• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Główka - grzyby

    Przeczytaj także...
    Owocnik, twór grzybniowy – zbita część grzybni, wytwarzana przez nią w formie charakterystycznej dla każdego gatunku, tworząca na zewnątrz lub wewnątrz zarodniki. Owocniki występują u grzybów wyższych; workowców i podstawczaków, a ich zadaniem jest wytwarzanie zarodników. Zbudowane są z dwóch rodzajów grzybni: płonnej – plektenchymy, stanowiącej rusztowanie i zarodnionośnej – obłoczni, w której wytwarzane są zarodniki. Mogą mieć różną postać, np. kapelusza osadzonego na trzonie, kopyta, bulwy, miseczki, maczugi, krzaczka, różdżki, płaskiej skorupy i inne. Istnieje ogromna różnorodność kształtów i barw owocników. Niemal wszystkie wyrastają nad ziemią, ale istnieją też owocniki podziemne, np. u trufli.Trzon grzyba – część owocnika, występująca u wszystkich grzybów kapeluszowych oraz u niewielkiej ilości grzybów bezkapeluszowych (o owocnikach typu hubowatego).
    Okrywa, perydium (łac. peridium) – osłonka otaczająca owocnik u niektórych grup grzybów i śluzowców. Występuje np. w rodzinach tęgoskórowate, piestrówkowate i in. Okrywa początkowo szczelnie otacza cały owocnik, a wewnątrz niej znajduje się warstwa rodzajna (hymenium), w której powstają zarodniki. Po ich dojrzeniu okrywa otwiera się lub odpada, umożliwiając zarodnikom rozsiewanie się. Dawniej grzyby posiadające taki zamknięty owocnik zaliczano do grupy wnętrzniaków. W obecnej klasyfikacji systematycznej grzybów grupy takiej nie wyróżnia się.
    Owocniki z główką u berłóweczki

    Główka (łac. caput) – kulista część owocnika u niektórych grzybów, znajdująca się na szczycie jego trzonu. Występuje np. u grzybów z rodzaju berłóweczka (Tulostoma). Owocniki z główką stanowią pośrednią formę między owocnikami otwartymi (grzyby kapeluszowe), a owocnikami zamkniętymi (wnętrzniakami). Po dojrzeniu główka pęka i przez pęknięcie wydostają się z niej zarodniki. Miejsce pęknięcia (ujście) i jego morfologia mają znaczenie przy oznaczaniu niektórych gatunków grzybów główkowych. Czasami u podstawy główki znajdują się w postaci kołnierzyka resztki egzoperydium.

    Zarodnik, spora – termin stosowany w botanice, mykologii i mikrobiologii w odniesieniu do komórki służącej do rozmnażania protistów, roślin (mszaki, paprotniki) i grzybów. Zarówno termin „zarodnik” jak i „spora” są stare – pochodzą z czasów, gdy nie znano jeszcze dokładnie procesów rozmnażania tych grup organizmów, stąd też też używane są zarówno do określania komórek służących do rozmnażania bezpłciowego, jak i płciowego.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Nie zawsze główka ma kulisty kształt. U niektórych owocników, np. w rodzinie smardzowatych, główka jest wydłużona, a na jej powierzchni znajdują się wypukłe żebra i wklęsłe alweole.

    Grzyb kapeluszowy – potoczna nazwa grzybów podstawkowych (Basidiomycota), u których owocniki zbudowane są z kapelusza i trzonu. Grzyby kapeluszowe wyrastają nad powierzchnią ziemi, a ich hymenofor zawsze znajduje się na spodniej stronie kapelusza. Grzyby kapeluszowe występują głownie w rzędach borowikowce (Boletales), pieczarkowce (Agaricales) i gołąbkowce (Russulales).Alweole – jamkowate zagłębienia w owocnikach niektórych grzybów. Mogą mieć kształt okrągławy lub graniasty, jak np. u smardzów (Morchella), lub są to podłużne jamki, jak np. u piestrzenic (Gyromitra). Mogą być płytkie lub głębokie. Sześciokątne alweole smardzów nadają im wygląd plastra miodu. Podłużne alweole piestrzenic mogą tworzyć mniej więcej równoległe pionowe szeregi, lub są pofałdowane, nadając owocnikom mózgowaty wygląd.

    Przypisy

    1. Wanda Rudnicka-Jezierska: Grzyby (Mycota). Tom XXIII. Podstawczaki (Basidiomycetes): purchawkowe (Lycoperdales), tęgoskórowe (Sclerodematales), pałeczkowe (Tulostomatales), gniazdnicowe (Nidulariales), sromotnikowe (Phallales), osiakowe (Podaxales). Kraków: Instytut Botaniki PAN, 1991. ISBN 83-85444-01-7.
    2. Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-89648-09-1.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).Wnętrzniaki (klasa Gasteromycetes lub rząd Gastrales) – w dawnych systemach klasyfikacyjnych (I połowa XX w.) nazwą tą określano grupę grzybów o zamkniętych owocnikach. Wówczas grzyby zaliczano jeszcze do roślin. Była to klasyfikacja sztuczna, oparta na podobieństwie budowy. W obecnych systemach klasyfikacyjnych, opartych na pokrewieństwie, takiej grupy grzybów nie wyróżnia się.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.