: filmu muzycznego, na wpół musicalu a na wpół baśni o Aladynie, zatytułowanego Per amore ...per magia; przedsięwzięcia, które okazało się klapą.

    1968[ | edytuj kod]

    25 kwietnia 1968 Gianni Morandi zakończył służbę wojskową. Po wyjściu z wojska w nagrał singel „Chimera”, który odniósł sukces zajmując w czerwcu 1968 roku 3. miejsce na włoskiej liście przebojów. Piosenka stała się, wzorem kilku swoich poprzedniczek, kanwą filmu muzycznego pod tym samym tytułem, zdobyła również 2. miejsce na festiwalu Cantagiro;

    Lucio Battisti (ur. 5 marca 1943 w Poggio Bustone, prowincja Rieti, region Lacjum, zm. 9 września 1998 w Mediolanie) – włoski piosenkarz i śpiewający autor.Gino Paoli (ur. 23 września 1934 w Monfalcone, Gorycja, Friuli-Wenecja Julijska) – włoski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów piosenek.

    Gianni Morandi nagrał swój kolejny album, Gianni 5. Zawierał on obok kompozycji rodzimych twórców („Chimera”, „Il giocattolo”, „La mia ragazza sa”, „La mia chitarra”, „Una sola verità”) kilka kompozycji obcych, w tym: „Smoke Gets in Your Eyes” (tytuł włoski: „Fumo negli occhi”) z repertuaru Ruth Etting i The Platters, „Bend Me, Shape Me” („Prendi, prendi”) z repertuaru The American Breed i Amen Corner) i „Stardust” („Polvere di stelle”) z repertuaru Binga Crosby'ego. Gianni 5 zajął 2. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych albumów we Włoszech w 1969 roku.

    15. Konkurs Piosenki Eurowizji 1970 odbył się 21 marca 1970 roku, w Amsterdamie (Holandia). W konkursie brało udział tylko 12 państw. Finlandia, Norwegia, Portugalia i Szwecja zbojkotowały konkurs przez nierozstrzygnięty remis w 1969 roku.Renato Zero (ur. jako Renato Fiacchini 30 września 1950 w Rzymie) – włoski piosenkarz, jedna z najbardziej znaczących postaci we włoskiej muzyce rozrywkowej. 13 jego albumów dotarło do 1. miejsca na włoskiej liście przebojów; więcej mieli tylko Mina (20) i Lucio Battisti (14). Razem z Adrianem Celentano i Claudiem Baglionim znajduje się na czele klasyfikacji 4 dekad (począwszy od lat 70.), jedynie Mina jest tu samotną rekordzistką dominując przez 5 dekad.

    1969[ | edytuj kod]

    Gianni Morandi wygrał festiwal Canzonissima (edycja 1968/1969) śpiewając piosenkę „Scende la pioggia” (F. Migliacci-Barbata-Kaylan-Nichol-Pons-Volman), pochodzącą z repertuaru The Turtles (oryginalny tytuł: „Eleonore”). W finale padło na nią 1 701 710 głosów, podczas gdy zdobywca 2. miejsca, Claudio Villa, dostał 836 629 głosów. W styczniu 1969 roku piosenka osiągnęła 1. miejsce na włoskiej liście przebojów.

    The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).

    W tym samym roku miał zaśpiewać piosenkę „Zingara”, zaprezentowaną później na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo przez Bobby'ego Solo i Ivę Zanicchi. Piosenka wygrała Festiwal i stała się wielkim przebojem. Według wielu napisał ją również Gianni Morandi, który jednak tego nie potwierdził.

    14 lutego przyszła na świat jego córka Marianna.

    Karl Heinrich Marx (ur. 5 maja 1818 w Trewirze, zm. 14 marca 1883 w Londynie) – niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny. Twórca socjalizmu naukowego, współzałożyciel I Międzynarodówki.Seksbomba - pojęcie (kalka angielskiego Sex Bomb) określające kobietę o wyjątkowej atrakcyjności seksualnej (tzw. seksapil), przypisywane najczęściej gwiazdom kultury masowej (aktorkom, piosenkarkom, tancerkom, modelkom), rzadziej kobietom nieznanym publicznie.

    1970[ | edytuj kod]

    1970 rok Gianni Morandi rozpoczął od zwycięstwa w festiwalu Canzonissima piosenką „Ma chi se ne importa”.

    Gianni Morandi podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w 1970

    Wystąpił w filmie Pietra Germiego Kasztany miłości (tytuł oryginalny: Le Castagne sono buone). Film przyniósł 1,1 miliarda lirów dochodu, a popularność, jaką dzięki niemu zyskał, stała się powodem wystawienia go jako reprezentanta Włoch w Konkursie Piosenki Eurowizji. Podczas finału 15. Konkursu artysta wykonał utwór „Occhi di ragazza” (G. Baldazzi-S. Bardotti-L. Dalla-A.Franceschini), który zdobył 5 punktów zajmując 8. miejsce (na dwunastu uczestników). Piosenka przebywała 4 miesiące na włoskiej liście przebojów dochodząc w maju 1970 roku do 5. miejsca.

    Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Franco Migliacci (ur. 1 maja 1930 w Mantui) – włoski tekściarz, także aktor (w latach 50.), pisarz i producent muzyczny. Autor tekstów do najsłynniejszych piosenek Domenica Modugna i Gianniego Morandiego. W latach 60. tworzył z Brunem Zambrinim znany duet autorsko-kompozytorski.

    W 1970 roku artysta wydał 2 albumy. Pierwszym z nich był Gianni 6. Znalazło się na nim 12 utworów, w tym obie zwycięskie piosenki z festiwalu Canzonissima edycji 1968/69 i 1969/70, odpowiednio. „Scende la pioggia” i „Ma chi se ne importa” (Claudio Mattone, Franco Migliacci), „Zingara”, zwycięski utwór z Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo edycji 1969 (wykonany tam przez Ivę Zanicchi i Bobby'ego Solo). Dwie kolejne piosenki były dziełem spółki Migliacci-Zambrini: „Appassionatamente” i „Parlami d'amore” (w tej ostatniej jako współkompozytor pojawił się Ruggero Cini). 6 utworów wyszło spod ręki autorów amerykańskich; oprócz wspomnianego „Scende la pioggia” były to między innymi: „Che cosa dirò” (w oryginale „Suspicious Minds” z repertuaru Elvisa Presleya), „Non voglio innamorarmi più” („I'll Never Fall in Love Again” Johnniego Raya) i „Belinda” („Pretty Belinda” Chrisa Andrewsa). Orkiestrą dyrygowali: Piero Pintucci (5 utworów), Ruggero Cini (3) oraz Paolo Ormi, Luciano Michelini i Maurizio De Angelis.

    Checco Zalone, właśc. Luca Pasquale Medici (ur. 3 czerwca 1977 w Capurso) – włoski aktor, komik, kabareciarz i autor piosenek. Riccardo Cocciante (ur. 20 lutego 1946 w Sajgonie, w Indochinach Francuskich, obecnie Wietnam) – włoski piosenkarz i kompozytor, autor kilku musicali, w tym Notre-Dame de Paris (1998). Zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1991 roku z piosenką „Se stiamo insieme”.

    Album Gianni 7 ukazał się w grudniu i zawierał 12 utworów, z których 9 było dziełem autorów włoskich. Wśród nich znalazły się: dwie piosenki Gina Paolego: „Che cosa c'è” i Un po' di pena”, „Occhi di ragazza”, „Al bar si muore” (Claudio Mattone-Franco Migliacci), „Vagabondo” (z repertuaru Nicoli Di Bari i „Un poco di pioggia” naturalizowanego Włocha Shela Shapiro. 3 kompozycje obce to: „Torno sulla terra” („Fly Me To The Earth” zespołu Wallace Collection), „Una che dice sì” („Here, There and Everywhere” zespołu The Beatles) i „Più voce che silenzio” („El Cóndor Pasa” duetu Simon & Garfunkel). Orkiestrą dyrygowali: Piero Pintucci (3 utwory), Paolo Ormi (2) i Mario Capuano. Pozostałe utwory zaaranżowali Guido i Maurizio De Angelis.

    Amii Stewart, właściwie Amy Nicole Stewart (ur. 29 stycznia 1956 w Waszyngtonie) – amerykańska wokalistka muzyki disco i tancerka, popularna zwłaszcza we Włoszech, gdzie osiedliła się w latach 80. Najbardziej znana z przeboju „Knock on Wood” (1978).Radiotelevisione Italiana, RAI (od 2000 stylizowane na Rai; do 1954 Radio Audizioni Italiane) – włoski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny. Rozpoczął działanie w 1954 roku.

    Lata 70. Kryzys[ | edytuj kod]

    Lata 70. były dla Gianniego Morandiego okresem upadku. Został on przytłoczony ideologicznym klimatem tamtych lat, nowymi tendencjami i stylami, płynącymi z Ameryki, zaczął być postrzegany jako piosenkarz nadmiernie tradycyjny i sentymentalny. Spostrzegł, że świat muzyczny się zmienia. Po wydaniu albumu Un mondo di donne (1971) postanowił poświęcić się różnym projektom kinematograficznym i telewizyjnym. Wystąpił w filmach Il provinciale (1971, reżyseria Luciano Salce) i La cosa buffa (1972, reżyseria Aldo Lado).

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).

    W 1972 roku wystąpił w festiwalu Canzonissima zajmując 2. miejsce. W tym samym roku wystartował w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Vado a lavorare” zajmując 4. miejsce.

    W 1973 roku wystąpił z Paolą Pitagorą w musicalu Jacopone (wyreżyserowanym przez Ruggera Mitiego.

    12 lutego 1974 przyszedł na świat jego syn Marco.

