• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Góry Lewockie

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Zámčisko – szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1236 m n.p.m. Zalesiony. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.
    Kopa – szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1231 m n.p.m. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.
    Położenie Gór Lewockich na mapie Słowacji
    Położenie Gór Lewockich na mapie Centralnych Karpat Zachodnich
    Góry Czerchowskie i Góry Lewockie, widok z Jarzębiny
    Góry Lewockie, widok z Białej Spiskiej

    Góry Lewockie (t. Pogórze Lewockie; słow. Levočské vrchy; 514.74) – pasmo górskie w Obniżeniu Liptowsko-Spiskim łańcucha Centralnych Karpat Zachodnich. Leży we wschodniej Słowacji, w historycznym regionie Spisz, w obecnym kraju preszowskim.

    Świerk pospolity (Picea abies (L.) H.Karst) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Jest to jedyny gatunek świerka występujący naturalnie w Polsce. Rośnie głównie w północno-wschodniej części kraju, na południu Polski, w górach i na pogórzu. Nie występuje w sposób naturalny w centralnej i zachodniej Polsce (tzw. pas bezświerkowy). Zasięg tego gatunku rozciąga się na północy Europy od Norwegii do Rosji, występuje także w Alpach, Sudetach, Karpatach oraz na Bałkanach. Na wschodzie sięga Uralu, gdzie stopniowo wypiera go świerk syberyjski (Picea obovata). Północna granica występowania przebiega w Norwegii (70°N).Derežová - szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1214 m n.p.m. Zalesiony, pod szczytem chroniona Derežovská jaskyňa. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.

    Góry Lewockie są zbudowane ze zrębowego fliszu podhalańskiego – piaskowców, łupków iłowych, zlepieńców i brekcji. Są słabo sfałdowane, mają postać erozyjnego płaskowyżu, ograniczonego ze wszystkich stron uskokami.

    Góry tworzy centralny masyw z wybiegającymi z niego promieniście krótkimi ramionami, rozdzielonymi głęboko wciętymi dolinami.

    Na północy i zachodzie Góry Lewockie opadają w Kotlinę Popradzką, a na południu – w Kotlinę Hornadzką. Na południowym wschodzie graniczą z Braniskiem i Bachureniem, a na północnym wschodzie – z Górami Czerchowskimi. Pod względem hydrologicznym należą do zlewni Popradu i Hornádu, a przez pasmo biegnie europejski dział wód, rozgraniczający dorzecze Morza Bałtyckiego i Czarnego. Na obszarze Gór leżą źródła Torysy, dopływu Hornádu.

    Bachureń (515.29*; słow. Bachureň) – fliszowe pasmo górskie we wschodniej Słowacji. Część Łańcucha Rudaw Słowackich w Wewnętrznych Karpatach Zachodnich.Jedną z pozostałości wielowiekowej przynależności Słowacji do Królestwa Węgier (896-1918) jest tradycyjny podział Słowacji na regiony. Podział ten nie pokrywa się z obecnym podziałem administracyjnym Słowacji, jednak jest szeroko używany wśród mieszkańców Słowacji i stanowi podstawę do podziału Słowacji na regiony turystyczne, używanego przez publiczne instytucje promujące turystykę.

    Najwyższe szczyty Gór Lewockich:

  • Čierna hora 1289 m
  • Siminy 1287 m
  • Ihla 1283 m
  • Repisko 1251 m
  • Kuligura 1250 m
  • Zámčisko 1236 m
  • Hrča 1240 m
  • Škapová 1232 m
  • Kopa 1231 m
  • Javorina 1225 m
  • Čiernohuzec 1216 m
  • Derežová 1214 m
  • Javor 1206 m
  • Klimat Gór Lewockich jest chłodny. Przeciętne temperatury stycznia wynoszą -6 ÷ -7 °C, lipca 14 ÷ 16 °C. Opady wynoszą 700 ÷ 900 mm rocznie. Góry leżą w cieniu opadowym Tatr, co wyraźnie zmniejsza ilość opadów.

