• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fundusz inwestycyjny



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Rynek pieniężny – segment rynku finansowego, na którym dokonywane są transakcje o okresie zapadalności do jednego roku. Celem prowadzenia transakcji na rynku pieniężnym jest kształtowanie płynności finansowej podmiotów gospodarczych i finansowych, czyli zagwarantowanie ciągłości realizowanych płatności.Ryzyko (ang. risk, fr. risque, niem. risiko,wł. rischio) – jest pojęciem wieloznacznym, trudnym do zdefiniowania. W różnych dziedzinach nauk jest ono różnie interpretowane, dlatego zdaniem niektórych autorów stworzenie jednej uniwersalnej definicji jest niemożliwe.

    Fundusz inwestycyjny – forma wspólnego inwestowania polegająca na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych (w bardziej skomplikowanych rozwiązaniach możliwe są wpłaty w postaci np. papierów wartościowych) wpłaconych przez uczestników funduszu. Uczestnikami mogą być zarówno osoby indywidualne (osoby fizyczne), jak i osoby prawne (np. przedsiębiorstwa, miasta, gminy, związki wyznaniowe) oraz podmioty i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

    Przedsiębiorstwo (lub inaczej jednostka gospodarcza) – wyodrębniona prawnie, organizacyjnie i ekonomicznie jednostka, prowadząca działalność gospodarczą. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. W jego skład mogą wchodzić mniej lub bardziej odrębne jednostki gospodarcze, nazywane zakładami. Nieco inne znaczenie ma przedsiębiorstwo w języku prawnym.Komisja Nadzoru Finansowego, KNF – centralny organ administracji państwowej sprawujący nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce. Powołany na mocy ustawy z dnia 21 lipca 2006 o nadzorze nad rynkiem finansowym. Nadzór nad działalnością Komisji sprawuje Prezes Rady Ministrów.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Klasyfikacje funduszy inwestycyjnych
  • 2.1 Kryterium obszaru inwestycji
  • 2.2 Kryterium celu inwestycyjnego
  • 2.2.1 Fundusze agresywnego wzrostu
  • 2.2.2 Fundusze akcji małych spółek
  • 2.2.3 Fundusze wzrostu kapitałowego
  • 2.2.4 Fundusze wzrostu i dochodu z kapitału
  • 2.2.5 Fundusze mieszane (zrównoważone)
  • 2.2.6 Fundusze łącznej stopy zwrotu
  • 2.2.7 Fundusze dochodu z kapitału
  • 2.2.8 Fundusze obligacji
  • 2.2.9 Fundusze rynku pieniężnego
  • 2.2.10 Fundusze rynków zagranicznych
  • 2.2.11 Fundusze branżowe
  • 2.3 Kryterium formy uczestnictwa
  • 2.3.1 Fundusze otwarte
  • 2.3.2 Fundusze zamknięte
  • 2.4 Kryterium metody ustalania zysku z funduszu
  • 2.5 Kryterium opłaty wstępnej
  • 2.5.1 Fundusze typu load
  • 2.5.2 Fundusze typu no-load
  • 2.6 Kryterium wynagradzania za zarządzanie funduszem
  • 2.7 Kryterium dystrybucji zysków i dochodów
  • 2.7.1 Fundusze tezaurujące
  • 2.7.2 Fundusze wypłacające zyski
  • 2.8 Specyficzne fundusze
  • 2.8.1 Exchange Traded Funds
  • 3 Uczestnictwo w funduszu inwestycyjnym
  • 4 Idea funkcjonowania
  • 4.1 Korzyści
  • 4.1.1 Wspólne inwestowanie
  • 4.1.2 Elastyczność
  • 4.1.3 Dywersyfikacja portfela
  • 4.1.4 Profesjonalne zarządzanie
  • 4.1.5 Porównywalność i przejrzystość
  • 4.1.6 Wiele typów funduszy i szeroka oferta
  • 4.1.7 Bezpieczeństwo
  • 4.1.8 Inne korzyści
  • 5 Fundusze inwestycyjne w Polsce
  • 5.1 Historia funduszy inwestycyjnych w Polsce
  • 5.1.1 Fundusze powiernicze
  • 5.1.2 Fundusze inwestycyjne
  • 5.2 Ramy prawne
  • 5.2.1 Ustawa o funduszach inwestycyjnych
  • 5.2.2 UCITS IV
  • 5.2.3 Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych
  • 5.2.4 Zasady wyceny i rachunkowości funduszy
  • 5.2.5 Opodatkowanie funduszy inwestycyjnych i uczestników
  • 5.3 Statystyki
  • 5.3.1 Rating otwartych funduszy inwestycyjnych
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • 8 Linki zewnętrzne
  • Historia[ | edytuj kod]

    Idea funduszy inwestycyjnych bierze się z pomysłu wspólnego inwestowania wprowadzonego w Holandii w 1774 r. przez holenderskiego kupca i pośrednika Abrahama van Ketwicha. Dopiero w 1868 r. powstał pierwszy nieholenderski fundusz: the Foreign and Colonial Government Trust (Wielka Brytania). W USA fundusze rozpoczęły działalność w latach 20. XX w. (Investment Funds, Mutual Funds). W Europie lokalne regulacje tworzą różnorodne formy wspólnego inwestowania: niemieckie Specialfonds, francuskie SICAV, FCP i OPCI.

    Jednostka uczestnictwa – tytuł prawny określający uprawnienia uczestnika związane z udziałem w funduszu inwestycyjnym otwartym.Indywidualne konto emerytalne (IKE) - dobrowolna forma polskiego ubezpieczenia społecznego stanowiąca tzw. trzeci filar emerytalny.

    Klasyfikacje funduszy inwestycyjnych[ | edytuj kod]

    Na światowym rynku finansowym wyróżnić można kilka typów funduszy inwestycyjnych. Podstawowe typy to:

  • fundusze otwarte, FIO (tj. fundusze o zmiennej liczbie tytułów do uczestnictwa w funduszu jednostek uczestnictwa)
  • fundusze zamknięte, FIZ (tj. fundusze o zasadniczo stałej liczbie tytułów uczestnictwa certyfikatów inwestycyjnych).
  • Dodatkowo w polskich warunkach istnieje jeszcze jeden typ funduszu inwestycyjnego: Specjalistyczny Fundusz Inwestycyjny Otwarty (SFIO), będący połączeniem funduszu otwartego i funduszu zamkniętego.