    Burt Bacharach (wym. ˈbækəræk) (ur. 12 maja 1928 w Kansas City) – amerykański pianista i kompozytor. W latach pięćdziesiątych i na początku lat sześćdziesiątych był akompaniatorem i kierownikiem zespołu Marleny Dietrich. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. współpracował głównie z autorem tekstów Halem Davidem.Claudio Baglioni, właściwie Claudio Enrico Paolo Baglioni (ur. 16 maja 1951, Rzym) – włoski piosenkarz i kompozytor, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli piosenki autorskiej we włoskiej muzyce pop lat 70. ub. stulecia.
    Jedno z pierwszych zdjęć Nazionale Italiana Cantanti (Gianni Morandi stoi, drugi od prawej)

    10 października 1975 roku artysta założył wraz z Mogolem, Paolem Mengolim i Claudiem Baglionim Nazionale Italiana Cantanti (narodową reprezentację włoskich piosenkarzy, zaangażowaną w akcje solidarnościowe, w której wystąpił 337 razy zdobywając 54 bramki.

    Nel blu dipinto di blu” (pol. „W niebieskim pomalowanym na niebiesko”), popularnie zwana „Volare” („latać”) – najpopularniejsza piosenka włoskiego piosenkarza Domenico Modugno. Stała się jedną z trzech najpopularniejszych na świecie włoskich piosenek.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    W 1976 roku odniósł sukces uczestnicząc w programie telewizyjnym Sei forte papà, emitowanym przez Rete Tre, w którym wystąpił w roli tancerza i śpiewającego komika. Singiel z tytułową piosenką z tego programu został sprzedany w ilości około miliona egzemplarzy zajmując 1 listopada 1. miejsce na włoskiej liście przebojów i 8. miejsce na liście najlepiej sprzedających się singli 1976 roku.

    Iva Zanicchi (wym. [ˈiːva dzaˈnikki]; ur. 18 stycznia 1940 w Ligonchio) – włoska piosenkarka i polityk, eurodeputowana VI oraz VII kadencji. Włochy biorą udział w Konkursu piosenki Eurowizji od samego początku jego istnienia, czyli od 1956 roku. Do tej pory uczestniczyli w konkursie 39 razy. Kraj wziął udział w 2011 roku, po 14-letniej przerwie.

    Jednak sukces piosenki zamiast dodać mu pewności siebie, wprowadził go w stan przygnębienia i zapoczątkował okres wielkiego kryzysu artystycznego i zawodowego. Gianni Morandi postanowił opuścić scenę muzyczną i poświęcić się rodzinie oraz studiom muzycznym. W 1977 roku rozpoczął studia w Conservatorio Santa Cecilia w Rzymie, w klasie kontrabasu, którą ukończył z dyplomem. Gasnącej karierze artystycznej towarzyszyły niepowodzenia w życiu osobistym. W 1979 roku Gianni Morandi i Laura Efrikian ogłosili separację.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Lata 80. Odrodzenie i powrót sukcesów[ | edytuj kod]

    W 1980 roku Gianni Morandi zdecydował się na udział w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z piosenką „Mariù”, napisaną przez Rona i Francesca De Gregori i zaaranżowaną przez Lucio Dallę. Nawiązał też współpracę z Mogolem, której efektem była piosenka „Canzoni stonate”. Jej nagranie oznaczało ożywienie działalności artystycznej Gianniego Morandiego, który zaczął dawać koncerty. W 1983 roku ponownie wystąpił na Festiwalu w San Remo z piosenką „La mia nemica amatissima”, a publiczność festiwalowa odkryła chłopca, zapomnianego od lat, teraz już dojrzałego mężczyznę i ponownie obdarzyła go sympatią. Zaprezentowana na Festiwalu piosenka, skomponowana wspólnie przez Gianniego Morandiego, Gianniego Bellę i Mogola uplasowała się w lutym tego samego roku na 10. miejscu włoskiej listy przebojów, a Gianni Morandi latem odbył udane tournée koncertowe po ówczesnym ZSRR.

    Madison Square Garden (często nazywany MSG lub The Garden) — hala sportowo-widowiskowa w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Znajduje się na Manhattanie (strefa Midtown Manhattan), między siódmą a ósmą aleją i 31. i 33. ulicą, przy stacji kolejowej Pennsylvania Station. Hala należy do spółki The Madison Square Garden Company, która jest również właścicielem dwóch manhattańskich teatrów, Radio City Music Hall i Beacon Theatre. Odbywają się tu mecze koszykówki, hokeja na lodzie, jak również walki bokserskie i liczne koncerty. Madison Square Garden użytkują New York Knicks (liga koszykarska NBA), New York Rangers (liga hokejowa NHL) i New York Liberty (liga koszykarska kobiet WNBA). Madison Square Garden został otwarty w 1968 roku jako pierwsza sportowa arena w Nowym Jorku, a obecnie jest jedną z najczęściej wynajmowanych hal na świecie.„Occhi di ragazza” – utwór włoskiego wokalisty Gianniego Morandiego, napisany przez Lucio Dallę, Sergio Bardottiego i Gianfranca Baldazziego, nagrany i wydany w 1970 roku. Piosenka znalazła się na dwóch albumach artysty: Gianni 7 z 1970 i Morandissimo z 1971 roku.