    Ihla - szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1283 m n.p.m. Zalesiony. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.Poprad (słow. Poprad, niem. Popper, węg. Poprád) – rzeka we wschodniej Słowacji i w południowo-wschodniej Polsce, w dorzeczu Wisły. W dokumentach źródłowych nazwa Poprad jest jedną z najstarszych na Podtatrzu. W 1244 występowała jako Poprad, ale także Poprat, Popart, Paprad, Poprut itp., jednak etymologia tego słowa jest wciąż sporna.

    Grzbiety Gór Lewockich są trudno dostępne. Pokrywają je zwarte lasy świerkowe z domieszką jodły, głównie w dolinach. Na południowym i południowo-zachodnim skraju pasma zachowały się lasy bukowo-dębowe z domieszką jodły.

    Obrzeża Gór zostały skolonizowane po najazdach tatarskich w XIII wieku przez osadników niemieckich. Miasta w otaczających dolinach – Lewocza, Lubica, Kieżmark, Podoliniec, Lubowla, Lipany – rozwijały się dzięki górnictwu i rzemiosłu. Od XIII do XV wieku wioski w obniżeniach podgórskich (Torysky, Repaše, Olšavica) podlegały kolonizacji wołoskiej. Od XV do XVIII wieku część Gór należała, tytułem zastawu, do Polski. Rejon Gór Lewockich zamieszkuje ludność różnoetniczna – słowacka, polska, rusińska (łemkowska) i niemiecka, jak również Cyganie.

    Lubica (słow. Ľubica) – miejscowość na Słowacji, w powiecie kieżmarskim, kraju preszowskim. Znajduje się tuż po wschodniej stronie Kieżmarku, oddzielona od niego potokiem Lubica. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 67 z Popradu do Łysej Polany oraz odbiega od niej na południe droga lokalna nr 536 prowadząca przez Vrbov do Spiskiego Czwartku.Uskok – struktura tektoniczna powstała w wyniku rozerwania mas skalnych i przemieszczenia ich wzdłuż powstałej powierzchni (lub wąskiej strefy zniszczenia), zwanej powierzchnią uskoku (lub strefą uskokową). Uskokom mogą towarzyszyć inne struktury tektoniczne (przyuskokowe podgięcia warstw, fałdy, fleksury).

    Poligon wojskowy "Javorina"[]

    Na początku lat 50. XX w. zapadła decyzja o utworzeniu na terenie Gór Lewockich górskiego poligonu wojskowego o powierzchni 313 km². Między lutym a kwietniem 1952 r. czechosłowacka armia wysiedliła w tym celu całkowicie 4 wsie: Blažov, Dvorce, Lubické Kúpele i Ruskinowce. Poligon objął także tereny rolne i leśne należące administracyjnie do 23 innych miejscowości. Zamknięte dla ruchu zostały wszystkie drogi, przecinające jego teren. Na poligonie prowadziły ćwiczenia wojska pancerne i obrony przeciwlotniczej. Po zdławieniu "Praskiej wiosny" w 1968 r. na terenie poligonu przez wiele lat stacjonowały jednostki armii radzieckiej.

    Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.Kraj preszowski (słow. Prešovský kraj) – jednostka administracyjna Słowacji, jeden z 8 krajów, na które podzielone zostało to państwo.

    Od 1992 r. mieszkańcy czterech wysiedlonych wsi zaczęli otrzymywać zgody na odwiedzanie miejsc, w których znajdowały się ich domy. Z dniem 31 grudnia 2005 r. poligon został oficjalnie zamknięty. Od 1 stycznia 2011 r. rozpoczął się proces przejmowania jego terenów przez władze cywilne i dawnych właścicieli.