    Pożyczka gotówkowa – umowa cywilnoprawna zawierana przez banki, instytucje finansowe nie będące bankami, podmioty gospodarcze bądź osoby fizyczne z pożyczkobiorcą, której istota polega na udzieleniu pożyczki pieniężnej. Pożyczkobiorca zobowiązuje się do zwrotu otrzymanej kwoty powiększonej o wynagrodzenie dla udzielającego pożyczki oraz odsetki.Osoba prawna – jeden z rodzajów podmiotów prawa cywilnego. Osobę prawną definiuje się zazwyczaj jako trwałe zespolenie ludzi i środków materialnych w celu realizacji określonych zadań, wyodrębnione w postaci jednostki organizacyjnej wyposażonej przez prawo (przepisy prawa cywilnego) w osobowość prawną. Taka jednostka organizacyjna ma wtedy pełnię podmiotowości prawnej, w szczególności nabywa zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych (oraz odpowiednio zdolność sądową i procesową).

    Po wejściu w życie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (wdrożonej do polskiego porządku prawnego w 2016 do ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz.U. z 2020 r. poz. 95) dodatkowo wprowadzona jest klasyfikacja:

    Aktywa funduszu inwestycyjnego – Cały majątek funduszu, to jest: środki pieniężne z tytułu wpłat uczestników [oraz - jesli dopuszczalne w danym funduszu - papiery wartościowe i udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością wniesione do funduszu inwestycyjnego przez uczestników], a także środki pieniężne oraz prawa nabyte przez fundusz wraz z pożytkami z tych praw, w tym należności finansowe. Aktywa te są własnością funduszu inwestycyjnego jako osoby prawnej, natomiast do uczestników funduszu inwestycyjnego należą wierzytelności wobec funduszu inwestycyjnego (jednostka uczestnictwa lub tytuły uczestnictwa) albo wyemitowane przez fundusz papiery wartościowe (certyfikat inwestycyjny).Nieruchomość gruntowa (grunt) – część powierzchni ziemi, która stanowi odrębny przedmiot własności (art. 46 KC, zob. też art. 4 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Grunt jest rodzajem nieruchomości i zarazem rzeczą w rozumieniu Kodeksu cywilnego.
  • fundusze UCITS – polskie fundusze otwarte
  • alternatywne fundusze inwestycyjne (AFI) – w Polsce: fundusze inwestycyjne zamknięte i specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte.
  • Wyróżnić można również na świecie):

  • fundusze tzw. statutowe, tj. będące spółką o zmiennym kapitale akcyjnym (np. amerykańskie mutual funds lub francuskie SICAV) lub
  • tzw. typy umowne – tj. sytuacje, gdy fundusz jest wyodrębnioną masą majątkową (np. amerykańskie – Unit Investment Trusts, francuskie – FCP lub niemieckie – Investmentfonds).
  • Kryterium obszaru inwestycji[ | edytuj kod]

    Inny podział funduszy inwestycyjnych dotyczy obszaru inwestycji:

    Jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej – określana potocznie jako ułomna osoba prawna (lub niezupełna osoba prawna) – podmiot stosunku cywilnoprawnego, nieposiadający osobowości prawnej, lecz posiadający na mocy ustawy zdolność prawną.Majątek – w prawie cywilnym oznacza aktywa i pasywa majątkowe. Do majątku mogą wchodzić długi (które są pasywami majątkowymi). Majątek stanowi podstawowy składnik działalności gospodarczej, jest to tzw. majątek produkcyjny. Majątek brutto pomniejszony o zobowiązania stanowi majątek netto. Majątek zawsze jest odnoszony do konkretnego podmiotu, do którego należy. Przepisy mogą wskazywać przypadki, w których z ogólnego majątku wyodrębnia się określone składniki, tworząc w ten sposób majątek odrębny. Takie wyodrębnione składniki są regulowane przepisami szczególnymi. Przykładem majątku odrębnego jest majątek wspólny małżonków, spadek do chwili przyjęcia przez spadkobierców i majątek spółki cywilnej.
  • przez pryzmat typu nabywanych papierów inwestycyjnych:
  • rynek akcji
  • rynek obligacji
  • rynek pieniężny
  • rynek nieruchomości
  • z perspektywy lokalizacji emitentów:
  • rynek krajowy
  • rynki poszczególnych kontynentów
  • rynek globalny
  • z perspektywy cech emitentów:
  • branżowe
  • charakter etyczny emitentów
  • Fundusze inwestycyjne różnią się między sobą poziomem ryzyka i związanym z nim rodzajem instrumentu finansowego, w który lokują swoje aktywa. Różnice dotyczą także horyzontu czasowego inwestycji i celów inwestycyjnych. Nie ma dwóch identycznych funduszy inwestycyjnych.

    Exchange-traded fund (ETF) – jest to fundusz inwestycyjny, którego celem jest wierne odwzorowywanie wskazanego indeksu, a tytuły uczestnictwa są notowane na giełdzie.Rachunkowość funduszy inwestycyjnych – szczególna forma rachunkowości wykonywanej w odniesieniu do funduszu inwestycyjnego.

    Kryterium celu inwestycyjnego[ | edytuj kod]

    Cel, do którego powinien zmierzać fundusz inwestycyjny realizując swoją politykę inwestycyjną. Jest to określona w statucie generalna wytyczna, jaką powinien kierować się fundusz w realizacji polityki inwestycyjnej. Dopuszczalne cele inwestycyjne funduszu otwartego lub specjalistycznego otwartego określa ustawa. Mogą to być:

    Spółka (łac. societas) – rodzaj działalności osób fizycznych lub prawnych oparty na umowie albo statucie, a mający zazwyczaj na celu prowadzenie działalności gospodarczej.Ryzyko inwestycyjne - ryzyko że zrealizowana stopa zwrotu z inwestycji może różnić się od stopy zwrotu oczekiwanej przez inwestora z uwagi na czynniki losowe, np. wahania cen papierów wartościowych.
  • ochrona realnej wartości aktywów funduszu,
  • osiąganie przychodów z lokat netto funduszu oraz
  • wzrost wartości aktywów w wyniku wzrostu wartości lokat.
  • Cele inwestycyjne funduszy zamkniętych mogą być określone dowolnie.

    Fundusze agresywnego wzrostu[ | edytuj kod]

    Fundusze agresywnego wzrostu są to najbardziej ryzykowne spośród wszystkich funduszy akcji. Ich celem jest maksymalny przyrost wartości kapitału, dający przy tym niewielki dochód bieżący. Na ogół lokują one swoje środki w akcje nowych spółek i istniejących już spółek wzrostowych. Mogą również inwestować, niezależnie od ich kapitalizacji, w spółki lub branże znajdujące się akurat w niełasce rynku, licząc na potencjał zysków zawartych w niedowartościowanych lub zapomnianych akcjach. Inne tego rodzaju fundusze inwestują we wszystkie spółki ujawniające silny potencjał zysków.

