• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Głowaczów - województwo mazowieckie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Klasa okręgowa (lub liga okręgowa) (w województwie zachodniopomorskim liga okręgowa i klasa okręgowa) – szósta w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek piłkarskich w Polsce (w województwie zachodniopomorskim liga okręgowa to szósty poziom rozgrywek ligowych, natomiast klasa okręgowa to siódmy poziom). Stanowi pośredni szczebel rozgrywkowy między IV ligą polską, a klasą A (w województwie zachodniopomorskim między ligą okręgową, a Klasą A, natomiast liga okręgowa to pośredni poziom rozgrywkowy między IV ligą, a klasą okręgową) będąc jednocześnie drugim szczeblem regionalnym (VI poziom ligowy) (w województwie zachodniopomorskim drugim i trzecim szczeblem regionalnym) (VI i VII poziom ligowy). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon) systemem kołowym i przeznaczone są dla polskich klubów piłkarskich, grających w grupach okręgowych (swym zasięgiem obejmują one kilka leżących obok siebie powiatów danego województwa). Zwycięzcy każdej z grup klasy okręgowej uzyskują awans do IV ligi polskiej (w województwie zachodniopomorskim zwycięzcy grup ligi okręgowej awansują do IV ligi, a klasy okręgowej do ligi okręgowej), zaś najsłabsze zespoły relegowane są do poszczególnych grup klas A (w województwie zachodniopomorskim najsłabsze drużyny grup ligi okręgowej spadają do klasy okręgowej, a najsłabsze zespoły klasy okręgowej spadają do Klasy A). Zarządzana przez – działające w imieniu Polskiego Związku Piłki Nożnej – Okręgowe Związki Piłki Nożnej.Prawo chełmińskie niem. Kulmer Recht, łac. Jus Culmense vetus – odmiana prawa magdeburskiego powstała około 1233 w Chełmnie i Toruniu, używana głównie na Pomorzu, Prusach, Mazowszu, Warmii i Podlasiu. Na skutek zarządzenia Kazimierza Jagiellończyka od 1476 obowiązywało wszystkich mieszkańców Prus Królewskich (także szlachtę). Najstarsze dokumenty to Kulmer Handfeste Hermanna von Salza z 1232 i Alte Kulm z XIV wieku. Nigdy nie uzgodniono oficjalnej kodyfikacji. W praktyce stosowano głównie wydane drukiem projekty kodyfikacji z lat 1566, 1580 oraz 1594.

    Głowaczówwieś w Polsce położona nad rzeką Radomką, w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Głowaczów. Położona na trasie między Warką a Kozienicami, otoczona Puszczą Kozienicką i Puszczą Stromiecką. Krzyżuje się tu droga krajowa nr 48 z drogą wojewódzką 730. Przez Głowaczów przebiega pieszy szlak turystyczny czerwony szlak im. Witaliusza Demczuka.

    Kahał (hebr. קהלה kehilla – zgromadzenie, gmina) – wyrażenie z języka jidysz oznaczające gminę, formę organizacji społeczności żydowskiej. Słowo to oznacza zarówno samo skupisko ludności, wewnętrznie zorganizowane i posiadające władzę, jak i grupę władz gminy.Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie (MHŻP) – muzeum znajdujące się w Śródmieściu Warszawy, na Muranowie. Jest jedyną polską instytucją kultury dokumentującą tysiącletnią historię Żydów w Polsce.

    Miejscowość jest siedzibą gminy Głowaczów. Do 1954 roku siedziba gminy Mariampol. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Parafia Głowaczów
  • 3 Znane osoby powiązane z Głowaczowem
  • 4 Ważniejsze obiekty
  • 5 Oświata
  • 6 Sport
  • 7 Galeria zdjęć
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • Historia[]

    Na początku XX w. prowadzone były prace archeologiczne m.in. "Na Trawce" koło młyna, które ujawniły pozostałości po pogańskim cmentarzysku (kultura Przeworska) z I i II w. p.n.e.

    Puszcza Kozienicka – kompleks leśny w środkowej Polsce, położony na obszarach Równiny Kozienickiej, pomiędzy Radomiem i Wisłą, na granicy powiatów kozienickiego i radomskiego (województwo mazowieckie). Część pradawnej Puszczy Radomskiej. Od XVI w. nazywano ją powszechnie, ze względu na rolę jaką odgrywała wtedy położona w jej środku Jedlnia – Puszczą Jedleńską. Obecna nazwa utrwaliła się dopiero od połowy XIX wieku.Radomka – rzeka dawniej zwana Radomierzą, lewobrzeżny dopływ Wisły. Ma długość 98 km, dorzecze zajmuje powierzchnię ponad 2000 km².

    Miasto Głowaczów zostało założone w 1445 przez Sędziwoja "Głowacza" Leżeńskiego herbu Nałęcz, na gruntach wsi Leżenice, za zezwoleniem księcia mazowieckiego Bolesława, na prawie chełmińskim.

    Kolejnymi dziedzicami Głowaczowa byli Leżeńscy, Wieszczyńscy i Boscy wraz z rodziną Ostrorogów.

    Głowaczów utracił prawa miejskie w 1869 roku.

    Gmina Głowaczów (do 1949 gmina Mariampol ) - gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie radomskim.Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.