    W 1984 roku artysta powrócił na listy przebojów śpiewając w duecie z brytyjską piosenkarką Amii Stewart piosenkę „Grazie perché” („We've got tonight”), która zajęła 55. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech. W prasie pojawiły się doniesienia o romansach artysty z Paolą Pitagorą, Amii Stewart i nowo poznaną seksbombą Sereną Grandi. W 1984 roku wydał, we współpracy z Mogolem, album Immagine italiana, który zapoczątkował jego powrót do sukcesów. Kolejnym etapem na drodze do odzyskania sławy okazał się jego następny album, Uno su mille oraz udane programy telewizyjne z jego udziałem, Voglia di volare (1984) i Voglia di cantare (1986). W 1986 roku otrzymał nagrodę Premio Tenco dla najlepszego wykonawcy roku. W 1987 roku wygrał Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo, śpiewając wspólnie z Umbertem Tozzim i Enrikiem Ruggerim piosenkę „Si può dare di più”. Ich sukces obejrzało 19 milionów telewidzów. Piosenka, skomponowana przez Giancarla Bigazziego, Umberta Tozziego i Raffaele Riefoli, w lutym tego samego roku weszła na 1. miejsce włoskiej listy przebojów, znalazła się też na kolejnym albumie Gianniego Morandiego, Le italiane sono belle, natomiast na liście najlepiej sprzedawanych singli roku 1987 zajęła 6. miejsce. W 1988 roku Gianni Morandi wystąpił w nowym programie Diventerò padre. Wspólnie z przyjacielem Lucio Dallą nagrał album Dalla/Morandi, zawierający piosenki ich obu i sprzedany w milionowym nakładzie. Na albumie wyróżniały się utwory „Chiedi chi erano i Beatles” i „Che cosa resterà di me”, premierowa piosenka Franca Battiata. Popularność albumu ugruntowała wspólna, udana trasa koncertowa obu artystów we Włoszech i za granicą, zainaugurowana 4 lutego, na którą złożyło się w sumie 110 koncertów i która została udokumentowana albumem koncertowym, również sprzedanym w milionowym nakładzie. Dekadę Gianni Morandi zamknął wydaniem w 1989 roku albumu Varietà.

    Włoski Komitet Olimpijski (it. Comitato Olimpico Nazionale Italiano), CONI – organizacja sportowa koordynująca włoskie organizacje sportowe, funkcjonująca jako Narodowy Komitet Olimpijski Włoch oraz Narodowy Komitet Paraolimpijski Włoch.Canale 5 – włoska stacja telewizyjna, sieci Mediaset. Jest to pierwsza komercyjną stacja powstała we Włoszech (rozpoczęła nadawanie w 1978 r. pod nazwą TeleMilano 58). Od 1980 roku funkcjonuje pod obecną nazwą.

    Lata 90.[ | edytuj kod]

    W 1992 roku Gianni Morandi wydał album Morandi Morandi, po którym nastąpiło długie tournée koncertowe. W 1993 roku wystąpił w serialu telewizyjnym In fuga per la vita. W październiku tego samego roku dał cztery koncerty w legendarnym Palace Theater na Broadwayu.

    W 1994 roku dał koncert charytatywny dla chorych w Lourdes.

    Anna Magnani (ur. 7 marca 1908 w Rzymie, zm. 26 września 1973 tamże) − włoska aktorka i scenarzystka, laureatka Oscara za rolę w filmie Tatuowana róża.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    W 1995 roku powrócił na Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo w parze z Barbarą Colą. Ich piosenka „In amore e arriva” otarła się o zwycięstwo zajmując ostatecznie drugie miejsce. Kilka miesięcy później artysta wydał nowy album, zatytułowany Morandi, na którym znalazł się utwór „Fino alla fine del mondo”, znak rozpoznawczy nowego programu telewizyjnego, La voce del cuore, w którym obok niego wystąpiła Mara Venier; program, transmitowany przez Canale 5, obejrzało 10 milionów telewidzów. W tym samym roku dał z Lucio Dallą koncert w Madison Square Garden w Nowym Jorku, a 19 listopada został dziadkiem – jego córka Marianna i związany z nią piosenkarz Biagio Antonacci dali mu wnuka, imieniem Paolo.

    Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.Rita Pavone (ur. 23 sierpnia 1945 w Turynie, Włochy) – włoska piosenkarka, jedna z najpopularniejszych artystek lat 60. Wykonawczyni takich przebojów jak: „Cuore” (1963), „Datemi un martello” (1964) i „La pappa col pomodoro” (1964). Na początku kariery artystycznej obdarzona przydomkiem „Paul Anka w spódnicy”, ponieważ wykonywała jego przeboje.

