• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Franciszek Ksawery



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Honsiu (jap. 本州, Honshū) – największa, a tym samym główna wyspa Japonii. Na północy cieśnina Tsugaru oddziela ją od Hokkaido, na południu Morze Wewnętrzne od Sikoku, a na południowym zachodzie po drugiej stronie cieśniny Shimonoseki leży wyspa Kiusiu. Honsiu jest siódmą co do wielkości wyspą na świecie.
    Posąg św. Franciszka Ksawerego na moście gotyckim w Kłodzku

    Franciszek Ksawery, właśc. Francisco de Jaso y Azpilicueta (ur. 7 kwietnia 1506 na zamku Xavier wówczas w Królestwie Nawarry, obecnie w Hiszpanii, zm. z 2 na 3 grudnia 1552 na wyspie Sancian koło Kantonu u wybrzeży Chin) – prezbiter i wyznawca, jeden z założycieli zakonu jezuitów, misjonarz, święty katolicki zwany apostołem Indii. Mówi się o nim, że od czasów św. Pawła nikt nie nawrócił większej liczby ludzi.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Zamek Javier

    Młodość[ | edytuj kod]

    Był synem Juana de Jasu, doktora uniwersytetu bolońskiego, prezydenta Rady Królewskiej króla Nawarry Juana III. Jego matką była Doña Maria de Azpilcueta y Aznárez – jedyna dziedziczka dwóch rodów arystokratycznych. Był spokrewniony z Martínem de Azpilcueta, znanym jako Doctor Navarrus, który był filozofem, teologiem i jednym z wczesnych przedstawicieli monetaryzmu. Jego ojczystym językiem był baskijski.
    Królestwo Nawarry zachowało neutralność w sporze pomiędzy Francją a zjednoczonymi królestwami Kastylii i Aragonii, będącymi pod władzą Ferdynanda Aragońskiego, w związku z czym w 1512 r. zostało przez tego władcę najechane. Rozpoczęła się długa, trwająca z przerwami 18 lat wojna. W 1515 zmarł ojciec mającego wówczas 9 lat Franciszka Ksawerego. W następnym roku w zajętej przez wojska Ferdynanda części kraju wybuchło wsparte przez Francuzów powstanie, w którym wzięli udział bracia Franciszka. Z tego powodu na rozkaz pełniącego obowiązki gubernatora, kardynała Cisnerosa rodzina Franciszka została pozbawiona posiadłości ziemskich, a jej zamek został poddany demolicji: zewnętrzne mury, bramy i obie baszty zostały zniszczone, fosa zasypana, a wieża mieszkalna skrócona o połowę, nietknięta pozostała tylko rezydencja. Ostatecznie wojna z królestwami Kastylii i Aragonii zakończyła się podziałem królestwa Nawarry, a jej król i lojaliści uciekli do północnej części kraju, która obecnie stanowi część terytorium Francji.

    Ferdynand II Aragoński (ur. 10 marca 1452 w Sos w Aragonii, zm. 23 stycznia 1516 w Madrigalejo) – drugi syn króla Jana II Aragońskiego, pierwsze jego dziecko z drugą żoną, Joanną Enriquez, córką Fryderyka Enriqueza, admirała Kastylii, księcia de Melgar e Rueda. Ojciec wyznaczył go na następcę tronu, pomijając jego starszego przyrodniego brata, Karola z Viany.Seminarium duchowne (z łac. szkółka roślin, od semen – nasienie, seminis – narybek, latorośl) – w Kościołach chrześcijańskich specjalny dom, w którym kandydaci do stanu duchownego odbywają intensywną formację teologiczną, moralną i naukową.

    Towarzystwo Jezusowe[ | edytuj kod]

    W 1525 Franciszek został wysłany na studia do paryskiej Sorbony do Collège Sainte-Barbe, który ukończył w 1530 r., otrzymując tytuł magister artium. Później wykładał filozofię Arystotelesa w kolegium w Beauvais. Jeszcze podczas studiów w Paryżu poznał Piotra Fabra, a za jego pośrednictwem – Ignacego Loyolę i to on miał mu zadać słynne pytanie: „Cóż może zyskać człowiek na świecie, jeśli utraci własną duszę?”

    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie. Grzegorz XV (łac. Gregorius XV, właśc. Alessandro Ludovisi; ur. 9 stycznia 1554 w Bolonii, zm. 8 lipca 1623 w Rzymie) – papież w okresie od 9 lutego 1621 do 8 lipca 1623.

    Choć miał możliwość zrobienia kariery akademickiej, zdecydował się dołączyć do św. Ignacego. 15 sierpnia 1534 w kościele św. Piotra na Montmartre pod przywództwem Ignacego Loyoli wraz z pięcioma innymi absolwentami Sorbony złożył śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Złożyli także obietnicę podróży do Ziemi Świętej i nawracania muzułmanów, a jeśli to byłoby niemożliwe, oddania się w służbę papieżowi. Kiedy, jak umówili się w styczniu 1537, spotkali się w Wenecji, okazało się, że z powodu wojny podróż na wschód była niemożliwa. Loyola i jedyny spośród nich mający już święcenia kapłańskie, Piotr Faber, udali się do Rzymu po papieską akceptację. Kiedy ją otrzymali 24 czerwca 1537 przyjęli Święcenia kapłańskie. Później Franciszek krótko był sekretarzem Loyoli.

    Kościół Najświętszego Imienia Jezus w Rzymie (wł. La chiesa del Santissimo Nome di Gesù), zwany rownież Kościołem Jezusa (wł. Chiesa del Gesù), lub Jezus (wł. Il Gesù) – główny, macierzysty kościół zakonu jezuitów w Rzymie.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Wizja św. Franciszka Ksawerego

    Papież Paweł III w 1540 zatwierdził nowy zakon, Towarzystwo Jezusowe. Franciszek był pierwszym misjonarzem jezuickim. Kiedy w 1540 opuścił Rzym, wziął ze sobą brewiarz, katechizm oraz, popularny w epoce kontrreformacji, napisany po łacinie biblijny traktat moralistyczny chorwackiego humanisty Marko Marulića De institutione bene vivendi per exempla sanctorum, wydany w 1506 w Wenecji. W liście wysłanym z Goa w 1549 F. Balthasar Gago zapewnia, że była to jedyna książka, jaką Franciszek czytał.

    Św. Ignacy Loyola, hiszp. Iñigo López de Oñaz y Loyola (ur. przed 23 października 1491, zm. 31 lipca 1556) – święty Kościoła katolickiego, duchowny, teolog, prezbiter i założyciel zakonu jezuitów. Jego dewizą była łacińska sentencja Ad maiorem Dei gloriam (Ku większej chwale Boga). Baskijskie imię Iñigo, nadane na cześć św. Iñigo de Oña (opata benedyktyńskiego klasztoru w Oña; +1068), w późniejszych latach we Francji i Włoszech zamienił na bardziej rozpoznawalne poza krajem Basków Ignacy ku czci biskupa z Antiochii, pisarza i męczennika z II wieku.Stare Goa (ang. Old Goa, Velha Goa, Vela Goa; konkani पोरणों गोंय – trb. Poranom Gomja; hindi ओल्ड गोवा – trb. Old Gowa, पुराणा गोवा – trb. Purana Gowa) – obecnie ok. 5 tys. miejscowość, dawniej ponad 200 tys. miasto, w Indiach w stanie Goa, ok. 10 km na wschód od stolicy stanu Panaji. Miejscowość, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, słynie z zespołu obiektów sakralnych.

    Goa[ | edytuj kod]

    Na podstawie wzajemnego porozumienia – Padroado – do Portugalii należała opieka nad strukturami kościelnymi w jej koloniach. W 1541 z rekomendacji rektora paryskiego kolegium Collège Sainte-Barbe, Diogo de Gouveia, który polecał jezuitów i na polecenie króla Portugalii Jana III Franciszek wyjechał do Indii Portugalskich w charakterze wysłannika królewskiego i nuncjusza apostolskiego. 7 kwietnia w swoje 35. urodziny wypłynął z Lizbony na pokładzie Santiago wspólnie z dwoma innymi jezuitami i wicekrólem Indii Martimem Alfonso de Sousa. W czasie 13-miesięcznej podróży oddawał się apostolstwu i posłudze chorym. Od sierpnia do marca 1542 przebywał w portugalskim Mozambiku.

