• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Funkcja Cobba-Douglasa

    Przeczytaj także...
    Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr. Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego i tłumaczy się jako oikos, co znaczy dom i nomos, czyli prawo, reguła. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.Funkcja produkcji – w ekonomii funkcja, przy pomocy której bada się zależności zachodzące pomiędzy nakładami i zasobami produkcyjnymi a efektami produkcji; przykładami są
    Knut John Gustaf Wicksell (ur. 20 grudnia 1851 w Sztokholmie, zm. 3 maja 1926 w Stocksund) – szwedzki ekonomista, twórca szwedzkiej szkoły w ekonomii, zwanej też szkołą sztokholmską. Jeden z twórców nowoczesnej teorii równowagi ekonomicznej.

    Funkcja Cobba-Douglasa to funkcyjne przedstawienie zależności produkcji od zasobów pracy i kapitału, często stosowane w ekonomii jako funkcja produkcji. Została sformułowana przez Knuta Wicksella i przetestowana na danych statystycznych przez Paula Douglasa i Charlesa Cobba w 1928.

    Efekt skali – miara, określająca zmiany produkcji relatywne do obniżenia kosztów produkcji i zwiększonego wykorzystania środków. Jest sumą elastyczności produkcji względem wszystkich czynników produkcji.

    Oryginalnie sformułowana jako funkcja powyższych dwóch zmiennych:

    gdzie: – nakład kapitału, – nakład pracy potrzebny do wytworzenia jednostek produktu, – parametr skalujący.

    Funkcja zachowuje zasadę malejących przychodów – każda kolejna jednostka jednego z zasobów bez wzrostu zasobu drugiego skutkuje mniejszym przyrostem produkcji.

    W klasycznej funkcji Cobba-Douglasa , co skutkuje brakiem efektów skali (wzrost i o 100% spowoduje wzrost także o 100%). Założenie to jest postulatem części makroekonomistów, argumentujących, że z jednej strony w całej gospodarce nie ma niekorzyści skali, bo zakłady pracy można po prostu kopiować, z drugiej jednak strony istnieje wiele zakładów pracy, które osiągnęły już optymalną wielkość.

    Zdjęcie ostatniego założenia daje funkcję typu Cobba-Douglasa. W przypadku mamy korzyści skali, w odwrotnym przypadku są ujemne skutki skali.

    W uogólnieniu funkcja Cobba-Douglasa – to funkcja wielu zmiennych wyrażająca się wzorem:

    określona dla

    Funkcja posiada następujące własności:

    1. jest nieujemna,
    2. jest rosnąca, a gdy
    3. funkcja jest homogeniczna stopnia pierwszego, tj.

    co daje stałe przychody względem skali produkcji.

    Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Nie jest to jednak warunek konieczny. Jeśli wystarczy rozważyć funkcję Funkcja jest rosnąca, zatem po monotonicznej transformacji nie zmienią się preferencje oraz Ponadto suma wykładników daje jedynkę:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.