• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gao Gang


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Długi Marsz – przegrupowanie Chińskiej Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej z prowincji Jiangxi w południowo-wschodnich Chinach do Chin północno-zachodnich w okresie od października 1934 do października 1935.Wojna koreańska (kor. 한국전쟁) – wojna tocząca się w latach 1950–1953 na terytorium Półwyspu Koreańskiego między komunistycznymi siłami KRLD (północnokoreańskimi) i wspierającymi je wojskami ChRL, a siłami ONZ (głównie amerykańskimi) wspierającymi wojska Republiki Korei (południowokoreańskie).
    Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).

    Gao Gang (ur. 25 października 1905, zm. 17 sierpnia 1954) – chiński polityk komunistyczny. Od 1926 roku członek KPCh. W latach 30. kierował niewielkim, kontrolowanym przez chińskich komunistów obszarem Bao’an w prowincji Shaanxi, gdzie zakończył się Długi Marsz. Okazując lojalność Mao, Gao przetrwał pierwsze czystki w partii. W 1945 roku został członkiem KC i Biura Politycznego KPCh.

    Komunistyczna Partia Chin (chiń. upr. 中国共产党, chiń. trad. 中國共産黨, pinyin: Zhōngguó Gòngchǎndǎng) – rządząca partia narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, założona w roku 1921. Do 1927 współpracowała z Kuomintangiem, następnie toczyła z nim wojnę domową do roku 1949 z przerwą w latach 1937–1945, kiedy to obie partie zawarły taktyczny sojusz przeciwko japońskim najeźdźcom.Burżuazja (z fr. bourgeoisie – mieszkańcy miast) – pierwotnie synonim mieszczaństwa, następnie ogółu przedsiębiorców i osób zamożnych. Od końca XV wieku jest to określenie górnych, zamożnych warstw mieszczaństwa, odróżniających się od szlachty a także ludu żyjącego z pracy swoich rąk. Obecnie oznacza ogół ludzi posiadających kapitały i odpowiednio wysoką pozycję społeczną.

    W 1946 roku został wysłany do Mandżurii, wyzwolonej rok wcześniej spod japońskiej okupacji przez armię sowiecką. W 1949 roku został szefem partii w regionie Dongbei. Działając na tyłach chińskich ochotników walczących w wojnie koreańskiej, Gao zadbał o ich odpowiednie zaopatrzenie.

    Prącie (łac. penis, pot. członek) – narząd kopulacyjny u samców ssaków. Penisa posiadają także inne kręgowce, np. wiele gadów oraz niektóre ptaki (kazuary, strusie).Dongbei (Chiny Północno-Wschodnie) (chiń. upr.: 东北; chiń. trad.: 東北; pinyin: Dōngběi) - region Chin, w skład którego wchodzą trzy prowincje: Heilongjiang, Jilin i Liaoning, rozciągające się na przestrzeniach Niziny Mandżurskiej (patrz również: Mandżuria). Dongbei jest uznawany za odmienny od reszty kraju ze względu na surowy, subsyberyjski klimat, a także historię i obyczaje. Zamieszkuje go łącznie ok. 100 mln osób.

    Jako rządzący Dongbei nawiązał również dobre stosunki ze Stalinem, dzięki któremu region ten uzyskał od ZSRR pomoc ekonomiczną, której Stalin generalnie skąpił Chinom. Pamiątką po tej wyjątkowej współpracy jest Park Stalina w Harbinie – ewenement na skalę całych Chin, w których Stalin nie cieszył się kultem. Według źródeł radzieckich Gao miał swego czasu proponować Stalinowi oderwanie Mandżurii od Chin i przyłączenie jej jako kolejnej republiki do ZSRR.

    Maoizm (chiń. upr.: 毛泽东思想; chiń. trad.: 毛澤東思想; pinyin: Máo Zédōng Sīxiǎng; dosł. „Myśl Mao Zedonga”) jest wariantem ideologii komunistycznej, rozwinięciem marksizmu-leninizmu opartym na ideach przywódcy Komunistycznej Partii Chin Mao Zedonga. Maoizm jako odrębna ideologia ujawnił się w 1958 r. proklamowaniem kursu "trzech czerwonych sztandarów" (alternatywna wobec radzieckiej droga budowy komunizmu). Po rozbiciu radykalnej "bandy czworga" przez pragmatyków (1976-1977) został praktycznie wyparty przez dengizm, który w latach 90. XX w. uzupełniła Zasada Trzech Reprezentacji Jiang Zemina. Maoizm przyjęły m.in. komunistyczne partie w Chinach, Albanii, Malezji, Indonezji, Tajlandii, Birmie, Indiach (Komunistyczna Partia Indii - Marksistowsko-Leninowska), Nepalu (Komunistyczna Partia Nepalu (Maoistowska)), Australii, Peru (Sendero Luminoso). Najsilniejsze wpływy w Europie Zachodniej zdobyli maoiści w Holandii, Portugalii, Belgii i Norwegii. Wśród polskich komunistów zwolennikiem maoizmu był Kazimierz Mijal, a współcześnie Organizacja Czerwonej Gwardii. Maoizm inspirował też ruchy kontestacyjne w rozwiniętych krajach kapitalistycznych (Maj 1968) i organizacje partyzanckie w wielu krajach Trzeciego Świata.Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик [СССР], trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, [SSSR]) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.

    Współpracując z ZSRR Gao Gang sprowadził na siebie podejrzenia Mao, który uważał, że w Dongbei powstała swego rodzaju "sowiecka kolonia". W 1952 roku został szefem Centralnej Komisji Planowania ChRL i rok później przeniósł się do Pekinu. Zyskał w ten sposób pozycję nr 6 w partyjnej hierarchii, ale jednocześnie został również odcięty od swej bazy. Podczas IV Plenum 7 KC w lutym 1954 roku nieoczekiwanie wydalony z partii i aresztowany pod zarzutem przygotowania spisku w celu przejęcia władzy. Fakt jego aresztowania i zarzuty podano do publicznej wiadomości dopiero w marcu 1955 roku wraz z informacją, że popełnił samobójstwo w więzieniu.

    25 października jest 298. (w latach przestępnych 299.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 67 dni.

    Po dojściu do władzy Deng Xiaopinga rehabilitowano w latach 80. szereg polityków potępionych za czasów maoizmu. Gao Gangowi rehabilitacji jednak odmówiono, a Deng potwierdził, że jego wydalenie z partii było uzasadnione.

    Według najbardziej znanej anegdoty, Gao Gang miał mawiać, że pociąg ludu do burżuazyjnego stylu życia jest jak penis – do czasu idzie w górę.

    Przypisy

    1. Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004, s. 392. ISBN 83-88542-68-0.
    2. Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004, s. 208. ISBN 83-88542-68-0.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.