    Satsuma (jap. 薩摩国, Satsuma no kuni) – historyczna prowincja Japonii, leżąca w zachodniej części współczesnej prefektury Kagoshima.Beatyfikacja (łac. beatificare „wyróżniać”) – akt kościelny wydawany przez Kościół katolicki, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w diecezji). Akt taki wydaje się po pozytywnym rozpatrzeniu procesu beatyfikacyjnego. We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1515 (Dekret Leona X aprobujący kult Konrada z Piacenzy) beatyfikację może zatwierdzić tylko papież.

    Mimo wielu przeszkód i ciężkiej choroby dotarł 6 maja 1542 do Starego Goa, które od 30 lat było stolicą Indii Portugalskich. Jego pierwszym zadaniem było przede wszystkim wzmożenie dyscypliny religijnej zamieszkujących kolonię Portugalczyków, których religijność zanikła i swoim zachowaniem i zdziczeniem obyczajów odstraszali miejscowych. Ignorowali Kościół i chrześcijaństwo, rozpowszechniony był konkubinat, najczęściej Portugalczyków z miejscowymi kobietami. Tylko w obrębie Goa było kilku księży, na zewnątrz żadnego. Postanowił rozpocząć ewangelizację od podstaw. Zaczął od posługi chorym i ewangelizacji dzieci. Odwiedzał więźniów. Każdego ranka szedł ulicami miasta, wzywając dzwonkiem na lekcje religii. Założył kolegium św. Pawła, pionierskie seminarium zajmujące się kształceniem świeckich księży, które stało się pierwszą siedzibą jezuitów w Azji.

    Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).Marko Marulić (ur. 18 sierpnia 1450 w Splicie, zm. 5 stycznia 1524, tamże) – poeta dalmatyńskiego renesansu. Tworzył zarówno w języku łacińskim (przede wszystkim traktaty etyczne) jak i chorwackim (liryka). Nazywany ojcem chorwackiej literatury.
    Św. Franciszek nawraca pogan

    Parava[ | edytuj kod]

    Dowiedział się o żyjącym na południowym krańcu Indii (obecnie Tamilnadu) plemieniu Parava, które zostało formalnie ochrzczone i z powodów politycznych otrzymywało wsparcie w walce z muzułmanami, ale nie otrzymało żadnych nauk religijnych. W październiku 1542 udał się wraz z kilkunastoma tłumaczami i miejscowymi klerykami na przylądek Komoryn. Po raz pierwszy musiał pracować bez bezpośredniego wsparcia instytucji europejskich. Napotykał wiele trudności, także ze strony Portugalczyków, których zachowanie budziło niechęć do Europejczyków. Także miejscowi bramini byli negatywnie nastawieni do chrześcijańskich misjonarzy.

    Tamilnadu (tamilski தமிழ்நாடு; ang. Tamil Nadu; hindi तमिल नाडु, trb.: Tamilnad, trl.: Tamiḻ Nāṭu; ) – jeden ze stanów Indii, położony w ich południowej części, zamieszkany głównie przez Tamilów, lud pochodzenia drawidyjskiego.Daimyō (jap. 大名, daimyō) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.) potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów. Za rządów siogunów z rodu Tokugawów nastąpił podział daimyō na fudai-daimyō – bezpośrednich wasali sioguna, którzy byli spokrewnieni i związani z rodem Tokugawa jeszcze przed objęciem przez nich władzy – oraz tozama-daimyō, nie spokrewnionych z Tokugawami, ale uważających się za co najmniej im równych.

    Następne trzy lata spędził na ewangelizacji południowych Indii, docierając w swoich podróżach do Cejlonu i obszarów obecnej prowincji Madras. Odwiedził miejsce męczeństwa św Tomasza Apostoła. Zbudował kilkanaście kościołów.

    Malakka[ | edytuj kod]

    W 1545 zaplanował podróż na indonezyjską wyspę Celebes i wiosną tego samego roku dotarł do Malakki na Sumatrze, gdzie istniało osadnictwo portugalskie. Do 1546 podróżował pomiędzy Wyspami Moluckimi i wyspą Ambon (wyspa). W Koczinie i Basejnie założył kolegia jezuickie.

