• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Funan

    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Bramin (Dewanagari: ब्राह्मण trl.brāhmaṇa) – w hinduizmie członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej. Przynależność do warny bramińskiej, jak i pozostałych jest dziedziczna . Według mitologii indyjskiej bramini powstali przy stworzeniu świata z ust Puruszy.
    Óc Eo − stanowisko archeologiczne przypisywane historycznemu państwu Funan istniejącemu na początku I tysiąclecia n.e. w dolnym biegu Mekongu, na terenie dzisiejszego Wietnamu i Kambodży. Z wykopalisk prowadzonych od 1942 r. wynika, że był to ważny port o rozległych kontaktach z państwami Azji, Afryki i Europy. Bogaty system kanałów wokół Óc Eo łączył się bezpośrednio z Angkor Borei, leżącym nad rzeką Bassac stanowiskiem archeologicznym również przypisywanym Funanowi.

    Funan (władcy tego państwa znani byli jako królowie góry - stąd chińska nazwa Funan).

    Jedno z najstarszych państw Azji Południowo-Wschodniej. Najwcześniejsza wzmianka o nim pochodzi z II wieku n.e. (szczytowy okres rozwoju przypadał na III wiek n.e.). Terytorium królestwa objęło swoimi wpływami obecną Kambodżę, Tajlandię i Półwysep Malajski - po przesmyk Kra. Stolica znajdowała się Widhapurze (w pobliżu dzisiejszej miejscowości ’Ângkôr Borei). Siedzibą króla był pałac, wzniesiony na kamiennym fundamencie. Król (miał 3 imiona) opuszczał go jedynie dosiadając słonia i w otoczeniu ogromnej świty dworzan.

    ’Ângkôr Borei – miejscowość w Kambodży, nad rzeką Tônlé Basăk, odnogą Mekongu. Główne stanowisko wykopaliskowe ropoczętego w 1996 r. projektu archeologicznego "Dolny Mekong" (LOMAP - Lower Mekong Archaeological Project) kierowanego przez prof. Miriam T. Stark z Uniwersytetu Hawajskiego. Celem projektu jest badanie mechanizmu formowania się wczesnych państwowości w delcie Mekongu w okresie pre-angkoriańskim. Badania radiochemiczne z wykorzystaniem węgla C wskazują, że ’Ângkôr Borei było aktywnym ośrodkiem administracyjnym już 400 lat p.n.e., a obszar między nim a Óc Eo był gęsto zaludniony na długo przed odkryciem Funanu przez Chińczyków.Przez starożytny Iran należy rozumieć nie terytorium tożsame z dzisiejszym Iranem, ale tzw. Wielki Iran, wyodrębniany ze względu na wspólnotę kulturową i historyczną, a w starożytności przede wszystkim językową. W tej epoce obejmował on oprócz dzisiejszego Iranu także Azję Środkową po Syr-Darię, stepy dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy zamieszkane od VIII/VII wieku p.n.e. przez irańskich koczowników oraz zachodni i środkowy Afganistan łącznie z pakistańską częścią Beludżystanu. Należy jednak tutaj zauważyć że mieszkający na terenie Ukrainy Scytowie i Sarmaci znaleźli się już w V wieku p.n.e. pod silnym wpływem kultury greckiej i zaangażowani w sprawy europejskie zaczęli mieć odrębną od reszty Irańczyków historię.

    Większość informacji o Funan pochodzi z kronik chińskich oraz ze stanowiska archeologicznego w Óc Eo.

    Państwo prowadziło ożywione stosunki handlowe i kulturalne z całym wybrzeżem Zatoki Tajlandzkiej, z Półwyspem Malajskim, Indonezją, Indiami, Persją oraz rejonem śródziemnomorskim. Kontrolowało handel między Indiami a Chinami.

    Miasta w Funanie położone były zawsze nad brzegami rzek, jezior i kanałów. Otoczone były obwałowaniem ziemnym i fosą, w której pływały krokodyle. W obrębie miast znajdowały się domy wzniesione na palach, pokryte liśćmi bambusa i połączona kanałami.

