l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Garłacz karabinowy

    Przeczytaj także...
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Karabin AK (ros. Автомат Калашникова – automat Kałasznikowa, polskie oznaczenia: 7,62 mm pmK, 7,62 mm kbk AK) – potocznie kałasznikow, karabin automatyczny konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej. Zastąpiony został przez karabinek AKM.
    Karabin-granatnik (kbg, kb-g) (karabinek-granatnik (kbkg, kbk-g)) – broń mogąca pełnić funkcję zarówno karabinu (karabinka) jak i granatnika. Dawniej najczęściej karabiny-granatniki powstawały poprzez wyposażenie karabinów w nasadki do miotania granatów karabinowych lub nasadkowych (granatniki nasadkowe), obecnie najbardziej popularne są karabiny-granatniki będące wersjami karabinów automatycznych wyposażonymi w granatniki podlufowe. Najrzadziej spotykanym rodzajem są kbg z integralnym granatnikiem (KBP A-91M).
    RWGŁ-3 - współczesny garłacz do miotania granatów z gazem łzawiącym
    kbkg wz. 1960 - polski karabin-granatnik, połączenie karabinu AK z nasadką do miotania granatów nasadkowych

    Granatnik nasadkowyindywidualna broń strzelecka wyposażona w nasadkę przeznaczoną do wystrzeliwania granatów przy pomocy naboi ślepych lub ostrych (nasadkowy układ miotający broni palnej).

    Broń strzelecka jest to broń palna przystosowana do amunicji strzeleckiej, której kaliber nie przekracza na ogół (z wyjątkiem wyspecjalizowanych środków np. granatników, rusznic przeciwpancernych) 20 mm. Do broni strzeleckiej zaliczamy także granaty ręczne.Lufa gwintowana – rodzaj lufy, stosowanej w broni palnej już w połowie XV stulecia. W lufie tej znajduje się gwint (skręcenie), które nadaje pociskowi ruch wirowy przez co jego lot jest znacznie bardziej stabilny dzięki efektowi żyroskopowemu. Jej zaletą jest duża celność, jednak ze względu na długi czas nabijania pierwszych egzemplarzy stosowana była początkowo jedynie w broni myśliwskiej lub wyborowej (np. arkebuzach). Powszechne stosowanie luf gwintowanych miało miejsce w drugiej połowie XIX wieku wraz z wynalezieniem amunicji zespolonej i broni odtylcowej.

    Najwcześniejszą formą granatnika nasadkowego był garłacz karabinowy. Jego nazwa nawiązywała do garłacza - odprzodowej broni palnej wyposażonej w lufę z charakterystycznym rozszerzeniem u wylotu. Garłacze karabinowe były karabinami wyposażonymi w cylindryczną nasadkę zamocowaną na końcu lufy (garłacz współosiowy) lub równolegle do lufy (garłacz równoległy). W garłaczach współosiowych miotanie granatu następowało za pomocą siły ciśnienia gazów prochowych ładunku miotającego naboju karabinowego, lub też przy wykorzystaniu tejże siły oraz energii pocisku wystrzelonego z karabinu i uderzającego w tylną część granatu karabinowego. W pierwszym przypadku granaty posiadały wzdłuż otwór centralny, przez który przelatywał pocisk, w drugim – tulejkę z otworem stożkowym do uchwycenia wystrzelonego pocisku.

    Granat (z łac. → wł. lub hiszp. Granada) – rodzaj broni, pocisk rażący odłamkami i energią wybuchu albo zapalający.Granatnik podwieszany (podlufowy) - granatnik o kalibrze do 40 mm mocowany pod lufą karabinu lub karabinka, przeznaczony głównie do miotania granatów odłamkowych na odległość do 400 m. Zestaw złożony z karabinu i granatnika podwieszanego jest nazywany karabinem-granatnikiem, a także granatnikiem karabinowym. Podstawowymi zespołami granatnika podwieszanego są: lufa, zamek, Mechanizm spustowy i celownik.

    W garłaczach równoległych nasadka była połączona z lufą karabinu kanałem gazowym, przez który przedostawały się gazy prochowe powstałe po odpaleniu naboju. Obecnie garłacze stosowane są głównie jako broń policyjna przeznaczona do miotania granatów z gazami łzawiącymi

    W okresie międzywojennym garłacze karabinowe znajdowały się w uzbrojeniu wojsk Francji, Niemiec, Włoch i ZSRR. W Wojsku Polskim stosowane były do karabinów systemu Berthiera wraz z granatami karabinowymi VB (Vivien-Bessieres).