    Otwarty fundusz emerytalny (OFE) – w Polsce: osoba prawna stanowiąca odrębną masę majątkową, zarządzana i reprezentowana przez Powszechne Towarzystwo Emerytalne (PTE), działający na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667 (tekst jednolity)). Osoby należące do OFE posiadają jednostki rozrachunkowe zapisane na ich indywidualnych rachunkach prowadzonych przez OFE, których wartość jest wyceniana każdego dnia roboczego w oparciu o aktualną wartość rynkową aktywów OFE i sumę jednostek rozrachunkowych zapisanych na rachunkach prowadzonych przez dane OFE. OFE inwestuje posiadane środki w instrumenty finansowe dopuszczone przez obowiązujące przepisy i w granicach dopuszczonych limitów.Agent transferowy (agent rozliczeniowy) – podmiot świadczący outsourcingowe usługi księgowe na rzecz towarzystw funduszy inwestycyjnych (TFI), powszechnych towarzystw emerytalnych i pracowniczych towarzystw emerytalnych (PTE) a także towarzystw ubezpieczeniowych w zakresie obsługi: funduszy inwestycyjnych, otwartych funduszy emerytalnych (OFE). Nie każdy fundusz zleca te usługi do Agenta Transferowego (zależy to w znacznym stopniu od wielkości instytucji i potrzebie zlecenia zadań na zewnątrz, w tym podmiotom z własnej grupy kapitałowej).

    Fundusze akcji małych spółek[ | edytuj kod]

    Są również funduszami wysokiego ryzyka. W przeciwieństwie do agresywnych funduszy wzrostu, kupują wyłącznie akcje małych spółek z rynku pozagiełdowego. Obrót tymi akcjami jest niewielki, a ich kursy podlegają znacznym wahaniom.

    Fundusze wzrostu kapitałowego[ | edytuj kod]

    Podobnie jak ich agresywni poprzednicy, dążą do przyrostu wartości kapitału. Są jednak mniej ryzykowne, ponieważ inwestują w spółki o pewnej pozycji na rynku, wypłacające akcjonariuszom dywidendę. Jednakże dochód z dywidendy traktują jako rzecz drugorzędną. Przyrost wartości kapitału mają im zapewnić szybko rozwijające się firmy. W rankingach efektywności fundusze te są porównywalne z agresywnymi funduszami wzrostu.

    Zysk – w rachunkowości jest to dodatni wynik finansowy przedsiębiorstwa, danej inwestycji lub zaciągniętej pożyczki. Zysk stanowi realny zarobek przedsiębiorstwa i jest przedmiotem materialnego zainteresowania, a także źródłem dochodów właścicieli, załogi przedsiębiorstwa oraz finansowania jego rozwoju. Zysk jest wartością ekstensywną i nie określa bezpośrednio efektywności gospodarowania lub inwestowania.Emitent - podmiot (np.: osoba, przedsiębiorstwo, skarb państwa, gmina) wystawiający lub emitujący papiery wartościowe i ogłaszający ich sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek.

    Fundusze wzrostu i dochodu z kapitału[ | edytuj kod]

    Inwestują w spółki o ugruntowanej pozycji na rynku tzw. blue chips, regularnie wypłacające dywidendę. Charakteryzuje je duży stosunek dywidendy do wartości kapitału i są zainteresowane łączną stopą zwrotu. Fundusze tego typu są mniej ryzykowne od funduszy wzrostu, ponieważ inwestują w spółki o większej kapitalizacji i o większej płynności finansowej umożliwiającej wypłacanie znaczniejszych dywidend. Dywidendy pełnią funkcję finansowej amortyzacji na wypadek spadku kursów.

    Osoba fizyczna – prawne określenie człowieka w prawie cywilnym, od chwili urodzenia do chwili śmierci, w odróżnieniu od osób prawnych. Bycie osobą fizyczną pociąga za sobą zawsze posiadanie zdolności prawnej, czyli możliwość bycia podmiotem stosunków prawnych (praw i zobowiązań). Osoby fizyczne mają także zdolność do czynności prawnych, uzależnioną jednak od dalszych warunków. Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się po osiągnięciu pełnoletności, ograniczoną zdolność do czynności prawnych od chwili ukończenia lat 13. Osoba fizyczna po ukończeniu 13 roku życia może zostać całkowicie pozbawiona zdolności do czynności prawnych, czyli zostać ubezwłasnowolniona całkowicie. Pełnoletni może zostać częściowo pozbawiony zdolności do czynności prawnych, czyli zostać ubezwłasnowolniony częściowo.Alternatywny fundusz inwestycyjny (AFI) – instytucja wspólnego inwestowania, której przedmiotem działalności, w tym w ramach wydzielonego subfunduszu, jest zbieranie aktywów od wielu inwestorów w celu ich lokowania w interesie tych inwestorów zgodnie z określoną polityką inwestycyjną, niebędącą funduszem działającym zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe.

    Fundusze mieszane (zrównoważone)[ | edytuj kod]

    Ich celem jest zachowanie kapitału. Inwestują w akcje i obligacje. W strukturze portfela, w większości z nich, dominuje następująca proporcja – 60% akcji i 40% obligacji. Są to fundusze stabilniejsze, wahania ich wartości są mniejsze od zmian indeksów giełdowych. W czasie hossy pozostają na ogół w tyle za rynkiem, ale osiągają lepsze wyniki w czasie bessy.

    Kapitał, to pojęcie z dziedziny ekonomii i finansów, oznaczające dobra (bogactwa, środki, aktywa) finansowe, szczególnie, gdy służą one rozpoczęciu lub kontynuacji działalności gospodarczej. Jest jednym ze środków wytwórczych, obok: pracy, przedsiębiorczości i ziemi, które są potrzebne do rozpoczęcia produkcji.Inwestor – osoba fizyczna lub prawna, która dokonuje inwestycji, czyli podejmuje takie działania gospodarcze, w których efekty pojawiają się raczej w przyszłości niż natychmiast. - osoba fizyczna lub prawna albo jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która posiada środki finansowe na realizację określonej inwestycji budowlanej, organizuje proces jej powstawania, ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz jako jedyna jest upoważniona do złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

    Fundusze łącznej stopy zwrotu[ | edytuj kod]

    Są odmianą funduszy mieszanych, dającą jednak inwestorom możliwość osiągnięcia większych zysków. Zarządzający ich portfelem mają większą elastyczność zmiany struktury portfela niż w funduszach mieszanych. W zależności od sytuacji na rynku mogą oni zmieniać dowolnie proporcje pomiędzy akcjami a obligacjami.

