• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Franciszek Czerny-Schwarzenberg



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Geografia ekonomiczna – dział geografii badający zjawiska i procesy społeczno-ekonomiczne występujące w przestrzeni geograficznej. Jest nauką na pograniczu ekonomii (czyli nauki o gospodarce, wytwarzaniu, podziale itd.) i geografii (czyli nauce o Ziemi, zasobach, przyrodzie itd.).Józef Szaflarski (ur. 21 listopada 1908 w Tarnowie, zm. 11 listopada 1989 w Katowicach) – geograf polski, profesor UJ w Krakowie, Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach i Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

    Franciszek Czerny-Schwarzenberg (ur. 1 października 1847 w Krakowie, zm. 14 lutego 1917 tamże) – polski naukowiec, z wykształcenia historyk, z zawodu geograf.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Syn Antoniego (1801-1860), kupca, i Marianny z Schulzów (1813-1857). W latach 1859-1866 uczeń Gimnazjum św. Anny, gdzie uzyskał egzamin dojrzałości z wyróżnieniem. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, początkowo na Wydziale Prawa i Administracji (dwa semestry), potem na Wydziale Filozoficznym (1867-1870). W 1871 uzyskał stopień doktora (dysertacja pt. Panowanie Jana Olbrachta i Aleksandra Jagiellończyków, druk: Kraków, 1871).

    Dysertacja – pisemna praca naukowa (praca dyplomowa) pisana w celu uzyskania stopnia naukowego, zazwyczaj w formie rozprawy. W Polsce napisanie i przedstawienie do recenzji dysertacji jest warunkiem koniecznym otrzymania stopnia doktora.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    W 1872 rozpoczął starania o uzyskanie habilitacji na docenta historii powszechnej. Mimo przedstawienia wymaganych rozpraw naukowych, Rada Wydziału postanowiła zawiesić jego habilitację do czasu dostarczenia szczegółowego planu wykładów. W 1873 Czerny uzyskał uprawnienia do nauczania historii i geografii w gimnazjum. Przez rok pracował jako zastępca nauczyciela (suplent) w Krakowie i Lwowie.

    Nauka pomocnicza – rodzaj dziedziny naukowej, stanowiącej samoistną całość, będący jednak uzupełnieniem wiedzy innej dziedziny. Dziedzin tych nie można jednak określić jako nadrzędna i podrzędna. Nauka korzysta z informacji gromadzonych w ramach nauki pomocniczej do wyjaśniania zjawisk objętych własnym przedmiotem badania. W przypadku pedagogiki naukami pomocniczymi jest socjologia czy psychologia. Liczne przykłady dziedzin pomocniczych posiada historia.Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:

    W związku z planami reaktywacji studiów geograficznych na Uniwersytecie Jagiellońskim postanowiono znaleźć kandydata, który po ukończeniu zagranicznych studiów objąłby Katedrę Geografii, zlikwidowaną przez władze zaborcze w 1853. Zdecydowano się na Franciszka Czernego. W październiku 1874 wyjechał on do Wiednia, gdzie uczęszczał na wykłady z geografii fizycznej, mineralogii, klimatologii, geologii i astronomii; rozpoczął również naukę języka angielskiego i pisanie rozprawy dotyczącą geografii Gabonu i źródeł rzeki Ogowe. W kwietniu 1875 przeniósł się na uniwersytet w Lipsku. Na seminarium u Oscara Peschela przedstawił wspominaną pracę. Jej poziom i dojrzałość wywarły duże wrażenie, przygotowania do druku przerwała jednak śmierć Peschela (ostatecznie opublikowano ją w 1876). Dzięki przedłużeniu stypendium rządowego Czerny mógł kontynuować studia. Na początku 1876 napisał pracę poświęconą roli wiatru w kształtowaniu powierzchni Ziemi, opublikowaną wkrótce w prestiżowym "Petermanns Geographische Mitteilungen".

    Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).

    Doskonała opinia zdobyta podczas studiów i pozytywny odbiór pracy miały wpływ na decyzję Rady Wydziału Filozoficznego, która w czerwcu 1876 jednogłośnie zaproponowała Franciszkowi Czernemu stanowisko profesora nadzwyczajnego i objęcie Katedry Geografii. Ponieważ zaistniały zastrzeżenia natury formalnej (brak wymaganej habilitacji), Czerny przedstawił swoje publikacje zagraniczne, program wykładów oraz jednocześnie prośbę o veniam legendi, tj. prawo prowadzenia wykładów przez niesamodzielnego pracownika naukowego. 23 października 1876 przyznano mu habilitację, zaś dwa dni później wygłosił on wykład próbny, stając się następcą Wincentego Pola.

    Docent (niem. Dozent od łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych.Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.

    26 września 1877 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a 1 stycznia 1887 profesorem zwyczajnym. W latach 1891/92 i 1892/93 był dziekanem Wydziału Filozoficznego UJ. Był również członkiem Akademii Umiejętności i licznych towarzystw (w tym Towarzystwa Tatrzańskiego – w latach 1877-1880 członek jego zarządu). W 1891 został przewodniczącym komisji egzaminacyjnej dla kandydatów na nauczycieli gimnazjalnych, pracy tej poświęcał się do 1914, tj. prawie do końca życia.

    Geografia polityczna – dyscyplina geografii zajmująca się wzajemnym oddziaływaniem przestrzeni geograficznej i procesów politycznych. Innymi słowy, zajmuje się badaniem zjawisk i systemów politycznych w ich kontekście przestrzennym.Joachim Lelewel (ur. 22 marca 1786 w Warszawie, zm. 29 maja 1861 w Paryżu) – polski historyk, bibliograf, numizmatyk, poliglota (znał 12 języków), heraldyk i działacz polityczny.

    W marcu 1914 pogarszający się stan zdrowia skłonił go do wzięcia urlopu zdrowotnego, zaś we wrześniu 1915 do wystąpienia o emeryturę, którą przyznano mu w lutym 1916.

    Zmarł 14 lutego 1917 w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
    Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.
    1 października jest 274. (w latach przestępnych 275.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 91 dni.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Wydział Prawa i Administracji UJ – najstarsza jednostka naukowa na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1364, kiedy erygowano UJ, na 11 katedr nowej akademii, aż 8 przeznaczono naukom prawnym. Początkowo, wykładano jedynie prawo kanoniczne i prawo rzymskie.
    Geografia regionalna – dział geografii, zajmujący się opisem cech środowiska geograficznego poszczególnych obszarów Ziemi. Jej podstawowym zadaniem jest synteza treści geograficznej, najczęściej posługuje się ona wiadomościami zdobytymi na gruncie innych nauk geograficznych. Jako pierwszy geografię regionalną jako pojęcie wprowadził Strabon. Geografia regionalna dzieli się na:
    Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego – jeden z piętnastu wydziałów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego siedziba znajduje się przy ul. Gołębiej 24 w Krakowie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.919 sek.