• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Galwanostegia

    Przeczytaj także...
    Galwanizacja – potoczna nazwa galwanostegii, czyli elektrolitycznych metod wytwarzania powłok na różnych materiałach.Elektroliza — w chemii i fizyce - ogólna nazwa na wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego. W węższym zakresie pojęcie to obejmuje tylko procesy rozkładu. Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.
    Pasowanie - jest to skojarzenie pary elementów o tym samym wymiarze nominalnym, inaczej mówiąc połączenie dwóch elementów, z których jeden obejmuje drugi. Dotyczy zwykle wałka i otworu, a także stożka i otworu stożkowego.
    Elektrolityczne nanoszenie powłoki z miedzi

    Galwanostegia - jeden z dwóch podstawowych działów galwanotechniki (drugim jest galwanoplastyka). Galwanostegia zajmuje się elektrolitycznymi procesami powodującymi uzyskanie na powierzchni metali szeregu trwałych powłok różnych rodzajów (metalicznych lub niemetalicznych). Galwanostegia tym się różni od galwanoplastyki, że wytworzone powierzchnie są trwale związane z podłożem, podczas gdy w galwanoplastyce wytwarzane są powłoki oddzielane od powierzchni obrabianego przedmiotu.

    Stal – stop żelaza z węglem, plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie, o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,10%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla, cementyt występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.Korozja (łac. corrosio – zżeranie) – procesy stopniowego niszczenia materiałów, zachodzące między ich powierzchnią i otaczającym środowiskiem. Zależnie od rodzaju materiału dominujące procesy mają charakter reakcji chemicznych, procesów elektrochemicznych, mikrobiologicznych lub fizycznych (np. topnienie i inne przemiany fazowe, uszkodzenia przez promieniowanie).

    W szczególności procesami galwanostegicznymi są:

  • osadzanie powłok metalicznych na innych metalach
  • osadzanie powłok związków chemicznych metali innych niż podłoża
  • wytwarzanie powłok związków chemicznych metali podłoża
  • Procesami towarzyszącymi galwanostegii są:

  • oczyszczenie powierzchni metalu podłoża
  • zmiana struktury powierzchni metalu podłoża
  • Powłoki wytwarzane metodą galwanostegii mogą być cienkie - o grubości wystarczającej do uzyskania zamierzonego efektu powierzchniowego, lub też wyraźnie grubsze, i wtedy spełniają zadanie całą swoją grubością, jako dodatkowa warstwa materiału nałożona na podłoże wykazująca własne własności mechaniczne. W przypadku powłok cienkich zazwyczaj nie wlicza się ich grubości do rozmiarów wyrobu, w przypadku powłok grubych stanowią one wymierną zmianę rozmiarów wyrobu (aczkolwiek nadal mogą to być wielkości niewielkie). Powłoki wytworzone metodą galwanostegii mogą również powodować nieznaczny ubytek metalu podłoża - w przypadku różnego rodzaju procesów usuwania warstw przypowierzchniowych podłoża.

    Niklowanie - pokrywanie wyrobów metalowych warstwą niklu. Niklowanie wykonuje się w celach antykorozyjnych, dekoracyjnych a także technologicznych jako podłoże dla innych powłok galwanicznych.Tłuszcze – zwyczajowa nazwa grupy lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych, głównie triacylogliceroli. Reszty kwasowe występujące w cząsteczkach tłuszczów zawierają zwykle od 12 do 18 atomów węgla.

    Cienkie powłoki uzyskane metodą galwanostegii mogą służyć rozmaitym celom: ozdobnym, antykorozyjnym, lub przygotowaniu powierzchni podłoża do innych procesów technologicznych. Tym samym celom mogą służyć powłoki uzyskane poprzez usunięcie warstw przypowierzchniowych podłoża. Zmiany rozmiarów wyrobu są tutaj rzędu ułamków milimetrów.

    Węglowodory – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej strukturze wyłącznie atomy węgla i wodoru. Wszystkie one składają się z podstawowego szkieletu węglowego (powiązanych z sobą atomów węgla) i przyłączonych do tego szkieletu atomów wodoru.Galwanoplastyka – jeden z dwóch podstawowych działów galwanotechniki (drugim jest galwanostegia). Galwanoplastyka zajmuje się wytwarzaniem przedmiotów z metalu, cienkościennych, o skomplikowanych kształtach, zachowujących wiernie kształt podłoża, na którym są wytwarzane metodą osadzania elektrolitycznego.

    Grube powłoki służą wzmacnianiu powierzchni wyrobu w celach konstrukcyjnych w celu dostosowania wyrobu do pracy pod dużymi obciążeniami powierzchni, a także wytwarzane są w celu dostosowania wyrobu do pracy w środowisku silnie agresywnym chemicznie. Zmiany rozmiarów wyrobów mogą tutaj dochodzić do kilku milimetrów.