    Przemysł – dział produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody i dostosowanie ich do potrzeb ludzi odbywa się na dużą skalę, na zasadzie podziału pracy i za pomocą maszyn.Fundusz parasolowy – potoczna nazwa (tłumaczenie z angielskiego: umbrella fund) funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami. Wszystkie subfundusze wymieniane są w prospekcie informacyjnym i stanowią odrębne portfele (niemieszające się i odrębnie zarządzane, wyceniane, prowadzące samodzielne niezależne polityki inwestycyjne).

    Fundusze dochodu z kapitału[ | edytuj kod]

    Można je traktować jako substytut funduszy zrównoważonych w nieco większym stopniu nastawionych na wzrost kapitału. Fundusze te starają się uzyskać jak największy dochód bieżący. Kupują w tym celu akcje o wysokiej stopie dywidendy oraz obligacje emitowane przez rząd i przedsiębiorstwa. Ponieważ znaczną część ich przychodów stanowią odsetki i dywidendy, są one bardziej niż inne fundusze akcji narażone na zmiany stóp procentowych.

    Izba Zarządzających Funduszami i Aktywami – organizacja skupiająca na zasadzie dobrowolności działające na polskim rynku towarzystwa funduszy inwestycyjnych.Zasady rachunkowości – zbiór obowiązujących reguł, procedur i norm, które są stosowane w praktyce, aby dostarczane informacje o sytuacji majątkowej przedsiębiorstwa, jego działalności gospodarczej i osiąganych wynikach finansowych były pełne, jasne, rzetelne i użyteczne. Część z tych zasad polski prawodawca zawarł w I rozdziale ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 roku.

    Fundusze obligacji[ | edytuj kod]

    Mogą mieć różne cele inwestycyjne. Mogą różnić się między sobą horyzontem czasowym obligacji, w które inwestują, jak i ryzykiem związanym z wiarygodnością emitentów obligacji. Fundusze obligacji służą jako zabezpieczenie przed ewentualnymi stratami z inwestycji w akcje lub w funduszach akcji. Nie są one jednak wolne od ryzyka. Ich wartość może podlegać wahaniom podobnie jak w przypadku akcji. Im dłuższy jest termin wykupu obligacji, tym większe są wahania ich kursów.

    Certyfikat inwestycyjny to papier wartościowy emitowany przez zamknięty fundusz inwestycyjny. Jest on papierem wartościowym imiennym lub na okaziciela. Jako papier wartościowy na okaziciela może być notowany na giełdzie. Jest niepodzielny, reprezentuje równe prawa majątkowe.Portfel inwestycyjny (portfolio) – zbiór finansowych (takich jak akcje i obligacje) i realnych (takich jak nieruchomości) aktywów inwestora, będących formą lokowania majątku. Mówi się np. o dywersyfikacji portfela, czyli inwestycji w różne aktywa w celu zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego.

    Fundusze rynku pieniężnego[ | edytuj kod]

    Inwestują one w krótkoterminowe instrumenty rynku pieniężnego, czyli w bony skarbowe, certyfikaty depozytowe, bony komercyjne itp. W tych funduszach nie ma wahań cen, ale uzyskiwany w nich dochód jest niższy. Najbezpieczniejsze z tych funduszy inwestują w bony skarbowe, średniookresowe obligacje rządowe oraz skrypty dłużne agencji rządowych.

    Pieniądz – towar uznany w wyniku ogólnej zgody jako środek wymiany gospodarczej, w którym są wyrażone ceny i wartości wszystkich innych towarów. Jako waluty, krąży anonimowo od osoby do osoby i pomiędzy krajami, ułatwiając wymianę handlową. Innymi słowy jest to materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę. Prawnie określony środek płatniczy, który może wyrażać, przechowywać i przekazywać wartość ściśle związaną z realnym produktem społecznym.Dywidenda (łac. dividendum – rzecz do podziału) – część zysku netto (po opodatkowaniu podatkiem dochodowym) spółki kapitałowej przeznaczona dla jedynego wspólnika albo akcjonariusza lub podziału pomiędzy wspólników lub akcjonariuszy.

    Fundusze rynków zagranicznych[ | edytuj kod]

    Istnieją dwie odmiany tych funduszy. Fundusze globalne inwestujące na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych oraz fundusze międzynarodowe, które wyłączają ze swoich portfeli krajowe papiery wartościowe. Atrakcyjność tych funduszy polega na jeszcze większej dywersyfikacji lokat niż w krajowych funduszach akcji czy obligacji. Rynki w innych krajach poruszają się często w rytmie odmiennym od krajowego i dlatego straty z inwestycji krajowych mogą być równoważone zyskami na rynkach zagranicznych. Jednakże z tymi funduszami wiąże się dodatkowe ryzyko związane z kursami walut.

    Dywersyfikacja – różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej. Poprzez dywersyfikację nie tylko zmniejsza się prawdopodobieństwo straty, ale zmniejsza się również prawdopodobieństwo najwyższego zysku.Krótka sprzedaż – strategia inwestycyjna polegająca na sprzedaży papierów wartościowych, mimo że inwestor ich nie posiada. Dla wykonania transakcji można nie mieć danych papierów („goła krótka sprzedaż”), jednak zwykle dopuszczalne jest jedynie sprzedawanie papierów wartościowych, które wcześniej zostały pożyczone.

    Fundusze branżowe[ | edytuj kod]

    Są to wyspecjalizowane fundusze inwestujące w wybrane branże przemysłowe. Inwestowanie w te fundusze jest obarczone wysokim ryzykiem, ponieważ brak w nich dywersyfikacji. Jeśli koniunktura na daną branżę jest dobra, można osiągnąć znaczące zyski. Jednak w przeciwnym wypadku straty dla inwestora mogą okazać się dotkliwe.

    Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie – instytucja publiczna mająca na celu zapewnienie możliwości obrotu papierami wartościowymi (takimi jak akcje, obligacje, prawa poboru itp.) oraz niebędącymi papierami wartościowymi instrumentami finansowymi (takimi jak opcje, kontrakty terminowe) dopuszczonymi do obrotu giełdowego. Obrót regulowany jest przez regulamin giełdy, szczegółowe zasady obrotu giełdowego, Komisję Nadzoru Finansowego oraz ustawy:Inwestycja w ujęciu ekonomicznym to nakład gospodarczy poniesiony na utrzymanie, tworzenie lub zwiększanie kapitału (np. maszyn i urządzeń, budynków czy zapasów). Zgodnie z inną definicją inwestycja to wyrzeczenie się obecnych, pewnych korzyści na rzecz niepewnych korzyści w przyszłości.

    Kryterium formy uczestnictwa[ | edytuj kod]

    Fundusze otwarte[ | edytuj kod]

    Fundusz inwestycyjny otwarty zbywa jednostki uczestnictwa i dokonuje ich odkupienia na żądanie uczestnika funduszu. Odkupienie jednostki uczestnictwa jest tożsame z jej umorzeniem.

    Tytułem uczestnictwa jest więc jednostka uczestnictwa, która nie jest papierem wartościowym, nie jest zbywalna (ale jest dziedziczna).

    Fundusze inwestycyjne otwarte są jedną z trzech kategorii funduszy, których działalność reguluje ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Otwarte fundusze inwestycyjne są kontynuatorami prawnymi funduszy powierniczych, których działalność regulowała ustawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi z 1991 r., i które działają w Polsce od 1992 r.

    Bon skarbowy - (ang. treasury security); weksel lub bilet skarbowy (ang. treasury bill), dłużny papier wartościowy Skarbu Państwa na okaziciela o wartości nominalnej 10 tys. PLN z terminami emisji od 1 do 52 tygodni (standardowo 13 i 52). Oprocentowanie bonów ma charakter stały, dyskontowy (dochodem jest różnica pomiędzy ceną zakupu a wartością nominalną bonu).Inwestowanie – jest to proces występujący w gospodarce polegający na odkładaniu przez podmioty gospodarcze (inwestorów) części środków finansowych i zamianę ich na inwestycje.

    Pod względem liczebności i wartości zgromadzonych aktywów fundusze otwarte są zdecydowanie najbardziej popularnym typem funduszy inwestycyjnych w Polsce. Fundusze otwarte mogą zbywać nieograniczoną liczbę jednostek uczestnictwa i są zobowiązane do ich odkupienia na każde żądanie uczestnika. Gotowość do odkupienia jednostek uczestnictwa oznacza, że fundusz otwarty musi być w stanie dokonać szybkiej zamiany posiadanych lokat na gotówkę. Lokaty funduszy otwartych charakteryzują się więc znacznie większą płynnością niż w przypadku funduszy zamkniętych. Fundusz otwarty jest również zobowiązany do prowadzenia rejestru uczestników. Czynność ta jest najczęściej powierzana wyspecjalizowanej firmie zwanej agentem transferowym. Do zadań agenta transferowego należy też ewidencjonowanie w rejestrach wszelkich zmian, które wynikają ze zleceń składanych przez uczestników funduszu.

    Dywersyfikacja ryzyka - to zróżnicowanie prowadzonej działalności, mające na celu rozproszenie związanego z nią ryzyka.Obligacja skarbowa – dłużny papier wartościowy emitowany przez Skarb Państwa. Skarb Państwa – emitent obligacji – pożycza od nabywcy obligacji określoną sumę pieniędzy i zobowiązuje się ją zwrócić (wykupić obligacje) – w określonym czasie wraz z należnymi odsetkami.

    Zasady działania funduszu inwestycyjnego otwartego określone są w statucie funduszu. W statucie określa się m.in.: politykę inwestycyjną funduszu, wraz z ograniczeniami w inwestowaniu, koszty, które fundusz może ponosić, kategorie jednostek uczestnictwa. Zmiany statutu w niektórych aspektach dla wejścia w życie wymagają okresu 3 miesięcznego, a w niektórych zgody Komisji Nadzoru Finansowego. Statut zawarty jest w prospekcie informacyjnym funduszu, w którym dodatkowo określone są zasady zbywania i odkupywania jednostek uczestnictwa, uprawnienia uczestników i ich obowiązki, opis rodzajów ryzyka związanego z inwestycja w fundusz, niektóre dane historyczne (wartość aktywów netto, wskaźnik kosztów (WKC), wartość wskaźnika odniesienia (benchmarku), miejsca zbywania i odkupu jednostek (dystrybutorzy funduszu), informacje o banku pełniący funkcje depozytariusza, obowiązki podatkowe, zasady wyceny posiadanych papierów wartościowych (oraz innych aktywów) i ogłaszania wyników wycen (wybrane elementy polityki rachunkowości funduszu), wskaźnik odniesieniu typu benchmark. Prospekt informacyjny jest okresowo aktualizowany.

    Real Estate Investment Trust (REIT) – typ funduszu inwestycyjnego. Jest to podmiot finansowy, który występuje w charakterze spółek albo funduszy notowanych na GPW, dzięki któremu mniejsi inwestorzy mogą lokować swoje środki w nieruchomości. Według polskiego ustawodawstwa REIT-y w Polsce nazwane zostały Spółkami Rynku Wynajmu Nieruchomości (SRWN). Spółki te zostały zwolnione z podatku CIT i mogą inwestować tylko na rynku nieruchomości komercyjnych. Według projektu ustawy, spółka powinna wypłacać 90 proc. zysku w formie dywidendy. Użytkowanie wieczyste – specyficzne dla polskiego prawa cywilnego prawo podmiotowe dotyczące nieruchomości gruntowej, jeden z trzech rodzajów praw rzeczowych, obok własności i praw rzeczowych ograniczonych. Polega na oddaniu w użytkowanie nieruchomości gruntowej będącej własnością skarbu państwa, województwa, powiatu bądź gminy lub związku tych jednostek osobie fizycznej lub prawnej na czas określony 99 lat (wyjątkowo krócej, lecz nie mniej niż 40 lat). Dotyczy głównie gruntów położonych w granicach administracyjnych miast.

    Fundusze zamknięte[ | edytuj kod]

    Fundusz inwestycyjny zamknięty emituje certyfikaty inwestycyjne (będące tytułem uczestnictwa), które mogą być przedmiotem wtórnego obrotu (mogą istnieć publiczne, ale i niepubliczne certyfikaty inwestycyjne). Certyfikaty mogą być imienne i na okaziciela (publiczne certyfikaty inwestycyjne – zawsze są na okaziciela). Emisje certyfikatów odbywają się w seriach, to jest fundusz może emitować certyfikaty kolejnych serii. Tytułem uczestnictwa jest więc certyfikat inwestycyjny, będący papierem wartościowym, który – jeśli fundusz nie określi tego inaczej, jest zbywalny. Certyfikaty nie podlegają umarzaniu. Fundusz zamknięty ma z góry określoną wielkość kapitału akcyjnego (udziałów) – zmienianą w przypadku zakończenia nowej emisji certyfikatów inwestycyjnych funduszu.

