• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Góry Choczańskie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Era mezozoiczna, mezozoik – era która rozpoczęła się od wielkiego wymierania pod koniec permu, a skończyła zagładą wielkich gadów, pod koniec kredy (patrz tabelka), znanego jako wymieranie kredowe. Era mezozoiczna trwała dwa razy krócej niż paleozoiczna, bo tylko 170 milionów lat. Dzieli się ją na trzy okresy: trias, jurę i kredę.
    Położenie Gór Choczańskich na mapie Karpat Zachodnich
    Dolina Kwaczańska

    Góry Choczańskie (514.51; słow. Chočské vrchy) – grupa górska w Karpatach Zachodnich, należąca do Łańcucha Tatrzańskiego. Leży w całości na terenie Słowacji. Ma formę pasma rozciągniętego ze wschodu na zachód na długości ok. 18 km, przy szerokości od 4 do 8 km. Graniczy od północy z Pogórzem Orawskim, od wschodu poprzez Kwaczańską Dolinę z Tatrami Zachodnimi, od południa z Kotliną Liptowską, a od zachodu poprzez przełęcz Brestová z tzw. Szypską Fatrą, będącą najdalej na północ wysuniętą częścią Wielkiej Fatry.

    Tadeusz Szczerba (ur. 15 lipca 1926 r. w Porąbce, dziś w granicach Sosnowca – zm. 9 lutego 2003 r. w Gliwicach) – magister inżynier elektryk związany z przemysłem hutniczym, działacz turystyczny, przewodnik tatrzański, znawca Tatr i Podtatrza, autor wydawnictw związanych z Tatrami.Żłobek krasowy - forma krasu powierzchniowego, rodzaj podłużnej bruzdy o głębokości do 2 m, szerokości do kilkudziesięciu metrów i długości do kilkunastu metrów. Żłobki krasowe powstają na pochyłych powierzchniach skał krasowiejących w wyniku rozpuszczającej działalności wód pochodzących z opadów lub topnienia śniegu, ułożone są zgodnie z kierunkiem spływu wody. Występują zazwyczaj seryjnie - sąsiednie żłobki odgradza żebro krasowe.

    Spis treści

  • 1 Topografia
  • 2 Opis
  • 3 Geologia
  • 4 Zjawiska krasowe
  • 5 Przyroda
  • 6 Bibliografia
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Topografia[]

    Góry Choczańskie składają się z trzech części (licząc od zachodu):

  • grupy Wielkiego Chocza, ciągnącej się od przełęczy Brestová i doliny Likawki na zachodzie po przełęcz Vrchvarta i Dolinę Luczańską (Lúčanská dolina) na wschodzie, w której wznosi się kulminacja całego pasma – Wielki Chocz (Velký Choč) – 1611 m;
  • Sielnickich Wierchów, ciągnącej się od Doliny Luczańskiej na zachodzie po Dolinę Sesterską (Sestrčská dolina) na wschodzie, w której najwyższymi szczytami są Luczańska Magura (Lúčanská Magura, 1171 m), Havrania (1130 m), Ostroň (1105 m, w części północnej) i Sielnická hora (1051 m, w części wschodniej);
  • grupy Prosiecznego, ciągnącej się od Doliny Sesterskiej na zachodzie po Dolinę Kwaczańską na wschodzie, w której najwyższymi szczytami są Prosieczne (Prosečné, 1372 m) i Hradkowa (Hrádkovo, 1206 m) w części wschodniej grupy oraz Prawnacz (Pravnáč, 1206 m), Heliasz (Heliaš, 1186 m) i Łomy (Lômy, 1278 m) w części zachodniej, oddzielonej od poprzedniej Doliną Prosiecką.
  • Orawa (słow. Orava, węg. Árva) – rzeka w północnej Słowacji, w dorzeczu Dunaju. Długość – 60,3 km, powierzchnia dorzecza – 1.991,8 km², średni przepływ u ujścia – 34,4 m³/s.Wielki Chocz (słow. Veľký Choč, 1608 m) – kulminacja Grupy Wielkiego Chocza i najwyższy szczyt całych Gór Choczańskich w Karpatach Zachodnich na Słowacji.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Sielnická hora (1051 m) – jeden z najwyższy szczytów w grupie Sielnickich Wierchów w Górach Choczańskich w Centralnych Karpatach Zachodnich na Słowacji.
    Piętro reglowe - jest to niskie piętro roślinności w górach, leżące powyżej piętra pogórza, a poniżej piętra kosodrzewiny. Górną granicę tego piętra stanowi górna granica lasu.
    Dolina Kwaczańska (słow. Kvačianska dolina) – krótka, głęboka dolina w Centralnych Karpatach Zachodnich na Słowacji, stanowiąca granicę między Górami Choczańskimi (na zachodzie) a Tatrami Zachodnimi (na wschodzie). Doliną spływa potok Kwaczanka.
    Ostaniec – wzniesienie powstałe w wyniku procesów wietrzenia i erozji (a także denudacji terenów przyległych, co powoduje odsłonięcie i pozostawienie ostańca). Ostańce występują jako wyizolowane formy terenu, często o stromych, skalistych stokach, stanowiące pozostałość większego masywu skalnego. Niekiedy ostańcami są całe wzniesienia, jak np. Szczeliniec w Górach Stołowych.
    Szypska Fatra (słow. Šípska Fatra) – najbardziej na północ wysunięta, położona już na północ od doliny Wagu część grupy górskiej Wielkiej Fatry w Centralnych Karpatach Zachodnich na Słowacji. Do lat 70. XX w. łączona z Górami Choczańskimi, od 1978 r. ze względu na większe podobieństwo geomorfologiczne zaliczana jest do Wielkiej Fatry. Najwyższym szczytem jest Šíp (1169 m n.p.m.).
    Jaskinia – naturalna pusta przestrzeń w skale o rozmiarach umożliwiających jej penetrację przez człowieka. Najliczniejsze są jaskinie krasowe, grawitacyjne, tektoniczne, lodowcowe, wietrzeniowo-erozyjne lub pseudokrasowe. Odkrywanie (eksploracja), dokumentowanie oraz naukowe badanie jaskiń to speleologia.
    Wapień – skała osadowa (chemogeniczna lub organogeniczna) zbudowana głównie z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.