• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Góry Czujskie

    Przeczytaj także...
    Góry Północnoczujskie (ros.: Северо-Чуйский хребет, Siewiero-Czujskij chriebiet) – pasmo górskie w środkowej części Ałtaju, na terytorium Rosji, stanowiące dział wodny między dorzeczami rzeki Czui oraz Karagiemu i Czaganuzunu. Rozciąga się na długości ok. 120 km, najwyższy szczyt, Maaszej-basz, osiąga 4173 m n.p.m. Pasmo zbudowane z łupków, piaskowców, wapieni i skał metamorficznych; przeważa porozcinana rzeźba terenu. Na stokach, do wysokości 2200-2400 m n.p.m., rosną lasy modrzewiowo-cedrowe; powyżej występują łąki alpejskie i rośliny charakterystyczne dla tundry górskiej.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Ałtaj (ros.: Алтай; kaz.: Алтай таулары, Ałtaj taułary; mong.: Алтайн нуруу, Altajn nuruu; chiń. upr.: 阿尔泰山脉; pinyin: Ā’ěrtài Shānmài) – system górski w Azji Środkowej, na terytorium Rosji, Kazachstanu, Chin i Mongolii. Rozciąga się na długości ponad 2000 km od równin pustyni Gobi ku północnemu zachodowi, rozszerzając się w części zachodniej. Ałtaj dzieli się na trzy części:
    Szczyty w Górach Północnoczujskich

    Góry Czujskie (ros. Чуйские белки, Czujskije biełki) – góry w Ałtaju, w Rosji. Składają się z dwóch pasm: Gór Południowoczujskich i Północnoczujskich. Najwyższy szczyt, Maaszej-basz, osiąga 4173 m n.p.m.

    Góry Południowoczujskie (ros.: Южно-Чуйский хребет, Jużno-Czujskij chriebiet) – pasmo górskie w środkowej części Ałtaju, na terytorium Rosji, stanowiące dział wodny między dorzeczami Czui i Argutu. Rozciąga się na długości ok. 120 km, najwyższy szczyt, Irbistu, osiąga 3960 m n.p.m. Występują lodowce dolinne. W niższych partiach przeważa krajobraz stepowy, w partiach wyższych znajdują się łąki, rumowiska skalne i rośliny charakterystyczne dla tundry górskiej. Lasy występują głównie na zboczach północnych oraz w dolinach rzek.

    Przypisy

    1. Чуйские белки (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2011-11-24].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.