    W 1996 roku odbył triumfalne tournée Tour Morandi 1996, które obejrzały tysiące telewidzów na stadionach i halach sportowych całych Włoch. Telewizja RAI na zakończenie tournée przeprowadziła bezpośrednią transmisję ostatniego koncertu z Teatro delle Vittorie w Rzymie, który obejrzało 8 milionów telewidzów i który stał się kolejnym sukcesem artysty.

    Adriano Celentano (ur. 6 stycznia 1938 w Mediolanie) – włoski piosenkarz, aktor, reżyser i prezenter telewizyjny. W 1964 roku ożenił się z aktorką Claudią Mori. Jego córką jest Rosalinda Celentano.Półmaraton – bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra; konkurencja lekkoatletyczna, zaliczana do biegów długich. Zawodnicy pokonują dystans równy połowie długości biegu maratońskiego po ulicach miasta, w którym bieg jest organizowany. Półmaraton rozgrywany jest tylko jako bieg uliczny, często przeznaczony dla wszystkich bez względu na wiek i stopień wytrenowania.

    Najważniejszym wydarzeniem dla niego było jednak spotkanie Anny Dan. Było to pierwsze jego zaangażowanie uczuciowe od czasu separacji z Laurą. Oboje połączyło wkrótce uczucie, którego owocem były narodziny 9 sierpnia 1997 roku ich syna Pietro. Potem ukazał się nowy album artysty, Celeste, azzurro e blu, któremu po raz pierwszy nie towarzyszyło tournée koncertowe. 12 grudnia telewizja wyemitowała program z udziałem Gianniego Morandiego, Le mie nuove canzoni d'amore.

    Massimo Ranieri, właściwie Giovanni Calone (ur. 3 maja 1951 w Neapolu) – włoski piosenkarz, aktor i prezenter telewizyjny.Szafa grająca - automatyczne urządzenie do odtwarzania płyt gramofonowych zamknięte w dużej obudowie. Składa się z odtwarzacza i urządzenia wybierającego jedną płytę z zestawu. Uruchamiany przez wrzucenie monety. Używany jest w lokalach rozrywkowych. W Polsce gramofonowe szafy grające produkowała firma Fonica .

    W 1998 roku piosenkarz wystąpił w kolejnym programie telewizyjnym, La forza dell'amore, w którym uczestniczyła również jego córka Marianna. W tym samym roku postanowił wziąć udział w maratonie w Nowym Jorku, gdzie równocześnie zaprezentował swój nowy album, 30 volte Morandi. Był to zbiór jego największych przebojów w nowych wersjach i nowych aranżacjach. Znalazł się wśród nich nowy, wielki przebój artysty, „Canzone libera”, skomponowany przez Erosa Ramazzottiego. Jego syn, Marco, również piosenkarz, uczestniczył w tym samym roku w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z zespołem Percentonetto.

    Gigliola Cinquetti (ur. 20 grudnia 1947 w Weronie) – włoska piosenkarka, zwyciężczyni konkursu Konkurs Piosenki Eurowizji 1964 oraz dwukrotna zwyciężczyni Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo.Lamezia Terme – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria. Według danych z 31 grudnia 2016 gminę zamieszkiwało 70 891 osób.

    W 1999 roku Gianni Morandi wystąpił z Ornellą Muti w filmie Maria Monicellego, Panni sporchi. W telewizji poprowadził poświęcony sobie program, C'era un ragazzo, który obejrzało ponad 10 milionów telewidzów.

    W 2000 roku po raz kolejny wystartował w Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo prezentując skomponowaną przez Erosa Ramazzottiego piosenkę „Innamorato”, powszechnie typowaną na zwycięzcę, ale ostatecznie uplasowaną na 3 miejscu. W lutym ukazał się jego nowy album, Come fa bene l'amore, skomponowany i wyprodukowany przez Erosa Ramazzottiego. Znalazła się również piosenka „Innamorato”. Album promowało udane tournée koncertowe artysty.

    Raffaella Carrà (ur. jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 w Bolonii, Włochy) – włoska piosenkarka, tancerka i aktorka, osobowość telewizyjna. Absolwentka Centro Sperimentale di Cinematografia. W latach 70. kilkakrotnie prowadziła popularny program Canzonissima. Zdobyła popularność również w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.Pawia (wł. Pavia, łac. Ticinum) – miasto i gmina we Włoszech (Lombardia), położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino, ok. 30 km na południe od Mediolanu. Ośrodek administracyjny prowincji Pawia. Pawia liczy 71 tys. mieszkańców (2004). Rozwinięty przemysł metalurgiczny (hutnictwo żelaza), maszynowy, elektrotechniczny (produkcja maszyn do szycia) i metalowy. Nadto zakłady przemysłu chemicznego (fabryka włókien sztucznych), włókienniczego i spożywczego (produkcja wina). Węzeł komunikacyjny. Uniwersytet (założony w 1361). Ośrodek turystyczny.

