• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Francesco Guardi

    Przeczytaj także...
    Ermitaż, Państwowe Muzeum Ermitażu (Эрмитаж, z fr. ermitage – "pustelnia") – rosyjskie muzeum państwowe w Sankt Petersburgu. Mieści się w pięciu pałacach nad brzegiem Newy. Nazwa muzeum pochodzi od jednego z pałaców zimowych Piotra I.Akademie der bildenden Künste Wien (Akademia Sztuk Pięknych w Wiedniu) - państwowa uczelnia artystyczna, jedna z najstarszych uczelni tego rodzaju w Europie.
    Giovanni Antonio Guardi, (także Gianantonio Guardi) – malarz włoski epoki rokoka. Został ochrzczony w Wiedniu 27 maja 1699. Zmarł 22 stycznia 1760 w Wenecji. Jest uważany za współzałożyciela powstałej w roku 1750, lecz oficjalnie uznanej dopiero w roku 1756 Akademii Weneckiej.
    Francesco Guardi, Grand canal z widokiem na pałac Dożów (1765)
    Francesco Guardi, Plac św. Marka w Wenecji (1765)
    Francesco Guardi, Bazylika Santa Maria Della Salute (1770)

    Francesco Lazzaro Guardi (ur. 5 października 1712 w Wenecji, zm. 1 stycznia 1793 tamże) – wenecki malarz rokokowy, uważany za jednego z ostatnich klasycznych malarzy szkoły weneckiej. Był bratem malarza wedut Giovanniego Antonia Guardi.

    Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862 jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie.Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.

    Guardi, podobnie jak jego dwaj bracia, malował architekturę i pejzaże Wenecji. Specjalizował się w tworzeniu wedut, czyli rozległych panoram miejskich. Jego prace charakteryzuje topograficzna dokładność i perfekcyjne posługiwanie się światłem i kolorem.

    Weduta (wł. veduta – widok, panorama) – obraz, rysunek lub rycina, przedstawiające ogólny widok miasta lub jego fragment, często ze sztafażem. Inaczej pejzaż miejski, prospekt.National Gallery – galeria sztuki w Londynie, w północnej części Trafalgar Square. Jest to galeria państwowa, prezentująca kolekcję 2300 dzieł malarstwa, głównie zachodnioeuropejskiego, z lat 1250–1900, w tym zbiór obrazów sławnych francuskich impresjonistów i Vincenta van Gogha. Udostępniona jest bezpłatnie, jednak w przypadku okazjonalnych wystaw pobiera się opłatę za wstęp.

    Wybrane dzieła[ | edytuj kod]

