• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Góra Świętej Anny - województwo opolskie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Miejsce Obsługi Podróżnych (MOP) to wydzielony w pasie drogowym – poza koroną drogi – teren, wyposażony w miejsca postojowe dla pojazdów oraz w urządzenia służące zaspokajaniu potrzeb podróżnych. MOP-y w Polsce podzielone są na trzy klasy:Melchior Ferdynand de Gaschin (niem. Melchior Ferdinand von Gaschin; ur. w 1581 w Kietrzu; zm. 16 lipca 1665 w Polskiej Cerekwi) – starosta księstwa opolsko-raciborskiego, założyciel majoratu cerekwicko-żyrowskiego, fundator na rzecz Kościoła śląskiego (m.in. sprowadzenie Franciszkanów na Górę św. Anny oraz ufundowanie im klasztoru). Umocnił pozycję rodu Gaschinów. Zmarł bezpotomnie w roku 1665 i został pochowany w krypcie rodowej Gaschinów w Raciborzu (Kościół św. Jakuba).

    Góra Świętej Anny (dodatkowa nazwa w j. niem. Sankt Annaberg; hist. pol. Święta Anna, niem. Annaberg, śl. Świyntŏ Anna, Anaberg) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Leśnica, na Górnym Śląsku. Część miejscowości leży na stokach wzniesienia o tej samej nazwie, na którym stoją bazylika i sanktuarium, z rzeźbą św. Anny Samotrzeciej (XV wiek).

    Neobarok – nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880).Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) – narodowa instytucja kultury podległa Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Misją NID jest tworzenie podstaw dla zrównoważonej ochrony dziedzictwa poprzez gromadzenie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach, wyznaczanie standardów ich ochrony i konserwacji oraz kształtowanie świadomości społecznej celem zachowania dziedzictwa kulturowego Polski dla przyszłych pokoleń. Instytut wydaje kwartalnik „Ochrona Zabytków”.

    Spis treści

  • 1 Nazwa
  • 2 Historia
  • 3 Zabytki
  • 4 Bitwa w rejonie Góry Świętej Anny w 1921 r.
  • 5 Góra Świętej Anny w literaturze
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.
    Lourdes (oks. Lorda) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Francji, u podnóża Pirenejów, nad rzeką Gave de Pau, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Pireneje Wysokie.
    Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.
    Chryzogon Reisch, właściwie Antoni Reisch (ur. 11 maja 1870 w Zawiszycach koło Głubczyc, zm. 12 grudnia 1923 w Głubczycach) − niemiecki historyk, duchowny katolicki, franciszkanin.
    Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).
    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).
    Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg (pol.: Słownik gwary polskiej okolic Góry Świętej Anny) to dwutomowe wydanie słownika śląszczyzny autorstwa Reinholda Olescha, wydane w roku 1958 w Wiesbaden. Zawiera on w sobie słownictwo przedwojennej gwary śląskiej z okolic miejscowości Góra Świętej Anny (województwo opolskie). Olesch w swym dziele leksykograficznym użył slawistycznego alfabetu fonetycznego dla oddania dokładniejszego brzmienia wyrazów. Zasady fonologiczne oraz fonetyczne zostały dokładnie wytłumaczone we wstępie, gdzie przedstawiono także podstawy gramatyki śląskiej. Słownik gwary polskiej okolic Góry Świętej Anny nigdy nie doczekał się wydania polskiego.

    Reklama