    XXI wiek[ | edytuj kod]

    W 2001 roku odbył długie tournée po wszystkich głównych miastach Włoch promując album Come fa bene l'amore. Podpisał nowy kontrakt nagraniowy z wytwórnią Sony Music.

    W 2002 roku, po 40 latach kariery, powstał pierwszy jego oficjalny fan club, MorandiMania Fan Club. 13 września wydał album L'amore ci cambia la vita (200 000 sprzedanych egzemplarzy)); pierwszy wydany przez Sony Music. Od końca września do 6 stycznia 2003 roku wspólnie z Lorellą Cuccarini i przy współudziale Paoli Cortellesi prowadził w telewizji program Uno di noi, połączony z loterią.

    Cher, właśc. Cherilyn Sarkisian LaPiere (ur. 20 maja 1946 w El Centro w Kalifornii) – amerykańska piosenkarka, aktorka, reżyserka i producentka muzyczna, określana jako „Bogini Pop” (ang. Goddess of Pop).Ornella Muti, właśc. Francesca Romana Rivelli (ur. 9 marca 1955 w Rzymie) – włoska aktorka filmowa i telewizyjna, modelka.
    Gianni Morandi i Adriano Celentano

    Od stycznia do maja 2004 roku odbył trasę koncertową promując swój ostatni album, L'amore ci cambia la vita. 10 listopada w Monghidoro, po rozwodzie z pierwsza żoną, ożenił się z Anną Dan. 26 listopada wydał kolejny album, A chi si ama veramente. 5 grudnia wystąpił w programie telewizyjnym Stasera Gianni Morandi, emitowanym przez Canale 5, obejrzanym przez 6 milionów telewidzów; w trakcie programu odbył rozmowę telefoniczną z Adriano Celentano. Następnie udał się w długą trasę koncertową, na którą wszystkie bilety zostały z góry wyprzedane.

    The Turtles - amerykański zespół grający muzykę pop i folk-rock, grający w latach 1965–1970 i od 1984 roku aż do dziś. Zasłynął utworem "Happy Together" z 1967 roku - pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów, 12. w Wielkiej Brytanii.Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.

    Od stycznia do czerwca 2005 roku odbył trasę koncertową, obejmującą główne włoskie miasta, w trakcie której promował swój ostatni album, A chi si ama veramente.

    Od 28 września 2006 roku poprowadził w Rai 1 program muzyczny pod tytułem Non facciamoci prendere dal panico, doceniony przez krytykę i zauważony przez publiczność. Artysta zaprezentował w nim udaną mieszankę przeszłości, teraźniejszości i przyszłości bawiąc publiczność m.in. „duetami” z artystami dawno nieżyjącymi, jak Anna Magnani, Lucio Battisti, Giorgio Gaber czy Fred Buscaglione. 6 października tego samego roku okazał się kolejny album Gianniego Morandiego, Il tempo migliore, 34. w jego karierze. 8 listopada ukazała się jego autobiografia, Diario di un ragazzo italiano, w której jego życiorys przeplata się z historią Włoch.

    San Remo, włos. Sanremo (Sanremu w języku liguryjskim) – miejscowość położona nad Morzem Śródziemnym, w zachodniej części Ligurii, w północno-zachodnich Włoszech. Została ona założona przez starożytnych Rzymian i jest najlepiej znanym ośrodkiem kulturalnym prowincji Imperia, a także najpowszechniejszym celem turystycznym włoskiej Riwiery. Miasto jest gospodarzem takich wydarzeń jak Festiwal Piosenki Włoskiej, wyścig kolarski Mediolan – San Remo czy podzielony na sekcje tańca, teatru i muzyki GEF Festival Mondiale di Creativita nella scuola (The World Festival of Creativity in Schools).Francesco Guccini (ur. 14 czerwca 1940 w Modenie) – włoski piosenkarz, aktor, tekściarz. Karierę rozpoczął w 1960, pierwszą płytę Folk Beat n.1 wydał w 1967.

    19 października 2007 wydana została kompilacja Grazie a tutti zawierająca 50 najbardziej znaczących w karierze artysty piosenek, z premierową, „Stringimi le mani”, skomponowaną przez Pacifico i ze specjalnym duetem z Claudiem Baglionim, opartym na motywach piosenki „Un mondo d'amore”. Nad projektem czuwał Rudy Zerbi, znany od lat dyrektor artystyczny wydawnictw fonograficznych Gianniego Morandiego. Składający się z trzech płyt CD zbiór został sprzedany w ilości ponad 300 tysięcy egzemplarzy.

    Kontrabas – muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych; jest największym instrumentem tej grupy. Muzyk grający na kontrabasie to kontrabasista.Apeniny (wł. Appennini) – łańcuch górski we Włoszech, rozciągający się na długości 1350 km z północy na południe wzdłuż całego Półwyspu Apenińskiego i na szerokość od 40 do 200 km. Wyróżnia się Apeniny Północne (w tym Apenin Liguryjski, i Toskański i Umbryjski), Środkowe i Południowe.