    Galwanotechnika - dział techniki zajmujący się teoretycznymi aspektami oraz praktycznymi metodami elektrolitycznego wytwarzania powłok na rozmaitych podłożach. Galwanotechnika zajmuje się wytwarzaniem powłok zarówno metodą osadzania na podłożu substancji pochodzących z elektrolitu, jak i metodą przetwarzania materiału podłoża.Siłownik to rodzaj silnika, w którym energia strugi czynnika roboczego jest zamieniana na energię mechaniczną ruchu postępowego, kątowego bądź krzywoliniowego nazywanego skokiem . Ruch kątowy w siłownikach jest rozumiany jako powtarzalny obrót, nieprzekraczający najczęściej 360°.

    Do procesów związanych z galwanostegią należą:

  • barwienie metalu podłoża - wytworzenie na powierzchni metalu bardzo cienkiej warstwy związków chemicznych w celach ozdobnych
  • nakładanie warstwy innego metalu
  • w celu antykorozyjnym - nakładanie warstwy metalu o wyższej odporności chemicznej
  • w celu ozdobnym - zwykle jest to nałożenie metalu bardziej błyszczącego, często także o innym odcieniu lub nawet barwie
  • w celu technologicznym - często stosowane jako warstwy pośrednie w celu zwiększenia przyczepności warstwy ostatniej (np. miedziowanie stali przed niklowaniem lub chromowaniem), lub nałożenie warstwy metalu dającego bardzo gładką powierzchnię, stosowane w produkcji zwierciadeł, także w celach konstrukcyjnych (np. nałożenie grubej warstwy chromu na pracujących elementach siłowników hydraulicznych)
  • odtłuszczanie - w specjalnej kąpieli usuwającej tłuszcze oraz wyższe węglowodory
  • polerowanie - wygładzanie powierzchni metalu w kąpieli o ograniczonej agresywności, w celu usunięcia powierzchni metalu przede wszystkim z miejsc najbardziej wystających, służy do zwiększenia połysku podłoża, czasami także do przystosowania wyrobu do odpowiednio ciasnego pasowania
  • trawienie - w kąpieli agresywnej, powodujące usuwanie tlenków metali oraz innych zabrudzeń, najczęściej usuwa także w pewnym stopniu podłoże
  • trawienie intensywne - powoduje zmatowienie podłoża w celu zwiększenia powierzchni styku z kolejną warstwą, a przez to zwiększenia jej przyczepności
  • wytwarzanie lub osadzanie związków chemicznych - w celach ozdobnych, antykorozyjnych, a w przypadku wytworzenia powłok porowatych także w celu uzyskania podłoża o zwiększonej przyczepności dla powłok malarskich, lakierniczych lub innych zabezpieczających
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • ogniwo galwaniczne
  • galwanotechnika
  • galwanizacja
  • Chromowanie - pokrywanie przedmiotów metalowych i z tworzyw sztucznych powłoką chromową. Chromowanie stosuje się w celu zwiększenia odporności na zużycie, poprawienia własności termicznych lub dla ozdoby. Chromowanie wykonuje się najczęściej metodami elektrolitycznymi.Zwierciadło optyczne, lustro – gładka powierzchnia o nierównościach mniejszych niż długość fali świetlnej. Z tego względu zwierciadło w minimalnym stopniu rozprasza światło, odbijając większą jego część. Dawniej zwierciadła wykonywano poprzez polerowanie metalu, później została opanowana technologia nakładania na taflę szklaną cienkiej warstwy metalicznej (zwykle srebra) metodami chemicznymi. Obecnie lustra produkuje się poprzez próżniowe naparowanie na szkło cienkiej warstwy metalu (najczęściej glinu).




    Warto wiedzieć że... beta

    Chrom (Cr, łac. chromium) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z bloku d układu okresowego. Ma 13 izotopów, od Cr do Cr, z czego trwałe są izotopy 50, 52, 53 i 54. Został odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.
    Związek chemiczny – jednorodne połączenie co najmniej dwóch różnych pierwiastków chemicznych za pomocą dowolnego wiązania.
    Ogniwo galwaniczne – układ złożony z dwóch elektrod zanurzonych w elektrolicie (dwa półogniwa). Źródłem różnicy potencjałów elektrod są reakcje chemiczne, zachodzące między elektrodami a elektrolitem. Gdy przez ogniwo nie płynie prąd (ogniwo otwarte), różnica potencjałów jest równa sile elektromotorycznej (SEM). Zamknięcie obwodu elektrycznego umożliwia przepływ ładunków i pojawienie się nadnapięcia, wskutek polaryzacji elektrod.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.