    Japonia[ | edytuj kod]

    W 1547 Franciszek spotkał w Malakce Japończyka o imieniu Anjirō (lub Yajirō), który usłyszał o nim dwa lata wcześniej i wyruszył z Kagoshimy, żeby go spotkać. Opowiedział mu o swoim życiu, obyczajach i kulturze Japonii, z której musiał uciekać, kiedy został oskarżony o morderstwo. Dzięki jego wiedzy i znajomości języka podróż do Japonii stała się możliwa. Anjirō został pierwszym japońskim chrześcijaninem i przyjął imię Paulo de Santa Fe, Franciszek zaś został pierwszym chrześcijańskim misjonarzem w Japonii. Franciszek na kilkanaście miesięcy musiał powrócić do Goa i wypełnić swoje obowiązki prowincjała.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Prozelityzm (gr. προσήλυτος, prosēlytos „obcy, przybysz“ od προσ, pros „w stronę“ oraz ἐλεύσομαι, eleusomai czas przyszły od ἔρχομαι, érchomai „przybywać“) – nawracanie innych na swoją wiarę.

    Pierwsi Portugalczycy wylądowali w Japonii w 1543 na wyspie Tanegashima. Franciszek Ksawery dotarł tam w 1549 wraz z Anjirō, dwoma innymi Japończykami oraz ojcem Cosme de Torrès i bratem João Fernandesem. Jednak nie mógł uzyskać zgody na wejście do żadnego portu. Udało mu się to dopiero 15 sierpnia w Kagoshimie (stolicy prowincji Satsuma na wyspie Kiusiu), gdzie został życzliwie przyjęty przez tamtejszego daimyō, Takahisę Shimazu (1514-1571), jako przedstawiciel króla Portugalii. Podstawowymi problemami okazały się bariera językowa i brak zainteresowania. Po niespełna roku, kiedy władze japońskie dowiedziały się o prozelityzmie, zakazały przyjmowania chrztu pod karą śmierci i korzystający z gościny rodziny Anjirō misjonarze, musieli wyjechać.

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Piotr Faber (Pierre Favre, Petrus Faber) SJ (ur. 13 kwietnia 1506 w Villaret w Sabaudii, na terenie diecezji genewskiej, zm. 1 sierpnia 1546) – francuski jezuita, teolog, współzałożyciel Towarzystwa Jezusowego. Błogosławiony Kościoła katolickiego.

    Przez port Hirado (koło Nagasaki) opuścili Kiusiu i od października do grudnia 1550 przebywali w Yamaguchi (wyspa Honsiu). Jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia Franciszek udał się do Kioto, do sioguna Yoshitane Ashikagi z prośbą o pozwolenie na głoszenie Ewangelii, ale go nie spotkał. Powrócił do Yamaguchi, gdzie korzystając z poparcia rodów Ōuchi i Ōtomo założył pierwszy kościół. Słaba znajomość języka pozwalała Franciszkowi tylko na głośne odczytywanie katechizmu. Pokazywał Japończykom przywiezione przez siebie obrazy NMP z Dzieciątkiem.

    Martim Afonso de Sousa - (ur. 1500 w Vila Viçosa- zm. 1571) - portugalski podróżniki, gubernator Goa, generalny kapitan Brazylii, załozyciel miasta Sao Paulo.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Ogółem w Japonii Franciszek spędził ponad 2 lata. Przez ten czas udało się jezuitom zorganizować gminy chrześcijańskie w miastach Yamaguchi na wyspie Honsiu oraz w mieście Hirado i w prowincji Bungo na wyspie Kiusiu. Franciszek zrozumiał, że ewangeliczna cnota ubóstwa nie wywiera na Japończykach pozytywnego wrażenia, jak to było w Europie i Indiach. Dlatego zmienił sposób działania i na kolejne spotkanie z władzami wszyscy udali się ubrani w najlepsze sutanny, komże i stuły, w towarzystwie 30 szlachciców portugalskich ze służącymi, wszyscy w najlepszych ubraniach jakie mieli. Wzięli ze sobą obrazy religijne i zwracające uwagę błyskotki. Pięciu niosło na jedwabnych poduszkach cenne przedmioty, jak obraz NMP czy aksamitne kapcie. Książę Oshindono otrzymał w prezencie m.in. instrument muzyczny i zegarek oraz otrzymane od władz kolonialnych w Indiach listy polecające od króla Portugalii. Po tym zdarzeniu jezuici zmienili taktykę, od tej pory najpierw starając się dotrzeć do elit społeczeństwa.

