• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fotometria



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Mikrofluorymetria – to szczególny rodzaj fotometrii. Prócz metod immunofluorescencyjnych istnieją i inne, których zasadą jest wprowadzenie w sposób swoisty fluorescencyjnych substancji w określone struktury i następnie ich wykrywanie. Wykrywanie tych substancji odbywa się następująco: w mikroskopie używa się światła wzbudzającego. Za pomocą odpowiedniego filtrowania można uzyskać to, że światło wzbudzone dotrze do oka lub instrumentu pomiarowego. Intensywność tego światła można mierzyć i wnosić z niego o ilości substancji świecącej. Nie wdając się w szczegóły, należy stwierdzić, że w technice mikrofluorymetrycznej tkwią liczne źródła błędów, które są trudne do usunięcia, a czasem nawet do oceny.Fon – jednostka poziomu głośności dźwięku. Poziom głośności dowolnego dźwięku w fonach jest liczbowo równy poziomowi natężenia (wyrażonego w decybelach) tonu o częstotliwości 1 kHz, którego głośność jest równa głośności tego dźwięku. Dźwięki o tej samej liczbie fonów wywołują to samo wrażenie głośności, ale nie muszą być to dźwięki identyczne w sensie barwy (np. o różnych częstotliwościach). W odróżnieniu od jednostki son, która jest jednostką liniową głośności, fony nie podlegają arytmetycznemu sumowaniu przy obliczaniu całkowitego poziomu głośności kilku jednoczesnych dźwięków.
    Wielkości i jednostki fotometryczne[ | edytuj kod]

    Światłość[ | edytuj kod]

    Światłość (natężenie źródła światła) – jest to stosunek strumienia świetlnego do kąta bryłowego a więc:

    Światłość (natężenie źródła światła) w fotometrii – wielkość charakteryzująca wizualną jasność źródła światła. Światłość jest podstawową wielkością w fotometrii wizualnej. Jednostką światłości jest kandela, która należy do jednostek podstawowych układu jednostek SI.W radiometrii natężenie (intensywność) promieniowania to wielkość fizyczna określona jako strumień promieniowania wysyłany w jednostkowy kąt bryłowy.

    gdzie:

    Widzenie skotopowe (widzenie nocne, sklotopiczne) – termin oznaczający pracę ludzkiego narządu wzroku w warunkach skrajnie niekorzystnych, czyli przy znikomej ilości światła. W odbieraniu bodźców świetlnych biorą wtedy udział wyłącznie pręciki, natomiast czopki są zupełnie nieaktywne. Podczas widzenia skotopowego człowiek widzi świat pozbawiony barw, czyli np. taki jak na czarno-białym filmie. Możliwe jest wtedy wyłącznie rozróżnianie stopnia jasności elementów otoczenia, a i to przy niewielkiej gradacji tych stopni. Znacznie spada również rozdzielczość oka, czyli możliwość rozpoznawania szczegółów obrazu, nie występuje przy tym zjawisko szczególnie wysokiej rozdzielczości obrazu w środku pola widzenia, za które odpowiada plamka żółta (składająca się wyłącznie z czopków).Widzenie fotopowe (widzenie dzienne) – termin oznaczający pracę ludzkiego narządu wzroku w warunkach normalnych, czyli przy ilości światła wystarczającej do pełnego wykorzystania możliwości zmysłu wzroku.
    – światłość w kandelach, natężenie promieniowania (W/sr), – współczynnik z wykresu.

    Podążając za wcześniejszą intuicją, możemy powiedzieć, że kandela to stosunek „subiektywnego wata” – lumena do steradiana.

    Optyka to dział fizyki, zajmujący się badaniem natury światła, prawami opisującymi jego emisję, rozchodzenie się, oddziaływanie z materią oraz pochłanianie przez materię. Optyka wypracowała specyficzne metody pierwotnie przeznaczone do badania światła widzialnego, stosowane obecnie także do badania rozchodzenia się innych zakresów promieniowania elektromagnetycznego - podczerwieni i ultrafioletu - zwane światłem niewidzialnym.Luks (lx) – jednostka natężenia oświetlenia E w układzie SI (Jednostka pochodna układu SI). Nazwa pochodzi od łac. lux = światło.

    Natężenie oświetlenia[ | edytuj kod]

    Natężenie oświetlenia (oświetlenie) – jest to stosunek strumienia świetlnego do powierzchni, która jest oświetlona

    gdzie:

    Bel – logarytmiczna jednostka miary wielkości ilorazowych, oznaczana symbolem B. Jest wielkością bezwymiarową (liczbą niemianowaną), zaś określenia bel lub decybel używa się, aby zasygnalizować, że użyto miary ilorazowo-logarytmicznej.Psychofizyka - dział psychologii, zajmujący się głównie zależnościami między fizycznymi właściwościami bodźców działających na zmysły a wrażeniami psychicznymi, jakie się wtedy pojawiają.
    – natężenie oświetlenia, dane w luksach, – strumień świetlny, – oświetlona powierzchnia.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • mikrofluorymetria
  • przegląd zagadnień z zakresu fizyki
  • Radiometria – dział fizyki i metrologii zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych. Zbliżoną dziedziną jest fotometria, która również zajmuje się pomiarami energii promieniowania, ale jedynie w aspekcie wpływu na wrażenia wzrokowe w oku ludzkim (z uwzględnieniem czułości spektralnej oka).Natężenie oświetlenia – gęstość strumienia świetlnego padającego na daną powierzchnię, równa granicy ilorazu strumienia świetlnego Φ {displaystyle Phi } padającego na powierzchnię i pola S {displaystyle S} tej powierzchni, przy S {displaystyle S} dążącym do 0.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Światło widzialne – ta część promieniowania elektromagnetycznego, na którą reaguje siatkówka oka człowieka w procesie widzenia.
    Kandela (z łac. candela – świeca) – jednostka światłości źródła światła; jednostka podstawowa w układzie SI, oznaczana cd.
    Strumień świetlny – wielkość fizyczna z dziedziny fotometrii wizualnej określająca całkowitą moc światła emitowanego z danego źródła światła mogącego wywołać określone wrażenie wzrokowe.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.