    W drugiej połowie XVII w. w Głowaczowie zaczęli osiedlać się Żydzi, a w następnym stuleciu powstała samodzielna gmina wyznaniowa. W 1827 w 64 domach mieszkało 490 ludzi, w 1861 w 98 domach 3934 (z czego 396 Żydów), zaś pod koniec tamtego stulecia w 121 domach 1424 mieszkańców. W bitwie pod Lipą koło Głowaczowa 15 lutego 1864 poniósł klęskę oddział powstańczy "Dzieci Warszawy" pod dowództwem por. Pawła Gąsowskiego. W 1899 r. powstała synagoga, wcześniej istniał już żydowski cmentarz.

    Arbeitslager Treblinka, SS-Sonderkommando Treblinka, Vernichtungslager Treblinka – wymiennie stosowane nazwy kompleksu dwóch niemieckich obozów, pracy i zagłady (odpowiednio: Treblinka I i Treblinka II), istniejących w latach 1941–1944 (obóz pracy) i 1942–1943 (obóz zagłady) w lasach nad Bugiem, wzdłuż linii kolejowej Siedlce–Małkinia, niedaleko wsi Poniatowo. Nazwa pochodzi od nazwy stacji kolejowej znajdującej się w pobliżu obozów.Bitwa pod Lipą – stoczona w czasie powstania styczniowego 15 lutego 1864 roku w okolicach miejscowości Lipa pod Głowaczowem przez oddział Dzieci Warszawskich Pawła Gąsowskiego z oddziałem wojsk rosyjskich dowodzonych przez podpułkownika Zankisowa.

    W 1921 r. było 2271 mieszkańców (z czego 1411 Żydów).

    We wrześniu 1939 toczyły się tu walki oddziałów osłaniających wycofującą się za Wisłę armię "Prusy". 10 września 1939 roku odbyła się Bitwa o Głowaczów, w której walczyła 13 Kresowa Dywizja Piechoty wspomagana przez 1 Batalion Czołgów Lekkich. Podczas bitwy zniszczono przynajmniej dwa niemieckie czołgi, a w rezultacie walk Niemcy wycofali się za Radomkę. Głowaczów został poważnie zniszczony podczas kampanii wrześniowej. Pewną ilość Żydów z Głowaczowa wywieziono do obozów pracy w dystrykcie lubelskim w 1940 r.. Wiosną 1940 mieszkańcy Głowaczowa, a więc i Żydzi, zostali wysiedleni w związku z budową poligonu lotniczego w okolicy. Żydów przeniesiono na nieużytki między Jasieńcem a Mariampolem, gdzie żyli w prowizorycznych budach z dykty, blachy itp.. Jako, że wysiedlenie Żydów z Głowaczowa odbywało się przy udziale Naczelnej Rady Starszych w Radomiu, to być może pozwoliło to na rozlokowanie przesiedleńców przynajmniej w części wedle jej wskazówek, a nie według wskazań niemieckich. W drugiej połowie sierpnia 1942 r. Żydów z Głowaczowa przeniesiono do getta w Kozienicach, skąd zostali później wywiezieni do Treblinki, gdzie ich wymordowano.

    10 września jest 253. (w latach przestępnych 254.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 112 dni.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Marynarka Wojenna (MW) – jeden z czterech rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obok Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Wojsk Specjalnych. Marynarka Wojenna przeznaczona jest do obrony interesów państwa na polskich obszarach morskich, morskiej obrony wybrzeża oraz udziału w lądowej obronie wybrzeża we współdziałaniu z innymi rodzajami sił zbrojnych w ramach strategicznej operacji obronnej. Na podstawie umów międzynarodowych, Marynarka Wojenna zobowiązana jest do utrzymywania zdolności do realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa zarówno w obszarze Morza Bałtyckiego jak i poza nim. Podstawowym zadaniem Marynarki Wojennej jest obrona i utrzymanie morskich linii komunikacyjnych państwa podczas kryzysu i wojny oraz niedopuszczenie do blokady morskiej kraju. W czasie pokoju Marynarka Wojenna wspiera działania Straży Granicznej w obszarze morskich wód terytorialnych i wyłącznej strefy ekonomicznej. Trzon struktury Marynarki Wojennej tworzą flotylle okrętów, Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej, a także brzegowe jednostki wsparcia i zabezpieczenia działań oraz ośrodki szkolne.
    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Parafia rzymskokatolicka Świętego Wawrzyńca w Głowaczowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Głowaczowie. Należy do dekanatu głowaczowskiego diecezji radomskiej.
    Cmentarz parafialny w Głowaczowie – cmentarz rzymskokatolicki parafii św. Wawrzyńca w Głowaczowie, położony przy ulicy Leżeńskiej.
    Kościół św. Wawrzyńca w Głowaczowie – kościół parafii św. Wawrzyńca w Głowaczowie, wybudowany przez księdza Stanisława Sikorskiego w latach 1956-1966 na gruzach dawnej świątyni, wysadzonej w 1944 r. przez hitlerowców.
    Droga wojewódzka nr 730 (DW730) - droga wojewódzka łącząca drogę S7 w Skurowie z DK48 w Głowaczowie, licząca 45 km. Droga w całości położona w województwie mazowieckim, przebiega przez 2 powiaty: grójecki (gminy: Grójec, Jasieniec i Warka) oraz kozienicki (gminy: Grabów nad Pilicą i Głowaczów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.064 sek.