• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fraza - programowanie



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Programista, zwany też potocznie koderem to osoba, która tworzy programy komputerowe w pewnym języku programowania. Termin ten może odnosić się także do specjalisty w jednej dziedzinie programowania. Większość programistów zna co najmniej kilka języków programowania (np. C, C++, Java), lecz specjalizuje się tylko w wybranych z nich. Nazwa głównego języka jest często dodawana do nazwy stanowiska, np. programista C++, aby podkreślić specjalizację.Typ – w językach programowania opis rodzaju, struktury i zakresu wartości, jakie może przyjmować dany literał, zmienna, stała, argument, wynik funkcji lub wartość.
    Miejsce występowania[ | edytuj kod]

    Ponieważ frazy są częścią składową pewnej jednostki, występują w kodzie źródłowym, wyłącznie razem z daną jednostką nadrzędną, a próba użycia frazy samodzielnie, kończy się sygnalizowaniem błędu przez translator. Tylko nieliczne języki mają w swej składni frazy i samodzielne jednostki o identycznej budowie leksykalnej, co oznacza, że dany element może być użyty np. jako instrukcja samodzielna lub jako fraza innej instrukcji.

    Język wysokiego poziomu (autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji.Rekurencja, zwana także rekursją (ang. recursion, z łac. recurrere, przybiec z powrotem) to w logice, programowaniu i w matematyce odwoływanie się np. funkcji lub definicji do samej siebie.

    Frazy stosuje się w takich jednostkach składniowych jak:

  • deklaracje i definicje
  • instrukcje.
  • Określone frazy zdefiniowane w języku mogą występować wyłącznie w określonym kontekście, w określonym miejscu pewnej jednostki, lub kilku jednostek składniowych. Przykładowo w języku Pascal fraza else może wstąpić zarówno w instrukcji warunkowej if jak i w instrukcji wyboru case.

    Instrukcja warunkowa jest elementem języka programowania, które pozwala na wykonanie różnych obliczeń w zależności od tego czy zdefiniowane przez programistę wyrażenie logiczne jest prawdziwe, czy fałszywe. Możliwość warunkowego decydowania o tym, jaki krok zostanie wykonany w dalszej kolejności jest jedną z podstawowych własności współczesnych komputerów – dowolny model obliczeń zdolny do wykonywania algorytmów (tj. równoważny maszynom Turinga) musi ją posiadać.Jan Bielecki (zm. 25 grudnia 2001) – polski informatyk, wykładowca, jedyny z Europy Środkowo-Wschodniej członek komitetu standaryzacyjnego ANSI C.

    Frazy w deklaracjach i definicjach[ | edytuj kod]

    Deklaracje i definicje służą do przypisania pewnemu obiektowi definiowanemu w kodzie źródłowym przez programistę, identyfikowanemu za pomocą utworzonego identyfikatora, jego właściwości i atrybutów. Takie deklaracje mogą zawierać także różne frazy definiujące pewne właściwości obiektu.

    Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.Zakres (programowanie), także przedział, wycinek, to zdefiniowanie w kodzie źródłowym pewnego przedziału wartości wyodrębnionego z wartości określonego typu bazowego.

    Przykładowo w języku PL/I istnieje rozbudowany zestaw fraz umożliwiający w deklaracjach podprogramów, przypisywać specyficzne atrybutu. Frazy te są opcjonalne. Przykładowe frazy to: OPTIONS(opcje) w tej frazie specyfikować można dodatkowe właściwości podprogramu, przykładowo opcja MAIN identyfikuje procedurę główną, od której rozpoczyna się wykonywanie programu, RETURNS(typ) fraza deklarująca podprogram o charakterze funkcyjnym, oraz definiująca typ zwracanej wartości, frazy optymalizacyjne definiujące atrybuty umożliwiające optymalizację kodu wynikowego przez translator, np. ORDER, REORDER, REDUCIBLE itd., RECURSIVE dla podprogramów rekurencyjnych i inne.

