• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gabriela Porębina



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Dysertacja – pisemna praca naukowa (praca dyplomowa) pisana w celu uzyskania stopnia naukowego, zazwyczaj w formie rozprawy. W Polsce napisanie i przedstawienie do recenzji dysertacji jest warunkiem koniecznym otrzymania stopnia doktora.Stanisław Poręba (ur. 24 czerwca 1930 w Tarnowie, zm. 12 stycznia 2012 w Sosnowcu), mąż Gabrieli z d. Olak – polski filolog, rusycysta, historyk literatury rosyjskiej XX wieku. Absolwent Katedry Filologii Rosyjskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego (1955). Jeden z twórców studiów rusycystycznych na Uniwersytecie Śląskim, gdzie pełnił funkcje prodziekana Wydziału Filologicznego (1982–1984), dyrektora Instytutu Filologii Rosyjskiej (1984–1990). Emerytowany profesor Uniwersytetu Śląskiego i Wyższej Szkoły Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach. Współautor pierwszego polskiego podręcznika akademickiego do historii literatury rosyjskiej całego okresu sowieckiego (wraz z żoną Gabrielą Porębiną).

    Gabriela Porębina, również Olak-Porębina (ur. 8 lutego 1927, zm. 23 czerwca 1996 w Sosnowcu), żona Stanisława Porębypolska filolog, rusycystka, historyk literatury rosyjskiej XX wieku, organizator życia naukowego. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Śląskiego.

    Podręcznik akademicki - możliwie aktualna synteza wiedzy z danej dziedziny nauki, potrzebna i użyteczna zarówno ze względu na pracę naukową jak i na pracę dydaktyczną. Służy do nauczania w szkołach wyższych.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

    Spis treści

  • 1 Biografia naukowa
  • 2 Upamiętnienie
  • 3 Ocena
  • 4 Publikacje
  • 4.1 Książki
  • 4.2 Redakcja książek
  • 5 Przypisy
  • 6 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Uniwersytet Gdański (w skrócie UG) – uczelnia z siedzibą rektora w Gdańsku, powstała 20 marca 1970, na mocy decyzji Rady Ministrów, z połączenia Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie (założonej w 1945 jako Wyższa Szkoła Handlu Morskiego) i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (założonej w 1946).
    Piotr Fast (ur. 1 listopada 1951 w Warszawie) – profesor zwyczajny, historyk literatury rosyjskiej, przekładoznawca, tłumacz. Absolwent rusycystyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1975). Długie lata związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach, gdzie został zatrudniony w 1975, zdobył stopnie naukowe (doktora w 1980, doktora habilitowanego w 1987), tytuł naukowy profesora (1995) oraz pełnił rozliczne funkcje kierownicze (m.in. prorektora ds. studenckich – 1990–1993). W latach 2005–2010 – rektor Wyższej Szkoły Lingwistycznej w Częstochowie. Następnie pracował w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera. Od roku akademickiego 2012/13 profesor na Wydziale Humanistyczno-Społecznym Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej.
    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:
    Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.
    Kandydat nauk (ros. кандидат наук, cz. kandidát věd) – w Rosji i wielu krajach byłego ZSRR stopień naukowy niższy od stosowanego tam stopnia doktora nauk (odpowiednika polskiej habilitacji), odpowiadający polskiemu stopniowi naukowemu doktora, nadawany po tzw. aspiranturze (studia doktoranckie) i przeprowadzeniu przewodu oraz obronie pracy.
    Docent (niem. Dozent od łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.046 sek.