Geoelektryka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geoelektryka jest gałęzią geofizyki, która wykorzystuje własności fizyczne skał związane przebiegiem zjawisk elektromagnetycznych. Do własności tych należą:

Radiometria – dział fizyki i metrologii zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych. Zbliżoną dziedziną jest fotometria, która również zajmuje się pomiarami energii promieniowania, ale jedynie w aspekcie wpływu na wrażenia wzrokowe w oku ludzkim (z uwzględnieniem czułości spektralnej oka).Sejsmologia – dział geofizyki zajmujący się badaniem trzęsień ziemi oraz rozchodzenia się fal sejsmicznych wewnątrz Ziemi. Polega ona na tworzeniu sieci informacyjnych opartych na obserwacji generacji fal powstałych wskutek wstrząsów naturalnych górotworu. Obserwując te fale można wyciągnąć wnioski dotyczące budowy wnętrza Ziemi.
  • oporność elektryczna;
  • względna przenikalność elektryczna;
  • przenikalność magnetyczna.
  • Do grupy geoelektrycznych metod badań należą takie metody jak:

    Metoda elektrooporowa (geoelektryczna) w geologii – metoda wykorzystująca zjawisko różnego przewodnictwa prądu elektrycznego gruntu w zależności od jego składu i struktury. Wykorzystywana jest w rozpoznaniu budowy geologicznej, np. przy rozpoznawaniu struktur wodonośnych, złóż kruszywa i metali itp.Sejsmologia górnicza – zajmuje się obserwacją naturalnych fal sprężystych rozchodzących się w skorupie ziemskiej (trzęsienia ziemi) i dzieli się na:
  • metoda Georadarowa;
  • metoda elektromagnetyczna;
  • metoda elektrooporowa.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • geofizyka otworowa
  • grawimetria
  • magnetometria
  • radiometria geofizyczna
  • sejsmika
  • sejsmika górnicza
  • sejsmologia
  • sejsmologia górnicza
  • Grawimetria (łac. gravis – ciężki, gr. metréō – mierzę) – dział geofizyki zajmujący się pomiarami przyspieszenia ziemskiego dla badań pola grawitacyjnego Ziemi. Nauka ta pozwala na podstawie anomalii pola grawitacyjnego określić różnice w budowie skorupy ziemskiej, wykryć złoża minerałów różniących się gęstością od otaczających skał itp.Magnetometria – dziedzina geofizyki, zajmująca się interpretacją anomalii magnetycznych, skorupowych oraz właściwości magnetycznych utworów geologicznych.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sejsmika (z gr. seismós = trzęsienie) – metody badania skorupy ziemskiej polegające na wzbudzaniu (za pomocą materiałów wybuchowych lub specjalnych urządzeń) lub wykorzystywaniu powstałych naturalnie w wyniku trzęsienia ziemi fal sejsmicznych i ich rejestracji za pomocą sejsmografów lub geofonów. Metoda ta wykorzystywana jest w geofizyce poszukiwawczej i w analizie budowy Ziemi.
    Geofizyka – dyscyplina w dziedzinie nauk o Ziemi, w której bada się Ziemię jako planetę metodami naukowymi używanymi w fizyce.
    Przenikalność magnetyczna – wielkość określająca zdolność danego materiału (ośrodka) do zmiany indukcji magnetycznej pod wpływem natężenia pola magnetycznego.
    Rezystancja (opór elektryczny, opór czynny, oporność, oporność czynna) – wielkość charakteryzująca relacje między napięciem a natężeniem prądu elektrycznego w obwodach prądu stałego. W obwodach prądu przemiennego rezystancją nazywa się część rzeczywistą zespolonej impedancji.

    Reklama