    25 lutego 2008 roku na otwarcie Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo zaśpiewał piosenkę Domenica ModugnaNel blu dipinto di blu” (w 50. rocznice jej powstania). W marcu 2008 roku, po trzech latach przerwy, powrócił do koncertów na żywo w formie, z jaką eksperymentował w latach 1990–91, kiedy występował sam na scenie akompaniując sobie na gitarze. 3 października ukazała się jego potrójna kompilacja Ancora... grazie a tutti, zawierająca premierową piosenkę „Un altro mondo”, skomponowaną przez Francesco Tricarico. W listopadzie powrócił na trasę koncertową promując swój ostatni album.

    Franz (węg.: Ferenc) Lehár także Franciszek Lehár(ur. 30 kwietnia 1870 w Komárnie, Austro-Węgry, zm. 24 października 1948 w Bad Ischl, Austria) – węgierski kompozytor operetkowy. Jego twórczość operetkowa jest porównywana do twórczości słynnej wiedeńskiej rodziny Straussów (Johann Strauss ojciec, Johann Strauss syn, Josef Strauss).Neil Leslie Diamond (ur. 24 stycznia 1941 w Brooklynie, Nowy Jork) - amerykański piosenkarz muzyki pop, rock, folk, country i autor tekstów a okazjonalnie aktor.

    W kwietniu 2009 roku uczestniczył w nagraniu piosenki Maura Paganiego „Domani 21/04.2009”, z której dochód został przeznaczony na rzecz ofiar trzęsienia ziemi w Aquila. 8 maja otrzymał w Lamezia Terme Srebrna Wstęgę za najlepszy występ na żywo XXIII edycji przeglądu Fatti di Musica. Do końca maja 2009 roku prezentował spektakl Grazie a tutti. 25 września ukazał się jego album koncertowy Grazie a tutti – il concerto, wydany w formie CD i DVD, który po raz pierwszy sam zrealizował. Od 8 listopada prowadził z Alessandrą Amoroso nowy program o tym samym tytule, co album, emitowany przez Rai 1. W tym samym roku zaśpiewał piosenkę „Il ricordo” jako fragment „Questo piccolo grande amore” na ostatnim albumie Claudia Baglioniego Q.P.G.A..

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Emilia-Romania (wł. Emilia-Romagna) – region administracyjny w północnych Włoszech, położony nad Morzem Adriatyckim. Region graniczy na północy z Lombardią i Wenecją Euganejską, na zachodzie z Ligurią i Piemontem, a na południu z Toskanią, Marche i San Marino. Stolicą regionu jest Bolonia.

    6 czerwca 2010 był gościem pierwszej edycji gali Arena di Verona, prowadzonej przez Antonellę Clerici.

    Poprowadził Festiwal Piosenki Włoskiej San Remo 2011. Asystowały mu Belén Rodríguez, Elisabetta Canalis i duet Luca e Paolo. 2 maja 2011, razem z Robertem Vecchionim, wziął udział w programie muzycznym Due.

    W 2012 roku poprowadził, wraz z Rocco Papaleo i Ivaną Mrázovą, kolejny Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo. Razem z Massimem Ranierim wziął udział w programie telewizyjnym Avevo un cuore che ti amava tanto, nadawanym na Rai 1, poświęconym pamięci nieżyjącego Mino Reitano. 25 czerwca uczestniczył wraz z takim i wykonawcami jak Nomadi, Francesco Guccini, Laura Pausini, Luciano Ligabue, Nek i Modena City Ramblers w koncercie na Stadio Renato Dall'Ara w Bolonii, zorganizowanym w celu zbiórki pieniędzy na pomoc ofiarom trzęsienia ziemi. 8 i 9 października był jedynym gościem programu muzycznego Rock of Economy Adriano Celentano transmitowanego z Arena di Verona przez Canale 5.

    Nowy Jork (ang. City of New York, również New York, New York City) – najludniejsze miasto w Stanach Zjednoczonych, a zarazem centrum jednej z najludniejszych aglomeracji na świecie. Nowy Jork wywiera znaczący wpływ na światowy biznes, finanse, media, sztukę, modę, badania naukowe, technologię, edukację oraz rozrywkę. Będąc między innymi siedzibą Organizacji Narodów Zjednoczonych, stanowi ważne centrum spraw międzynarodowych i jest powszechnie uważany za kulturalną stolicę świata.Bruno Zambrini (ur. 5 kwietnia 1935 we Francavilla al Mare, Włochy) – włoski kompozytor i producent muzyczny, popularny zwłaszcza w latach 60., kiedy to wraz z tekściarzem Frankiem Migliaccim tworzył znany duet autorsko-kompozytorski. Kompozytor największych przebojów Gianniego Morandiego („In ginocchio da te”, „Un mondo d’amore”, „La fisarmonica”, „La chimera”) i największego przeboju Patty Pravo („La bambola”). Pisał również dla innych wykonawców (między innymi dla Domenica Modugna i Miny). Jest też kompozytorem muzyki filmowej; skomponował muzykę do ponad 50 filmów.