    Pekao TFI S.A. – spółka prowadząca fundusze inwestycyjne w Polsce. Towarzystwo działa od początku istnienia tego rynku w Polsce (1992, początkowo były to fundusze powiernicze). Venture Capital – termin oznaczający inwestycje na niepublicznym rynku kapitałowym znajdujących się we wczesnych fazach rozwoju. Jest to forma finansowania innowacyjnych, a przez to obarczonych ryzykiem, projektów inwestycyjnych. Celem inwestowania venture capital jest zysk wynikający z wartości przedsiębiorstwa, a nie z samej działalności produkcyjnej bądź usługowej. Przybiera ona specyficzną formę. Polega ona na zasileniu kapitałowym powstającej spółki poprzez objęcie akcji lub udziałów. Działania te powodują że kapitał do firmy nie jest wprowadzany w formie kredytu, ale w formie właścicielskiej. Inwestor oferujący finansowanie typu venture capital staje się współwłaścicielem spółki, którą finansuje. Forma i ilość akcji bądź udziałów, jaką otrzyma dostawca kapitału, wynika z wcześniejszych ustaleń pomiędzy nim a właścicielami, lub pomysłodawcami nowego rozwiązania. Inwestor przedsięwzięcia podejmuje takie same ryzyko jak pozostali udziałowcy przedsięwzięcia. W przypadku powodzenia przedsięwzięcia, razem z założycielami czy pomysłodawcami uczestniczy w jego sukcesie. Występuje pomoc menadżerska, jaką otrzymuje przedsiębiorca od inwestora, który na bieżąco uczestniczy w działaniach na rzecz rozwoju przedsięwzięcia i w praktyce staje się on partnerem przedsiębiorcy. Współpracę reguluje umowa inwestycyjna, zawierająca postanowienia dotyczące wzajemnych praw i obowiązków stron. Zakres ingerencji w działalność spółki jest większy niż w przypadku większości typów inwestycji i polegają na wzajemnym zaufaniu stron.

    Zasady działania funduszu inwestycyjnego zamkniętego określone są w statucie funduszu. W statucie określa się m.in.: czy certyfikaty są publiczne, czy niepubliczne oraz (dla niepublicznych) czy mają formę dokumentu, czy są zdematerializowane i gdzie jest prowadzona ich ewidencja. Certyfikaty publiczne powinny być wprowadzone do obrotu na rynku regulowanym (albo – w sytuacjach wskazanych w ustawie – w alternatywnym systemie obrotu). Fundusz z certyfikatami publicznymi podlega większości praw i obowiązków wynikających z przepisów o publicznym obrocie (ustawa o ofercie publicznej, ustawa o obrocie instrumentami finansowymi).

    Towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI) – według ustawy o funduszach inwestycyjnych organ funduszu inwestycyjnego zarządzający nim i reprezentujący go w stosunkach z osobami trzecimi. Tylko podmioty działające na podstawie ustawy mają prawo do używania oznaczenia "towarzystwo funduszy inwestycyjnych" lub jego skrótu.Narodowy fundusz inwestycyjny – fundusz inwestycyjny typu zamkniętego, w formie spółki akcyjnej założonej przez Skarb Państwa, działający na podstawie ustawy o NFI (Dz. U. z 1993 r. Nr 44, poz. 202), która utraci moc 1 stycznia 2013 roku, oraz Kodeksu spółek handlowych.

    W spektrum inwestycyjnym funduszu zamkniętego mogą być zbywalne:

  • papiery wartościowe (akcje, obligacje, inne),
  • wierzytelności (ale nie wobec osób fizycznych – z wyjątkami wskazanymi w ustawie),
  • waluty,
  • instrumenty pochodne,
  • pochodne prawa majątkowe (cena zależy od rzeczy, energii, mierników i limitów wielkości produkcji, emisji zanieczyszczeń – dopuszczonych do obrotu na giełdach towarowych),
  • instrumenty rynku pieniężnego.
  • Ponadto dopuszczalne – wśród przedmiotów inwestowania przez fundusz zamknięty – są:

    Alternatywny system obrotu (wielostronna platforma obrotu) – wielostronny system kojarzący oferty kupna i sprzedaży instrumentów finansowych, organizowany poza rynkiem regulowanym w taki sposób, że do zawarcia transakcji dochodzi w ramach tego systemu, zgodnie z określonymi regulacjami, które są łagodniejsze w porównaniu do rynku giełdowego i pozagiełdowego.Koniunktura (łac. coniunctura) - splot okoliczności wywierający znaczny, głównie pozytywny, wpływ na warunki ekonomiczne.
  • depozyty bankowe,
  • tytuły uczestnictwa funduszy (inwestycji wspólnego inwestowania),
  • lokaty we własność/współwłasność (nieruchomości gruntowych, budynków i lokali, statków morskich), użytkowanie wieczyste.
  • Fundusz inwestycyjny zamknięty może:

  • udzielać pożyczek pieniężnych,
  • udzielać pożyczek papierów wartościowych,
  • udzielać poręczeń i gwarancji,
  • zaciągać kredyty.
  • Fundusz dokonuje wyceny aktywów (i ustala wartość zobowiązań – dla wyliczenia wartości aktywów netto funduszu) oraz ustala wartość aktywów netto na certyfikat inwestycyjny. Terminy wycen: nie rzadziej niż raz na 3 miesiące, przed (7 dni) rozpoczęciem zapisów na nową emisję i w dni wykupu certyfikatów.

    Fundusz pasywny - fundusze wysokiego ryzyka stosują zwykle podejście aktywne i reagujące, rzadziej podejście pasywne. Ten rodzaj zaangażowania odznacza się rzadkim kontaktem funduszy ze spółką portfelową. Spotkania odbywają się z inicjatywy spółki portfelowej. Przedstawiciel funduszu nie zasiada w radzie nadzorczej. Aktywność funduszy pasywnych jest szczególna w zakresie monitorowania specjalnych praw akcjonariuszy i innych praw zapisanych w umowie inwestycyjnej.Onet.pl – jeden z największych polskich mediów internetowych, od listopada 2012 kontrolowany przez Ringier Axel Springer Media AG (75% udziałów). Dotychczasowy właściciel – Grupa TVN – posiada 25% udziałów.