    Czenla – państwo Khmerów w VII i VIII wieku poprzedzające Angkor (802 do 1432 r.), następca Funanu. W roku 549 wykorzystując osłabienie wewnętrzne królestwa Funan dodatkowo pogłębione przez katastroficzną powódź władca Czenli Bhawawarman podporządkowuje sobie cały Funan a następnie niemal cały Półwysep Malajski. Następcy Bhawawarmana ugruntowali swoją władzę wzmacniając rolę religii hinduistycznej. W wyniku późniejszych konfliktów pomiędzy arystokratycznymi rodami doszła w w roku 706 do rozpadu Czenli na dwa państwa Czenlę Wodną lub Dolną, położoną w dolnym biegu Mekongu i Czenlę Lądową lub Górną, w północno-zachodniej Kambodży. Pod koniec VIII wieku Czenlę podbijają Jawajczycy. Na przełomie VIII i IX w. kraj zostaje wyzwolony dając początek królestwu Angkoru.Bambus (Bambusa Shreb.) – rodzaj roślin wieloletnich o drewniejących łodygach należący do rodziny wiechlinowatych. Stanowi jeden z kilkudziesięciu rodzajów zwyczajowo określanych mianem "bambusów", wchodzących w skład podrodziny bambusowych (Bambusoideae). Rodzaj liczy ok. 130 gatunków występujących w tropikalnej i subtropikalnej części Azji, poza tym niektóre gatunki są szeroko rozpowszechnione w uprawie.

    Ludność Funanu chodziła boso i ubierała się w sampot. Mężczyźni i kobiety przekłuwali uszy i nosili kolczyki. Stosowali 4 formy pogrzebów: przez spalenie, wrzucanie do rzeki, pozostawieni drapieżnym ptakom oraz przez grzebanie. Oznaką żałoby było golenie włosów lub brody.

    Rolnictwo w królestwie było znakomicie rozwinięte. Oprócz niego ludność zajmowała się tkactwem, wyrobem naczyń i ozdób ze srebra, ciesielstwem i rzeźbą w drewnie. Wysoko rozwinięta była sztuka rzeźbiarska.

    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.Kambodża, Królestwo Kambodży (khm. ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា, trl. Kâmpǔchéa, Preăhréachéanachâkr Kâmpǔchéa) w latach 1976–1989 Kampucza – państwo w południowo-wschodniej Azji, na Półwyspie Indochińskim, nad Zatoką Tajlandzką. Graniczy od zachodu i północy z Tajlandią (długość granicy – 803 km), od północy z Laosem (541 km), a od wschodu z Wietnamem (930 km).

    Ustrój Funanu nosił cechy feudalne. Król był wyłącznie zwierzchnikiem podbitych krajów, w których utrzymywała się przy władzy miejscowa dynastia.

    Główną przyczyną upadku królestwa było powstanie państwa Czenla (około 550 r.) - jednego z lennych księstw uznających feudalną zwierzchność Funanu. Koniec Funanu przypada na rok 627.

    Legenda o powstaniu Funanu[]

    Wygnany indyjski bramin Kaundija, przybył do tego kraju drogą morską z Indii bądź z Półwyspu Malajskiego. Pewnego razu miał sen w którym jego duch opiekuńczy wręczył mu boski łuk i kazał ruszyć w daleką podróż morską. Kiedy się obudził i udał do świątyni, znalazł tam łuk ze snu u stóp drzewa poświęconego duchowi. Wypłynął w morze i kierowany przez swego ducha, dostał się do Funanu, gdzie królowała piękna Liu Ye. Jej poddani próbowali pokonać przybysza i owładnąć statek którym przypłynął. Kaundinja wymierzył jednak z boskiego łuku i strzała przeszyła łódź królowej. Liu Ye przestraszona poddała się nieznajomemu, który przyjął ją za żonę, panował w jej kraju i przekazał władzę swym następcom.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Tajlandia, Królestwo Tajlandii – państwo w południowo-wschodniej Azji, graniczące z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Mjanmą. Tajlandia była niegdyś nazywana Syjamem, gdyż była to jej oficjalna nazwa do 11 maja 1949. Międzynarodowe określenie "Thai" (ไทย) znaczy po tajsku wolny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Indonezja – wyspiarskie państwo położone w Azji Południowo-Wschodniej oraz w Oceanii, którego stolicą jest Dżakarta z 8,4 mln mieszkańców.
    Zatoka Tajlandzka, dawniej Zatoka Syjamska (khmer. Czhuk-samot Thai, tajski Ao Thai, wietn. Vịnh Thái Lan) – rozległa i płytka zatoka w zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego. Wcina się około 720 km między nasadę Płw. Malajskiego a południowe brzegi Płw. Indochińskiego.
    naszej ery - "n.e.", wyrażenie i skrót stosowane w języku polskim, oznaczający datę od początku ery chrześcijańskiej, której początek wiązany jest z datą narodzenia Jezusa Chrystusa (zgodnie z kalendarzem gregoriańskim). Odpowiada łacińskiemu skrótowi A.D. lub AD (anno Domini - "roku Pańskiego") i angielskiemu C.E. (Common Era).
    Półwysep Malajski (Malakka) – południowa część Półwyspu Indochińskiego, między Morzem Andamańskim a Morzem Południowochińskim. Od Sumatry oddzielony Cieśniną Malakka. Długość wynosi ok. 1450 km. Powierzchnia: ok. 190 tys. km².

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.242 sek.