  • Capriccio z gotyckim łukiem (1782-86), 28 x 19 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Capriccio z ruinami na brzegu morza (1775-80), 36,8 x 26,1 cm, National Gallery w Londynie
  • Capriccio z widokiem na wybrzeże, ruiny wieży i palmy (1775-80), 155,5 x 189,5 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Cykl dwunastu widoków Wenecji, przedstawiających wydarzenia związane z objęciem urzędu przez dożę Alvisa IV Mocenigo w 1763
  • Ambasadorowie na audiencji u doży (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Koronacja doży na Schodach Gigantów w Pałacu Dożów (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Doża pokazuje się ludziom w Bazylice św. Marka (1775-80), 67 x 100 cm, Królewskie Muzea Sztuk Pięknych, Bruksela
  • Przyjęcie wydane przez dożę w sali bankietowej (1775-80), 67 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Procesja doży Wenecji w San Zaccaria w święta Wielkanocy (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Doża podczas procesji Bożego Ciała na placu św. Marka (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Wizyta doży w kościele Santa Maria della Saute (1775-80), Luwr, Paryż
  • Odjazd Bucentaura w kierunku San Nicolo del Lido (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Bucentaur w San Nicolo del Lido (1775-80), 67 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Doża dziękuje Wielkiej Radzie (1775-80), 68 x100 cm, Luwr, Paryż
  • Doża wenecki niesiony przez gondolierów (1775-80), 68 x 100 cm, Musée des Beaux-Arts, Grenoble
  • Doża przyglądający się uroczystościom na placu Piazzetta (1775-80), 68 x 100 cm, Luwr, Paryż
  • Erminia i pasterze (1750-55), 251,5 x 442,2 cm, National Gallery of Art, Waszyngton
  • Gondola na lagunie o zmierzchu (1780), 38 x 25 cm, Museo Poldi Pezzoli, Mediolan
  • Kanał Cannaregio (1765-75), National Gallery of Art, Waszyngton
  • Kaprys architektoniczny (ok. 1770), 54 x 36 cm, National Gallery w Londynie
  • Koncert galowy (ok. 1782), 67,7 x 90,5 cm, Stara Pinakoteka, Monachium
  • Kościół San Giorgio Maggiore w Wenecji (1780-82), 68,5 x 91,5 cm, Wallace Collection, Londyn
  • Krajobraz z wielkimi drzewami (1765-67), 120 x 152 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Miejsce schadzek (1745-50), 108 x 214 cm, Ca’ Rezzonico, Wenecja
  • Papież Pius VI błogosławiący tłumy na placu świętych Jana i Pawła (1782), 78,5 x 63,5 cm, Ashmolean Museum, Oksford
  • Piazzetta (1770-80), 45 x 72 cm, Ca’ d’Oro, Wenecja
  • Plac św. Marka (1777), 61 x 91 cm, Museu Calouste Gulbenkian, Lizbona
  • Plac świętych Jan i Pawła (1762-63), 72 x 120 cm, Luwr, Paryż
  • Pożar w Sam Marcuola (1789), 42 x 62 cm, Stara Pinakoteka, Monachium
  • Rozmównica w San Zacharia (1745-50), 108 x 214 cm, Ca’ Rezzonico, Wenecja
  • San Giorgio Maggiore (1757-58), 41 x 84 cm, Museo Civico, Treviso
  • Schody Gigantów na dziedzińcu Pałacu Dożów (lata 70. XVIII w.), 32,8 × 25,8 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Święto Wniebowstąpienia (ok. 1775), 48 x 78 cm, Museu Calouste Gulbenkian, Lizbona
  • Święty w ekstazie (1775-80), 87 x 69 cm, Museo Provinciale d’Arte, Trydent
  • Weneckie podwórko (1770), 38 x 26 cm, Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie
  • Widok na port morski i ruiny łuku (1775-80), 155,6 x 273,1 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Widok na wybrzeże i ruiny portyku (1775-80), `155,5 x 189,3 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
  • Widok wyspy San Giorgio Maggiore (1765-75), 43 x 61 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
  • Wieża Zegarowa (1765-70), 89,4 x 62,5 cm, Akademia Sztuk Pięknych w Wiedniu, Wiedeń
  • Wzniesienie się balonem (1784), 66 x 51 cm, Gemaldegalerie, Berlin
  • Zatoka św. Marka, kościół San Giorgio maggiore i Giudecca (1774),72 x 97 cm, Gallerie dell’Accademia Wenecja
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • 1000 arcydzieł malarstwa, aut.: Victoria Charles i in, Warszawa: Firma Ksiegarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk, 2006. ​ISBN 978-83-7423-665-2
  • Andree Boudier, Francesco Guardi, Siechnice: Eaglemoss Polska, 1999 (Wielcy Malarze ; nr 82)
  • Alessandra Fregolent, Canaletto i wedutyści, Warszawa: HPS, 2006 (Klasycy Sztuki ; 27). ​ISBN 978-83-60688-01-4
  • Marion Kaminski, Wenecja. Sztuka i architektura, Kolonia: Koenneman, 1999. ​ISBN 3-8290-8141-3
  • Waldemar Łysiak, Malarstwo białego człowieka, t. 7, Warszawa: Exlibris, 2000. ​ISBN 83-88455-01-X
  • Wenecja. Arcydzieła malarstwa, Giovanna Nepi Sciré i inni, Warszawa: Arkady, 2003, ISBN 83-213-4305-8, OCLC 749427191.
  • Stefano Zuffi, Francesca Castria, Malarstwo włoskie. Mistrzowie i arcydzieła, Warszawa 1998, ​ISBN 83-213-4061-X
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Answers.com - wybór tekstów na temat malarza (ang.)
  • International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.




    Warto wiedzieć że... beta

    5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Stara Pinakoteka (niem. Alte Pinakothek) – muzeum sztuki w Monachium. Mieści się w neorenesansowym budynku zaprojektowanym przez Lea von Klenze. Kolekcja, której historia zaczyna się już w XVI wieku, zawiera dzieła malarstwa niemieckiego, holenderskiego, flamandzkiego, francuskiego, włoskiego i hiszpańskiego od wieków średnich po rokoko.
    Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina (Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) to największe muzeum sztuki europejskiej w Moskwie mieszczące się w czterech budynkach przy ul. Wołchonka, nieopodal Kremla i Cerkwi Chrystusa Zbawiciela oraz dwóch dalszych w innych częściach miasta.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Republika Wenecka (wł. Serenissima Repubblica di Venezia) – północnowłoska republika kupiecka istniejąca od VIII wieku do 1797. Najdłużej nieprzerwanie funkcjonujące państwo o ustroju republikańskim w historii. W średniowieczu jedna z największych potęg handlowych i politycznych w basenie Morza Śródziemnego i jedno z najbogatszych miast Europy. Republika Wenecka była najpotężniejszą i zarazem najtrwalszą z powstałych w średniowieczu miejskich komun włoskich. Jako jedno z nielicznych państw włoskich odegrała również wielką rolę w historii nie tylko Italii, ale całej Europy i basenu Morza Śródziemnego. Od czasów wypraw krzyżowych po zmagania z Imperium Osmańskim, dla Europy była Republika Wenecka głównym pośrednikiem i uczestnikiem kontaktów z muzułmańskim Bliskim Wschodem – zarówno tych pokojowych, jak i wojennych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.911 sek.