• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ganek - architektura

    Przeczytaj także...
    Weranda (fr. véranda) – dobudówka, najczęściej drewniane lub murowane pomieszczenie, otwarte lub oszklone, przykryte dachem, umieszczone przed wejściem do budynku albo przy innej elewacji.Balkon – element architektoniczny budynku, nadwieszony, posiadający formę otwartą. Stanowi część składową lokalu (mieszkania) i zazwyczaj powiązany jest z pomieszczeniem reprezentacyjnym. Jest to przestrzeń użytkowa – umożliwiająca lepszy, wzrokowy kontakt z otoczeniem i rekreacyjna – stanowiąca połączenie wnętrza budynku z zewnętrzem, będąca namiastką „zielonej izby” lub tarasu.
    Strop (budownictwo) – poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku. Strop przenosi obciążenia na pionowe elementy (ściany lub słupy). Na górnej powierzchni stropu układana jest podłoga, a dolną powierzchnię najczęściej pokrywa się tynkiem, tworząc sufit.
    Ganek w Trywieży na Podlasiu
    Ganek przed wiejską chałupą w Rosji

    Ganek – element budynku, występujący jako:

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
  • przybudówka z zewnętrznymi schodami przed wejściem do budynku, nakryta daszkiem podpartym słupkami, otwarta lub zamknięta ścianami z oknami. Często na stropie ganku budowano balkon lub niewielką izbę mieszkalną. Charakterystyczny dla dworków szlacheckich od XVI wieku, a później chałup wiejskich, stosowany także w willach podmiejskich z XIX i XX wieku;
  • długi, otwarty korytarz (krużganek, balkon lub galeria) na zewnątrz budynku, łącząca jego pomieszczenia, mieszczące się od strony podwórza;
  • półotwarty taras od strony ogrodu przyległego do zabudowań.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • weranda
  • wykusz
  • taras
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 52,53. ISBN 83-85001-89-1.
  • Korytarz – początkowo długa, wąska sień, z której można było przejść do innych pomieszczeń (mieszkań, pokojów). Korytarz występował w klasztorach, zamkach, pałacach, gdzie często miał bogatą oprawę architektoniczna (malarską i rzeźbiarską). Obecnie, pomieszczenie komunikacyjno – użytkowe, łączące ze sobą pomieszczenia wewnątrz budynku lub mieszkania.Słup - element konstrukcyjny (może być wolno stojący), pionowa (choć nie zawsze) podpora. Szczególnym zastosowaniem tego rodzaju podpór są słupy telefoniczne (telegraficzne) lub słupy energetyczne. Innym rodzajem są słupki drogowe albo graniczne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Dwór – szlachecki, wiejski dom mieszkalny. Forma wykształcona w architekturze polskiej okresu renesansu, przetrwała do XX wieku.
    Okno – element, konstrukcja zamykająca otwór w ścianie lub w dachu, służący do oświetlenia i przewietrzania pomieszczeń.
    Izba, (w języku staropolskim istba – pierwotnie nazwa komórki, łaźni; niegdyś oznaczała całą chatę składającej się z jednej izby. Z czasem zaczęto określać mianem izby każde pomieszczenie mieszkalne w wiejskim domu; współcześnie – pomieszczenie, które w lokalu mieszkalnym spełnia zdefiniowane na potrzeby GUS warunki.
    Ściana - w budownictwie przegroda (najczęściej pionowa), oddzielająca środowisko zewnętrzne od wewnętrznego lub dzieląca przestrzeń wewnątrz budynku. Może być elementem konstrukcyjnym.
    Trywieża – (gwarowe: Tryvéža, Trywież) wieś sołecka w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego. Zachowała się drewniana architektura typowa dla dawnej białoruskiej wsi (m.in. pomalowane listwy narożnikowe domów i kolorowe okiennice). Trywieża powstała w XVII wieku, w XVIII wieku była znana z produkcji żyta i gorzałki. Wieś zawsze była niewielka, liczba domów wahała się od 10 do 30. Mieszkańcy są narodowości białoruskiej i wyznania prawosławnego. W końcu XX wieku odkryto tu surowce ilaste.
    Taras – pozioma powierzchnia (budowla) umieszczona na wysokości parteru (terra – ziemia), ale również piętra lub na dachu (stropodach) i wówczas ogrodzona balustradą, przystosowana do przebywaniania na niej ludzi.
    Dach – górna, najwyższa część budynku, mająca za zadanie przykrycie i osłanianie go przed wpływami atmosferycznymi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.