    Lewocza (słow. Levoča, węg. Lőcse, niem. Leutschau, łac. Leutsovia) - miasto powiatowe we wschodniej Słowacji, w kraju preszowskim, w historycznym regionie Spisz.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Bibliografia[]

  • Krystyna Jawecka (red.): Mapa przeglądowa Europy. Czechosłowacja. Skala 1:1000 000. Warszawa-Wrocław: PPWK, 1983.
  • Jerzy Kondracki: Karpaty, wydanie drugie poprawione. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1989. ISBN 83-02-04067-3.
  • Juraj Kordováner, Zdeněk Šír (red.): Levočské vrchy. Turistická mapa. 1:50.000, 3. wydanie. Harmanec: VKÚ a.s., 2002. ISBN 80-8042-313-X.
  • Tadeusz M. Trajdos [red.]: Spisz i Orawa. W 75 rocznicę powrotu do Polski północnych części obu ziem. Kraków: Wydawnictwo i Drukarnia "Secesja", 1995, s. wklejka-mapa. ISBN 83-904802-0-4.
  • Maciej Pinkwart: Północna Słowacja. Przewodnik krajoznawczy dla zmotoryzowanych. Zakopane – Łódź: Agencja Wydawnicza "Interfart", 1996, s. 9. ISBN 83-86939-01-X.
  • Podoliniec (słow. Podolínec, węg. Podolin, niem. Pudlein), miasto we wschodniej Słowacji, na Spiszu, w kraju preszowskim, w powiecie Lubowla.Jodła pospolita, jodła biała (Abies alba Mill.) – gatunek drzew z rodziny sosnowatych. Jodła pospolita występuje w stanie dzikim w górach środkowej i południowej Europy. Nie rośnie w Skandynawii, Anglii i na Półwyspie Iberyjskim (z wyjątkiem Pirenejów). W Polsce przebiega naturalna granica jej północnego zasięgu, wzdłuż linii wyznaczonej przez Nową Sól, Ostrów Wlkp., Łódź, Lublin i Zamość. W kraju najokazalsze bory jodłowe rosną w Górach Świętokrzyskich (Puszcza jodłowa) i Karpatach, m.in. na Babiej Górze. W polskich Tatrach dochodzi do wysokości 1400 m n.p.m. (pojedyncze osobniki znaleziono nawet na wysokościach 1440-1450 m n.p.m.), natomiast po słowackiej stronie Tatr w grupie Łomnicy drzewiaste formy jodły rosną jeszcze na wysokości ok. 1500 m n.p.m. W Alpach i Pirenejach jodła sięga do 2000 m n.p.m.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Słowacy (Slováci) – naród słowiański, zamieszkujący głównie Słowację – stanowią 86% jej mieszkańców (4,5 mln); mniejszości słowackie zamieszkują także Czechy , Węgry, Serbię i Polskę (Orawa i Spisz- około 1700 osób). Mówią językiem słowackim. Większość Słowaków jest katolikami, mniejszość stanowią protestanci i grekokatolicy.
    Lipany − miasto we wschodniej Słowacji w kraju preszowskim, w 2012 roku liczyło blisko 6,5 tys. mieszkańców. Na terenie miejscowości znajduje się cmentarz żydowski.
    Čierna hora - szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1289 m n.p.m. - najwyższy szczyt pasma. Zalesiony. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.
    Hrča - szczyt górski w Górach Lewockich we wschodniej Słowacji. 1240 m n.p.m. Szlaków turystycznych brak - szczyt leży w obrębie poligonu wojskowego Javorina.
    Jerzy Aleksander Kondracki (ur. 1 listopada 1908 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1998 koło Villach w Austrii) – polski geograf, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, autor najbardziej znanej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski.
    Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od 1 maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, oraz NATO, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.
    Spisz (łac. Scepusium, słow. Spiš, niem. Zips, węg. Szepes) – region historyczny. Region ten leży w Centralnych i Wewnętrznych Karpatach Zachodnich, w dorzeczu górnego Popradu, górnego Hornádu oraz w części dorzecza Dunajca (na wschód od Białki). Na północnym zachodzie Spisz sąsiaduje z Podhalem, na północy z ziemią sądecką, na wschodzie z Szaryszem, na południu z Abovem i Gemerem, na południowym zachodzie z Liptowem (zobacz: Regiony Słowacji).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.