• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Generał dywizji

    Przeczytaj także...
    Otok – dolna, zewnętrzna, część czapki, z baraniego futra, czarnej, lakierowanej skóry, sukna, aksamitu lub bawełnianej taśmy.Stopnie wojskowe – są tytułami żołnierzy, które oznaczają miejsce danego żołnierza w hierarchii wojskowej oraz warunkują zajmowanie stanowiska służbowego o określonym stopniu etatowym. Stopnie wojskowe mają swoje oznaki, składające się najczęściej z gwiazdek, tzw. diamentów, belek i krokiewek. Oznaki stopni umieszcza się na mundurze. W Wojsku Polskim oznaki stopni nosi się na naramiennikach, nakryciu głowy (czapce garnizonowej, rogatywce, berecie czy furażerce), rękawach mundurów (w Marynarce Wojennej) lub na lewej piersi kurtki mundurowej.
    Wojsko Polskie – ogólna nazwa polskich sił zbrojnych stanowiących: formacje zbrojne państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków na terytorium dawnego państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków niebędących częścią struktury państwa polskiego, działających poza terytorium Polski.

    Generał dywizjistopień generalski. W Wojsku Polskim stopień niższy od generała broni i wyższy od generała brygady.

    Stopień generała dywizji w Wojsku Polskim wprowadzony został w 1922 roku.

    Oznaczenia stopnia[edytuj kod]

    Oznaki w kolorze srebrnym: wężyk generalski i dwie gwiazdki na naramiennikach i otoku czapki; dwa galony na daszku; orzełki na kołnierzach kurtek od mundurów i płaszczy.

    Generał broni – wysoki stopień wojskowy. W Wojsku Polskim stopień niższy od generała i wyższy od generała dywizji.Generał brygady – wysoki stopień wojskowy. W Wojsku Polskim najniższy stopień generalski. Niższym stopniem jest pułkownik, a wyższym generał dywizji.

    Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku generał dywizji na na daszku czapki garnizonowej posiadał dwa galony szerokości 6 mm naszyte obok siebie w odstępie 2 mm; zewnętrzny naszyty w odległości 6 mm od krawędzi daszka na całej długości jego łuku. Na taśmie otokowej czapki – wężyk generalski szerokości 3 cm i wysokości 3,5 cm. Ponadto na środku taśmy otokowej w przerwie wężyka dwie gwiazdki umieszczone na linii równoległej do krawędzi taśmy. Na naramiennikach – wężyk generalski wysokości 3,5 cm umieszczony w poprzek całego naramiennika, w odległości 5 mm od wszycia rękawa oraz dwie gwiazdki umieszczone wzdłuż linii prostej biegnącej przez środek naramiennika, Pierwsza gwiazdka w odległości 1 cm od wężyka a drugą w odległości 5 mm od wierzchołka ramienia pierwszej gwiazdki do kąta wklęsłego ramion drugiej gwiazdki.

    Naramiennik (potocznie pagon, dawniej epolet, galon) – element odzieży (zwłaszcza mundurów), który stanowi pasek materiału wszyty z jednej strony między górny koniec rękawa kurtki mundurowej a samą kurtkę, a drugim końcem przypinany, najczęściej guzikiem, w pobliżu kołnierza, tak że nakrywa ramię wzdłuż obojczyka osoby ubranej w tę kurtkę. Naramienniki stanowią element umundurowania, na których są umieszczane różnego rodzaju naszywki (paski, gwiazdki, wężyki, prostokąty – tzw. belki, krokiewki, diamenty) odróżniające żołnierzy (także policjantów, strażaków, niektórych harcerzy itp.) różnych stopni bądź funkcji.Generał – wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.

    W Wojsku Polskim Królestwa Kongresowego oznaką stopnia były epolety z grubymi bulionami z 3 gwiazdkami.

    W Armii Księstwa Warszawskiego oznaką stopnia były epolety z 3 gwiazdkami, haft (wężyk) na czapce, kołnierzu, mankietach i rabacie - podwójny.

    Zobacz też[edytuj kod]

  • Generał
  • Kategoria:Generałowie dywizji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
  • Przypisy

    1. Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. s. 124.
    2. Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku. s. 49-55.
    3. Linder 1960 ↓, s. oznaki stopni.

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06229-3.
  • Karol Linder: Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.
  • Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego; sygn. Mund. 45/71/III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1972.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.