• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • GEO 600

    Przeczytaj także...
    Interferometr Michelsona to jeden z najczęściej stosowanych interferometrów. Posiada dwa prostopadłe do siebie ramiona. Monochromatyczne światło ze źródła A wpada do wnętrza układu i w centralnej części rozdziela się na dwie wiązki na półprzepuszczalnym zwierciadle B. Na końcu obu ramion znajdują się zwierciadła C, które zawracają bieg promieni. Jedno ze zwierciadeł dodatkowo jest ruchome i za jego pomocą zmienia się drogę optyczną jednej z wiązek w celu ustawienia interferometru. Po odbiciu obie wiązki padają ponownie na półprzepuszczalne zwierciadło, gdzie biegną już w jednym kierunku (do obserwatora D) i interferują ze sobą.LISA (skrót od Laser Interferometer Space Antenna) – planowany wspólnie przez NASA i ESA eksperyment w przestrzeni kosmicznej, mający na celu bezpośrednie wykrycie fal grawitacyjnych. Urządzenie znajduje się w fazie projektu, rozpoczęcie obserwacji planowane jest najwcześniej na rok 2018.
    Próżnia – w rozumieniu tradycyjnym pojęcie równoważne pustej przestrzeni. We współczesnej fizyce, technice oraz rozumieniu potocznym pojęcie próżni ma zupełnie odmienne konotacje.


    GEO600detektor fal grawitacyjnych, bazujący na zasadzie interferometru Michelsona. Zbudowany w roku 1995 z inicjatywy Instytutu Maxa Plancka, wydziału fizyki grawitacji (Instytut Alberta Einsteina), przy współpracy z Uniwersytetem w Hanowerze, Uniwersytetem w Cardiff oraz Uniwersytetem w Glasgow. Budżet wyniósł 6 milionów euro.

    Hanower (niem. Hannover) – miasto w Niemczech, stolica kraju związkowego Dolna Saksonia (niem. Niedersachsen) oraz związku komunalnego Region Hanower. Leży nad rzeką Leine. Rozwinięty przemysł środków transportu (samochody, lokomotywy, wagony), elektrotechniczny (zakłady Telefunken), chemiczny, włókienniczy, gumowy Continental AG i spożywczy (czekolada). Siedziba Stowarzyszenia Krajowego (Landesverbände) Technisches Hilfswerk obejmującego swym zasięgiem landy Dolna Saksonia oraz Brema.Detekcja fal grawitacyjnych – eksperyment mający na celu wykrycie i zbadanie własności fal grawitacyjnych – znikomo małych zaburzeń czasoprzestrzeni, których istnienie przewidywane jest przez ogólną teorię względności Alberta Einsteina.

    Liczba 600 w nazwie detektora pochodzi od długości jego ramion, liczących 600 m każde (dla porównania detektor LIGO ma ramiona o długości 4 km, a VIRGO – 3 km każde).

    Detektor znajduje się we wsi Ruthe w Niemczech (niedaleko Sarstedt, na północ od Hanoweru).

    Fale grawitacyjne w ogólnej teorii względności – przemieszczająca się z prędkością światła zmarszczka w czasoprzestrzeni. W mechanice nierelatywistycznej fala ta objawia się jako rozchodzące się drgania pola grawitacyjnego. Źródłem fal grawitacyjnych jest ciało poruszające się z przyspieszeniem. Do uzyskania obserwowalnych efektów ciało musi mieć bardzo duże przyspieszenie i ogromną masę. Obiekt emitujący fale traci energię, która unoszona jest w postaci promieniowania. Kwantem promieniowania grawitacyjnego jest grawiton, hipotetyczna cząstka.Bardzo wysoka próżnia (Ultra High Vacuum) to przedział próżni w którym ciśnienie resztkowe wynosi od ~10 do ~10 mbar (odpowiednio ~7,5*10 do ~7,5*10 Tr lub ~10 do ~10 Pa). UHV wymaga użycia specjalnych materiałów zarówno do budowy komory jak i urządzeń używanych we wnętrzu (najczęściej komora jest z wysokiej jakości stali szlachetnej).

    Zasada działania[]

    Za pomocą interferometru można określić zmianę długości jednego ramienia względem do drugiego. Przemieszczająca się fala grawitacyjna powinna wywołać charakterystyczne zaburzenie różnicy długości ramion i tym samym ukazać swoje istnienie. Do tej pory (2007) nie udało się eksperymentalnie wykazać istnienia fal grawitacyjnych.

    LIGO (skrót od Laser Interferometer Gravitational Wave Observatory – czyli Laserowe Obserwatorium Interferometryczne Fal Grawitacyjnych) – detektor fal grawitacyjnych, grawitonów, bazujący na zasadzie interferometru Michelsona. LIGO jest wspólnym przedsięwzięciem naukowców z MIT, Caltech i wielu innych szkół wyższych i uniwersytetów. Cały projekt jest sponsorowany przez National Science Foundation. Pomysł budowy detektora powstał w 1992, a jego pomysłodawcami byli Kip Thorne i Ronald Drever z Caltech oraz Rainer Weiss z MIT. Budowę rozpoczęto w 1996, a zakończono cztery lata później, natomiast pierwszych badań naukowych dokonano w 2002. Koszt budowy wyniósł 365 mln USD (według kursu z 2002 roku).

    Dane techniczne[]

  • Rura próżniowa:
  • długość 2 × 600 m
  • przekrój 60 cm
  • grubość 0,8 mm
  • Próżnia: ciśnienie < mbar (UHV)
  • Laser: pompowany diodowo Nd:YAG o długości fali 1064 nm
  • Moc lasera: 10 W mocy wyjściowej (Tryb jednomodowy)
  • Wzmocnienie mocy: do 10 kW
  • Wzmocnienie sygnału: do 100x
  • Optyka: Lustra kwarcowe o przekroju 25 cm
  • Zakres częstotliwości: 50 Hz do 2 kHz
  • Szerokość pasma: 60 Hz do 1 kHz
  • Czułość względna: dla sygnałów impulsowych
  • Zobacz też[]

  • LISA
  • Linki zewnętrzne[]

  • Oficjalna strona projektu GEO 600
  • Our world may be a giant hologram



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama