• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Geokodowanie

    Przeczytaj także...
    Szerokość geograficzna (ang. latitude, symbol φ) – jedna ze współrzędnych geograficznych, kąt pomiędzy półprostą poprowadzoną ze środka kuli ziemskiej i przechodzącą przez dany punkt na jej powierzchni a płaszczyzną równika.Międzynarodowy kod samolotowy – alfanumeryczne oznaczenie przynależności państwowej statków powietrznych. Kod ten często potocznie nazywany jest "rejestracją" lub "numerami rejestracyjnymi" samolotów (statków powietrznych).
    Podział terytorialny Polski zmieniał się wielokrotnie, od II wojny światowej reformy miały miejsce w latach: 1946, 1950, 1957, 1975 oraz obecny trójstopniowy podział administracyjny obowiązujący od 1 stycznia 1999.

    Geokodowanie – ustalanie współrzędnych geograficznych na podstawie innych danych geograficznych (np. kodu pocztowego, ulicy i miasta). Odwrotny proces tj. ustalanie adresu dla danego punktu na Ziemi, to odwrotne geokodowanie.

    Rozwój geokodowania wiąże się z rozwojem technik informatycznych, w których używanie tradycyjnych nazw, w niektórych przypadkach niejednoznacznych i skomplikowanych, byłoby utrudnieniem. Systemy geokodów ułatwiają prace np. w programach statystycznych czy programach Systemów Informacji Geograficznej. Za geokody, które pojawiły się przed rozwojem technik informatycznych, można uznać np. system współrzędnych geograficznych czy kodów pocztowych.

    Ląd - obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów. Lądy zajmują około 29% powierzchni Ziemi, łącznie 149 milionów km². Dla większych, zwartych obszarów lądu przyjęto nazwę kontynent, mniejsze obszary lądu to wyspy. Średnie wzniesienie lądu ponad poziom morza wynosi 875 metrów. W odniesieniu do kontynentów zamiennie używa się nazwy „stały ląd”, w odróżnieniu od wysp, których nie zalicza się do powierzchni lądu.Tablica rejestracyjna – tablica zawierająca unikatowy numer (kombinację liter i cyfr), umożliwiający identyfikację każdego pojazdu.

    Systemy geokodów można podzielić ze względu na:

  • sposób kodowania – liczbowy, literowy, mieszany
  • terytorium jaki obejmuje – całą Ziemię, lądy, wody, kontynent, państwo, itp.
  • rodzaj kodowanych obiektów – państwa, regiony administracyjne, miasta, lotniska, stacje kolejowe, itp.
  • Przykłady geokodów:

  • tablice rejestracyjne,
  • międzynarodowe kody samochodowe,
  • kody pocztowe,
  • współrzędne geograficznedługość i szerokość geograficzna,
  • kody lotnisk IATA i ICAO,
  • międzynarodowe kody samolotowe,
  • kody państw ISO 3166-1,
  • kody jednostek administracyjnych ISO 3166-2,
  • kod NUTS stosowany w Unii Europejskiej,
  • kod TERYT stosowany do podziału administracyjnego Polski,
  • regionalizacja fizycznogeograficzna Polski,
  • kody państw i regionów ONZ
  • Zobacz też[]

  • geolokalizacja
  • geotagowanie
  • Linki zewnętrzne[]

  • GNS: Country Files - baza ponad 4 milionów obiektów geograficznych z przyporządkowanymi współrzędnymi (z wyłączeniem Stanów Zjednoczonych)
  • U.S. Board on Geographic Names - współrzędne obiektów geograficznych w Stanach Zjednoczonych
  • Kod lotniska ICAO – powszechnie używana nazwa czteroliterowego tzw. wskaźnika lokalizacji (ang. Location Indicator), stanowiącego element dużego systemu adresowego używanego przez służby ruchu lotniczego, linie lotnicze itp. w tak zwanej stałej sieci łączności lotniczej (AFTN). Zostały one wprowadzone przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization, ICAO).Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Litera – znak graficzny charakterystyczny dla pism fonetycznych. Może wyrażać pojedynczą głoskę, sylabę lub wchodzić w skład innych połączeń - np. dwuznaków. W języku francuskim zestaw nawet pięciu liter może oznaczać jedną głoskę.
    Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
    ISO 3166-2 jest drugą częścią normy ISO 3166 opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. Służy do kodowania nazw państw, terytoriów zależnych oraz jednostek ich podziałów administracyjnych. Jest odmianą geokodu. Kod ten - krótki symbol zrozumiały na całym świecie - stworzono z myślą o ujednoliceniu oznaczeń dla adresów, kontenerów itp.
    TERYT, Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju – rejestr urzędowy podziału terytorialnego kraju prowadzony przez GUS.
    ISO 3166-1 – część standardu ISO 3166, zawiera 3 wersje kodów nazw państw oraz terytoriów. Po raz pierwszy był opublikowany w 1974 roku przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) jako ISO 3166. W piątej edycji ISO 3166 zostało rozszerzone do trzech części, z których pierwsza była kontynuacją poprzednich edycji. Określa on trzy różne zestawy kodów:
    System Informacji Geograficznej (GIS, ang. Geographic Information System) – system informacyjny służący do wprowadzania, gromadzenia, przetwarzania oraz wizualizacji danych geograficznych, którego jedną z funkcji jest wspomaganie procesu decyzyjnego. Każdy system GIS składa się z: bazy danych geograficznych, sprzętu komputerowego, oprogramowania oraz twórców i użytkowników GIS. W przypadku, gdy System Informacji Geograficznej gromadzi dane opracowane w formie mapy wielkoskalowej (tj. w skalach 1:5000 i większych), może być nazywany Systemem Informacji o Terenie (LIS, ang. Land Information System).
    Klasyfikacja Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych, NUTS (fr. Nomenclature des Unites Territoriales Statistique, ang. Nomenclature of Units for Territorial Statistics) – standard geokodowania rozwinięty w Unii Europejskiej na potrzeby identyfikowania statystycznych jednostek terytorialnych (zobacz: Europejski Urząd Statystyczny, Eurostat).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.