    Poza reprezentującym fundusz (jako organ) towarzystwem funduszy inwestycyjnych w funduszu zamkniętym (jako organ kontrolny) działa rada inwestorów lub zgromadzenie inwestorów.

    Kryterium metody ustalania zysku z funduszu[ | edytuj kod]

    Zwykle fundusze prezentują porównanie uzyskanych wyników (wzrostu wartości jednostki uczestnictwa) do przyjętych wzorców (zgodnie z przepisami taki wzorzec jest prezentowany w prospekcie informacyjnym funduszu). Fundusze takie określane są mianem funduszy benchmarkowych.

    Papier wartościowy – zbywalny dokument lub zapis w systemie informatycznym na rachunku papierów wartościowych, który ucieleśnia prawa majątkowe w taki sposób, że dane uprawnienia przysługują osobie wskazanej jako uprawniona w treści dokumentu (choćby jako okaziciel), a przedłożenie go jest warunkiem koniecznym i wystarczającym dla realizacji uprawnienia. Ponadto zniszczenie lub utrata dokumentu powoduje utratę uprawnień dopóki nie zostanie wydane postanowienie o umorzeniu dokumentu.Instrument rynku pieniężnego – papier wartościowy lub niebędący papierem wartościowym instrument finansowy, wyemitowany lub wystawiony na podstawie właściwych przepisów prawa, który może być przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym.

    Szczególna odmianą takich funduszy są fundusze indeksowe, których wycena ma odzwierciedlać wartość wzorca (którym może być jakiś wskaźnik: inflacja, indeks giełdowy). Praktyką jest, że zarządzanie takim fundusze dokonywane jest w oparciu o algorytm tworzący portfel maksymalnie zbliżony do struktury wzorca (lub ją modelujący przez inne instrumenty finansowe syntetyczne wykorzystujące np. instrumenty pochodne, krótką sprzedaż).

    Fundusz sekurytyzacyjny – szczególny typ funduszu inwestycyjnego zamkniętego, który poprzez emisję certyfikatów inwestycyjnych gromadzi środki na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowanych ze środków publicznych.Benchmark (wskaźnik referencyjny, stopa odniesienia) – instrument finansowy służący do porównania wyników inwestycji. Może nim być np. stopa inflacji, rentowność bonów skarbowych lub zmiana wartości indeksu giełdowego.

    Pojawiają się jednakże koncepcje funduszy „absolute return”, dla których wyznacznikiem sukcesu nie jest pokonanie wzorca, ale przyniesienie inwestorowi ponadprzeciętnych zysków, a tym także odpowiednie reagowanie zmianą struktury portfela przy zmianie najkorzystniejszych w danym okresie inwestycji.

    Przy takich zasadach zarządzania funduszem pojawiają się nowe formy funduszy, np. wprowadzone do obrotu na GPW w roku 2010 Exchange Traded Funds (ETF) na indeks WIG20.

    Prospekt informacyjny funduszu inwestycyjnego - podstawowy dokument funduszu inwestycyjnego prezentujący zasady działania, politykę informacyjną, wybrane dane finansowe, podstawy prawne. Zawiera w szczególności Statut funduszu.WIG20 – indeks giełdowy 20 największych spółek akcyjnych notowanych na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Bazową datą dla indeksu jest 16 kwietnia 1994, zaś wartością bazową 1000 punktów. Jest to indeks typu cenowego (przy jego obliczaniu bierze się jedynie ceny zawartych w nim transakcji). W ramach WIG20 nie może być notowanych więcej niż 5 spółek z jednego sektora; nie są w nim notowane fundusze inwestycyjne. Od 23 września 2013 do indeksu dołączy 10 nowych spółek tworząc WIG30, jednocześnie WIG 20 nadal będzie publikowany do 31 grudnia 2015 r.

    Kryterium opłaty wstępnej[ | edytuj kod]

    Fundusze typu load[ | edytuj kod]

    Pobierana jest opłata manipulacyjna. Może ona być pobierana zarówno na wejściu, jak i na wyjściu z funduszu. Opłata ta ma związek ze sposobem dystrybucji jednostek funduszu (zwykle jest przeznaczana na wynagrodzenie dla dystrybutorów – pośredniczących w przystępowaniu do funduszu). Zwykle opłata manipulacyjna stanowi określoną część kwoty rozliczenia (ustalana jest procentowo).

    Instrument finansowy – forma zobowiązania pieniężnego jednego podmiotu względem drugiego. Zobowiązanie to może przyjąć postać zapisu księgowego lub papieru wartościowego.Certyfikat depozytowy – zbywalny papier wartościowy emitowany przez banki z terminem wykupienia do 1 roku (dla certyfikatów krótkoterminowych) lub do lat 5 (dla certyfikatów długoterminowych)

    Fundusze typu no-load[ | edytuj kod]

    Brak opłaty manipulacyjnej

    Kryterium wynagradzania za zarządzanie funduszem[ | edytuj kod]

    Fundusze pobierają zwykle opłatę (naliczaną przy każdej wycenie funduszu) uzależnioną (jako część procentową) od wielkości funduszu (wartości aktywów netto funduszu) – „management fee”.

    Możliwe jest pobieranie także opłaty/wynagrodzenia od uzyskanego zysku z inwestycji.

    Dochód – podstawowa kategoria ekonomiczna, wyrażająca dodatni efekt zastosowania czynników wytwórczych: ziemi, pracy, kapitału rzeczowego, kapitału finansowego w procesie gospodarowania. Dochód jest rezultatem połączenia wymienionych czynników wytwórczych oraz przedsiębiorczości człowieka. Dochód w formie pieniężnej jest wyrazem towarów i usług, które podmioty go posiadające mogą za niego nabyć.Subfundusz – wydzielony portfel w funduszu inwestycyjnym z wydzielonymi subfunduszami. Praktycznie jest to quasi-fundusz wydzielony wewnątrz głównego funduszu inwestycyjnego, nie posiadający osobowości prawnej, posiadający za to własne ograniczenia inwestycyjne, cel inwestycyjny, wysokość opłat, osobno wyceniany (i wyniki prezentowane są w osobnym sprawozdaniu finansowych ‘jednostkowym’, stanowiącycm część sprawozdania finansowego całego funduszu) itp. Zobowiązania jednego subfunduszu nie obciążają pozostałych subfunduszy. Większość przepisów dotyczących funduszy inwestycyjnych stosuje się odpowiednio.