    Celebes, Sulawesi – indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego i Wielkich Wysp Sundajskich. Z powierzchnią równą 174 600 km² znajduje się na 11. miejscu listy największych wysp świata.Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

    Przez 45 lat jezuici byli jedynymi chrześcijańskimi misjonarzami w Japonii. Później dotarli tam franciszkanie. Przeszkodą i przyczyną porażki ewangelizacji była odmienna kultura japońska. Siogunat Tokugawów położył kres chrześcijańskiej misji w Japonii.

    Chiny[ | edytuj kod]

    Po dwóch latach, w 1551, Franciszek Ksawery opuścił Japonię. Z powodu wrogości władcy Kagoshimy musiał podążać okrężną drogą, a burza spowodowała, że wylądował na wyspie w pobliżu Kantonu, gdzie spotkał bogatego kupca, Diego Pereirę (którego poznał w Koczin w Indiach). Pereira opowiedział mu o Chinach i więzionym tam Portugalczyku. Do Goa dotarli w następnym roku, ale już w kwietniu na pokładzie Santa Cruz byli w drodze do Chin. Okazało się jednak, że Franciszek zgubił listy polecające i choć przedstawił się jako nuncjusz apostolski, a Diego Pereirę jako ambasadora króla Portugalii, to sprawujący realną władzę w Malakce capitão Álvaro de Ataíde da Gama zmusił ich do rezygnacji z tytułów i pozostawienia prezentów dla cesarza Chin, wymienił też załogę na ich statku. W sierpniu 1552 w towarzystwie jezuity Álvaro Ferreiry i dwóch służących, z których jeden był Hindusem, a drugi Chińczykiem o imieniu António dotarł do wyspy Shangchuan leżącej 14 kilometrów od wybrzeża Chin. Odesłał Ferreirę z indyjskim służącym do Indii i kiedy António szukał łodzi, którą mogliby dopłynąć na kontynent, ciężko chory zmarł w nocy z 2 na 3 grudnia 1552 roku.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Królestwo Nawarry – historyczne królestwo na północy Półwyspu Iberyjskiego, terytorium jednego z plemion baskijskich: Basconum. Wcześniej nazywane Królestwem Pampeluny, obejmowało wszystkie terytoria zamieszkane przez Basków. Istniało w latach 824–1620. Nazwa pochodzi od baskijskiego słowa „nabarra”, używanego w epoce średniowiecza, które oznaczało „wielkie równiny w górach”. Językiem Królestwa Nawarry był język baskijski.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Komoryn (inaczej Kanyakumari, Comorin Cape , tamilski: கன்னியாகுமரி) to miasto w okręgu Kanyakumari w stanie Tamilnadu i jednocześnie najdalej na południe wysunięta część Indii – przylądek Komoryn. Dawniejsza nazwa Comorin Cape. 22 km oddalony od stolicy okręgu – Nagercoil, 85 km od niego Thiruvananthapuram, stolica Kerali. Często odwiedzany przez indyjskich turystów.
    Yamaguchi (jap. 山口市, Yamaguchi-shi) – miasto w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Yamaguchi, w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu.
    Po śmierci króla Leónu Alfonsa IX w 1230 roku, jego syn Ferdynand III, król Kastylii, zjednoczył ostatecznie oba królestwa. Unia ta okazała się trwała, a nowe państwo określano od tej pory jako królestwo Kastylii i Leónu lub też Koronę Kastylii i Leónu. W połowie XIII wieku było to największe państwo na Półwyspie Iberyjskim, zajmujące 300 tys. km² i liczące 3 mln mieszkańców.
    Indie Portugalskie (Índia Portuguesa, oficjalnie: Estado Português da Índia, Portugalskie Państwo Indii) – nazwa byłej kolonii portugalskiej na zachodnim wybrzeżu Indii, w skład której wchodziły trzy terytoria: Diu, Daman i Goa. W skład terytorium Daman wchodził również obszar zwany Dadra i Nagarhaweli.
    Ambon (dawniej Amboina) - wyspa na morzu Banda w Indonezji w archipelagu Moluki u południowo-zachodniego wybrzeża wyspy Seram.
    Yoshitane Ashikaga (jap. 足利義稙, Ashikaga Yoshitane, ur. 9 września 1466, zm. 23 maja 1523) – znany także jako Ashikaga Yoshiki (足利義材) - dziesiąty siogun z rodu Ashikaga (tzw. okres Muromachi). Sprawował władzę w latach 1490-1493 i ponownie w latach 1508-1521.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.117 sek.