    4 marca 2013 roku wziął udział w programie poświęconym 70. rocznicy urodzin Lucia Dalli, emitowanym przez Rai 1. W programie wystąpiły takie gwiazdy włoskiej piosenki jak: Andrea Bocelli, Ornella Vanoni, Renato Zero, Fiorella Mannoia i Zucchero. 1 października ukazał się jego nowy solowy album, Bisogna vivere, który promował singiel „Solo insieme saremo felici”.

    Eros Luciano Walter Ramazzotti (ur. 28 października 1963 w Rzymie) – włoski piosenkarz i autor piosenek. W czasie swojej trwającej od 1984 roku kariery, sprzedał przeszło 40 milionów płyt.Gianni Meccia (ur. 2 czerwca 1931, Ferrara) – włoski piosenkarz, kompozytor, autor tekstów i producent fonograficzny.

    7 i 8 października 2013 roku odbyły się dwa koncerty w Arena di Verona, transmitowane na żywo na Canale 5, które obejrzało średnio 6 milionów widzów. Obok Gianniego Morandiego wystąpili w nim tacy artyści jak: Raffaella Carrà, Fiorello, Rita Pavone, Noemi, Riccardo Cocciante, Ennio Morricone, Cher, Amii Stewart, Bianca Atzei, Nina Zilli, Checco Zalone i syn artysty, Marco.

    Roberto Vecchioni (ur. 25 czerwca 1943 w Mediolanie, Włochy) – włoski piosenkarz, kompozytor i pisarz. Wykładowca na wyższych uczelniach. Zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 2011 roku.Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan lub Milà) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².

    10 czerwca 2014 był jednym z gości imprezy Lo spettacolo dello sport, poświęconej 100. Rocznicy powstania Włoskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego.

    Odznaczenia[ | edytuj kod]

    Order Zasługi Republiki Włoskiej - Komandor (Commendatore)

    24 stycznia 2005 roku Prezydent Republiki Włoskiej Carlo Azeglio Ciampi uhonorował Gianniego Morandiego Orderem Zasługi Republiki Włoskiej.

    Lucio Dalla (ur. 4 marca 1943 w Bolonii, zm. 1 marca 2012 w Montreux w Szwajcarii) – włoski piosenkarz i kompozytor, mający za sobą długą i znaczącą karierę muzyczną, w ciągu której nagrał wiele albumów, sprzedanych w milionach egzemplarzy pod szyldem wytwórni RCA, Sony i BMG. Skomponował również ścieżki dźwiękowe do filmów i programów telewizyjnych. Otrzymał doktorat honoris causa przyznany mu przez Uniwersytet Boloński. Aladyn (oryginalna pisownia علاء الدين Ala ad-Din – „wyniosły w wierze”) – bohater jednej z opowieści Księgi tysiąca i jednej nocy, który staje się właścicielem zaczarowanej lampy, zamieszkiwanej przez potężnego, spełniającego życzenia dżinna.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Domenico Modugno (ur. 9 stycznia 1928 w Polignano a Mare, zm. 6 sierpnia 1994 w Lampedusie) – włoski piosenkarz, kompozytor i aktor, a także członek włoskiego parlamentu.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    RCA Records (pierwotnie The Victor Talking Machine Company, potem RCA Victor) – wytwórnia płytowa założona w 1901 roku, będąca oddziałem Sony BMG Music Entertainment.
    Mogol (ur. jako Giulio Rapetti 17 sierpnia 1936 w Mediolanie) – najbardziej znany włoski tekściarz, także pisarz i producent muzyczny. Autor tekstów do około 1500 piosenek, w tym do wielu słynnych. W latach 60. tworzył z Carlem Donidą znany duet autorsko-kompozytorski. Począwszy od połowy lat 60. współpracował z Luciem Battistim. Jego syn Alfredo również jest tekściarzem, kontynuującym tradycję rodzinną.
    Bolonia (wł. Bologna) – miasto w północnych Włoszech, położona jest między Padem a Apeninami na wysokości 54 m n.p.m. Stolica regionu Emilia-Romania.
    Ron (ur. jako Rosalino Cellamare 13 sierpnia 1953 w Dorno) – włoski piosenkarz, kompozytor i aktor, zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1996 roku z piosenką „Vorrei incontrarti fra cent’anni”, wykonaną w parze z Toscą.
    Piosenkarz i piosenkarka – zawód polegający na wykorzystaniu śpiewu do wykonywania skomponowanych wcześniej piosenek, z reguły przy akompaniamencie grupy muzycznej, wydawanych następnie na albumach lub wykonywanych na koncertach. Utwory wykonywane bez akompaniamentu nazywamy utworami a cappella.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.322 sek.