    Kryterium dystrybucji zysków i dochodów[ | edytuj kod]

    Fundusze tezaurujące[ | edytuj kod]

    Fundusze akumulujące zyski funduszy. Oznacza to, że wszystkie przychody i zyski powiększają wartość całego funduszu, a więc i wartość jednostki uczestnictwa w takim funduszu.

    Fundusze wypłacające zyski[ | edytuj kod]

    Fundusze wypłacające uczestnikowi funduszu świadczenia, np. dywidendę.

    Rejestr funduszy inwestycyjnych – publiczny rejestr funduszy inwestycyjnych prowadzony w Polsce przez Sąd Okręgowy w Warszawie.Księgi rachunkowe prowadzone są na podstawie dowodów księgowych i ujmują zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym. Obejmują one zbiory zapisów księgowych, obrotów i sald, które tworzą dziennik, księgę główną, księgi pomocnicze, zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych, a także wykaz składników aktywów i pasywów.

    Specyficzne fundusze[ | edytuj kod]

    Od połowy lat 2000 fundusze inwestycyjne otwarte w Polsce coraz częściej przyjmują postać pojedynczego funduszu (mającego osobowość prawną) z wydzielonymi subfunduszami.

    Zalety takiej konstrukcji (fundusz z wydzielonymi subfunduszami: fundusz posiada osobowość prawną, a subfundusze nie):

  • dokumentacja pojedynczej osoby prawnej powinna być bardziej spójna i ujednolicona (pojedynczy prospekt inwestycyjny prezentujący w jednym miejscu elementy jednolite, a oddzielnie pokazujący odrębności, w tym głównie politykę inwestycyjną subfunduszy),
  • optymalizacja podatkowa (w Polsce podatek z zysków kapitałowych w funduszach płacony przez osoby fizyczne ustalany jest momencie realizacji zysków z inwestycji w którykolwiek z subfunduszy w ramach funduszu, co oznacza, że przenoszenie środków między subfunduszami – mimo że oznacza odkupienie jednostek nie podlega podatkowi).
  • Exchange Traded Funds[ | edytuj kod]

    Od roku 2010 w Polsce zaczęły działać fundusze ETF (Exchange Traded Funds) – fundusze odwzorowujące indeks (Lyxor ETF WIG 20 – WIG20). Tytuły uczestnictwa tych funduszy są handlowane na giełdzie, jak zwykłe akcje.

    Obligacja – papier wartościowy emitowany w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Obligacja należy do kategorii dłużnych instrumentów finansowych. W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta typu współwłasność, dywidenda czy też uczestnictwo w walnych zgromadzeniach. Emisja obligacji polega na przekazaniu kapitału spółce przez inwestorów. Obligacje reprezentują prawa majątkowe podzielone na określoną liczbę równych jednostek, co oznacza, iż przyznają identyczne uprawnienia danym emisjom lub seriom obligacji.Fundusz hedgingowy (ang. hedge fund) – rodzaj instytucji finansowej pobierającej opłatę za zarządzanie powierzonym kapitałem, w którym dokonuje się kupna i krótkiej sprzedaży papierów na rynku kapitałowym w celu ograniczenia (hedge) ryzyka wahań cen obejmujących swoim zasięgiem cały rynek dla maksymalizacji zysków. Jego najważniejszymi cechami są bardzo wysokie ryzyko inwestycyjne, jak i możliwość osiągania wysokiej stopy zwrotu zarówno podczas hossy, jak i bessy na rynku. Ich strategia inwestycyjna jest często agresywna i spekulacyjna.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Bessa (fr. baisse, pot. rynek niedźwiedzia) – termin giełdowy oznaczający długotrwały spadek kursu giełdowego papierów wartościowych lub cen towarów notowanych na giełdzie. Przeciwieństwem bessy jest hossa.
    Giełda towarowa – na niej uczestnicy spotykają się, porozumiewają i zawierają transakcje w ściśle określonym miejscu i czasie, a ich działania ograniczają różnorodne regulaminy. W określonym miejscu i czasie dochodzi do konfrontacji podaży i popytu oraz kupna i sprzedaży towarów masowych, wysoko standaryzowanych pod względem jakości i ilości. W zależności od relacji podaż-popyt kształtuje się tu ceny towarów.
    Waluta (jednostka monetarna) – nazwa pieniądza obowiązującego w danym państwie. Nazwę tę stosuje się przede wszystkim w kontekście wymiany międzynarodowej. Waluta jest wtedy środkiem rozliczeniowym (czyli miernikiem wartości) oraz środkiem regulowania płatności (należności i zobowiązań) w transakcjach międzynarodowych. Skrótowe oznaczenie waluty (np. GBP), to ustandaryzowany, trzyliterowy kod przyjęty przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Dwie pierwsze litery oznaczają kraj w którym dana waluta obowiązuje (np. GB - Great Britain), a trzecia to zazwyczaj inicjał danej waluty (P - Pound)
    Depozyt bankowy (wkład bankowy) – inwestycja finansowa polegająca na powierzeniu środków finansowych bankowi. W zamian za ulokowane depozyty pieniężne banki płacą deponentom odsetki, zależne głównie od długości zadeklarowanego czasu depozytu i stóp procentowych na rynku. Oprocentowanie może być stałe albo zmienne. Banki uzyskują w zamian prawo do dysponowania powierzonymi im środkami pieniężnymi, udzielając na ich podstawie kredytów lub je inwestując. Depozyty stanowią podstawowe źródło finansowania działalności kredytowej prowadzonej przez banki.
    Blue chip - określenie dużej spółki giełdowej, cieszącej się zaufaniem inwestorów i mającej dobrą sytuację finansową. Spółki blue chips charakteryzują się dużą kapitalizacją i płynnością oraz stosunkowo stabilnym kursem. Genezą terminu jest kolor najdroższego żetonu do gry w kasynach Monte Carlo.
    Rynek nieruchomości – ogół warunków, w których odbywa się transfer praw do nieruchomości oraz są zawierane umowy, które stwarzają wzajemne prawa i obowiązki, połączone z władaniem nieruchomościami. Rynek ten jest rynkiem nieformalnym, tzn. nie ma stałej siedziby i statusu.
    Indeks giełdowy – wartość obliczona na podstawie wyceny akcji wybranych spółek giełdowych. Umożliwia syntetyczne przedstawienie koniunktury na giełdzie lub stanu jakiegoś sektora spółek.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.083 sek.