    Karabinek-granatnik wz. 1960 – polska wersja AK przystosowana do wystrzeliwania granatów nasadkowych F-1N-60, PGN-60, KGN, DGN i CGN.Lakrymatory (łac. lacrima – łza; łzawiące bojowe środki trujące, potocznie gazy łzawiące) – podgrupa drażniących bojowych środków trujących przeznaczonych do skażania powietrza. Stosowane w postaci par i aerozoli przez policję i inne służby w czasie starć z demonstracjami, do celów ćwiczebno-treningowych oraz do nękania przeciwnika w czasie operacji militarnych.

    W czasie II wojny światowej pojawiły się udoskonalone wersje garłaczy karabinowych z nasadkami gwintowanymi. Granaty karabinowe miotane z tych garłaczy miały kaliber około 30 mm i masę 0,25-0,45 kg. Na ich powierzchni nacięte były bruzdy współpracujące z bruzdami lufy. Garłacze gwintowane były celniejsze od swoich poprzedników z okresu I wojny światowej, ale problemem pozostawała niewielka skuteczność niewielkich granatów karabinowych.

    Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej – siły i środki wydzielone przez Rzeczpospolitą Polską do zabezpieczenia jej interesów i prowadzenia walki. Siły Zbrojne są podstawowym elementem systemu obronnego państwa, przeznaczonym do skutecznej realizacji polityki bezpieczeństwa i obronnej. Zgodnie z obowiązującą Strategią Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Siły Zbrojne RP utrzymują gotowość do realizacji trzech rodzajów misji: zagwarantowanie obrony państwa i przeciwstawienie się agresji, udział w procesie stabilizacji sytuacji międzynarodowej oraz w operacjach reagowania kryzysowego i operacjach humanitarnych, wspieranie bezpieczeństwa wewnętrznego i pomoc społeczeństwu.Ręczna Wyrzutnia Granatów Łzawiących-3 (RWGŁ-3) – policyjny granatnik nasadkowy przeznaczony do miotania granatów z gazem łzawiącym.

    Pod koniec II wojny światowej pojawiły się granatniki nasadkowe miotające granaty nasadkowe. Wyposażone one były w cylindryczne urządzenia wylotowe, których zewnętrzna powierzchnia była prowadnicą, na którą nakładano granat. Obecnie większość karabinów posiada wielofunkcyjne urządzenia wylotowe pełniące także funkcję nasadki do miotania granatów nasadkowych, ale rzadko są w tej roli stosowane z uwagi na rozpowszechnienie granatników podwieszanych.

    VB - francuski granatnik nasadkowy z okresu I wojny światowej. Stosowane były do karabinów systemu Lebela i Berthiera wraz z granatami karabinowymi VB (Vivien-Bessieres).Garłacz (gardłacz, szturmak albo tromblon) – odprzodowa broń palna wyposażona w lufę z rozszerzeniem przy wylocie. Garłacze miały wymiary pośrednie pomiędzy pistoletami, a karabinkami i mogły strzelać kulami, siekańcami lub grubym śrutem ołowianym. Pocisków z innych materiałów nie stosowano, ponieważ mogły one zniszczyć wykonaną najczęściej z mosiądzu lufę. Długość garłacza nie przekraczała najczęściej 50 cm. Na zachodzie Europy garłacz nosił nazwę tromblonu, broń wojskowa zaś eskopety, a garłacz używany w marynarce, mający od spodu trzpień do osadzania garłacza na podstawie, nosił nazwę espingoli

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Czy wiesz że...? beta

    Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик [СССР], trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, [SSSR]) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.
    Berthier Modéle 1907 - francuski karabin powtarzalny kalibru 8 mm, produkowany na początku XX wieku, używany głównie podczas I wojny światowej. Do jego rodziny broni należały także karabinki Mle 1890 (polskie oznaczenie wz.1890) i Mle 1892 (wz.1892), z których konstrukcji się wywodził, oraz jego wersje pochodne: karabin Mle 1907/15 (wz.15), karabin i karabinek Mle 1916 (wz.16) i karabin Mle 1934 (kalibru 7,5 mm).

    Reklama

    tt