    W implementacji Turbo Pascal dostępne są dla podprogramów frazy:

    Krok zmiennej sterującej, to w programowaniu konstrukcja programistyczna umożliwiająca zmianę wartości zmiennej sterującej o określoną przez programistę wartość. Standardowo zmienna sterująca w pętli iteracyjnej zmieniana jest o wartość kroku równą 1. W wielu językach programowania wprowadzono do ich składni w instrukcji takiej pętli konstrukcję umożliwiającą określenie innej wartości, która będzie użyta do zmiany wartości zmiennej sterującej przy przejściu do kolejnej iteracji. Istnieją jednak języki programowania, w których pętle iteracyjne nie dają takich możliwości. Tak jest np. w języku Pascal, w którym zmienna sterująca zmienia się o wartość równą 1 (lub -1 przy użyciu słowa kluczowego downto). W takim przypadku programista musi samodzielnie implementować pętlę realizującą zadania pętli iteracyjnej, za pomocą innych rodzajów pętli, np. za pomocą pętli repetycyjnej. W tym przypadku programista sam implementuje zmianę wartości pewnej zmiennej używanej jako zmienna sterująca, oraz jawnie kontrolować warunek zakończenia pętli, a więc musi programować na niższym poziomie abstrakcji. Takie rozwiązanie przyjęte jest również w takich językach jak C, C++ i podobne, w których nie zaimplementowano pętli iteracyjnej, lecz dostępna jest pętla ogólna. W pętli tego rodzaju trzeba jawnie zapisać zmianę wartości zmiennej sterującej o określoną wartość kroku i warunek kończący pętlę. Innym rozwiązaniem, może być jawnie zaprogramowanie zmiany wartości zmiennej sterującej o wartość kroku wewnątrz pętli iteracyjnej, o ile jest dopuszczalna w danym języku przypisanie zmiennej sterującej nowej wartości (np. Pascal dopuszcza zamianę wartości zmiennej sterującej wywnętrz bloku pętli, a np. Ada nie daje takich możliwości – zmienna sterująca w tym języku programowania jest zmienną "tylko do odczytu", zmienną lokalną dla tej instrukcji strukturalnej).W informatyce przepływ sterowania oznacza kolejność, w jakiej pojedyncze wyrażenia lub instrukcje są wykonywane w paradygmacie programowania imperatywnego. W języku programowania instrukcja przepływu sterowania może zmienić przepływ sterowania tak, aby wyrażenia wykonywane były w innej kolejności, niż ta, w jakiej są wypisane w kodzie źródłowym. Pojęcie przepływu danych jest prawie zawsze ograniczane do pojedynczego wątku aplikacji, ponieważ dotyczy ono wykonywania instrukcji po jednej naraz.
    inline(kod_maszynowy) definiujący podprogram w kodzie maszynowym assembler podprogram napisany w asemblerze forward deklaracja wstępna (prototyp) i inne.

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zmienna sterująca pętlą (nazywana także zmienną kontrolną) to zmienna stosowana w określonym języku programowania, tworzona i używana do sterowania wykonaniem instrukcji iteracyjnej.
    Instrukcja strukturalna, to instrukcja zdefiniowana w składni określonego języka programowania, zbudowana ze składowych instrukcji prostych i strukturalnych, sterująca przebiegiem realizacji algorytmu. Instrukcja taka budowana jest w kodzie źródłowym w oparciu o nawiasy syntaktyczne.
    Modyfikator – element kodu źródłowego, stanowiący frazę pewnej konstrukcji języka programowania, której zadaniem jest zmiana standardowego działania danej konstrukcji składniowej.
    Asembler (z ang. assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. asemblacja) wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również asemblerem. W tym artykule język programowania nazywany będzie językiem asemblera, a program tłumaczący – asemblerem.
    Instrukcja wyboru – instrukcja decyzyjna – jest to instrukcja w określonym języku programowania, umożliwiająca wybór instrukcji do wykonania spośród wielu opcji.
    Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.
    Prototyp — struktura oprogramowania, która informuje kompilator lub interpreter języka programowania o możliwościach podprogramu (funkcja, procedura, metoda) lub klasy. Prototyp jest więc deklaracją oddzieloną od definicji w postaci samodzielnego nagłówka podprogramu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.