Galatea (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Galatea (gr. Γαλάτεια Galáteia – mlecznobiała, łac. Galatea) – imię noszone przez postacie kobiece w mitologii greckiej.

Gustave Moreau (ur. 6 kwietnia 1826 w Paryżu, zm. 18 kwietnia 1898 w Paryżu) – francuski malarz i grafik, jeden z czołowych twórców symbolizmu.Jean-Jacques Rousseau (ur. 28 czerwca 1712 w Genewie, zm. 2 lipca 1778 w Ermenonville) – genewski pisarz tworzący w języku francuskim, filozof i pedagog, autor koncepcji swobodnego wychowania.

Znane są trzy postacie w mitologii greckiej:

  • Nereida, w której zakochał się cyklop Polifem. Galatea pokochała śmiertelnika, sycylijskiego pasterza Akisa. Polifem zabił go rzucając na niego olbrzymią skałę. Galatea następnie zamieniła jego krew w jedną z sycylijskich rzek – Acis.
  • Galatea z Krety, córka Eurytiosa, małżonka Lamprosa. Lampros widząc, że żona jest brzemienna zapowiedział, że zaakceptuje tylko syna. Galatea urodziła córkę i ukryła ten fakt przed mężem. Nadała jej imię męskie Leukippos, ubierała jak chłopca, ale z biegiem lat coraz trudniej było zatajać płeć dziecka. Matka udała się do świątyni Latony, która zlitowała się nad dziewczynką i zmieniła jej płeć.
  • Ożywiony posąg o imieniu Galatea, żona Pigmaliona. Pigmalion zakochał się w wyrzeźbionym przez siebie posągu kobiety, który na jego prośbę ożywiła Afrodyta.
  • Odniesienia literackie i artystyczne[ | edytuj kod]

    Mit o Pigmalionie znalazł odzwierciedlenie w różnych dziedzinach sztuki np. w dramacie (Jean-Jacques Rousseau), poezji (Robert Graves), muzyce (opera) Jean-Philippe Rameau, w sztukach plastycznych (Étienne Maurice Falconet).

    Robert Graves (ur. 24 lipca 1895 w Wimbledonie, zm. 7 grudnia 1985 w Dejà, Majorka) – angielski poeta, prozaik i badacz mitologii. Syn irlandzkiego pisarza Alfreda Gravesa.Cyklopi (także Kiklopi, gr. Κύκλωπες Kýklōpes, łac. Cyclopes ‘okrągłoocy’) – w mitologii greckiej olbrzymy z jednym okiem pośrodku czoła, zajmujące się pasterstwem i budową ogromnych murów (cyklopowe mury). Pracowali też u Hefajstosa w kuźni i kuli pioruny dla Zeusa.
  • La Fábula de Polifemo y Galatea Luis de Góngora y Argote
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo, 1990, ISBN 83-04-01069-0.
    2. Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Zdzisław Piszczek). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1988, ISBN 83-01-03529-3.
    3. Nowa encyklopedia PWN, T. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ISBN 83-01-11967-5.
    Akis (Acis) – w mitologii greckiej syn Fauna i nimfy Symaithis. Sycylijski pasterz, śmiertelnik, którego pokochała nereida Galatea. Zakochany w niej cyklop Polifem ujrzawszy parę zakochanych zaczął ich ścigać. Galatea uciekła przed Polifem wskakując do morza, Akis zaś został śmiertelnie przywalony skałą. Galatea zamieniła jego krew w rzekę – Acis.Polifem (także Polifemos, Polyfem, Polyfemos, gr. Πολύφημος Polýphēmos, łac. Polyphemus) – cyklop w mitologii greckiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Acis Salisb. – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, obejmujący 9 gatunków, występujących w krajach basenu Morza Śródziemnego: Portugalii, Hiszpanii, Francji, Albanii, Grecji, Tunezji, Algierii i Maroku oraz na wyspach Balearach, Korsyce, Sardynii i Sycylii. Większość gatunków jest endemitami.
    Jean-Philippe Rameau (ur. 25 września 1683 w Dijon, zm. 12 września 1764 w Paryżu) – francuski kompozytor i teoretyk muzyki okresu baroku, autor oper, baletów i utworów klawesynowych.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
    Pigmalion (czasem także Pygmalion) – w mitologii greckiej król Cypru, który ożenił się z ożywionym przez Afrodytę posągiem kobiety z kości słoniowej - Galateą.

    Reklama